Grappig, voor mij geldt precies het zelfde.


Had hij natuurlijk ook wel aan zich zelf te danken. Drank en drugs hebben zijn artistieke prestaties niet altijd goed gedaan, en dan hebben we het nog niet eens over zijn Bhagwan-bekering.
Tis misschien een beetje kromme vergelijking, maar kijkend naar de carrière van Ramses Shaffy zie ik overeenkomsten met Herman Brood. Van succesvol en spraakmakend naar verguisd en uitgekotst, om uiteindelijk toch te worden erkend als een groot artiest. Bovendien deed Ramses wat betreft 'Rock 'n Roll-gehalte' niet veel onder voor Herman.

Het mooie aan de liedjes van Shaffy is de volstrekt eigenzinnige / eigenwijze voordracht van de prachtige teksten. Unieke artiest.
En inderdaad deze compilatie had een sjieker hoesje verdiend....

In de lijst met nieuwe releases hier op MuMe maken de albums met een hoog gemiddelde toch altijd nieuwsgierig. Dus dit album maar eens gecheckt, een heel uur lang. Ik kan met niet aan de indruk onttrekken dat de (hoge) waarderingen afkomstig zijn uit de vrienden- en kennissenkring van de band zelf, want de kwaliteit van het gebodene kan het hoge gemiddelde niet rechtvaardigen. Het zou een release kunnen zijn zoals het SI-label die in de jaren ’90 uit bracht, toen elke Nederlandse symfo act daar een album mocht uitbrengen, met soms tenenkrommende resultaten. Zo erg is dit allemaal niet, dertig jaar geleden zou ik dit een heel behoorlijke plaat hebben gevonden, maar anno 2022 hoor ik hier niet meer in dan een goed bedoelde demo.