Helemaal mee eens. Er is voor mij maar 1 Anthrax en dat is met John Bush. Die Belladonna zou het goed gedaan hebben in een NWOBHM band maar absoluut niet bij een heavy band als Anthrax.

Dit is verdorie een lange zit zeg 14 nummers en niet 1 memorabel. zoals al door anderen gememoreerd is dit vooral radiovriendelijke rock. werkelijk alle scherpe randjes zijn weg gevijld en wat overblijft is wat mij betreft een veel te slappe hap. volgende keer graag weer wat meer agressie.

ik sluit me hier volledig bij aan, het is mooi . prachtig zelfs maar voor mij tevens te dikwijls te soft. ik hoop dan maar dat ze niet dezelfde kant opgaan als Opeth. die band heb ik opgegeven en dat wil ik Riverside absoluut nog niet.

Wat een heerlijk album van mijn jeugdheld. de eerste 2 nummers zullen je nog niet omverblazen maar het gitaarloopje in hole in my heart is dan weer wel fantastisch. daarna echter is het tijd voor de gordels EN de zakdoek want bij farewell en didn`t I loopt de emotie langs de muren. Rod legt zijn hele ziel en zaligheid in deze pareltjes en weet dat eigenlijk het hele album vol te houden. een absolute topper in de lange carriere van deze troubadour. want dat is natuurlijk wel zo. Rod is in de laatste fase van zijn carriere zeker op de laatste 3 albums verworden van de rocker die hij ooit was tot meer een singer/songwriter. mag de pret niet drukken deze laatste 3 albums behoren tot het beste wat hij ooit uitbracht.

Bovenaan mijn verlanglijstje. gisteren op YouTube de beschikbare nummers bekeken/beluisterd en ik vind het wederom te gek. ouwe Rod verkeert de laatste jaren in de vorm van zijn leven en dat horen we ook hier weer. laat deze man alsjeblieft op deze wijze 100 worden.

Heerlijk, heerlijk, heerlijk. dat het nog bestaat. ouderwetse heavy metal. was ik al weg van de vorige plaat, deze bevalt mij ook weer opperbest. voor de teksten hoef je hem niet aan te schaffen maar de muziek maakt dat ruimschoots goed. ik denk dat zeker de fans van de betere NWoBHM bands hier wat mee kunnen.

Heerlijke band dit, de wisselwerking tussen de 2 zangers werkt uitstekend en wordt voor mij toch nooit te "çheesy". ook de 3 albums hiervoor zijn prima te pruimen. zeker een aanrader voor liefhebbers van o.a. Bless the Fall en Of Mice & Men lijkt mij.

één ding is wel duidelijk. men heeft geprobeerd toch wat anders te klinken dan voorheen maar is toch eigenlijk vooral in herhaling gevallen. Poulsen heeft n ieder geval geen weken aan de teksten gezeten. Al met al weer een zeer genietbaar album van de mannen.

Hier kan ik me alleen maar bij aansluiten. inderdaad een fantastisch album weer van Walter die toch eigenlijk nooit teleurstelt.

zojuist dan the reckoning gehoord maar had nouwelijks door dat dit een nieuw nummer is. een herhalingsoefening dus en nou niet bepaald van een van hun beste songs. tot nu toe dus best teleurgesteld.