Prachtige debuutcd!
Father's Eyes is catchy en klinkt uitermate energiek.
Camera doet denken aan Blues Brother Castro. Stevig en rauw gezongen, erg goed.
Een zeer gevarieerde cd, met veel stijlen. Pop/rock/folk.
De stem van de zanger is ook zeer goed en klinkt ook steeds anders.
Beluister (/download) hier tracks van deze cd:
http://www.myspace.com/wearederosa
en hier:
http://www.motelmagnolia.nl/recensies.php?id=246

4 sterren

Beetje tegenvallende M. Ward. Niets van de genialiteit van Transfiguration of Vincent en Transistor Radio. Niet slecht, maar weinig bijzonder en niet echt een volgende luisterbeurt waardig.
Ik zet Transfiguration of Vincent weer eens op van deze onvolprezen artiest.
3 sterren

Grote klasse. M. Ward is een van de beste singer-songwriters die ik ken. Een eigen geluid, tegelijk zijn invloeden van o.a. Tom Waits en Howe Gelb hoorbaar.
Vincent O'brien; Sad, Sad Song; Involuntary en Fool Says. Allemaal pareltjes van een genie!
Gaat dit luisteren! 4,5 sterren

Mason Proper is voor mij DE grote ontdekking van 2006.

Ze mixen zo veel stijlen door elkaar; elk nummer klinkt weer anders en binnen elk nummer zit ook weer veel variatie.
Ik hoor veel verschillende invloeden.

Favoriete nummers heb ik eigenlijk niet. Het wisselt per week welke nummers ik vaak draai.
Intimidation is een van de beste korte nummers die ik ken.

Beluister hier 6 tracks van het album:
http://www.peanutsplayground.com/?p=403

Hail Hail Mason Proper! 4,5 sterren voor dit overweldigende album. Ontzettend leuk fris bandje.

Erg druk en rommelig album. Elektronica en My Baby gaan wel samen, maar het is nogal overgeproduceerde muziek en met te veel gebruik van auto-tune, waardoor de puurheid en de kracht van My Baby wegsmelten als sneeuw voor de zon.
Vernieuwing vind ik goed maar hier hoor ik bijna geen My Baby meer.

Erg vrolijk, zomers, feelgood album!
Pop met een vleugje avant-garde, met originele en komische songteksten.

Nouvelle Vague welhaast op de middle of the road tour.
Met soft en dromerig kan de band goed uit de voeten, maar dit is een beetje te veel van het goede.
So Lonely is een hele originele coverversie en Ca Plane Pour Moi is een andere positieve uitschieter. Verder raad ik de band aan voortaan voor eigen werk te gaan.

Klassiek Sting album met ingenieuze gelaagde muziek.
De sfeer is erg goed getroffen en de teksten zijn van hoog niveau.
Nothing Like the Sun was de eerste cd die ik kocht, waarschijnlijk op mijn verjaardag in 1988. Wij hadden thuis net een cd-speler.

Mercury Falling kent een prachtige herfstsfeer. De eerste 4 nummers schieten er kwalitatief duidelijk bovenuit. Jammer dat de rest van het album de sfeer van die nummers niet vasthoudt. Lithium Sunset is een mooie afsluiter, maar zonde dat het zo'n kort nummer is.

Na het zware Soul Cages album dit maal een luchtig mainstream album van Sting. Daar zit 'm meteen ook het nadeel. Muzikaal gaat het allemaal niet erg diep en de teksten ontberen ook diepgang.
Op enkele nummers na, die wel erg sfeervol zijn en betere teksten hebben: het betoverende Fields of Gold (later prachtig gecovered door Eva Cassidy), Shape of My Heart en het mystieke Something the Boy Said.
Ik kom uit op 3,5*.

Sting's meest persoonlijke album gaat over de rouwverwerking na de dood van zijn vader. Een titel als Why Should I Cry For You spreekt wat dat betreft boekdelen.
Dit album is niet zo toegankelijk als ander werk van Sting. Het kent een prachtige diepgang die je maar bij weinig muziek tegen komt.
De teksten en muziek hebben een spirituele tint. Heel mooi.

When The Angels Fall is een perfect nummer om voor het slapen gaan te beluisteren. Rustgevend en met een surrealistische sfeer.

But perhaps the dream
Is dreaming us

The Soul Cages is ongetwijfeld niet ieders ding. Ik vind het een van Stings beste platen.
4,5*

Heerlijke soundtrack (OST). Een van de beste die ik bezit.
Zeer afwisselende muziek van verschillende artiesten uit verschillende tijden, desondanks vormt het bij elkaar toch een prachtig geheel.
4,5*

Een snoeiharde UDS plaat met dito gitaren. Minder melodieus maar heerlijk rauw album.
Het leverde een optreden op het Dynamo festival op.
Als ik me goed herinner maakte de DJ vanaf dit album niet meer deel uit van de groep. Dat is dus ook te horen in de veranderde stijl.

Hele fijn indie pop!
Via Audio is een veelzijdige band, met originele composities,
Hoorbare invloeden zijn Sonic Youth en Bettie Serveert.

Pop zoals pop bedoeld is.
De nummers gaan veelal over 'zware onderwerpen', terwijl de muziek dat geenszins is. Voor mij dan ook een echte feel good plaat.
Waarschijnlijk het meest toegankelijke en evenwichtige World Party album.