Just Like You, A Little Work, Save It Till Mornin' (Big Girls Don't Cry part 2), Tension, Love Is Blind en Love is Pain zijn wel oké.
Vooral Save It Till Mornin' en Love is Pain zal ik wel nog vaker beluisteren! Erg lekkere nummers!
Ik vind haar echter geen mooie stem hebben...

MILF$ is echt een van de slechtste nummers die ik ken! Wat een vreselijk nummer!

Love Me Like You Do is BY FAR het beste nummer op dit album. Wat is het toch een lekker nummer! Salted Wound van Sia is werkelijk prachtig!
Verder is de rest alles behalve interessant.
1,5* voor Love Me Like You Do en Salted Wound!

Gisteren hoorde ik Emmylou op de radio. Ik herkende het in eerste instantie niet, dus zocht ik het op met de app 'Shazam'. Toen ik zag dat het om Emmylou ging ging er een belletje rinkelen. Hoewel het nummer me eerst niks deed, sprak het me nu enorm aan. Toen ben ik maar het hele album gaan luisteren (impulsief als ik met zulk soort dingen ben) en daar werd ik erg vrolijk van!
First Aid Kit levert een prima album af, met toch wel als hoogtepunten Emmylou en Blue. Leuke 'ontdekking'!

Fleur East werd vorig seizoen bij X-factor UK 2e, maar is inmiddels succesvoller dan de nummer 1 van destijds. Ze scoort op dit moment een dikke top 5 hit met Sax in de UK. Ik vind Sax een erg goed nummer en was daardoor nieuwsgierig naar het album. En ja hoor:
Het album is heerlijk dansbaar en vrolijk. Deze ga ik nog veel draaien!!!

De 26 jarige Louisa Rose Allen, oftewel Foxes, heeft haar 2e album gereleased! Ze heeft net als op haar debuutplaat weer alle nummers (mee)geschreven!
Haar debuutalbum Glorious, gereleased in 2014, heb ik inmiddels helemaal grijs gedraaid. Het is een fantastische pop plaat met wat elektronische invloeden.
Op 27 oktober 2015 schreef ik al dat Body Talk leuk was en Better Love omschreef ik als 'fantastisch'. Inmiddels heb ik All I Need dagelijks op staan en inmiddels zo'n 10x beluisterd en ik vond dat het een recensie verdiende.
Ik beluister alleen de deluxe versie, waar 16 nummers op te vinden zijn.

All I Need begint met 'Rise Up (intro)'. Het nummer wekt bij mij de indruk dat in het begin van het 'nummer' wat kindergeluiden uit Foxes jeugd te horen zijn. Daarna neemt al snel de instrumentatie het over. Een viool start en vervolgens komen er meer instrumenten bij. Het nummer blijft vervolgens instrumentaal om uiteindelijk redelijk abrupt te eindigen. Toch vind ik het een goede intro, want het zet wel de toon voor het album.

Als 2e nummer vinden we het een uitgebrachte single. Better Love was officieel de 2e single van het album. Het is een echt typisch Foxes-nummer. Trieste tekst, maar wel een heerlijke beat en instrumentatie en compleet met koortje. Het is erg goed te horen dat Dan Smith van Bastille heeft meegeschreven. Dit nummer zou ook niet misstaan in hun oevre. Echter vind ik doorgaans vrouwenstemmen fijner dan mannenstemmen, dus ben ik blij dat Foxes het heeft ingezongen. Foxes' stem komt goed tot haar recht in het nummer: van breekbare stukjes tot de explosievere refreinen. In de refreinen krijgt haar stem soms een lekker kraakje. Je hoort dat ze niet veel extra moet doen, omdat haar stem het anders niet meer trekt, maar het is dan ook niet nodig. Lekker nummer.

Body Talk is het derde nummer op het album en de 1e single van het album. Dit is een lekker dansbaar nummer, maar het mist voor mij (na veel luisterbeurten) een beetje een hoogtepunt. Echter is dat ook niet enorm storend, maar het maakt dat het niet mijn favoriete nummer van het album is.

Het album volgt met Cruel. Dit is een wat saaier nummer. Dit komt voornamelijk door het irritante refrein, waarin ze veel 'a, a, a' op de achtergrond doet. Ik kan dit moeilijk omschrijven, maar als je het nummer hoort, snap je direct wat ik bedoel. De coupletten zijn wel leuk, maar dat 'a, a, a' kwam me bij de 3e luisterbeurt al mijn neus uit

If You Leave Me Now is een rustiger nummer. Ik vind dat er hele mooie overgangen in het nummer zitten, die bij mij een gevoelige snaar raken. De instrumentatie is ook erg prettig en mooi. Erg fijn nummer.

Na alle gevoeligheid is het vervolgens tijd voor een vrolijker nummer. Amazing is de 3e single van het album. Dat is zeker een begrijpelijke keuze. Amazing ligt erg makkelijk in het gehoor en is al snel lekker mee te blèren! Heerlijk nummer!

Devil Side klinkt al vanaf de eerste akkoorden als een stuk duisterder. Ik vind persoonlijk de brug van het couplet naar het refrein echt fantastisch mooi. Het heeft iets ontroerends. Tekstueel vind ik het ook een erg mooi nummer.

Nummer 8 op het album is Feet Don't Fail Me Now. De pianobegeleiding zorgt al snel voor een gevoel dat dit een dansnummer gaat worden, echter blijft dit gedurende het grootste deel van het nummer uit. In de verte doet het refrein me denken aan 'Love Me Again' van John Newman, maar Feet Don't Fail Me Now is iets minder bombastisch en iets minder dansbaar.

Wicked Love is weer zo'n nummer dat lekker in het gehoor ligt. Het refrein klinkt speels, terwijl de tekst daar niet bij aansluit. Voor dit nummer werkt die tegenstelling prima. De stem van Foxes is trouwens weer perfect voor dit nummer.

Scar is een van mijn favoriete nummers van All I Need. Fantastisch nummer over een liefde achter je laten, en laten zien dat je over iemand heen bent. Heerlijk nummer


Money heeft een lekkere beat. Ik vind het nummer geen geweldige tekst hebben, maar het nummer luistert lekker weg. Geen hoogvlieger, maar ook zeker niet vervelend.

On My Way is een gevoeliger nummer, en is met de strijkers (cello?) op de achtergrond erg mooi. Ook hierbij komt er op een gegeven moment weer een koortje opduiken, wat voor de nodige sfeer zorgt. Het nummer bouwt in de bridge mooi op, waarna Foxes zich waagt aan wat uithalen, maar het wordt nergens schreeuwerig of over the top. Mooi gedaan.

Dan komen we vervolgens aan bij de bonustracks!
Shoot Me Down is vanaf het eerste refrein een lekker dansbaar nummer. Het heeft een heerlijke beat en luistert lekker weg.

Lose My Cool is echt weer zo'n nummer dat ik zou opzetten om iemand te laten horen wat Foxes' stijl is. Heerlijk dansbaar nummer ook! Een echte oorwurm, maar dan een positief kriebelende oorwurm

All I Need is naast de titel van het album ook een van de bonustracks. Ik vind het niet het sterkste nummer van het album, maar toch is het erg prettig om naar te luisteren. Ik kan echter ook niet iets bijzonders van dit nummer opmerken.

Het album eindigt met Rise Up (reprise). Weer het kindergeluidje in het begin. En weer het thema van de strijkers als intro. Echter blijft deze versie niet instrumentaal, maar begint Foxes toch echt te zingen. En dan blijkt dat het nummer Rise Up mét tekst nog sterker wordt! Een waardige afsluiter van dit album.

Met All I Need heeft Foxes weer een heerlijk album weten af te leveren. De nummers zijn grotendeels erg sterk, kakken nergens in dankzij de goede overgangen, bridges en koortjes. Erg goed gedaan!!! Deze plaat ga ik nog heeeeeeeeeeeeeeeeeeeel veel draaien!!!! Op naar een 3e fantastische plaat!

Daar waar ik de vorige 2 albums van Foxes echt heel lekker vind en heel veel heb gedraaid, spreekt dit album me na een eerste luisterbeurt beduidend minder aan. Eigenlijk gek, want van een stijlbreuk of iets dergelijks is geen sprake. De nummers op Glorious en All I Need zijn misschien net wat catchier en commerciëler. Ik vond Glorious en All I Need denk ik wel wat afwisselender met meer afwisseling tussen pop en ballads? Dat maakt dit album wat saaier. The Kick mist een echt hoogtepunt.
Soms heb je dat gewoon dat je wel erg naar een album uitkijkt (6 jaar wachten is best lang), maar ben je toch lichtelijk 'underwhelmed' op het moment dat het dan echt uitkomt. Misschien had ik ook wel wat meer muzikale groei bij Foxes verwacht, of misschien ben ik zelf wel in een andere muzikale levensfase aanbeland waarbij Foxes toch wat minder aansluit. Ik laat het in het midden, maar het enige woord dat ik voor dit album heb vandaag is: Jammer.