TOP 35 - Favoriete albums van 2025 // #34 SAM PREKOP - OPEN CLOSE

Dit ligt een beetje in het verlengde van de collaboratieplaat met John McEntire uit 2022. Sam Prekop weet er fijne analoge synthgeluiden uit te persen met beats die nooit te uitgesproken zijn. Het is zeker geen opvallende plaat, maar ik vind het wel leuk om een dik half uur hier op weg te dromen.

Ben er eindelijk nog eens aan toe gekomen om deze prachtplaat van de Simple Minds op te zetten, het was eeuwen geleden dat ik hem nog geluisterd had..
Ben ook net tot de ontdekking gekomen dat ik hier nog geen berichtje had bijgezet..

Een woordje uitleg dan maar..

New Gold Dream is voor mij een heel belangrijk album geweest.
In een vroeger tijdperk waar ik luisterde naar Will Smith, Madonna en Michael Jackson (ik was toen 11 jaar ofzo) en mij vooral bezighield met het verzamelen van "best-of's" en "greatest hits-en". Maar ik was vooral geïnteresseerd in de muziek van de jaren 80 (nu nog trouwens), band als 'Duran Duran' en 'A-ha' kregen een dagelijkse rotatiebeurt in mijn cdspeler. Ik had ook een album van Simple Minds(wat toen mijn favoriete 'oude' band was), namelijk de verzamelaar 'Glittering Prize'. Het enige wat ik van hen kende waren dus de hits. Ik had toen niet de behoefte om reguliere albums aan te schaffen omdat ik dacht dat ik het 'beste' toch had..

Tot ik op een dag het nummer 'New Gold Dream' op de radio hoorde! Onmiddellijk herkende ik Jim's stemgeluid en heb meteen een cassettebandje genomen en de rest van het nummer opgenomen van de radio. Ik was helemaal overdonderd door het nummer, vooral de laatste 2 minuten ervan. Ik heb het daarna ook ontelbare keren terug opnieuw afgespeeld op mijn radio. Vanaf toen wist ik dat ik mij eens moest verdiepen in de Simple Minds.

New Gold Dream is het eerste reguliere album wat ik ooit van een 'oude' band heb gekocht en dat is me uitstekend bevallen. Daarna volgden Sons & Fascination en Empires & Dance. En zo ben ik vervolgens ook bij bands als The Cure en Siouxsie and The Banshees terecht gekomen en werd mijn cd collectie langzaam maar zeker wat groter.

New Gold Dream is jarenlang mijn favoriete album geweest, net als Empires and Dance, maar hebben nu een beetje plaats moeten maken voor andere mooie albums.
Uiteraard toch 5 sterren!

Geen mis album op zich, maar stoor me vooral aan de productie. Het lijkt net alsof ze Simple Minds zo 'eigentijds' willen laten klinken door die elektronische elementjes en effectjes - en dat klinkt erg geforceerd. Op sommige nummers hoor je echt geen band spelen en zit het vol studio-trickery. Overproduced.

TOP 35 - Favoriete albums van 2025 // #20 SUEDE - ANTIDEPRESSANTS

Deze postpunk-versie van Suede bevalt me wonderwel. Het gitaar-en baswerk zijn erg mooi en er passeren veel catchy refreinen in net geen 40 minuten. Ik mis op instrumentaal vlak misschien wel wat diepgang (iets wat mede Britpoppers Pulp wél hadden op hun laatste worp), maar ik beschouw dit simpelweg als een verstand op nul-postpunkplaat waarbij je lekker kan meebrullen.

TOP 35 - Favoriete albums van 2025 // #09 SWANS - BIRTHING

Wanneer Swans een nieuw album uitbrengt zijn ze eigenlijk al zo goed als zeker van een plaats in m’n eindejaarslijst. Ik moet wel toegeven dat ik ‘The Beggar’ een tikkeltje minder vond – en dan vooral die recyclage-compositie van 40 minuten. ‘Birthing’ is gelukkig weer dik in orde. Swans doet hier ook geen dingen die ze niet al eens in het verleden deden, maar dat mag de pret niet drukken. Het is opnieuw een trip van bijna 2 uur geworden waarbij ik vooral het eerste uur echt genieten vind. De drones zijn ideaal om op te spacen, en wanneer de volledige band wordt ingezet is hun postrock zoals altijd imponerend en compromisloos.