Dit zou op papier best wel mijn ding moeten zijn - qua stijl verschilt Graveward niet heel veel van voorganger In Somniphobia, en die vond ik erg tof. Maar om een of andere reden klikt het niet. Dat komt denk ik deels door de productie, die veel fletser klinkt dan op het voorgaande album (sowieso valt het me op dat de kwaliteit van de productie erg wisselvallig is in de Sigh-discografie). Maar daarnaast mist het album voor mij gewoon iets dat ik moeilijk onder woorden kan brengen...het ontbreekt de songs aan hooks of andere momenten die blijven hangen. Het gaat een beetje het ene oor in en het andere oor uit, hoe gek dat misschien ook klinkt voor muziek waarbij zoveel gebeurt. Niet dat het ergens echt vervelend wordt om naar te luisteren, maar het maakt gewoon niet zoveel indruk als veel andere platen van Sigh.

Tussenstand:
1. Imaginary Sonicscape (4,5*)
2. Hail Horror Hail
3. Scenario IV: Dread Dreams (4*)
4. Ghastly Funeral Theater
5. Scorn Defeat
6. In Somniphobia
7. Infidel Art (3,5*)
8. Gallows Gallery
9. Graveward (3*)
10. Scenes from Hell
11. Hangman's Hymn

Na 3 wat mindere albums komt Sigh gelukkig weer sterk terug met In Somniphobia. Wat meteen opvalt is dat de productie een stuk beter is dan op de voorganger. Alle instrumenten zijn duidelijk hoorbaar en ook de zang komt goed uit de verf. Daarnaast is er ook weer veel meer muzikale diversiteit -de 2 albums hiervoor kwamen op mij toch vooral over als "Black Metal met blazers" en niet als de unieke muzikale samensmelting van stijlen waardoor ik Sigh zo tof ben gaan vinden. De eerste paar nummers knallen er lekker in, en het middengedeelte van het album bevat een soort suite waarin de symfonische en experimentele gedeeltes meer de overhand krijgen. Het album is wel aan de lange kant, maar door de kwaliteit en afwisseling weet het te blijven boeien.

Tussenstand:
1. Imaginary Sonicscape (4,5*)
2. Hail Horror Hail
3. Scenario IV: Dread Dreams (4*)
4. Ghastly Funeral Theater
5. Scorn Defeat
6. In Somniphobia
7. Infidel Art (3,5*)
8. Gallows Gallery
9. Scenes from Hell (3*)
10. Hangman's Hymn

Op dit album gaat Sigh verder op de weg van de Symfonische Black Metal die ze met Hangman's Hymn waren ingeslagen. Dat was niet echt hoe ik Sigh graag hoor, en dat geldt helaas ook voor Scenes from Hell. Wel vind ik de composities en het gebruik van de symfonische elementen hier creatiever dan op de voorganger. Zo moet ik bijvoorbeeld wel glimlachen als de blazers iets gaan spelen wat je nog het beste kan omschrijven als circusmuziek. Maar zo spannend en avontuurlijk als op de oude albums wordt het nergens. Ook de productie zit dit album in de weg: de muziek is duidelijk bedoeld om hard te knallen, maar helaas klinkt alles vrij flets. Dit hoor je bijvoorbeeld terug in de zang van Mirai, die echt wel een goede vocale prestatie neerzet maar helaas niet goed naar voren komt tussen de rest van de muziek. Ook de drums klinken nogal tam. Ik hoop wel dat Sigh op de komende albums nog eens van muzikale richting gaat wisselen.

Tussenstand:
1. Imaginary Sonicscape (4,5*)
2. Hail Horror Hail
3. Scenario IV: Dread Dreams (4*)
4. Ghastly Funeral Theater
5. Scorn Defeat
6. Infidel Art (3,5*)
7. Gallows Gallery
8. Scenes from Hell (3*)
8. Hangman's Hymn

Op Hangman's Hymn besloot Sigh om voor de verandering eens gewoon een rechttoe rechtaan Symfonisch Black Metalalbum te maken. En dat werkt op zich prima. De muziek knalt er meteen lekker in, en de symfonische elementen zijn goed verweven met de metal.

Het nadeel is (en ik had eigenlijk niet verwacht dit te gaan zeggen bij een Sigh-album): het wordt op gegeven moment een beetje saai. Er mist afwisseling. Waar ik bij andere Sigh-albums vaak op het puntje van mijn stoel zit om te horen wat er nu weer gaat komen, ontbreekt dat op dit album. Alles klinkt min of meer hetzelfde en raast op hetzelfde tempo door, en op het einde verslapt mijn aandacht daarom helaas. Niet slecht, maar zeker ook niet mijn favoriet van Sigh.

Tussenstand:
1. Imaginary Sonicscape (4,5*)
2. Hail Horror Hail
3. Scenario IV: Dread Dreams (4*)
4. Ghastly Funeral Theater
5. Scorn Defeat
6. Infidel Art (3,5*)
7. Gallows Gallery
8. Hangman's Hymn (3*)

stem geplaatst

Dit...is niet hoe ik verwachtte dat de opvolger van Imaginary Sonicscape zou klinken. En dat is grappig, want Sigh doet natuurlijk nóóit wat iemand van ze "verwacht". In tegenstelling tot de vorige albums klinkt de band hier behoorlijk rechttoe rechtaan. Qua sound doet dit nog het meest denken aan klassieke Heavy Metal. Sigh zou natuurlijk Sigh niet zijn als ze daar toch niet allemaal invloeden als saxofoon, orgeltjes, en ambient-interludes aan zouden toevoegen, maar de enorme mix van stijlen en genres van de vorige paar albums ontbreekt wel. Mirai zingt trouwens clean hier, wat echt even wennen was in het begin. Het klinkt echter niet onaardig en past denk ik beter bij deze muziek dan zijn Black Metal screams. Het album rockt lekker weg verder, maar ik geef zelf toch de voorkeur aan de albums waarop Sigh wat meer losgaat met hun experimenteerdrift.

Tussenstand:
1. Imaginary Sonicscape (4,5*)
2. Hail Horror Hail
3. Scenario IV: Dread Dreams (4*)
4. Ghastly Funeral Theater
5. Scorn Defeat
6. Infidel Art (3,5*)
7. Gallows Gallery

Voordat ik naar Sigh ging luisteren, was dít hoe ik zo’n beetje verwachtte dat ze zouden klinken. Bizar, experimenteel, en one of a kind. De experimenteerdrift die Sigh al hun hele carrière kenmerkt komt op Imaginary Sonicscape tot volle wasdom. In een uur tijd en 10 nummers lang passeert een hele reeks aan muzikale stijlen de revue, allemaal subliem uitgewerkt.

Waar op de eerdere albums altijd nog goed te horen was dat Sigh een Black Metalband is, laten ze dit hier voor het eerst echt helemaal los. Dit komt vooral omdat er op Imaginary Sonicscape een heel prominente rol is weggelegd voor allerlei keyboards, en de gitaren relatief meer naar de achtergrond staan. Eigenlijk doen alleen de harsh vocals van Mirai nog denken aan de Black Metal waarmee de band ooit begon. Ook zijn voorliefde voor klassieke pianomuziek, die we op het debuut al hoorde, duikt hier nog regelmatig op.

Wat ik vooral knap vind is dat Sigh ondanks alle muzikale variatie een heel consistente sound en klankkleur weet te behouden. Voorganger Scenario IV: Dread Dreams had soms een beetje last van een knip- en plakgevoel, waarbij de overgang tussen verschillende stijlen af en toe wat geforceerd leek. Maar hier heb ik steeds het gevoel naar een heel coherent album te luisteren. Als er bijvoorbeeld opeens een discobeat langskomt in A Sunset Song tovert dat een grote glimlach op mijn gezicht, terwijl het niks afdoet aan de flow van het nummer. Misschien ook omdat Sigh ervoor koos om nog steeds echte nummers te schrijven, met een kop en een staart en vaak zelfs een lekkere groove. Het maakt dit album verrassend toegankelijk, terwijl het tegelijkertijd toch óók vooral voelt als een weirde psychedelische trip.

Dit is voor mij tot nu toe het beste Sigh-album. Het voelt echt als een apotheose van waar de band de afgelopen paar albums al naartoe werkte. Ik ben héél benieuwd of ze dit later nog hebben weten te overtreffen.

Tussenstand:
1. Imaginary Sonicscape (4,5*)
2. Hail Horror Hail
3. Scenario IV: Dread Dreams (4*)
4. Ghastly Funeral Theater
5. Scorn Defeat
6. Infidel Art (3,5*)

stem geplaatst

stem geplaatst

Dit album ligt sterk in het verlengde van Hail Horror Hail: op een basis van Black Metal experimenteert Sigh er lustig op los met allerlei stijlen (hoor ik daar nou surfgitaar in Black Curse?) De nummers voelen allemaal weer erg avontuurlijk en ik werd een paar keer behoorlijk op het verkeerde been gezet, terwijl de kracht en agressie van de Black Metal wel altijd behouden blijft. Toch vind ik de voorganger sterker: daar voelde de afwisseling tussen de stijlen organischer, terwijl het hier soms een beetje als knip- en plakwerk klinkt. Alsof de wisseling van genres soms wat geforceerd is. Maar dat is maar een klein minpunt, het blijft absoluut een gaaf album zoals geen andere band die in elkaar had kunnen zetten.

Tussenstand:
1. Hail Horror Hail (4,5*)
2. Scenario IV: Dread Dreams (4*)
3. Ghastly Funeral Theater
4. Scorn Defeat
5. Infidel Art (3,5*)

stem geplaatst