Hier kun je zien welke berichten MartinoBasso als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.
Geese - Getting Killed (2025)
2
geplaatst: 9 december 2025, 17:39 uur
TOP 35 - Favoriete albums van 2025 // #17 GEESE - GETTING KILLED
Ik leerde Geese kennen met ‘Projector’ in 2021 en dacht dat het hier een van de vele postpunkbandjes uit de windmillscene betrof. Geen slecht album, maar ook niets nieuws onder de zon. Met het gedacht een postpunkband aan het werk te zien, checkte ik ze een jaar later op Pukkelpop – en viel me dat even tegen zeg. Geen postpunk meer te bekennen, in plaats daarvan het ene rock’n’roll cliché na het andere. Achteraf gezien bleken het voorproefjes van ‘3D Country’, een plaat die bij mij totaal niet wilde landen.
‘Getting Killed’ is nogmaals een stijlverandering, maar wel eentje die ik kan smaken. Geen postpunk of 13 in dozijn rock, maar best originele, quirky rockmuziek. Het was me al lang duidelijk dat de heren van Geese getalenteerde muzikanten zijn, maar op hun derde plaat weten ze ook wat emoties bij mij losmaken. Binnenkort ga ik me misschien nog eens wagen aan ‘3D Country’.
Ik leerde Geese kennen met ‘Projector’ in 2021 en dacht dat het hier een van de vele postpunkbandjes uit de windmillscene betrof. Geen slecht album, maar ook niets nieuws onder de zon. Met het gedacht een postpunkband aan het werk te zien, checkte ik ze een jaar later op Pukkelpop – en viel me dat even tegen zeg. Geen postpunk meer te bekennen, in plaats daarvan het ene rock’n’roll cliché na het andere. Achteraf gezien bleken het voorproefjes van ‘3D Country’, een plaat die bij mij totaal niet wilde landen.
‘Getting Killed’ is nogmaals een stijlverandering, maar wel eentje die ik kan smaken. Geen postpunk of 13 in dozijn rock, maar best originele, quirky rockmuziek. Het was me al lang duidelijk dat de heren van Geese getalenteerde muzikanten zijn, maar op hun derde plaat weten ze ook wat emoties bij mij losmaken. Binnenkort ga ik me misschien nog eens wagen aan ‘3D Country’.
Ghost - Skeletá (2025)
0
geplaatst: 9 december 2025, 14:52 uur
TOP 35 - Favoriete albums van 2025 // #18 GHOST - SKELETA
Enkele jaren geleden luisterde ik voor het eerst actief naar Ghost, bij het verschijnen van ‘Impera’. Verschrikkelijk muziek vond ik dat toen. Hoe zelfs durfde men dit "metal" te noemen? Toen ik het erg leuke ‘Satanized’ op Studio Brussel hoorde passeren (of was het Willy?), zocht ik op welke band erachter zat en het bleek dus Ghost te zijn. ‘Satanized’ zette mij vervolgens aan om me te wagen aan ‘Skeleta’. Toen ik eenmaal de interne klik maakte dat ik niet naar metal zat te luisteren maar naar popmuziek vermomd als "metal" was Ghost ineens helemaal OK voor mij. De plaat steekt enorm goed in elkaar en Ik heb nu eenmaal een zwak voor alles wat een beetje new wavy klinkt. M'n favoriete guilty pleasure van 2025. Beste track : "Lachryma"
Enkele jaren geleden luisterde ik voor het eerst actief naar Ghost, bij het verschijnen van ‘Impera’. Verschrikkelijk muziek vond ik dat toen. Hoe zelfs durfde men dit "metal" te noemen? Toen ik het erg leuke ‘Satanized’ op Studio Brussel hoorde passeren (of was het Willy?), zocht ik op welke band erachter zat en het bleek dus Ghost te zijn. ‘Satanized’ zette mij vervolgens aan om me te wagen aan ‘Skeleta’. Toen ik eenmaal de interne klik maakte dat ik niet naar metal zat te luisteren maar naar popmuziek vermomd als "metal" was Ghost ineens helemaal OK voor mij. De plaat steekt enorm goed in elkaar en Ik heb nu eenmaal een zwak voor alles wat een beetje new wavy klinkt. M'n favoriete guilty pleasure van 2025. Beste track : "Lachryma"
Greg Freeman - Burnover (2025)
0
geplaatst: 11 december 2025, 10:43 uur
TOP 35 - Favoriete albums van 2025 // #11 GREG FREEMAN - BURNOVER
Maar enkele stemmen op Musicmeter, jammer. Het is thans een van de betere rockplaten die ik dit jaar beluisterd heb. Greg Freeman serveert songs met een duidelijke kop en start, maar gaandeweg nemen de songs vaak onverwachte wendingen en de arrangementen zijn voorzien van veel toeters en bellen. Ondanks dat z’n zang bij momenten wat op het randje is, komt hij er toch mee weg door het op een overtuigende manier te brengen.
Maar enkele stemmen op Musicmeter, jammer. Het is thans een van de betere rockplaten die ik dit jaar beluisterd heb. Greg Freeman serveert songs met een duidelijke kop en start, maar gaandeweg nemen de songs vaak onverwachte wendingen en de arrangementen zijn voorzien van veel toeters en bellen. Ondanks dat z’n zang bij momenten wat op het randje is, komt hij er toch mee weg door het op een overtuigende manier te brengen.