Draconian voert het tempo wat omhoog op dit album. Het klinkt allemaal nog steeds zwaar en donker, maar allemaal iets minder log en traag dan op Arcane Rain Fell. Ook krijgt de zang van Lisa hier de meest prominente plek tot nu toe, en dat werkt heel goed in contrast met de grunts van Anders.

Een nadeel is wel dat alle nummers een beetje op elkaar lijken. Ik kan ze moeilijk uit elkaar houden en er zijn voor mij ook niet echt nummers die boven de rest uitspringen - al weet ik zeker dat Draconian ze wél kan maken. Maar goed, zolang de kwaliteit op zich hoog en constant blijft is dat geen heel groot probleem natuurlijk.

Tussenstand:
1. Arcane Rain Fell (4*)
2. Turning Season Within (3,5*)
2. Where Lovers Mourn
3. The Burning Halo

Intrigerend werkje, dit debuut van Sopor Aeternus. Obscuur en donker, met een hoes die niet mis zou staan bij een Black Metal-album. Alles straalt uit dat deze muziek in een donkere crypte is opgenomen in een staat van eenzaamheid en depressie.

Ik las ooit dat de nummers op dit album eigenlijk van eerdere demo's afkomstig zijn, maar of die voor de gelegenheid opnieuw zijn opgenomen is me niet helemaal duidelijk. De meeste Sopor-demo's zijn ook nooit officieel uitgegeven, dus dat zullen we ook wel nooit zeker weten. Qua productie klinkt dit album in ieder geval wel prima. Niet ontzettend gepolijst, maar dat hoeft ook helemaal niet bij dit type muziek.

De neoklassieke stijl van de latere albums is hier nog ver weg. Dit ligt dichter bij Darkwave, hoewel de elementen van het latere Soporgeluid hier en daar al wel een beetje aanwezig zijn (blazers, kerkbellen, Middeleeuwse invloeden, etc.) En natuurlijk zijn er de schrille vocalen van Sopor-brein Anna-Varney. Je haat ze of je houdt ervan, maar ik kan me Sopor niet voorstellen zónder.

Soms denk ik dat het morbide imago mensen weghoudt die eigenlijk prima van deze muziek zouden kunnen genieten. Want hoewel de thematiek en de visuals erg donker zijn, is de muziek zelf vaak opvallend sereen - de meeste nummers hebben een melancholieke maar rustgevende sfeer. Al met al een sterk debuut van deze bijzondere en unieke act!

Een verzameling van heropgenomen demo-materiaal, 2 covers, en een paar nieuwe nummers. Doorgaans ben ik niet zo'n fan van dit soort releases, ik heb vaak het idee dat ze gemaakt worden op aandringen van de labels om extra momentum rondom een band te creëren of vast te houden. Geen idee of dat ook geldt voor dit album van Draconian, maar hoe dan ook brengt de band het er wel goed vanaf hier. De band brengt hun kenmerkende stijl van kwalitatief sterke Death/Doom met Gothic invloeden, en wat me dit keer extra opvielen was de melancholieke piano die hier en daar subtiel door de nummers is verweven.

Hoewel de nummers (bijna) allemaal goed in elkaar zitten, zijn er ook weinig die er écht uitspringen. En mede door de hierboven genoemde opbouw mist het album wat coherentie. Dit geldt vooral voor het laatste nummer, een cover die erg uit de toon valt bij de rest van de plaat. Al met al geen slecht album maar ook zeker niet hun beste werk.

Tussenstand:
1. Arcane Rain Fell (4*)
2. Where Lovers Mourn (3,5*)
3. The Burning Halo