stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,5 sterren

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,0 sterren

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,5 sterren

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,0 sterren

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

Stiekem heeft Miles Kane hier een hele lekkere plaat gemaakt. De combinatie met Dan Auerbach als producer pakt hier echt heel goed uit, de lichte bluesrock invloeden van The Black Keys passen erg goed. Na een paar albums zoekende te zijn geweest lijkt Miles een jasje te hebben gevonden die hem erg goed staat. Maar het belangrijkste is dat er gewoon erg sterke tracks op staan die soms weer doen denken aan de oude Miles. Ik kan hier goed van genieten.

Portugal. The Man al tijdje uit het oog verloren, buiten af en toe eens een single te horen. Ik dacht ik geef dit album eens een kans, maar god wat een brei van matigheid. De piepstem in Shish is het grote dieptepunt, hoe verzin je het. Album schiet verder alle kanten uit zonder een keer echt goed raak te schieten. Tyonek is de definitie van een schizofreen nummer, en dat is niet positief bedoeld. Jammer, want vond de band eerder wel leuke catchy indie-pop/rock nummers maken.

stem geplaatst

Ten opzichte van haar vorige twee albums is dit album een stuk introverter, waarop Stella duidelijk maakt dat ze een lastige periode achter de rug heeft. En dat doet ze niet op een cryptische manier, maar is er juist vrij duidelijk aan. Iets minder vrolijke nummers dus, maar gelukkig zijn er nog wel een paar van haar herkenbare vorlijke indie-pop/rock nummers te bekennen (Standing Ovation & Feel It Change). Andere nummers voelen wat zwaarmoediger en sommige bijna meer aan als schetsen door de kale muzikale begeleiding (bijv. Year of Trouble). Het middenstuk kakt daardoor net wat te veel in. Over het geheel een prima album, maar ik had toch op wat meer gehoopt dan prima.

stem geplaatst

stem geplaatst