Wat een prachtige stem heeft ze toch! Heerlijk! Haar stem is zo herkenbaar! Ik vind wel de eerste 2 nummers meteen het beste. Daarna blijft het goed, maar wel minder. Nothing else matters is inderdaad een beetje een rare versie geworden...
Here comes the rain again en Creep blijven ook prachtig!

Maja Keuc, mijn persoonlijke nummer 2 van het Songfestival in 2011, waaraan ze meedeed voor Slovenië met het nummer No one. Ze behaalde daarmee ze uiteindelijk een 13e plek in de finale met 96 punten. Dat was opzich al redelijk bijzonder want Slovenië had de finale sinds 2007 niet weten te bereiken. (in 2007 behaalde Alenka Gotar de finale met haar nummer Cvet z juga). Maja leverde met haar 13e plek de 5e beste prestatie voor Slovenië sinds ze vanaf 1993 (mijn geboortejaar) meedoen.
Vandaag was ik No one weer aan het luisteren en vroeg ik me in een keer af of de beste Maja niet toevallig ook een album had. En ja hoor: Indigo. Meteen heb ik het album toegevoegd op de site en gedownload en nu volgt mijn stem.

Maja heeft een geweldige, krachtige stem die bij No one destijds goed tot zijn recht kwam (raar trouwens dat de normale versie van dit nummer niet op het album staat. Zelfs niet de Sloveense versie genaamd Vanilija, dat me aan Vanille deed denken). De andere nummers op het album liggen goed in het gehoor maar komen niet in de buurt van de Songfestivalbijdrage. Ta Planet is na No one een mooie ballade die er zeker mag zijn. Het album is opzich oké. Alleen bij Get This Party Started (geen cover van P!nk) slaat ze compleet de plank mis. Wat een storend, saaiig en vervelend nummer is dat!

De remix van No One is fris en ook leuk. Gelukkig geen tranceversie maar No One met wat andere effecten. De remixversie ontpopt zich niet als rocknummer zoals het origneel, maar blijft wel staan als een huis.

Ik ga dit album nog zeker meerdere luisterbeurten geven, maar voor nu is het 4*

P.s. Ik vind het een prachtige albumhoes!

Gewoon lekkere popsongs. Mans heeft een prettige stem, maar de songs hebben alles behalve hitpotentie. De nummers lijken net wat te veel op elkaar. Dus wat dat betreft wat minder. Verder wel een mooie stem en Heroes, het nummer waarmee hij dit jaar meedoet met de Melodifestivalen 2015 (Zweedse voorrondes van het Eurovisie Songfestival) is wel heel erg lekker (ik verwacht dat hij zal willen komende zaterdag). Dus hij kan het wel!

You sang to me herhaalt eindeloos maar zonder dat je er erg in hebt. Het blijft een prachtig nummer. En dat terwijl het al 15 jaar oud is!
Het album vind ik er prettig, tot that's okay, wat me net iets te salsa-achtig is. Ik houd daar niet zo van en was er al bang voor dat Marc daar ook voor zou vallen. Gelukkig is er weer een heerlijke zoetsappige ballad erna namelijk Don't let me leave. Ik vind dit een heerlijke zwijmelplaat.
De Spaanstalige nummers hadden van mij echter achterwege mogen blijven. Ik snap het ook niet zo goed: waarom een aantal Spaanstalige nummers op een Engelstalig album plaatsen? Maarja daar zal hij vast een goede reden voor hebben gehad.

Verrassend goed album van Marco! Veel toegankelijker dan Duizend Spiegels!

Wat een stomme muziek. Alleen L'essenziale blijft mooi, maar de rest is erg nietszeggend, zonder emotie... Nee niet voor mij...

Goh! Op deze plaat is perfect te horen hoe erg Mariah's stem is ingekacheld. Haar stem klinkt zwaar, geforceerd en uitgewoond. Haar zo bekende 'whistle-register' klinkt als een moetje en ik krijg het gevoel dat ze het bij de 30e keer goed op de opname had staan.
De nummers zijn inspiratieloos en niet catchy.
Op internet las ik een recensie waarin geschreven werd dat dit het beste werk van Mariah was sinds het uitbrengen van Emotions in 1991. Om die reden ben ik het album gaan beluisteren. Ik ben het hier absoluut niet mee eens. Het album is even prut als alle andere albums die ze sinds het uitbrengen van Rainbow heeft uitgegeven. Het zijn bijna allemaal futloze R&B albumpjes van de al lang afgeschreven grootheid 'Mariah Carey'.
Met het beluisteren van dit album ben ik werkelijk al mijn hoop verloren dat Mariah ooit nog met een verrassend album zou komen met heerlijke ballads en haar geweldige stem, net als op haar 1e albums. Jammer dan! Geen Mariah meer voor mij in de toekomst!

Tja,
Melanie C's stem heeft me vanaf het moment dat ze bij de Spice Girls vertrok altijd wel weten te boeien. Haar vorige cd The Sea was bijna perfect. Stages helaas niet. Het bevat hooguit covers, wat in principe niet slecht hoeft te zijn. Echter zijn het niet echt nummers die bij mij persoonlijk passen. Feit is dat Melanie C's stem bij elk van de nummers volledig tot zijn recht komt. Maar geef mij toch maar The Sea! Volgend album geen covers en weer heerlijke originele muziek? Ik hoop het.

Heerlijk album van Melissa Horn. Ik kende haar nog niet maar ze heeft me met deze plaat zeer weten te boeien en heeft me 36 minuten ontvoerd naar een compleet andere wereld. Heerlijk!

Erg fijn en rustig album. Melissa heeft echt een heerlijke stem en deze muziek is toegankelijk en mooi.

Recent was Melanie Jonk (artiestennaam Mell) bij De Wereld Draait Door te gast om te praten over 50 jaar palingsound. Hier bracht ze een kort stukje van Ready For Loving You ten gehore, en vanaf dat moment was ik om.
De kleindochter van Piet Veerman (zanger van The Cats) heeft een prachtige stem die mooi emotie over kan brengen! Dit bewijst ze zeker in het nummer Ready for Loving You, maar ook in het prachtig gecoverde nummer Learned a Lot (origineel van Amos Lee). One And Only is een cover van Adele en is op eigen wijze prima gecovered. Alleen Heavy On My Heart (een origineel nummer) kan ik nog niet zo goed plaatsen. Na een paar eerste luisterbeurten vond ik het een beetje saai.

Al met al weet Mell zichzelf prima te presenteren op deze live-opgenomen EP. Ze heeft zeker de potentie om een veel groter publiek te bereiken met haar prachtige stem! Ze mag dan wel uit Volendam komen, de palingsound is gelukkig niet haar stijl!

De cd met alle liedjes van de Melodifestivalen, de Zweedse voorrondes voor het Songfestival.

Zojuist zijn de laatste 2 nummers voor de finale van 8 maart 2014 bekend geworden.

De nummers die de finale hebben gehaald zijn:
* Ellen Benediktson - Songbird
* Yohio - To the End
* Panetoz - Efter Solsken
* Sanna Nielsen - Undo (mijn persoonlijke favoriet voor de Zweedse eindzege)
* Ace Wilder - Busy Doin' Nothin'
* Oscar Zia - Yes We Can
* Alcazar - Blame It on the Disco
* Anton Ewald - Natural
* Linus Svenning - Bröder
* Helena Paparizou - Survivor

Kan niet wachten op de finale van volgende week om te weten te komen welk nummer Zweden gaat vertegenwoordigen op het Songfestival. Het wordt in elk geval een finale met zeer uiteenlopende nummers, voor ieder wat wils

Sting, Don't Stop (a.k.a. Taylor Swift's Shake It Off rip-off) en Heroes zijn by far de beste nummers in de finale. Ik vind verder I See You van Kristin Amparo erg mooi (Adele-achtige stem maar dan mooier). Don't Stop Believing is ook mooi en Jag Är Fri (Manne Leam Frijje) is bijzonder. Verder wil ik kwijt dat ik de Melodifestivalen dit jaar zeer vind tegenvallen!

Goeie catchy popnummers!!! Erg jammer dat ze niet bekend is, want ze is de moeite waard om ontdekt te worden! Nummers zijn afwisselend en eigentijds.
Vooral You & I en 1954 vind ik erg goed!

Na een zeer uitgebreid stuk te hebben gelezen in de Sp!ts (dacht ik) afgelopen vrijdag, werd ik toch nieuwsgierig naar dit album! Ik heb het artikel even hier toegevoegd.
Dit album moet meer van Mika zelf laten zien. Zou dat zijn gelukt? Ik denk het wel.

Het album begint in een vrolijke stijl, zoals we van Mika gewend zijn. In Stardust geeft Mika aan dat hij meer van zichzelf wil laten zien. Echter heeft hij mij bij de luisterbeurt van de eerste 3 nummers nog niet overtuigd. Dan komt het balladachtige Make You Happy. Persoonlijk vind ik dit een erg mooi. sfeervol nummer! Goed werk. Mijn hoop op een goed album begint hiermee te groeien.
Underwater volgt. Weer een balladachtig nummer met aanstekelijke akkoorden. Dan ontpopt het nummer zich bij het refrein in een bijzonder fraai, sfeervol nummer! Wauw! is mijn eerste reactie! Ja, dit komt aardig dicht in de buurt bij Mika's beste nummer (Happy Ending)!
Overrated is dan weer een meer electronicachtig nummer waarbij Mika stevig in de schoenen staat. Zijn stem klinkt zeer krachtig en de kopstem in het refrein is zeer goed! Heel lekker nummer!
Kids. Mhm... Dit spreekt me minder aan. Jammer na die 3 zeer goede nummers.
Love You When I'm Drunk. De titel zegt genoeg! Dit KAN gewoon geen ballad worden. Door de begeleiding krijg ik een soort kerstgevoel (door die belletjes in de achtergrond). Het is een vrolijk, opgewekt nummer!
Step with me. Een gewoon popnummertje. Niet zeer bijzonder, maar wel leuk. Ook de vrouwenstem vindt ik wel goed gevonden.
Popular Song. Ik kan er niks aan doen maar ik krijg er een beetje een melige bui van! Wat een flutnummer! Zeer inspiratieloos! Die vrouwenstem is ook echt heel slecht!
Emily klinkt vanaf moment al 1! Echt een single!!! Ik dacht: waar komt me dit toch bekend van voor? Maar natuurlijk is het de Engelse versie van Elle me dit! Ik denk dat hij Emily beter als single uit kan brengen in Europa. Dat kan wel een hitje worden. Elle me dit was al een gigantische hit in Frankrijk (met 5x op 1 en 42 weken erin)! Persoonlijk vind ik de Franse versie wel net iets leuker!
Heroes. Is mooi. Zeker zijn hoge kopstem maakt het nummer erg sfeervol.
Celebrate vind ik dan weer een beetje jammer. Ik vind het geen geweldig nummer.
Make you happy (miami edit). Beter dan de standaard versie maar nog steeds geen klapper.

Al met al vind ik het een beter album dan de voorgaande Mika albums. Mika heeft een aantal goede keuzes gemaakt qua songkeuze, en een paar keer de plank misgeslagen. Echter vind ik de nummers minder catchy dan 'vroeger'. Ik vrees dat dit het commerciële succes van de eerste 2 albums ook niet kan evenaren...

Heerlijk Zweedstalig album van Molly Sandén (die nog net 16 was toen dit album gereleased werd). Molly heeft een prachtstem: sterke stem met enorm veel gevoel erin. Molly deed met het nummer Så Vill Stjärnorna mee aan de Melodifestivalen van 2009 (de Zweedse voorrondes voor het Eurovisie Songfestival). Helaas behaalde ze slechts de laatste plaats in de finale.
Met Why Am I Crying probeerde ze het in 2012 nogmaals. Dit keer behaalde ze een 5e positie in de finale. Why am I Crying is ook het nummer waardoor ik me in de muziek van deze Zweedse ben gaan verdiepen. Het nummer vind ik nog steeds een van de allersterkste nummers ooit gemaakt.

Even terug naar dit album: je hoort duidelijk dat Molly nog jong was toen ze deze nummers opnam. Haar stem klinkt jong en veerkrachtig. Van het album schreef Molly aan 7 nummers mee en er staan 2 covers op.
Het steekt allemaal prima in elkaar en de stem van Molly is gewoon heel fijn om naar te luisteren.

Ow... en die hoesfoto is echt prachtig!

Morgan heeft een grootste stem, die ze op dit album helaas iets te nadrukkelijk laat horen. Het wordt bij elk nummer te veel schreeuwen waardoor het mateloos gaat irriteren. Alleen Say The Words vind ik wél echt een pareltje.