Izo Fitzroy was voor mij een volslagen onbekende toen ik dit album vorig jaar voor het eerst beluisterde. Niet helemaal mijn genre dacht ik, maar de warme en krachtige stem van mevrouw Fitzroy hield mijn aandacht erbij. De songs zitten allemaal goed in elkaar, met God Gets a liitle busy sometimes als uitschieter. Inderdaad goeiemorgen, Thomas86.
Na de eerste kennismaking heb ik het album even links laten liggen, maar met de release van de EP Black Insides was ik weer helemaal bij de les. Daarna ben ik ook het album weer vaker gaan luisteren, want dit is echt een groeiplaat van jewelste.
Vorige week was Isobel Fitzroy in Nederland om daar samen met een 7 man/vrouw sterke begeleidingsband een aantal optredens te doen. En hoe. Superstrakke muzikanten, een hemels gospelkoortje en dan de ongekende power van Izo zelf. Dat een artiest met deze kwaliteiten ternauwernood de oude zaal van de Melkweg en de kleine zaal van Het paard kan laten vol lopen is eigenlijk te triest voor woorden, maar voor de liefhebber een verademing.
De songs van dit album stonden bijna allemaal op de setlist en dan blijkt pas goed hoe sterk die songs zijn. Overigens met dank aan Oscar de Jong (bekend van Kraak & Smaak) die aan het album mee schreef en het ook produceerde. Soul, rock, jazz, gospel, het zit er allemaal in. De bezieling die Izo Fitzroy in haar muziek legt raakt je recht in je hart. Of althans het mijne.
Na afloop van het concert in de Melkweg een fysiek exemplaar van dit album op groen vinyl gescoord, afgerekend bij en gesigneerd door Isobel zelf.
Dus ja, ik ben fan. Nu de rest van de wereld nog.