Roxy Music, één van die jaren 70 bands waar ik eigenlijk nog net te jong voor was toen ze hun beste albums maakten. Enkel de hits zag je op Top Pop en daar zag je ze tussen glam rock acts als de Sweet, Mud, Garry Glitter, Suzi Quatro. Voor een 12 jarige lastig om dan het verschil goed te zien als je Eno in één of ander buitenaards pak rond ziet lopen. Maar toch kwam ik er snel achter dat deze muziek tot de betere, echte progressieve muziek hoorde. Maar veel verder dan de op de radio uitgezonden hits kwam ik eerst niet. Wel luisterde ik vaak 's avonds laat naar een programma op Radio Veronica waar ze langere nummers uitzonden van de echte goede bands en dan zat er soms ook een Roxy Music nummer bij. Van dit album had het eerste nummer 'Do the strand' natuurlijk hitpotentie, maar geen idee waar dit over ging. Maar door de opkomende hormonen had ik daar wel mijn eigen gedachten over. Mijn Engels was ook nog niet zo goed. Op een gegeven moment kocht ik tweedehands het album Viva ! Prachtig vond ik dat en vooral het nummer 'In Every Dream Home A Heartache' vond ik adembenemend mooi. De live versie op Viva ! is ook onbeschrijflijk. Jaren 80 kwamen en dat betekende voor mij daar al die grote jaren 70 bands wel richting kerkhof gedragen konden worden. (een beeld van het eerste Pandora's Box festival)
Maar intussen veel vinyl en cd-s kunnen aanschaffen en daaronder ook bijna het gehele repertoire van Roxy Music. Tijd om weer eens af te stoffen en te luisteren hoe het nu klinkt na zoveel tijd.
Deze plaat is echt jaren 70 en wat heeft Roxy Music hier een eigen geluid neergezet. Vanzelfsprekend is de zang van Bryan Ferry herkenbaar uit duizenden. Verder is de saxofoon ook heerlijk bepalend op een enkel nummer. Toch het glammy achtige vermengd met rock , psychedelica en prog maakt het tot een onweerstaanbaar geheel. Beginnend met 'Do the strand' waar de groep al laat horen wat ze allemaal in huis heeft. Nummer 5 heb ik al benoemd , prachtig maar de versie op Vista ! blijf ik beter, intenser en aangrijpender vinden. Op zich heeft Vista ! de hoogste score van alle albums van Roxy Music, dus dat zegt wel iets. The Bogus Man laat weer een totaal ander geluid horen, dat zou zomaar op een obscuur jaren 60/70 folk-prog album kunnen staan. Hier is de zang totaal niet herkenbaar als van Bryan Ferry. Een wat vreemd nummer, maar prima op dit album. Op Grey Lagoons mag Brian Ferry en de saxofoon weer excelleren, een soms wat honky tonk achtig nummer. Ten slotte de uitsmijter tevens titelnummer. Ook weer een totaal ander nummer met duidelijke prog invloeden.
Toch wel een bijzonder goed album van de in de jaren 70 bekend staande intelligente band.
Ook het laatste album met Brian Eno erbij. Uit de andere albums moet blijken wat zijn rol was in Roxy Music.