stem geplaatst

Het overgrote deel neigt voor mij meer naar universeel dan generiek. Everything en Fragile vind ik wel generiek; laatstgenoemde is tot mijn verbazing dan weer de meest aangevinkte favoriet op dit moment.

Ik heb nooit eerder een klik gehad met Madonna, of een dance-album in het algemeen. Dit album vond ik vanaf de eerste seconde bezwerend en onweerstaanbaar. De gesproken vocalen werken goed en voeren je echt mee in een groter geheel. Het album staat vol met universele teksten, die vaak wel tegen het clichématige aanschuren maar alleen een enkele keer (zoals Everything) over het randje gaan. De voornaamste indruk is dat dit album een direct tijdloos (en universeel) karakter heeft, mede dankzij de ruimtelijke en moderne productie.

Tot en met School was het verder een verheven luisterervaring en zat ik op een dikke 5 sterren; de overgang van track 3 naar 4 tilde mijn ziel letterlijk een stukje op. Die samenwerking met Sabrina is een schot in de roos zoals Charli en Billie dat een tijdje geleden deden, voorzien van een bezwerende muziekvideo. Het toneel van de vrouwelijke popiconen is mega interessant op dit moment.

Jammergenoeg volgt daarna een drietal die mij wat minder raakt, maar gelukkig sluit het album sterk af met The Test en L.E.S. Girl. Die laatste is een bijzonder mooi liedje.

Een aantal dagen geleden zag ik deze video en dat hielp wel enorm om Madonna's ongefilterde en menselijke kant te leren waarderen, onderscheidend van hoe ze zich doorgaans voordoet. Ik ga me in de komende jaren rustig wat meer verdiepen in haar werk.

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

Prachtig, avontuurlijk, zonnig, melancholisch, instrumentaal- en melodiegedreven seventiesplaatje. Me and You and a Dog Named Boo had echt een hit mogen zijn en Little Joe heeft ook zeker wat hitpotentie. She Didn't Do Magic was een klein inzakmomentje maar daarna volgen gelukkig nog 4 verrijkende en bijzonder mooie liedjes. Tikje oubollig af en toe, maar de algemene indruk is vooral dat dit een warm, muzikaal en sterk ondergewaardeerd plaatje is.

Staat 'gewoon' op Spotify trouwens.

stem geplaatst

stem geplaatst

De 2 openende en afsluitende nummers doen mijn plezier in Muse gelukkig weer wat herleven. In het middenstuk komen ze soms lekker rockend uit de hoek maar voel ik jammergenoeg vooral vermoeidheid. Tijdens de coupletten van Hexagons dacht ik "hoe gaaf en verrijkend was het geweest als Rosalía hier wat zang op zich had kunnen nemen, met haar volle, indrukwekkende operastem." Qua huidige muziektrends was het voor mij totaal logisch geweest als de energie van het universum zich in die richting had bewogen. Zou een verademing en verfrissing zijn geweest zo halverwege het album. De hoge kreten in The Sickness in You & I had ze er ook bij op mogen nemen
Ellie Goulding zorgt ook voor opwinding maar komt helaas veel te laat in de tracklist om de vermoeidheid halverwege het album wat onschadelijk te maken.

Hush en Space Debris geven me ergens wel de hoop dat Muse zichzelf op een toekomstig album nog eens totaal gaat vernieuwen of het over een compleet andere boeg gaat gooien en of dat dan 1,5 of 5 sterren gaat opleveren is an sich al ondefinieerbaar genoeg om er naar uit te kijken.

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst