Een vriend van mij had een aantal cd's van deze band. Ze zijn moeilijk verkrijgbaar, dus een keer een gekopieerd. Ja, wat is het voor muziek? In ieder geval duister en donker. Veel synths, wat koorzang, bombastisch. Een beetje wat je nu ook vaak in Duitsland hoort, Latijnse teksten met een religieus sausje overgoten. Moeilijk een oordeel over te geven, zit tegende kitsch aan, maar het luistert wel prettig.
Een 3,5 is een mooie score.

Ik moet zeggen dat ik met tegenzin deze plaat opzette. Na 'de late regen' had ik het wel gehad met de christelijke (beter gezegd evangelische) periode.
Maar ik wil toch echt ook deze periode beschrijven.
Elly en Rikkert zeggen zelf over deze plaat : Tijdens onze concerten overal in Nederland en België ontmoetten we veel mensen met psychische nood. Samen probeerden we een oplossing te vinden om het vertrouwen in die beschadigde levens terug te brengen. De meeste liedjes van deze LP hebben daarom een pastoraal karakter, zoals ‘Kleine vogel’ en ‘Kom bij mij’.
Dat stemt me op voorhand niet al te vrolijk.
Bijgestaan door een groepje muzikanten worden deze 14 nummers aan de plaat toevertrouwd. Tim Griek produceert het weer. Bij 'de late regen' vond ik het muzikaal niet veel soeps, gelukkig is dat wat beter. Iets meer folkgericht, zowaar de autoharp weer hoorbaar, het is allemaal verfijnder. Geen kitscherig koortje, wat minimaler en dat is al niet verkeerd.
Tekstueel blijf ik toch wel hikken tegen het resultaat. Rikkert heeft het meeste geschreven en net zoals in de hippietijd is hij toch wel de intellectueel. Waarschijnlijk dat hij nu in de Bijbel zit te spitten en met teksten te voor schijn komt. Zoals 'Jeruzalem, Jeruzalem' een bijbeltekst, maar geen idee waarom het hier gezongen wordt. Dat blijft het lastige in de toenmalige evangelische kringen, het lukraak plukken van bijbelteksten en daar een hele dogmatiek omheen bouwen. Wat je nu ook nog regelmatig ziet bij allerlei pinksterkerken.
Maar het valt me ergens wel wat tegen, zeker van Rikkert. Want zaken als "Hij is de almachtige' heeft ook nog geen enkel Bijbelse achtergrond, dus zit er vooral veel evangelisch gedachtegoed achter, simpel, zonder enig intellectueel gehalte.
De songs hebben ergens wel wat compassie, een wat zachte kant. Maar het blijft toch wel echt wat bijbel teksten op muziek zetten, zonder context. Soms moet ik denken aan Robert Long met 'Jezus redt'. Dat sarcastische lied zou zomaar op deze plaat kunnen slaan. Wat voor problemen je ook hebt, maakt niet uit, Jezus is de oplossing.
Welk nummer je ook beluistert, je hebt direct al door welke kant het op gaat en daardoor is het erg voorspelbaar.
Nou denk ik echt wel dat Elly en Rikkert oprecht zijn en ook te doen hadden met de problemen van mensen, maar op een gegeven moment ben je wel klaar met continu hetzelfde antwoord.
Muzikaal is het gelukkig redelijk, maar ik merk dat ik allergisch ben voor de teksten. Teksten als 'kom bij mij' en 'mijn juk is zacht' ontstijgt amper rijmelarij.
Ik blijf wel nieuwsgierig hoe ze zelf terug kijken naar deze toch wel heel evangelische platen, waar de boodschap toch erg plat gebracht wordt. Het euvel van veel gospel, het gaat om de boodschap en hoe dat gebracht wordt is van minder belang. Andy Pratt heeft ook zo'n periode gehad dat enkele christelijke platen echt door de ondergrens zakten. Dat is niet bij 'alles in alles' , wel soms tekstueel, maar het geheel is een prettig geheel als je je niet ergert dat continu Jezus bij alles wordt gehaald.
Ik zie ook dat deze plaat nog maar 2 stemmen heeft. zegt ook wel wat. Laat ik dan de derde stem geven en enkel omdat ik Elly en Rikkert zo'n sympathiek , authentiek stel twijfel ik tussen 2,5/ 3 sterren. Maar het lukt me niet laatste halfje eruit te persen, ik vind het op een gegeven moment te sentimenteel ! Jammer, ik gun ze drie sterren, maar het lukt me gewoon niet. Muzikaal zonder meer 3 sterren, maar tekstueel vind ik het echt armoedig.

Waarschijnlijk het bekendste album van Eyeless in Gaza. Simpel, maar wel passie. Later wordt het allemaal wat gepoleisterd, maar dit album is puur. Minimale begeleiding en krachtige zang. Je moet er van houden, zeker van de zangstijl van Martyn Bates. Maar alle nummer hebben zeggingskracht. Mooi album van deze 2 heren, die nog steeds albums uitgeven.

Dit album van de wave/folk groep is wel het meest duister. Uitgegeven op een wat obscuur Noors label (uniton), is het een klank tapijt met veel diversiteit. Het is een donker, duister album met Electronic, maar ook met akoestische elementen. Op een numerus is zelfs gregoriaans kloostergang te horen. Veel galm, een totaal afwijkend album. Is later op cd vaak gekoppeld met een ander album.

Het eerste album van Eyeless in Gaza. Erg puur album. Ik heb nog een T shirt van dit album ooit gekocht en nog in mijn bezit. Zo wie zo waren/zijn de hoezen pareltjes, met vaak 50 jaren fotografie. Ik heb ze een aantal maal life mogen aanschouwen, begin jaren 80. Een keer in een kleine zaal in Den Bosch (de aam vergeten) en jn Rotterdam in Vensters/Lantaarn. Optredens waren op zich een spectaculaire door alle instrumenten, waaronder speelgoed instrumenten, die her en der opdoken. Dit eerste album paste prima in de post punk, post wave tijd met veel experimentele groepen. Moelijk vergelijkbare, bijzonder.

Dit album is uitgegeven in verschillende versies. Eerst een gewone cd, later de special edities van 2 of zelfs 3 albums, met allerlei extra tracks. Juist die extra tracks laten de veel experimentele stukken horen. Martyn Bates en Peter Becker blijven regelmatig nog cd-s uitgeven. Hoewel hun stijl wat veranderd is, is deze cd toch nog duidelijk te herkennen als Eyeless in Gaza. Hun cd-s worden maar in beperkt aantal uitgegeven, vaak zo'n 500/1000 stuks. Het blijft heel speciale muziek, eigenlijk niet te plaatsen in een hokje.