De Site / Gebruikers / Het interview van de week
zoeken in:
0
geplaatst: 8 januari 2015, 09:13 uur
Tja itchy is duidelijk een allemans vriendje, misschien muv lange prognummers. 

0
geplaatst: 8 januari 2015, 09:22 uur
ArthurDZ schreef:
Grappig, naar mijn gevoel staan onze smaken best ver af van elkaar, maar toch hebben we af en toe een gigantische favoriet gemeen
Grappig, naar mijn gevoel staan onze smaken best ver af van elkaar, maar toch hebben we af en toe een gigantische favoriet gemeen
Zelfde hier.
JE SUIS ITCHY
0
geplaatst: 8 januari 2015, 11:32 uur
ArthurDZ schreef:
Grappig, naar mijn gevoel staan onze smaken best ver af van elkaar, maar toch hebben we af en toe een gigantische favoriet gemeen (Sonic Youth, GBV en natuurlijk Bruce, dat Slint-album vind ik ook prachtig).
Grappig, naar mijn gevoel staan onze smaken best ver af van elkaar, maar toch hebben we af en toe een gigantische favoriet gemeen (Sonic Youth, GBV en natuurlijk Bruce, dat Slint-album vind ik ook prachtig).
'Sunbather' van Deafheaven is ook iets wat jij zou kunnen appreciëren, Arthur...

0
geplaatst: 8 januari 2015, 11:45 uur
Ach, dat zou best kunnen. Tot vrijwel ieders verrassing vind ik die ook fantastisch 

0
geplaatst: 8 januari 2015, 12:09 uur
Johnny Marr schreef:
'Sunbather' van Deafheaven is ook iets wat jij zou kunnen appreciëren, Arthur...
(quote)
'Sunbather' van Deafheaven is ook iets wat jij zou kunnen appreciëren, Arthur...
Hahaha nee, daar ga je mij geen twee keer mee liggen hebben

0
geplaatst: 8 januari 2015, 12:11 uur
GrafGantz schreef:
Ach, dat zou best kunnen. Tot vrijwel ieders verrassing vind ik die ook fantastisch
Ach, dat zou best kunnen. Tot vrijwel ieders verrassing vind ik die ook fantastisch
Tja, kan redelijk je positieve waarderingen volgen - nu draait hier The Juan Maclean (In a Dream), maar die Sunbather is wat mij betreft echt de alfamale-muzakale steroide uitzondering. What were you thinking ....

0
00.0
geplaatst: 8 januari 2015, 12:55 uur
- bennerd
- ArthurDZ
- tuktak
- Paap_Floyd
- -SprayIt-
- Pepino
- Rvdz
- Linus Van Pelt
- Fathead
- thelion
- SirNoodle
- Casartelli
- Glenn
- 00.0
- ArthurDZ
- tuktak
- Paap_Floyd
- -SprayIt-
- Pepino
- Rvdz
- Linus Van Pelt
- Fathead
- thelion
- SirNoodle
- Casartelli
- Glenn
- 00.0
0
geplaatst: 8 januari 2015, 13:06 uur
Mjuman schreef:
Tja, kan redelijk je positieve waarderingen volgen - nu draait hier The Juan Maclean (In a Dream),
(quote)
Tja, kan redelijk je positieve waarderingen volgen - nu draait hier The Juan Maclean (In a Dream),

0
panjoe (moderator)
geplaatst: 8 januari 2015, 13:12 uur
Goeie manier om je verblijf op de site te beginnen, 00.0. Welkom!
0
geplaatst: 8 januari 2015, 15:07 uur
Mooi, mijn beurt. Dank je, itchy
Ben dit topic wat uit het oog verloren, dus eerst eens wat teruglezen vooraleer ik begin met typen. Maar bij deze dus toch een teken van leven.
Ben dit topic wat uit het oog verloren, dus eerst eens wat teruglezen vooraleer ik begin met typen. Maar bij deze dus toch een teken van leven.
0
geplaatst: 10 januari 2015, 11:32 uur
bennerd schreef:
Maar bij deze dus toch een teken van leven.
Maar bij deze dus toch een teken van leven.
En leef je nog steeds?
0
geplaatst: 10 januari 2015, 12:52 uur
Zeker weten, maar examenperiode hierzo. Ik probeer de stukken op tijd af te werken.
0
geplaatst: 10 januari 2015, 12:57 uur
DE 7 VRAGEN
1. Hoe en wanneer kwam jij op MusicMeter terecht?
Ergens dit jaar vier ik hier mijn tiende verjaardag. Niet van dit account, ik had eerst nog een klein jaar een ander profiel staan hier. Maar je kent het: veertien jaar zijn, berichten typen in de trant van “yo dit album is keihard mijn favoriet ook al heb ik nog maar twee tracks gehoord maar die zijn zo vet dat ik ga wegsteken dat ik het volledige album niet ken en dus zet ik het op nummer één in mijn top tien yo”. Twee keer yo. Iedereen heeft zo'n fase.
Ik kwam hier terecht toen ik nog niet al te lang echt meegezogen werd door de kracht die muziek kan hebben. Bands als Slipknot (jaja) en System of a Down (hehe) deden me stoer kijken en van vreugde rammelen omdat het muziek was die echt iets met me deed. Ik begon op een zoektocht, netjes begeleid door en samen met mijn goeie maat. Die kwam dan ergens in 2005 af met de melding dat hij een best leuke website gevonden had waar je op cd's kon stemmen.
MusicMeter was hétgeen dat ik nodig had. En heb. Nog steeds. Een verzamelplek waarbij je menig gal kan spuien over oneindig veel platen, waarbij je kennis over muziek kan vergaren en een hoop boeiende contacten kan hebben. Ik struin hier graag rond, sta vaak te kijken in de stemmen van users en voeg zo wekelijks wel een resem albums toe aan mijn “Luisteren, idioot!”-lijst.
Soms staat het bij mij op een wat lager pitje, waarop ik overschakel naar het principe dat dit mijn database is.
Na een jaar was het dan tijd om het wat serieuzer aan te pakken, want ik kon echt niet leven met die puberberichten. En wat blijkt, al die jaren later? Ik schrijf nog steeds puberberichten. Yo.
2. Wat is de eerste plaat die je ooit kocht en hoe waardeer je die plaat vandaag?
3. Graag je mening over: vinyl – cd – mp3 – single – album – verzamelaar.
4. Gun ons een top drie van de meest memorabele optredens of festivals.
5. In welke hoekjes van de site kunnen we jou het meeste vinden?
6. Vertel ons over drie albums die je dankzij deze site beter bent gaan waarderen.
7. We kunnen jouw top 10 online zien. Breid hem voor dit topic eens uit tot een top 20.
1. Hoe en wanneer kwam jij op MusicMeter terecht?
Ergens dit jaar vier ik hier mijn tiende verjaardag. Niet van dit account, ik had eerst nog een klein jaar een ander profiel staan hier. Maar je kent het: veertien jaar zijn, berichten typen in de trant van “yo dit album is keihard mijn favoriet ook al heb ik nog maar twee tracks gehoord maar die zijn zo vet dat ik ga wegsteken dat ik het volledige album niet ken en dus zet ik het op nummer één in mijn top tien yo”. Twee keer yo. Iedereen heeft zo'n fase.
Ik kwam hier terecht toen ik nog niet al te lang echt meegezogen werd door de kracht die muziek kan hebben. Bands als Slipknot (jaja) en System of a Down (hehe) deden me stoer kijken en van vreugde rammelen omdat het muziek was die echt iets met me deed. Ik begon op een zoektocht, netjes begeleid door en samen met mijn goeie maat. Die kwam dan ergens in 2005 af met de melding dat hij een best leuke website gevonden had waar je op cd's kon stemmen.
MusicMeter was hétgeen dat ik nodig had. En heb. Nog steeds. Een verzamelplek waarbij je menig gal kan spuien over oneindig veel platen, waarbij je kennis over muziek kan vergaren en een hoop boeiende contacten kan hebben. Ik struin hier graag rond, sta vaak te kijken in de stemmen van users en voeg zo wekelijks wel een resem albums toe aan mijn “Luisteren, idioot!”-lijst.
Soms staat het bij mij op een wat lager pitje, waarop ik overschakel naar het principe dat dit mijn database is.
Na een jaar was het dan tijd om het wat serieuzer aan te pakken, want ik kon echt niet leven met die puberberichten. En wat blijkt, al die jaren later? Ik schrijf nog steeds puberberichten. Yo.
2. Wat is de eerste plaat die je ooit kocht en hoe waardeer je die plaat vandaag?
3. Graag je mening over: vinyl – cd – mp3 – single – album – verzamelaar.
4. Gun ons een top drie van de meest memorabele optredens of festivals.
5. In welke hoekjes van de site kunnen we jou het meeste vinden?
6. Vertel ons over drie albums die je dankzij deze site beter bent gaan waarderen.
7. We kunnen jouw top 10 online zien. Breid hem voor dit topic eens uit tot een top 20.
0
geplaatst: 13 januari 2015, 00:07 uur
Hij introduceert een nieuw gezegde: een goed begin is het hele werk.
0
geplaatst: 13 januari 2015, 00:15 uur

Inderdaad, tot zover mijn interview. Neen, ik probeer morgen nog wat te breien. Drukte.
0
geplaatst: 13 januari 2015, 01:12 uur
OVERZICHT met linkjes naar het begin van elk interview
- dazzler start
- vigil start
- Rudi S start
- herman start
- Dance Lover start
- Edgar18 start
- Sir Spamalot start
- Sammael start
- aERodynamIC start
- panjoe start
- sxesven start
- itchy start
- bennerd bezig
- ArthurDZ
- tuktak
- Paap_Floyd
- -SprayIt-
- Pepino
- Rvdz
- Linus Van Pelt
- Fathead
- thelion
- SirNoodle
- Casartelli
- Glenn
- 00.0
- dazzler start
- vigil start
- Rudi S start
- herman start
- Dance Lover start
- Edgar18 start
- Sir Spamalot start
- Sammael start
- aERodynamIC start
- panjoe start
- sxesven start
- itchy start
- bennerd bezig
- ArthurDZ
- tuktak
- Paap_Floyd
- -SprayIt-
- Pepino
- Rvdz
- Linus Van Pelt
- Fathead
- thelion
- SirNoodle
- Casartelli
- Glenn
- 00.0
0
geplaatst: 13 januari 2015, 14:42 uur
DE 7 VRAGEN
1. Hoe en wanneer kwam jij op MusicMeter terecht?
2. Wat is de eerste plaat die je ooit kocht en hoe waardeer je die plaat vandaag?
Dit is een moeilijke. Ik had al enkele cd’s gekregen van mijn ouders, met muziek waar ik toentertijd ook echt dol op was. Veel van mijn dagen spendeerde ik aan het gekluisterd zijn aan het tv-scherm, waarbij ik zenders als TMF en MTV niet vermeed. Zenders die uren aan een stuk videoclips toonden van artiesten die het al dan niet bont maakten. Er passeerden best leuke zaken en het leerde mij aan dat hiphop niets voor mij was. Later werd ik slimmer dan dat, maar goed.
Nu is het in gedachten nog even vaag, maar ik kan me wel herinneren dat er destijds nogal een hype was omtrent die ene stoere jongen, die gehuld in sneakers, skatekleding en een felrood Yankee-petje stond te brullen in de microfoon en daarbij vunzige woorden niet vermeed. Geen idee waarom ik afleidde dat hiphop niets voor mij was, besef ik nu. Achter die stoere jongen stond een even cool collectief aan muzikanten die niets beters deden dan luide grooves door de boxen te rammen. Ik heb het uiteraard over Fred Durst en de zijnen. Beter bekend als Limp Bizkit. Of Bizkut, voor forumbezoekers.
Maar mocht ik van zulk krapuul een zilveren schijfje ver…tjah…zilveren van mijn lieve moeder? Neen. Ik was nog maar een jaar of 8 á 9. Vloeken mocht niet. De oplossing? Met de vader naar een Fnac-winkel gaan, een cd vinden van de man met de rode pet en die met een grijs kopen. Want van hem mocht het. Het hek was van de dam. Ik had Significant Other beet. Het was één en al ‘Break your %$@# face!!!!’, vergezeld door hevig rondspringen in de slaapkamer. Ah, die tijden. Zoals in de vorige vraag gesteld ontketende niet het begin van mijn grote muziekmanie, maar de toon was al wat gezet.
Hoe waardeer ik die plaat vandaag? Zoals het moet: als zijnde het beste sentiment. Ik kan Limp Bizkit nog steeds waarderen. Die jongens hebben belachelijk veel rampnummers gemaakt, maar als er dan een goeie tussenzit, blijft die heel erg lang hangen. Ik kan er niet naar luisteren zonder te glimlachen. Als album lijkt Significant Other nergens naar. Ik luister er dan ook nooit in z’n geheel naar. Maar het handvol goede nummers, zijnde Nookie, Break Stuff, 9 Teen 90 Nine, Trust? en Show Me What Your Got staan soms nog steeds in hevige rotatie. Ook live pik ik de band graag mee. Want niemand kan een collectief van 10.000 twintigers beter doen rondspringen in de gigantische slaapkamer dan Durst en de collega’s.
3. Graag je mening over: vinyl – cd – mp3 – single – album – verzamelaar.
4. Gun ons een top drie van de meest memorabele optredens of festivals.
5. In welke hoekjes van de site kunnen we jou het meeste vinden?
6. Vertel ons over drie albums die je dankzij deze site beter bent gaan waarderen.
7. We kunnen jouw top 10 online zien. Breid hem voor dit topic eens uit tot een top 20.
1. Hoe en wanneer kwam jij op MusicMeter terecht?
2. Wat is de eerste plaat die je ooit kocht en hoe waardeer je die plaat vandaag?
Dit is een moeilijke. Ik had al enkele cd’s gekregen van mijn ouders, met muziek waar ik toentertijd ook echt dol op was. Veel van mijn dagen spendeerde ik aan het gekluisterd zijn aan het tv-scherm, waarbij ik zenders als TMF en MTV niet vermeed. Zenders die uren aan een stuk videoclips toonden van artiesten die het al dan niet bont maakten. Er passeerden best leuke zaken en het leerde mij aan dat hiphop niets voor mij was. Later werd ik slimmer dan dat, maar goed.
Nu is het in gedachten nog even vaag, maar ik kan me wel herinneren dat er destijds nogal een hype was omtrent die ene stoere jongen, die gehuld in sneakers, skatekleding en een felrood Yankee-petje stond te brullen in de microfoon en daarbij vunzige woorden niet vermeed. Geen idee waarom ik afleidde dat hiphop niets voor mij was, besef ik nu. Achter die stoere jongen stond een even cool collectief aan muzikanten die niets beters deden dan luide grooves door de boxen te rammen. Ik heb het uiteraard over Fred Durst en de zijnen. Beter bekend als Limp Bizkit. Of Bizkut, voor forumbezoekers.
Maar mocht ik van zulk krapuul een zilveren schijfje ver…tjah…zilveren van mijn lieve moeder? Neen. Ik was nog maar een jaar of 8 á 9. Vloeken mocht niet. De oplossing? Met de vader naar een Fnac-winkel gaan, een cd vinden van de man met de rode pet en die met een grijs kopen. Want van hem mocht het. Het hek was van de dam. Ik had Significant Other beet. Het was één en al ‘Break your %$@# face!!!!’, vergezeld door hevig rondspringen in de slaapkamer. Ah, die tijden. Zoals in de vorige vraag gesteld ontketende niet het begin van mijn grote muziekmanie, maar de toon was al wat gezet.
Hoe waardeer ik die plaat vandaag? Zoals het moet: als zijnde het beste sentiment. Ik kan Limp Bizkit nog steeds waarderen. Die jongens hebben belachelijk veel rampnummers gemaakt, maar als er dan een goeie tussenzit, blijft die heel erg lang hangen. Ik kan er niet naar luisteren zonder te glimlachen. Als album lijkt Significant Other nergens naar. Ik luister er dan ook nooit in z’n geheel naar. Maar het handvol goede nummers, zijnde Nookie, Break Stuff, 9 Teen 90 Nine, Trust? en Show Me What Your Got staan soms nog steeds in hevige rotatie. Ook live pik ik de band graag mee. Want niemand kan een collectief van 10.000 twintigers beter doen rondspringen in de gigantische slaapkamer dan Durst en de collega’s.
3. Graag je mening over: vinyl – cd – mp3 – single – album – verzamelaar.
4. Gun ons een top drie van de meest memorabele optredens of festivals.
5. In welke hoekjes van de site kunnen we jou het meeste vinden?
6. Vertel ons over drie albums die je dankzij deze site beter bent gaan waarderen.
7. We kunnen jouw top 10 online zien. Breid hem voor dit topic eens uit tot een top 20.
0
geplaatst: 13 januari 2015, 14:53 uur
Break Stuff blijft geweldig. En opvolger 'chocolate starfish' is, geloof het of niet, best nog een aardig albumpje als geheel, niet veel missers, ik kon er toch 3* aan kwijt.
0
geplaatst: 13 januari 2015, 15:11 uur
Klopt! Die vind ik als album ook veel beter, gezien er veel meer goede nummers op staan. Als ik voor een Limp Bizkit-schijf kies, zal het Chocolate Starfish zijn. Die zit overigens ook knal in mijn sentiment, maar dan iets minder dan Significant Other. Die was toch echt eerder in mijn handen.
Brb, ik ga een paar uur met Rollin' in mijn hoofd zitten.
Brb, ik ga een paar uur met Rollin' in mijn hoofd zitten.
0
geplaatst: 14 januari 2015, 15:35 uur
0
geplaatst: 16 januari 2015, 15:12 uur
0
geplaatst: 16 januari 2015, 18:26 uur
Ja, het wordt inderdaad iets té gortig.
DE 7 VRAGEN
1. Hoe en wanneer kwam jij op MusicMeter terecht?
2. Wat is de eerste plaat die je ooit kocht en hoe waardeer je die plaat vandaag?
3. Graag je mening over: vinyl – cd – mp3 – single – album – verzamelaar.
Ik koop eigenlijk alles, behalve mp3. Over dat laatste zit ik eigenlijk nog te twijfelen, omdat een aankoop op Bandcamp het eigenlijk wel interessant maakt om mp3's te kopen. Het is directer naar de artiest toe, je moet geen dagen zitten zoeken naar een gratis download en je hebt het ineens in alle kwaliteiten die je maar wenst. Het grootste voordeel is echter gewoon een account op de Bandcamp-app, dan kan je op smartphone ook streamen.
Maar mp3 is eigenlijk de overheersende factor in mijn luistergedrag. Ik leg niet gemakkelijk vinyl of tapes op, laat staan cd's, gezien alles via mp3's en de iPod gaat. Het is gewoon een erg vlotte en heel gemakkelijke manier van luisteren. Je wordt er aangenaam lui van. Terwijl ik het als formaat niet veel waard vind. MP3 wint tevens van flac, wat nog onhandiger werkt.
Cd's... Moeilijk. Ik ben ermee opgegroeid. Het is handig, het is gemakkelijk, het luistert goed weg, maar het gaat ook heel gemakkelijk aan je voorbij. Het is het ideale formaat voor de auto en het is veel goedkoper dan vinyl. Ik koop ook nog best vaak cd's, al ben ik er niet meer zo door gecharmeerd.
Vinyl geniet mijn absolute voorkeur. Absoluut. Werkelijk alles klopt eraan. Het grote formaat doet het artwork uitblinken. Ernaar luisteren is actief (want je moet dat verrekte ding halverwege omdraaien, als het al geen dubbel-LP is) en het geeft het meest warme, volle geluid dat ik ooit ervaren heb in muziek. Naar mijn gevoel is luisteren naar vinyl écht bezig zijn met muziek. Mijn ma verklaart me overigens nog steeds voor volslagen gek omdat ik “die prutserijen verkies boven een handig cd'tje”. Ik kan er niet aan doen. Het zal de hype wel zijn.
De tweede plaats op de tribune gaat dan weer naar tapes. Over hypes gesproken. Tapes heeft ook dat bezigheidsgevoel. Wat me precies aanspreekt in het formaat, weet ik eigenlijk niet. Maar het voelt zo cult aan. Zo “echt”. Zo puur. Een tape heeft voor mij zelfs een grotere verzamelwaarde dan vinyl, gewoon omdat ik tapes echt “de max” vindt. Ik lig thuis ook met een goeie ouwe walkman, die ik af en toe graag van stal haal. En ik ben verliefd op tape hiss.
Singles laat ik dan weer liever passeren. Of het moet al echt gaan over een artiest die ik héél erg hoog heb zitten. Voor de duidelijkheid: 7” staat evenwaardig aan LP voor mij. De 7” is de langspeelplaat der punkmuziek. Ik spreek nu over de echte single, het hitje-op-kant-A-vs-gepruts-op-kant-B.
Idem met verzamelaars, al bestaan daar dan wat meer uitzonderingen op:
1. Het gaat over een band die ik wat wil verkennen en de verzamelaar kost twee keer niets.
2. Het gaat over een complete discografie.
3. Het is een prachtige package (Unwound! Of Floorpunch!).
Maar een simpele 'best of' ga je mij niet snel zien kopen, of het moet al in categorie 1 vallen.
4. Gun ons een top drie van de meest memorabele optredens of festivals.
5. In welke hoekjes van de site kunnen we jou het meeste vinden?
6. Vertel ons over drie albums die je dankzij deze site beter bent gaan waarderen.
7. We kunnen jouw top 10 online zien. Breid hem voor dit topic eens uit tot een top 20.
DE 7 VRAGEN
1. Hoe en wanneer kwam jij op MusicMeter terecht?
2. Wat is de eerste plaat die je ooit kocht en hoe waardeer je die plaat vandaag?
3. Graag je mening over: vinyl – cd – mp3 – single – album – verzamelaar.
Ik koop eigenlijk alles, behalve mp3. Over dat laatste zit ik eigenlijk nog te twijfelen, omdat een aankoop op Bandcamp het eigenlijk wel interessant maakt om mp3's te kopen. Het is directer naar de artiest toe, je moet geen dagen zitten zoeken naar een gratis download en je hebt het ineens in alle kwaliteiten die je maar wenst. Het grootste voordeel is echter gewoon een account op de Bandcamp-app, dan kan je op smartphone ook streamen.
Maar mp3 is eigenlijk de overheersende factor in mijn luistergedrag. Ik leg niet gemakkelijk vinyl of tapes op, laat staan cd's, gezien alles via mp3's en de iPod gaat. Het is gewoon een erg vlotte en heel gemakkelijke manier van luisteren. Je wordt er aangenaam lui van. Terwijl ik het als formaat niet veel waard vind. MP3 wint tevens van flac, wat nog onhandiger werkt.
Cd's... Moeilijk. Ik ben ermee opgegroeid. Het is handig, het is gemakkelijk, het luistert goed weg, maar het gaat ook heel gemakkelijk aan je voorbij. Het is het ideale formaat voor de auto en het is veel goedkoper dan vinyl. Ik koop ook nog best vaak cd's, al ben ik er niet meer zo door gecharmeerd.
Vinyl geniet mijn absolute voorkeur. Absoluut. Werkelijk alles klopt eraan. Het grote formaat doet het artwork uitblinken. Ernaar luisteren is actief (want je moet dat verrekte ding halverwege omdraaien, als het al geen dubbel-LP is) en het geeft het meest warme, volle geluid dat ik ooit ervaren heb in muziek. Naar mijn gevoel is luisteren naar vinyl écht bezig zijn met muziek. Mijn ma verklaart me overigens nog steeds voor volslagen gek omdat ik “die prutserijen verkies boven een handig cd'tje”. Ik kan er niet aan doen. Het zal de hype wel zijn.
De tweede plaats op de tribune gaat dan weer naar tapes. Over hypes gesproken. Tapes heeft ook dat bezigheidsgevoel. Wat me precies aanspreekt in het formaat, weet ik eigenlijk niet. Maar het voelt zo cult aan. Zo “echt”. Zo puur. Een tape heeft voor mij zelfs een grotere verzamelwaarde dan vinyl, gewoon omdat ik tapes echt “de max” vindt. Ik lig thuis ook met een goeie ouwe walkman, die ik af en toe graag van stal haal. En ik ben verliefd op tape hiss.
Singles laat ik dan weer liever passeren. Of het moet al echt gaan over een artiest die ik héél erg hoog heb zitten. Voor de duidelijkheid: 7” staat evenwaardig aan LP voor mij. De 7” is de langspeelplaat der punkmuziek. Ik spreek nu over de echte single, het hitje-op-kant-A-vs-gepruts-op-kant-B.
Idem met verzamelaars, al bestaan daar dan wat meer uitzonderingen op:
1. Het gaat over een band die ik wat wil verkennen en de verzamelaar kost twee keer niets.
2. Het gaat over een complete discografie.
3. Het is een prachtige package (Unwound! Of Floorpunch!).
Maar een simpele 'best of' ga je mij niet snel zien kopen, of het moet al in categorie 1 vallen.
4. Gun ons een top drie van de meest memorabele optredens of festivals.
5. In welke hoekjes van de site kunnen we jou het meeste vinden?
6. Vertel ons over drie albums die je dankzij deze site beter bent gaan waarderen.
7. We kunnen jouw top 10 online zien. Breid hem voor dit topic eens uit tot een top 20.
0
geplaatst: 18 januari 2015, 12:31 uur
bennerd schreef:
Maar een simpele 'best of' ga je mij niet snel zien kopen, of het moet al in categorie 1 vallen.
Maar een simpele 'best of' ga je mij niet snel zien kopen, of het moet al in categorie 1 vallen.
Wat doe je dan met singles die nooit op album verschenen?
* denotes required fields.
