Je hebt de lat voor dit topic weer hoog gelegd, Arthur!

Dat is inderdaad een fijn plaatje, ook mijn REM favoriet.

Ahum, tuktak? Het is hier zo stil zonder jou!

Sterker nog...

Prachtige stukken, Arthur! Je omschrijvingen van Burial en Wu-Tang Clan zijn fantastisch.

Zeer fijn ook dat net zulke rauwe hiphop als de Wu nieuwe luisteraars in het genre onderdompelt. Een echt pure hiphopplaat en allesbehalve luistervriendelijk. Maar eens je de sfeer te pakken hebt...

Maar gelijk doorschakelen naar Paap?

Ahh ik had de tag even gemist tussen het bombardement aan tags van afgelopen week. Excuus.

1. Hoe en wanneer kwam jij op MusicMeter terecht?

Het is deze maand precies 8 jaar geleden dat ik me heb aangemeld op deze site. Belangrijkste doel van aanmelden was mijn zoektocht naar een handige database voor mijn muziekcollectie.

Mijn eerste half jaar was een beetje een aanlooptijd waarin ik wat albums heb becijferd als proef, om te kijken wat ik verder met deze site zou gaan doen. Het betrof een random gezelschap van standaardwerkjes van oa Curtis Mayfield, Travis, Muse, Stevie Wonder en Wu-Tang Clan. Dit aangevuld met de toen voor mij belangrijke electronica van oa Amon Tobin, DJ Shadow, Ed Rush & Optical en Portishead.

Toen dit een beetje leek bevallen ben ik in 2008 helemaal los gegaan, met 1455 albums becijferd en wat meer recensies bij albums die voor mij belangrijk zijn. MusicMeter werd ook wel een beetje de vervanger van de sociale profielensites als ook fok forum, waar ik altijd graag flauwe plaatjes photoshopte in de geouwehoertopics. Dat was lachen, maar op een gegeven moment begon dat te vervelen.

Langzaam aan begon er bij mij een muziekobsessie te ontstaan waarin ik elk album wilde gaan horen en becijferen. Er zijn wel jaren geweest waarin ik 2 nieuwe albums per dag (uit dat jaar) gemiddeld heb beluisterd. Uit elk genre probeerde ik muziek te vinden met hoge scores of enthousiaste recensies. MusicMeter heeft er zeker toe geleid dat mijn smaak verder gevormd is en dat ik mijn smaak meer ben gaan trechteren naar alleen de stijlen die ik echt boeiend vind. Momenteel is dat als hoofdmoot vooral de wat experimentelere electronica.

De wat langere recensies schijf ik al een tijdje niet meer, ik kan er nooit echt zin voor maken. Liever houd ik het bij korte kernachtige reacties, waaraan de liefhebbers toch wel genoeg hebben.

Ook discussies probeer ik zoveel mogelijk te vermijden, het meest zinnig vind ik de users die gewoon op zichzelf hun mening geven en het daar bij laten. Het discussiegedeelte van MusicMeter vind ik persoonlijk weinig toevoegen. Omdat ik veel lees en daardoor veel berichten zie leek het me geen gekke stap om deze zelfde tijd meteen te benutten als moderator.

Correct

2. Wat is de eerste plaat die je ooit kocht en hoe waardeer je die plaat vandaag?

Alhoewel ik niet bepaald uit een muzikale familie kom weet ik nog heel goed hoe ik mijn eerste bandje heb gekocht. Zoals meerdere mensen was dat met de moeder bij de V&D. Na wat spaarwerk was er een ding duidelijk, ik moest en zou Michael Jackson - Dangerous in mijn bezit zien te krijgen. Mijn moeder vond dat geloof ik een beetje onzin om zo jong al zo relatief veel spaarcentjes in een bandje te stoppen, maar uiteindelijk was het er toch van gekomen. Als ik er op terug kijk toch best een prima keuze op die jonge leeftijd.

Ook voor mij was werd het top40 blaadjes sparen een wekelijks ritueel, ik weet dat ik de eerste editie van de nieuwe top 40 nog lang heb bewaard met de hoop dat deze veel geld zou gaan op leveren als collectors item. Dit was met 2 Unlimited – No Limits op nummer 1. Uiteindelijk toch maar weg gegooid. Het radio opnemen met bandjes veranderde langzaam naar het cd’tjes kopiëren uit de bibliotheek.
Zeker na hard werken in de zomervakantie, bloemen snijden op het land in Drenthe, kon ik mij een Akai stereo installatie met 3 cd wisselaar veroorloven. Dit zorgde in een flinke collectie 90’s rock van Nirvana, Chili Peppers, No Doubt, etc. Daarnaast kwam er interesse in trance. Dat bestond uit een flinke stapel Gary D - D.Trance en Trancemaster verzamelcd’s. Later na Innercity kwamen daar Tiesto en Ferry Corsten voor in de plaats, als ook hiphopinteresse in de vorm van Tupac, Notorious BIG en Will Smith.

Vanaf mijn studententijd ontstond de interesse in triphop, idm en vooral drum n bass. Draaitafels en wekelijks vinyl kopen bij de platenzaak werd de standaard. Het was een tijd dat er in Groningen een levendige drum ’n bass ontstond met Breakfastfeestjes en natuurlijk Noisia.

Er was blijkbaar 'in jouw tijd' nog niet veel veranderd: cassettebandjes, top 40 verzamelen en in de zomervakantie werken voor een Akai installatie. Heel herkenbaar

Toch wel bijzonder dat al die 'zonderlingen' zich jaren later hier op deze site zijn gaan verzamelen

Zou zo maar kunnen dat ik met dezelfde stereo begonnen ben, dat was ook een Akai met 3cd-wisselaar

Waar is het dan fout gegaan met Akai, dat had dan toch een wereldmerk moeten zijn op dit moment, wellicht hebben ze na de 3 cd wisselaar geen innovaties meer gehad

In de jaren '80 was het ook één en al Akai. Heb er geloof ik toch 2 versleten. Aan cd wisselaars ben ik nooit begonnen, dat vond ik niks.

Ja bij jou in t dorp misschien maar er gebeurde meer in de wereld

In de stad was het Technics, Alpine, Denon en - met brass in da pocket - Nakamichi. Uiteraard Maxell UD XLII - TDK SA-X wastnie (sponsorde die club uit Mokum).

Welnee man

Ik ontdek dit topic nu pas, moet nog even bijlezen dus .
Anyway ik beantwoord ook graag de vragen, dus ik voeg me aan de lijst toe.

- dazzler start
- vigil start
- Rudi S start
- herman start
- Dance Lover start
- Edgar18 start
- Sir Spamalot start
- Sammael start
- aERodynamIC start
- panjoe start
- sxesven start
- itchy start
- bennerd bezig
- ArthurDZ
- tuktak
- Paap_Floyd
- -SprayIt-
- Pepino
- Rvdz
- Linus Van Pelt
- Fathead
- thelion
- SirNoodle
- Casartelli
- Glenn
- 00.0
- jassn
-Misterfool.

Tuurlijk, die merken kon ik als 15-jarige prima betalen van die paar centen die ik verdiende met het rondbrengen van reclamefolders

Wellicht hebben we hier te maken met empirische verificatie van een pre-Graftijd? Ik doelde nl op de late jaren 70 (beurs, bijverdienen etc). Dit duiden als "generatiekloof" ervaar ik als polariserend. Overigens heb ik ook gefolderd als 15-jarige (Interlanden Spreigroep heette die club)

Hm, ik zit ook in mijn pre-graftijd, hoewel het mischien ook nog een urn kan worden.

Het motto van de 21e eeuw lijkt te zijn: laat je niet kisten, alles komt in kannen en kruiken

Tja je kon toch niet echt om TDK heen, ik denk dat er geen mens te vinden was die geen cassette van TDK in huis had. Ik vraag me af wat het marktaandeel was van TDK in die periode. Ik heb zelf ooit nog eens wat bandjes van BASF gehad (hoe ik daaraan ben geraakt) en ook van AGFA. Dat laatste kwam doordat een vriendje zijn vader voor AGFA werkte (in Rijswijk).

Ja hier ook TDK-SA90. Konden mooi 2 albums op (in die tijd waren albums over het algemeen zo'n minuut of 40). Af en toe ook wel TDK AD.

Hier altijd Maxell XL II, mijn Nalkamichi cassette deck kon daar ook geloof ik op afgeregeld worden

http://www.deepsonic.ch/deep/htm/tape_mc.php

Bandjes van 120 minuten heb ik ook nog gehad, kon lekker veel op maar het nadeel was wel dat die eerder vastliepen.

Dat was ook wel een hele trekpartij voor de walkman die tegen zoveel tape maar moeilijk op kon. Het bandje speelde te langzaam, als het op een bepaalde kant zo'n beetje op 1 derde kwam ging die weer normaal doen

Het verhaal deed idd de ronde dat met C-120 regelmatig 'mechanical failures' waren. UDXL II was het hier - terwijl ik lesmateriaal (een van 12 ambachten ooit) nog wel op SA-X heb staan. D'r was toen een cassette/tapecd-rom (later) shop in de Mariastraat die aanbiedingen had per 10 of meer. Zaak is al jaaaaren weg.

Bij sommige merken kreeg je trouwens aan beide kanten 3 min. bonus - kon je nog wat extra's erbij zetten

Maxell en TDK, bij Maxell herinner ik me nog die gouden versie (was dat geen duurdere). Maar nog bakken TDK C90's gekocht, in van die handige pakken van 5. We hadden een soort 'mediamarkt' avant-la-lettre bij ons in de buurt (Roels of zoiets) die die 5packs echt aan abnormaal lage prijzen verkocht, heel regelmatig met de fiets halfuurtje heen en terug gereden om zo'n lading.

En dan maar tapen van de radio, compilatietapes maken, live-concerten kopieren enz...

Die 120minuten tapes herinner ik me ook nog, dat was meer voor concerten, voor een compilatie leek die altijd te lang, dan moest je teveel vulling er op zetten