De klassieke invloeden zijn wat minder als op de voorganger Classical Mushroom. Solide psytrance album waar Infected Mushroom laat horen wat destijds van ze verwacht werd, maar ze overstijgen zichzelf niet, hoewel...

Dancing with kadafi is een meesterwerk. Een van de beste experimenten in de elektronische muziek aller tijden. De opening met de Spaanse gitaar, de elektronica, het samenspel van de cello met de piano, dan naar India, terug naar breakbeat uit Engeland en het eindigt werkelijk komisch met kazig en toch vrolijk krakende elektronica. Degene die beweert dat de passages niet met elkaar samenhangen en maar simpel achter elkaar geplakt zijn heeft het mis. Dit is een prachtige elektronische compositie met klassieke invloed.

Het album wordt pas echt interessant vanaf Funchameleon, Ritmisch een sterke track met veel subtiele afwisseling, met een funky basgitaar of piano voor het samenspel met de elektronica en soms een kort galmende panfluit loopje. Noise Maker is een duister, spannend psytrance lied. Vooral het stukje van 5:50 - 6:40 is erg lekker. In P.G.M vind ik de percussie en het ritme subliem. Je verwacht eigenlijk een climax, maar die komt nergens. Het stuk vanaf 4:45 - einde is het best.

Een must have voor de ambient/psytrance liefhebber

Air, Moby, Bonobo, Thievery Corporation, Zero 7 en Röyksopp. Allemaal prima artiesten met zeer degelijke ontspanningsmuziek. Toch, als je eens wat meer wil experimenteren met deze chill-out electronica is het tweede deel van dit het album hetgeen dat je beslist moet hebben gehoord.

Het grootste experiment van de heren van Infected Mushroom is "The Other Side" van dit album geweest. Dan heb ik het over nummer 11 t/m 23. Hoe halen ze dit in hemelsnaam in hun hoofd? Dat is wat de trouwe, coke snuivende psytrance liefhebbers wellicht gedacht zullen hebben. Experimenteren deden de heren al eerder. Zo stonden er tracks op “Classical Mushroom (2000)” als Bust A Move en The Missed Symphony waar enkele klassieke klanken doorheen zijn verweven. Toch waren dit duidelijk dansbare psytrance nummers. Neemt niet weg dat ik juist van dat soort tracks het best geniet in de huiskamer. Op “B.P. Empire (2001)” gingen de heren vrolijk verder met vermengen van psytrance met elementen uit andere muziekstijlen. Het album werd sowieso minder “hyper”, en meer “ambient”. Toch bleef op dit album alles keurig psytrance, tot aan de laatste track. Het grootste experiment op dat album was “Dancing With Kadafi”.

Verder met “Converging Vegetarians”. Belangrijk is dat je alleen, en echt alleen “The Other Side” in je platenspeler doet. Niet schrikken van het uiterst matige lied “Converting Vegetarians” met de lelijke vocals en de ietwat ranzige samples. Vanaf “Elation Station” begint het echte werk.

Elation Station is voorzien van strings, snelle synthesizer loopjes, een hoop gekraak door elkaar en kent een funky middenstuk. Toch doet dit nummer eerder aan als een downtempo track. Opvallend in dit nummer is uit hoeveel lagen het bestaat en hoe leuk dit samengaat. Op het eind worden alle loopjes weer tegelijk afgespeeld. Voor de gemiddelde luisteraar is het mogelijk om 4 elementen tegelijk waar te nemen. Ik denk dat het er in dit nummer wel 8/9 lagen zitten waaruit het nummer is opgebouwd. Geen makkelijke kost dus.

Drop Out is een nog rustiger chillout track dan de vorige. Al kan ik me best voorstellen dat men ook hier eerder zenuwachtig van wordt dan dat het ontspanning biedt. De Spaanse akoestische gitaar speelt een mooie melodie. Verder met het lang uitgesponnen “Avratz”. De vibe in dit lied is wat donker en neerslachtig. Er komen in dit nummer geen piano- of gitaardeuntjes in voor en is volledig elektronisch geproduceerd.

Als je van electropop houdt raad ik je aan goed te luisteren naar Illuminaughty en Blink. Ben je meer van de downtempo/chill-out en ben je fan van fijne, rustige piano- of gitaarmelodieën dan staat hier veel leuks op.“Elevation”, de laatste op de cd, is eigenlijk een beter chill-out nummer dan wat Thievery Corporation, Air en Zero 7 ooit hebben gefabriceerd. Ware het niet dat de term chill-out wat misplaatst is, het blijft Infected Mushroom. Ze zorgen toch in elk nummer voor een zekere spanning. Daar komt bij dat er veel in mineur staat. Vrolijkheid is er niet veel bij.

Highlights: Elation Station, Shakawkaw & Elevation

Een prachtige 9 voor "The Other Side".