Camila gaat haar blond geverfde periode in... Ik vrees echter dat de bleek haar geen goed doet en wat doet ontsporen... Camila heeft een van de meest herkenbare stemmen van de hedendaagse muziek. Eerder wist ze die stem goed te gebruiken en zorgde dat voor grote hits en weet iedereen dat ze een goede zangeres is. Dit album en repertoire zijn echter een ommekeer op muzikaal vlak en maken helaas dat haar unieke kenmerken naar de achtergrond verdwijnen. Een gemis als je het mij vraagt.

Het album begint wel echt slecht... Want wat is het refrein van I Luv It irritant zeg! Playboi Carti voegt ook werkelijk niks toe. Vreselijk nummer. Verbaast me niks dat dit nummer geflopt is in de hitlijsten.
Op Chanel No. 5 wordt duidelijk met autotune gewerkt en wordt half gerapt door Camila. Het past haar niet.
Pink XOXO is een krap minuut durende filler.
He Knows is gewoon niet interessant, maar ook niet leuk catchy ofzo. Lil Nas X heeft een bijdrage, maar weet het nummer ook niet te redden. Ook dit nummer is geflopt.
Twentysomethings heeft een balladkarakter. Camila's stem is hierin weer wat herkenbaarder, maar de lyrics zijn verschrikkelijk en Camila lijkt er alles aan te willen doen iets 'cools' te willen doen. Zo zit er 2x 'what the fuck' per refrein in het nummer. Maar het voegt niks toe.
Dade County Dreaming. Nee... Gewoon nee... Vreselijk nummer. Ook hierbij lijkt Camila stoerder te willen overkomen dan ze nodig heeft.
Koshi XOXO... volgende filler...
Hot Uptown. Het voelt alsof Drake de overhand heeft, terwijl het een album van Camila is... Niemendalletje.
Uuugly. Nog meer Drake. Sterker nog... Alleen Drake is hier te horen, met 1 heel kort klein koortje waarin je Camila hoort op de achtergrond. Schiet mij maar lek. Wat doet dit op een album van Camila?
Dream-Girls. Nee. Goedkope 'shit'.
305tilidie is de 3e interlude van onder de 1 minuut. Zo kom je inderdaad makkelijk aan 14 nummers (en maar 32 minuten muziek). Ook van deze interlude is de meerwaarde onduidelijk.
B.O.A.T. is een rustiger nummer, waarbij ook de autotune weer té nadrukkelijk aanwezig is. In dit geval neemt het een stuk geloofwaardigheid weg aangezien Camila te robotisch klinkt. De laatste halve minuut is het nodig om een sample van Push the Feeling On erin te verwerken. Althans nodig... Nee... Goedkope vulling.
Pretty When I Cry lijkt even goed te beginnen. Maar al snel blijkt het een saai, inpiratieloos nummer.
June Gloom is de afsluiter. Het laatste stukje waarin de instrumentatie het overneemt is ronduit irritant.

Gelukkig klaar met luisteren, want het voelde als 32 lange minuten... Ik vind het album zeer zwak, er staan geen hits op, de ontwikkeling van Camila past haar niet, inspiratie is ver te zoeken... Nee, hopelijk beweegt Camila zich in de toekomst weer meer richting iconische nummers en repertoire als Havana.

Lekker album! Candice heeft bekendheid verkregen dankzij talentenjacht American Idol, die ze wist te winnen. Ze heeft een sterke stem en de nummers op dit album zorgen ervoor dat we daar lekker vaak van kunnen genieten! Er staat maar 1 misser op het album: Forever that Man (nota bene het enige nummer waaraan ze heeft meegeschreven).
De rest klinkt gewoon erg lekker! Dit ga ik nog vaak beluisteren!

Volgens mij is Charice zichzelf helemaal kwijt. Ze heeft een grootse stem, maar deze komt totaal niet tot zijn recht op dit album. Het zijn stuk voor stuk slappe covers met een niet passend r&b beatje eronder. In plaats van haar stem echt functioneel te gebruiken, gooit ze er ad-lips in die absoluut niet in het nummer passen. Dit album is gewoon 1 groot drama.
Hopelijk weet Charice zichzelf op een nieuw album te herpakken want anders voorzie ik een exit in de muziekwereld... Het lijkt net Mariah Carey: in het begin van haar carriere bijna subliem, maar op een gegeven moment vervallen en nooit meer uit een dal gekomen. Hopelijk lukt dat Charice wel, anders heeft ze wel erg kort van haar succes kunnen genieten...

Heerlijk Zweeds popalbum van de winnares van het Eurovisie Songfestival 1999, waar ze won met Take Me To Your Heaven. Met Hero (van dit album) deed ze in 2008 nogmaals een poging, maar helaas werd ze slechts een 18e plek wist te bemachtigen. Dit album luistert lekker weg, het bevat zowel stevigere nummers als ballads. De nummers passen prima bij Charlotte's stem. Enige matige nummer vind ik Holy Man (met een Turks-achtig ritme). Verder prima!

Nou Angelo,
Ik ben het absoluut niet met je eens op sommige gebieden! The girl is een geweldig nummer, helemaal mee eens! Had ook wel wat hoger mogen eindigen op het Melodifestivalen. Little braveheart is aardig, maar niet geweldig. De rest vind gewoon tot slecht.
Over Kate Ryan ben ik het niet met je eens. Kate Ryan behoort al een aantal jaren tot een van de beste Belgische artiesten. Al is het misschien niet allemaal erg origineel, het zit wel erg goed in mekaar. I surrender (cover van Clea) is wel erg goed gelukt, en een nummer als Desenchantee en Goodbye zijn ook kei- en keigoed. Maargoed, terug naar Charlotte. Charlotte levert met dit album een redelijke teleurstelling af. Hopelijk doet ze het in de toekomst weer zoals vroeger, want nummers als Hero en Take me to your heaven zijn steengoed!

Lekker popalbum van Cher Lloyd!!! Op haar vorige album stonden ook een aantal lekkere nummers, maar het geheel was matig. Dit album vind ik een stuk sterker. Lekkere, catchy nummers en zowaar een rustig slaapliedje erop (Goodnight)!
Het album heeft me aangenaam verrast! Ga zo door Cher! Voorlopig 4*, maar grote kans dat dit zeer snel verhoogd zal gaan worden.

Enig minpuntje: de afgrijselijke albumhoes!

Leuke nummers:
Live Life Now! Ik vind Cheryl veel prettiger als ze spreekt dan zingt...
Waiting for Lightning!
Fight On
Tattoo

De rest van de nummers zijn saai en alles behalve leuk. Kan er een heel verhaal aan wijden maar dat is gewoon niet de moeite waard. Sorry Cheryl. Bij Girls Aloud vond ik d'r wel ok, maar solo weet ze me maar niet te boeien.

OEI!!!! Wat een gigantische tegenvaller.
Chiara slaat de plank totaal mis met dit album. Covers oké, maar niet op deze manier. De muziek lijkt vaak niet gelijk te lopen met de zang van Chiara en de backing vocals. Sowieso lopen daarbij de backing vocals ook al niet gelijk met Chiara's zang. Het gevolg: een onsamenhangend geheel wat nergens naar klinkt. De kwaliteit is matig. Het lijkt meer alsof Chiara wat aan het jammen is, en het album in de proeffase, in 1 keer, heeft opgenomen. Bovendien komt Chiara's stem verveeld over en zingt ze (weer) vaker niet zuiver. Dit keer is het echter storend omdat er veel bekende covers tussenzitten, waarvan je het origineel natuurlijk kent, en wél zuiver in is gezongen. Nee! Een af te raden album.

Beste lied: Spanish guitar (al is deze alsnog slecht gecovered)
Meest dramatische punt: I'm outta love (origineel Anastacia) en Parlez-moi de Nous (origineel Hélène Ségara)

Kijk! Zó hoort het! Here I am is een heerlijk album! Chiara heeft hier blijkbaar echt haar best op gedaan, want het niveau van dit album is verreweg het hoogste van al haar albums (tot nu toe).
Lekker balladalbum met een hoop covers (die t.o.v. haar vorige album een verademing zijn). Thank you Chiara!!!

P.s. Ik heb op dit album geen valse noot kunnen bekennen!

Chiara is en blijft een aparte zangeres. Ze is niet altijd even toonvast en zuiver, maar toch blijft het betoverend. Ook op dit album weer. Chiara viel mij voor het eerst op dankzij haar bijdrage aan het Eurovisie Songfestival in 1998 voor Malta: The one that I love (nummer 10 van dit album). Later, in 2005 deed ze opnieuw mee met het prachtige Angel, en in 2009 waagde ze een 3e poging met What if we. Echter kwam ik pas zeer recent erachter dat ze ook een album had (What you want). Deze heb ik toen meteen gekocht. Nu heeft Angelo al haar andere albums toegevoegd, waar ik hem erg dankbaar voor ben! Weer nieuwe muziek om te ontdekken!

Dit album op zich is prettig om aan te horen, mits je van ballads houdt, zoals de titel al verraadt. Ik vond het grappig om ook de Maltese versie van The One That I love Te horen (track 2 op dit album), aangezien ik de Engelse versie gewend ben.

Dit album klinkt in ieder geval meer als een geheel dan haar vorige album What You Want, wat ik persoonlijk toch heel fijn vind.

Een nogal onsamenhangend geheel naar mijn mening. Toen ik dit album van Chiara vond, sprong ik een gat in de lucht (bijna letterlijk), zó blij was ik dat ik een album van deze Maltese zangeres had gevonden. Echter, na het album gekocht te hebben en het een paar luisterbeurten gegeven te hebben, ben ik lichtelijk teleurgesteld. Chiara levert met dit album een raar geheel af. Het is een mengelmoes van danceachtige liedjes met ballads. Op dit album wordt goed duidelijk dat Chiara echt alleen die 2e categorie echt goed aankan...
Bovendien was ik teleurgesteld toen het 'Angel' op dit album niet de songfestivalbijdrage bleek te zijn (ik wist toen ik het album kocht niet uit welk jaar dit album kwam). Lekker verwarrend...

Al met al een raar concept, en een teleurstelling in vergelijking tot haar debuut.

Erg goed album! Ben normaal niet zo van de mannenstemmen. Echter zag ik de Country Music Awards, waarbij hij erg veel belangrijke awards won, dus ben ik hem gaan checken.
De sfeer op dit album spreekt me wel aan. Het is denk ik echter niet een album dat ik snel op zal zetten, maar als het op staat, is het zeer aangenaam!

Christina Aguilera- Back to basics
1. Intro. Gewone intro. Niet super maar ook niet slecht: 3*
2. Makes me wanna pray (ft. Steve Winwood). Heerlijk nummer! Vooral dat koor op de achtergrond en Christina variërend op de voorgrond. Alleen mis ik de stem van Steve een beetje. 4,5*
3. Back in the day. Niet mijn favoriete nummer, gewoon gemiddeld. 3*
4. Ain’t no other man. Een van de singles van het album. Ik vond het altijd al een lekker nummer, en na veel luisteren verandert dat niet. 4,5*
5. Understand. Bij dit nummer vervelen de uithalen aandoenlijk! Ik was blij dat het was afgelopen! 2*
6. Slow down baby. Gewoon sterk nummer 3*
7. Oh mother. Eigenlijk dacht ik dat dit nummer al veel ouder was. Ik dacht dat het op een eerder album stond, maar ik zat ernaast. Het is een mooi nummer! 4,5*
8. F.U.S.S. (interlude). Lekkere interlude. 3,5*
9. On our way. Gewoon lekker nummer. 3*
10. Without you. Redelijk nummer. 2,5*
11. Still dirrty. Lekker nummertje. 3,5*
12. Here to stay. Lekker en goed nummer. 4*
13. Thank you (dedication to fans). Een half telefoongesprek noemt ze een ‘dedication to fans’, nou bedankt hoor! Ik wordt van dit nummer niet bepaald ‘happy’. 1*
14. Enter the circus. Echt, wat een stom nummer! Bah! 1*
15. Welcome. Goed nummer. 3,5*
16. Candyman. Ook een van de singles van Back to basics. Ik vond het vroeger echt een stom nummer maar nu vind ik het een lekker swingend nummer! 4,5*
17. Nasty naughty boy. Sorry, maar dit vind ik echt een stom nummer. Misschien in een stripclub is het een geschikt nummer, maar op deze cd? Nee. Jammer! 1*
18. I got trouble. Lekker nummer. Apart dat het klinkt alsof het in de jaren ’50 is opgenomen: zo dof klinkt het. 4*
19. Hurt. Echt verreweg het mooiste nummer dat ooit door Christina is gemaakt! Prachtig gezongen en met meer gevoel dan bij welk nummer dat ik ook ken (en dat zijn er behoorlijk wat)! Persoonlijk vind ik het ook één van de mooiste nummers ooit gemaakt (2). ABSOLUUT 5,5* (ook al is dat hoger dan het maximum).
20. Mercy on me. Best een mooi nummer. 4*
21. Save me from myself. Ik vind het bij dit nummer wel fijn dat Christina eindelijk rustig zingt: ze haalt niet zo uit met haar stem! Het past goed bij haar nummers, dat geef ik toe maar het wordt wel na een aantal nummers heel irritant! 4*
22. The right man. Goed sterk nummer! 4,5*


Gem.: 3.36. Dit rond ik af naar boven dus 3,5*

Top 4 mooist gemaakte nummers door Christina:
1. Hurt (Back to basics)
2. You lost me (Bionic)
3. The voice within (Stripped)
4. Beautiful (Stripped)

Wat een tegenvaller is dit album. Ik keek er erg naar uit, maar ik zal ter compensatie Lotus maar weer wat vaker gaan draaien...

Beste nummers:
Twice
Fall in Line

De rest is niet aan mij besteed

Och! Wat is dit een verademing als je het vergelijkt met Bi-On-IC! Geweldig!! Eerste 2 luisterbeurten bevallen me erg goed!
Vooral Sing to Me is erg mooi! Het is dan wel geen klassieke Christina powerballad zoals You Lost Me, Hurt, Beautiful of The Voice Within. Maar wel een mooi rustig R&B-achtig nummer waarin ze haar herkenbare stem weer eens tentoonstelt (HET element dat ik miste op Bi-On-Ic, met uizondering van You Lost Me).
Blank Page is dan wel weer zo'n CA-ballad. HEEEEEEEEERLIJK.

Just a fool is mijn favoriete nummer van het album! Wat een heerlijk duet!!!! De stemmen van Christina en Blake Shelton passen prachtig bij elkaar. In het refrein zit een noot die mij ontzettend raakt! Heerlijk! Echt het beste nummer!

Light up the sky is trouwens ook echt heel goed!

Christina Aguilera- Stripped.
1. Stripped (intro). Niet veel bijzonders: 2,5*
2. Can’t hold us down (ft. Lil Kim). Ik blijf het een redelijk nummer vinden: net iets meer dan gemiddeld dus 3*
3. Walk away. Lekker nummer 4*
4. Fighter. Blijft een van de sterkste nummers van Christina. Haar stem past echt perfect bij het nummer! 5*
5. Primer Amor (interlude). Praten kan iedereen: 1,5*
6. Infatuation. Lekker zomers nummer. 4*
7. Loves Emrace (interlude). Ergens toch wel mooi. 3,5*
8. Loving me 4 me. Redelijk nummer. 3*
9. Impossible. Een heerlijk ‘sleepend’ nummer! 4,5*
10. Underappreciated (leuk woord voor Engelstalig galgje). Heerlijk nummer! 5*
11. Beautiful. Het eerste singletje wat ik destijds van haar kocht. Prachtig nummer, met zo veel gevoel gezongen! 5*
12. Make over. Ergens doet het me aan Spanje denken, ook al ben ik daar nog nooit geweest. Ik vind het een net boven gemiddeld nummer. 3*
13. Cruz. Prachtig nummer. 5*
14. Soar. Lekker nummer, meeslepend! 5*
15. Get mine, get yours. Weer even heel wat anders na 2 ballads. Best een leuk nummer. 4*
16. Dirrty. Altijd al een stom nummer gevonden. Ik begrijp ook niet waarom dit een single werd. Het is niet het slechtste nummer aller tijden dus 1,5*
17. Stripped, Pt. 2. Gewoon: 2*
18. The voice within. Hier hoor je voor de zoveelste keer op het album wat een dijk van een stem Christina heeft! Ik vind dit het mooiste nummer van het album! Ik had het liefst 8* gegeven maar dat kan natuurlijk niet dus 5*.
19. I’m OK. Net een tikkie te dramatisch maar toch 4*
20. Keep on singin’ my song. Heerlijk meeslepend nummer! Goede afsluiter. 5*

Gemiddeld: 3,775 -> 4. Geweldig album!!! (veeeeeeeeel beter dan Bionic)

Erg mooie EP met prachtige covers.
Alleen jammer dat Lilac Wine er niet op staat want die is werkelijk fenomenaal gecovered!

Ja hoor! Daar is Clare weer met een EP. EN HOE! Clare gooide in 2011 hoge ogen met haar debuutalbum Light After Dark. Daarna werd het snel stiller rondom haar. Vorig jaar bracht ze een EP uit met covers. Begin dit jaar bracht ze nog een EP uit genaamd 'Live for Burberry'.

Clare begint deze EP meteen stevig door haar woede in Don't Mess Me Around te gooien. Het resulteert in een heerlijk powernummer waarin Clare's bijzondere stem zeer goed tot haar recht komt.

Boomerang is ook een nummer waarin nogal wat woede in de strijd gegooid wordt. Dit nummer is bijzonder doordat het gedurende het nummer veel lijkt alsof de zangpartijen te hard zijn opgenomen en daardoor tegen de 'kraakgrens' zitten. Lekker nummer.

Dream Big is dan weer een rustig nummer met een mooie tekst. Het is een simpel nummer qua opbouw maar dat maakt het dan weer erg mooi.

Sherlock is een heerlijk soulvol nummer. Het klinkt alsof het in een club in de jaren '60/'70 is opgenomen. Werkelijk fantastisch nummer!

Clare bewijst met deze EP weer eens hoe ontzettend goed ze is! Ze heeft alle nummers zelf geschreven en dat hoor je. De nummers horen bij haar en passen haar als een jas! Het is een genot om naar deze, slechts 11 minuten durende, EP te luisteren!

Nog regelmatig zet ik dit album even op. Clare neemt je helemaal mee in haar muziek op dit album. Prachtige muziek en arrangementen en Clare's stem is natuurlijk

Lekker rustige 'relaxmuziek'. Geen hoogvliegers op dit album maar heerlijk voor op de achtergrond

DAMN!!!! OK! Ik had tot dit album helemaal niks met Cobie. Haar singles vind ik maar matig. Maar jeetje! Wat is er gebeurd? Ik ben dit album gaan beluisteren (zonder goede reden) maar wat een lekker album! Haar stem klinkt best sterk. De nummers zijn goed geschreven en liggen erg goed en lekker in het gehoor. Colbie zingt natuurlijk haar hele carrière al pop, maar op dit album klinken haar nummers meer volwassen en niet meer zo licht. Dit album ga ik zeker nog vaak beluisteren!

Wat een dijk van een stem heeft Crystal toch!!!!!
Ze weet met dit live-album een heerlijke sfeer neer te zetten wat haar nummers op dit album echt een meerwaarde geeft! Diepe buiging voor dit album!