Wat een lekker album zeg! Had ik totaal niet verwacht na het teleurstellende Good Life. Dit album is een mooi geheel, vol met lekkere nummers waarin Jacqueline's stem prachtig tot zijn recht komt. Jacqueline's stem ging me bij Good Life en bij de nummers van Krezip enorm irriteren na het vaak horen van de nummers, maar op dit album ben ik daar totaal niet bang voor. De nummers passen perfect bij Jacqueline en dat merk je. Mooi wegdroomplaatje!
Vandaag 4*, maar er is een grote kans dat ik die stem binnenkort ga verhogen

De runner-up van de Britse versie van X-factor 2012, die werd gewonnen door James Arthur.

Een coveralbum uitbrengen is altijd riskant. Het album debuteerde weliswaar op 1 van de UK album top 75, maar wist het totaal maar 7 weken vol te houden in de charts. Bovendien verkocht het album in de 1e week maar 18,904 exemplaren, wat extreem weinig is voor een nummer 1 positie in de UK.

Nu mijn mening over het album. Jahméne heeft een hoge, vrouwelijke stem. De nummers die hij hier covert zijn ok, maar ook niet meer dan dat. Het zijn voornamelijk slappe aftreksels van de originele nummers. Alleen In The Arms Of The Angel en I look To You zijn enigszins noemenswaardig. Deze nummers passen erg goed bij Jahméne's stem.

Binnenkort komt een 2e album van Jahméne uit, dit keer met originele nummers (zoals dat zo vaak gaat bij talentenjachtdeelnemers die muziek uitbrengen). Ik ben benieuwd of hij daar wél mee zal gaan verrassen...

Al jaren luister ik maar al te graag naar Jasmine's muziek, maar dit album stelt me teleur. Het mist afwisseling en de nummers spreken me veel minder aan dan op de vorige albums. Jammer.

Goh wat een prettig album!! Kwam het vandaag toevallig tegen op Spotify. Ik ben altijd wel in voor country (mits door een vrouwenstem gezongen) en dit is een album zonder te veel poespas of enorme uithalen, waardoor het prettig, gemakkelijk en gemoedelijk klinkt. De nummers duren niet te lang en het album heeft met 37 minuten een prettige duur. Lekker hoor! Deze ga ik zeker vaker opzetten!

Love of My Life blijft een prachtige cover van Queen. De overige nummers doen me weinig

Ik vind het album nogal inspiratieloos klinken. Jammer, want Jennifer heeft een strot om 'U' tegen te zeggen. Ik mis op dit album ook een nummer als Where You At (staat op I remember Me). Where You At is een echte powerballad met R&B beat. Maar zooooo mooi. Op dit album staat niet 1 nummer dat daar ook maar in de buurt komt. Moan moge dan wel het rustigste en mooiste liedje van het album zijn, Where You At is toch wel van een heel ander niveau. Nee, dit album mag dan wel op 10 zijn binnengekomen in de Amerikaanse charts, bij mij zal het zeker nooit de top 10 halen. Hopelijk is een volgend album wél weer de moeite waard om te luisteren...

Moan is dus echt het beste nummer van het album.

Wat een ongelofelijk stom album. Had hier niet enorm veel van verwacht, maar dit is wel heel erg. Enige ok nummer is Emotions. De rest is gewoon zooi, net als de hoes

Wow! Ik ben groot fan van haar debuutalbum maar deze EP is totaal aan me voorbij gegaan.

Girls Night ligt goed in stijl met de muziek die Jessie voor haar 2e album, Daughter of a Gypsy, maakte (Boys In The Summer) voordat het werd gecancelled omdat ze van platenmaatschappij wisselde omdat ze niet commerciële muziek wilde maken maar meer county. Girls Night ligt lekker in het gehoor, maar zul je denk ik niet te vaak moeten luisteren, anders gaat het vervelen.

Rain On The Roof Of This Car is wel een aardig nummertje maar is verre van bijzonder.

Coming Home kende ik wel al. Lekker rustig liedje en klinkt lekker relaxed

Diary heeft een ietwat kinderachtige tekst maar verder prima.

Breaking Your Heart is een mooi nummer. Lekker rustig.

Mama Wrote You A Lullaby is een echt lief slaapliedje.

Ik blijf fan van Jessie's stemgeluid. Echter staan op deze EP geen bijzondere nummers, zoals Guilty, of goeie meezingnummers, zoals Boys In The Summer, als ook geen echte goede persoonlijke nummers, zoals I Do. De EP stelt me daardoor enigszins teleur.

Wauw! De opener van dit album is fan-tas-tisch. Long Way 'Round klinkt heerlijk soulvol en Jewels stem past daar verrassend goed bij. Ik vind de rest van het album ook sterk en aangenaam om aan te horen, behalve When You Loved Me. Wat een gejammer en tegen het valse aan... Echt een draak van een nummer.
No More Tears heeft ze al eerder uitgebracht als soundtrack van een film. In die versie vind ik haar sterker dan de versie die hier op het album staat. De eerder uitgebrachte versie is zelfs uitgegroeid tot een van mijn persoonlijke lievelingsliedjes. In de album-versie zijn sommige uithalen/omschakelingen tussen kop- en borststem niet helemaal zuiver voor mijn gevoel. Darius Rucker is echter wel een aangename toevoeging bij het nummer.
Het album in zijn geheel verdient voor mij 4 sterren. Als When You Loved Me er niet op had gestaan, was het 4,5*.

Erg fijn album van Jewel. Inderdaad beter dan recent werk. Jewel heeft een prachtige stem en de nummers sluiten mooi aan bij dit juweel.
Enig nadeel vind ik dat het album zo lang duurt. Na een eerste paar luisterbeurten, blijf ik het een lange zit vinden.

Being Who You Are is de opvolger van Roots and Wings.
Being Who You Are haalde de 4e plaats in de Zweedse albumcharts als piek, en wist Goud te scoren.

Op Roots & Wings staan voornamelijk een combinatie van Pop en Country songs. Op Being Who You Are kiest Jill voornamelijk de kant van de Country.

1. God Bless a Girl in Love
Jill heeft voor Being Who You Are een sterke opener gekozen: God Bless a Girl In Love. Dankzij dit nummer weet je precies wat je te wachten staat op dit album: lekkere (pop)country.

2. So Much Love to Make
So much Love To Make neigt dan weer veel meer naar de pop kant. Het is een prima nummer, maar is een redelijk mainstream nummer, waardoor het (te) weinig opvalt.

3. A Little Bit More
Een cover van Dr. Hook. Lekker sfeertje.

4. Baby You're Mine
Ben je net weggedroomd bij A Little Bit More, word je wakker geschut door de intro van Baby You're Mine: een nummer dat lekker uit de speakers knalt. Lekker nummer, maar niet zo lekker als een nummer als God Bless A Girl In Love of Ringing Bells.

5. Ringing Bells
Ringing Bells is denk ik mijn favorietje op dit album. Een grappig countrynummer waar je ontzettend 'happy' van wordt! Gezellig (en snel) nummer

6. When Being Who You Are
When Being Who You Are is dan weer een heel rustig nummer, perfect om bij weg te dromen. Mooi nummer.

7. The Heartache Won't Be Mine
Een overduidelijk countrynummer. Grappig nummer, maar niet een topnummer.

8. I Don't Wanna be that Girl
I Don't Wanna Be That Girl is weer een geval apart. Het is een popnummer, wat ik eigenlijk niet zo op het album vind passen.

9. You Can Have it All
Prima liedje, maar ook verder niks bijzonders.

10. Some People are Just Not Cool
Ook dit is een lekker liedje en geschikt voor Jill, maar niets bijzonders.

11. (Im Not) In Love with You
Een nummer dat prima klinkt, maar ook weer zo'n nummer dat niet blijft hangen.

12. Without Your Love
Ik weet niet of het een cover is, maar deze ballad is wel heel mooi! Prachtige tekst en werkelijk prachtig gezongen door Jill.

13. Redneck Woman
Heerlijke cover van Gretchen Wilson. Dit nummer is een heerlijke afsluiter en is echt fantastisch voor Jill!

Al met al vind ik dit album een stuk minder dan Roots & Wings. Er staan zeker lekkere nummers op, maar ook een hoop die me weinig aanspreken.

Music Row was in Zweden het 2e album van Jill Johnson dat een Platinum status wist te bereiken. Het is in Nashville opgenomen en is een echt Country/pop album, de stijl die Jill het liefste zingt.
Dit 8e album van Jill wist een 2e plaats in de albumcharts van Zweden te bereiken.

Het album is een coveralbum. De titel van het album verwijst naar een gebied in Nashville.


1. Rhythm Guitar.
Lekkere opener. De basgitaar is erg lekker in dit nummer en Jill's stem is prima in dit nummer.

2. Jolene
Jolene is natuurlijk een wereldberoemd nummer van Dolly Parton. Het is erg gevaarlijk zo'n nummer te coveren. Natuurlijk is het arrangement flink aangepakt in Jill's versie, maar dat maakt het wel prettiger om naar te luisteren (het origineel van Dolly vind ik 3x niks). Jill's stem is ook veel warmer en maakt het nummer daardoor een stuk beter. Desalniettemin zal Jolene nooit mijn lievelingsliedje worden.

3. Why'd You Come in Here Looking Like That (ft. Nina Persson).
Nina Persson is best bekend figuur in de muziekwereld van Zweden (eerst als deel van de band A Camp en ook solo).
Why'd you come in here looking like that is een cover van Dolly Parton, maar het is een zeer geslaagde samenwerking en klinkt heerlijk.

4. Angel of The Morning
Dit is natuurlijk wel een cover (van Juice Newton). Maar ook dit nummer vind ik prettiger dan het origineel. Jill's stem is gewoon heel geschikt voor dit stem en Jill heeft een hele warme stem, die mij telkens weer weet te raken.

5. Papa Come Quick
Dit vind ik een heerlijk countrynummer. Lekkere cover van Bonnie Raitt.

6. Mama he's Crazy
Dit is een cover van The Judds. Het nummer van The Judds is lief countrynummer, maar de versie van Jill is warmer en geloofwaardiger. Prachtige cover en veel mooier dan het origineel. Dit is een van mijn favorieten van dit album.

7. Tumblin' Dice (ft. Kim Carnes).
Tumbling Dice is een cover van The Rolling Stones. Het origineel is heel lekker, maar ook de versie van Jill en Kim Carnes (een Amerikaanse oude rot in het vak) mag er zeer zeker zijn. Het is wat sneller gespeeld en klinkt lekker. De stemmen van Kim en Jill combineren erg goed samen.

8. You're No Good
Dit is een cover van Dee Dee Warwick. Persoonlijk vind ik de versie van Dee Dee Warwick wat leuker, misschien omdat zo schattig oud klinkt. Het is ook wat uitbundiger.

9. Why Not Me
Why not Me is weer een cover van The Judds. De versie van The Judds vind ik leuker dan die van Jill, maar slecht doet Jill het zeker niet. Het gaat ook niet af als het langs komt.

10. Life In The Fast Lane
Jill heeft op Roots & Wings al eens een nummer van The Eagles gecovered (Desperado) en zij maakte er een versie van die mij meer wist te boeien dan het origineel. Life in The Fast Lane is in Jill's versie sneller gespeeld. Ook bij deze cover vind ik Jill's stem geschikter. Zeer geslaagde cover.

11. You Don't Have to Say You Love Me
Dit is een cover van de bekende dame Dusty Springfield (maar is heeeeeeel vaak gecovered). Nu vind ik Dusty's stem erg prettig om naar te luisteren. Ik vind Dusty's versie ook echter overkomen dan de versie van Jill, maar de versie van Jill zet ik niet af als het langs komt.

12. Need Your Love So Bad
Need Your Love So Bad is door Jill HEERLIJK gecovered (met complimenten aan de band). Het origineel stamt uit 1955 en is van Little Willie John. De versie van Jill duurt bijna 2x zo lang en is meeslepender. Heerlijk nummer!

13. To Know Him Is to Love Him (ft. Lisa Miskovsky)
Dit is een cover van The Teddy Bears (maar is bekender dankzij de versie van Dolly Parton in duet met Linda Ronstadt en Emmylou Harris)
De tweestemmigheid in dit nummer door Lisa en Jill is heel mooi en bijna schattig. Heerlijk lied, waar ik graag naar luister.

14. Angel from Montgomery
Dit is toch wel het pareltje op het album. Jill´s stem is gewoon magnifiek in dit nummer. John Prine´s origineel mag er ook zijn, maar de versie van Jill is gewoon briljant. Heerlijke wegdroommuziek!

Dit coveralbum van Jill is gewoon een album dat heerlijke meezingers bevat en wat ik nog steeds vaak draai. Heerlijke nummers en Jill´s stem is gewoon heel prettig om naar te luisteren!

Jaja. Nog altijd vind ik Kärleken är een van de mooiste nummers ooit gemaakt! Het geeft me een speciaal gevoel van binnen. BTW ze eindigde 10e van de 25! 1998 was het eerste songfestival wat ik bekeek en Kärleken är was toen mijn favoriet (ik moet wel zeggen dat het een goed songfestival was).

In 2006/ 2007 kwam ik erachter hoe ik moest downloaden en toen ben ik eens op zoek gegaan naar de andere muziek die deze, in Zweden zeer populaire, zangeres had gemaakt! Toen kwam ik erachter dat dit dé zangeres is voor mij! Vanaf die periode ben ik fan van Jill Johnson. Haar heerlijke stem en lekkere muziek als combinatie maakt haar muziek geweldig. Ze heeft haar eigen stijl, ook al heeft ze redelijk veel gecoverd!

Anyway, naar Jill's muziek zal ik altijd blijven luisteren en van haar muziek zal ik blijven houden!!!

Dit album is weer heerlijk pop/country en is niet voor niets al platinum geworden in Zweden. Ik blijf het betreuren dat Jill niet ook in Nederland is doorgebroken!!!

Ik ken dit album nu al zeker 5 jaar, en heb er nog nooit een reactie bij geschreven! Dus grijp ik nu alsnog mijn kans een mening over dit album te geven.
Roots & Wings is een van de 2 albums van Jill Johnson die in Zweden een Platinum status wisten te behalen (Music Row uit 2007 is de andere). Toch wist dit album maar een 5e plaats als toppositie in de albumlijst te veroveren (terwijl latere albums met gemak de top 3 wisten te halen).

Het album is een absoluut pop/country album. Een genre dat mij altijd wel aanspreekt. Bovenaan is de stem van Jill Johnson buitengewoon prettig om aan te horen.

1. Can't Get Enough of You
Dit is de opener van het album. Het nummer ligt makkelijk in het gehoor en is na een paar keer luisteren makkelijk mee te zingen. Lekker vrolijk nummer.

2. God's Gift
Persoonlijk vind ik God's Gift een lekker liedje, maar absoluut niet een topper van het album. Ook dit nummer ligt lekker makkelijk in het gehoor, maar als je het te vaak hoort wordt het een beetje saai.

3. Breakfast in New York
Een triest liedje maar o zo mooi gezongen. Heerlijke countryballad. Jill's stem is supergeschikt voor het nummer en ik vind Jill's manier van zingen heel prettig bij dit nummer. Ook heeft Jill een prettige uitspraak van het Engels.

4. Natalie
Ook dit is zo'n typisch countryliedje. Midtempo nummer en een lieve tekst. De backings bij dit nummer zijn erg prettig en maken het nummer wat specialer.

5.A Woman Knows
Dit is dan weer een prettig popliedje met country-invloeden. Lekker liedje.

6. You Can't Love Me Too Much
De intro klinkt wat steviger. Het nummer is eigenlijk een heerlijke Zweedse Schläger in een blues/country jasje. Dit is een lekkere meezinger!

7. Good for You
Lekker uptempo nummer. Ergens doet het couplet me denken aan een nummer van Shania Twain (al weet ik even niet welke), maar dan komt een bridge naar het refrein en is het een lekker popliedje met wat country-elementen. Dit nummer is nooit een van mijn favorieten geweest, maar ik zet het ook niet af als het langskomt.

8. You're Still Here
Dit is een van mijn persoonlijke favorieten van dit album. Jill's stem is heeeeeeerlijk in dit nummer. Het heeft een erg Amerikaanse tekst, maar dat stoort me totaal niet. Bij dit nummer doet Jill zelf de backings en dat maakt het geheel nóg sfeervoller en lekkerder. Heeeerlijk nummer.

9. Hopelessly Devoted
Dit is natuurlijk een cover van Olivia Newton-John, maar Jill heeft het nummer aangetrokken als een jas. Zeer aangenaam om naar te luisteren. Lekker sfeertje.

10. Roots and Wings
Ook dit is een lekker liedje. Het gaat erover dat je niet vast hoeft te houden aan je 'Roots' maar dat je ook je eigen weg kan gaan. Ook dit nummer past heel goed bij Jill's stem. Ook een van mijn favorietjes van dit album

11.It Ain't the End of the World
Dit nummer doet me dan persoonlijk weer wat minder. Maar een prima liedje.

12. When I Found You
Gewoon een prima liedje, geen hoogvlieger maar erg prettig om naar te luisteren.

13. Time Will Fly
De eerste keren dat ik het hoorde moest ik van dit nummer eigenlijk niks hebben, maar toen ik het vaker ging luisteren, begon het me toch te boeien. Time Will Fly is een rustig liedje en heeft een mooie tekst.

14. Desperado
Desperado is de 2e cover van het album (origineel is natuurlijk van The Eagles). Maar: ik vind de versie van Jill verreweg de mooiste versie die ik ken (en ik ken er een hoop). Wat heeft Jill een perfecte stem voor dit nummer en wat weet ze een hoop gevoel over te brengen! Perfect nummer. Heerlijk om bij weg te dromen.


Hoewel dit album niet alleen maar pareltjes bevat, vind ik het een heerlijk album in zijn geheel te beluisteren. Door de totale sfeer van het album weet het me erg te boeien en beluister ik het regelmatig.

Ja heb hetzelfde! Wat een teleurstelling.

Helemaal mee eens. Alleen vind ik het moeilijk om de plaat in zijn geheel te luisteren. Ben er na een nummer of 6 wel weer even klaar mee...

Niet enorm slecht, maar inderdaad veel fillers. Verder vind ik 48 minuten JB te veel van het goede. Zeker de 1 uur en 6 minuten-versie die ik heb beluisterd...

Sorry is mijn favoriet. Goede singlekeuze