U2 - No Line on the Horizon (2009)

Heel bewust laat ik de bijbehorende namen van users weg, simpelweg omdat die even niet ter zake doen in mijn commentaar.
Zo voorspelbaar als U2 na al die jaren is geworden (hallo mag het, noem eens een band die dat na zo'n lange tijd niet is), zo voorspelbaar zijn alle reacties op dit nieuwe album. Dit is precies wat ik verwachtte aan reacties, en nu heb ik echt lukraak lopen quoten zonder er iets mee te willen zeggen over de betreffende users.
Heel simpel: ik had ze zelf ook neer kunnen pennen als ik wat eerder zou reageren.
Ik had nu ook een track bij track bespreking kunnen maken en dat laat ik achterwege. Niet omdat er users zijn die zich er aan storen maar puur omdat ik er gewoon niet zo veel van kan maken. Over U2 is alles al eens gezegd en ik heb op die manier mijn zegje bij andere albums van de mannen al gedaan.
U2 is U2 en levert af wat ik van ze verwacht na al die jaren. Het is degelijk, het is een band die ik leuk vind maar waarvan ik ook niet meer gillend gek word als 25 jaar terug. 25 Jaar dames en heren...... Hoe moet ik als bijna veertiger dan nog reageren op een bandje die ik hemelbestormend vond toen ik 14, 15 was?!
Ik wil daar niet eens meer als zodanig op die manier op reageren. Ze leveren in mijn oren geen wanprodukt af. Ik heb o.a. een quote gemaakt van de opmerking over de zang van Bono want dat viel mij net als meerdere users ook wel op, maar ook dat is niet eens zo vreemd denk ik. Bono mag misschien wel een jonge hond willen zijn, hij is het niet meer en dat begin je te horen. Spijtig, maar daar doe je nu eenmaal niet zo veel aan. Ouder worden gaat nu eenmaal gepaard met slijtage dus ook aan de stembanden.
Voor mij is het dan ook allemaal niet zo moeilijk: ik wilde niet verrast worden, ik verwachtte niet verrast te worden, ik word inderdaad niet verrast en ben gewoon blij dat dit niet een album is die ik met tegenzin toevoeg aan de collectie die ik graag compleet wil houden.
Het is lekker genoeg om er van te genieten en het hoeft echt niet allemaal meer op een 'hemelse wijze' want daar heb ik momenteel andere artiesten voor.
Knop voluit, verstand op nul en niet te moeilijk doen en dan is No Line on the Horizon gewoon een erg lekker plaatje geworden.

Amen

Ik ben het volledig eens met die wijsheid.

slotje erop nu

@Aero - discreet dat weglaten van de usernamen bij die citaten; en leuk als je een citaat uit de context haalt. Zal ik dan gewoon even kleur bekennen, want ik vind die context wel iets toevoegen:

"Hij valt me niet tegen en da's al heel wat. Laat ik 'em voorlopig op 3 zetten. en da's VEEL, want mjuman was eigenlijk afgehaakt bij U2 na Pop."

Zo, is dat ook weer rechtgezet - ik heb 'em vandaag zelf 1 * gedraaid en mijn lady ook - geen klachten. Ik zeg niet dat ik helemaal terug ben bij U2 maar ik kraak 'em niet af (het album is niet revolutionair) en hij ligt vooralsnog prettig in het gehoor.

aERo heeft hier wel een punt wat betreft de stem van Bono.
Niet elke artiest heeft een stem als een Leonard Cohen of een Johnny Cash die juist door slijtage mooier wordt.
Maar een Bono heeft in het verleden laten zien dat juist kwetsbaarheid mooie nummers op levert.
Ik noem hier een Exit, Heartland en zelfs een With Or Without You.

Verder blijven de nummers van U2 van hun latere albums pas hangen als je ze vaker hoort.
City Of Blinded Lights, Stay en Walk On waren hier bij mij duidelijk voorbeelden van.
Zo zal op dit album ook zeker een zeer mooi nummer staan; waarbij het kwartje pas later valt.

Hey Aero, ben het normaal altijd met je eens, maar deze plaat vind ik dus wél verrassend. Niet omdat U2 iets vernieuwends zou doen, wél omdat het weer lekker spannend en sprankelend klinkt en ik dat over hun vorige twee platen niet kan zeggen.

Heeft niks met discreet zijn te maken. Het zijn zoals ik zelf al zei lukraak opmerkingen die ik hier continue tegenkom: deze zinnen vatten de boel al mooi samen voor mij. Context is voor mij in dit geval niet belangrijk. Het zijn zinnen die ik zelf ook had kunnen neerpennen. Heb ik er allemaal bij gezet. Dus misschien haal je mijn stuk dan ook wel weer uit zijn context als je het dan toch zo wilt zien..
Voor de complete quotes hoeft men de hele stukken van de users zelf maar te lezen (en natuurlijk zijn die te herleiden, ik snap dus niet wat je nu zo nodig moest rechtzetten). Het gaat mij gewoon om flarden tekst
Ik spreek niemand ergens op aan, ik weerleg ook niet echt iets van wat betreffende users melden en daarom vond ik het in deze niet nodig, anders zou het inderdaad zinnen uit de context halen zijn en daar iemand op aanspreken wat niet netjes is. Maar nogmaals: het heeft niks met discretie te maken. Het is meer een inleiding op mijn eigen opmerking.

Verder heb ik geen behoefte bij dit album om met wie dan ook de discussie aan te gaan. Niet met de voorstanders, niet met de tegenstanders. Dit puur omdat ik er gewoon niet zo veel over te melden heb en niet uit onwil of gemakzucht. Er valt voor mij niet zo veel te verdedigen en er valt voor mij ook niet veel te weerleggen en dat zegt ook iets over de staat van U2 zoals ik die vanaf pakweg de jaren '90 meemaak.
Mij allemaal te voorspelbare reacties (zowel positief als negatief) zoals U2 toch ook wel wat voorspelbaar is en zoals ik al zei sta ik gewoon veel te neutraal tegenover dit album dat ik gewoon een erg plezierige plaat vind. Niet meer of minder.


Altijd???

(na jouw stuk viel er eigenlijk ook niet meer zo veel aan toe te voegen door mij)

Ik dacht dat het een beetje cynisch was bedoeld om U2-bashing aan te geven; maar na herlezing viel dat gewoon mee. En eigenlijk is dat wel goed ook - zoveel is er niet over te zeggen; gewoon draaien (tot je 'em beu bent en dan weer ff niet).

Precies. Dat gaat al jaren voor U2 op.


Aard van het beestje

Maar ik heb me toch redelijk ingehouden deze keer voor mijn doen nietwaar
De quote van Mjuman had ik zelf ook neer kunnen zetten en dan was het voldoende geweest ja.

Misschien dat U2 bij het volgende album eens niet in zee moet gaan met Brian Eno. Volgens mij bepaald hij iets te veel het geluid.
Probeer het bijvoorbeeld eens met jeugdvriend Gavin Friday; hij kan er misschien meer creativiteit uit halen.

Nou ja, misschien niet altijd. Maar toch wel opvallend vaak.

Eno bepaald zeker het geluid en mij bevalt dat juist zeer goed! Vind het nog steeds een vreemde gedachte dat hij aan ATYCLB en HTDAAB heeft meegewerkt, want daar hoor ik hem dus helemaal nergens. Hier hoor ik hem bijna overal en ben daar zeer blij mee. Al mag de invloed van Lanois en Lillywhite natuurlijk ook niet onderschat worden.

Hoorde trouwens dat ze de meest experimentele nummers niet op deze plaat hebben gezet, tot ongenoegen van Eno. Maar wel zou er later dit jaar (rond november/december) nóg een U2-album worden uitgebracht waar die nummers wel opstaan. Dat zou het lange wachten ieder geval meer dan goed maken.

Volgens mij is de invloed van Lillywhite ondertussen echt minimaal, maar ik kan het natuurlijk verkeerd hebben.
Ik ben wel voor een nieuwe aanpak.

Wel, hij heeft het album mede-geproduceerd, samen met Lanois en Eno. Weet trouwens niet of dat inhoudt dat de ene het ene nummer produceert en de andere een andere, of dat ze alledrie bij alle elf de tracks betrokken waren.

Ontdanks m'n aanvankelijke enthousiasme begint de nieuwe single me nu al behoorlijk te vervelen. Ik vind het teveel de sfeer van Beautiful Day en Vertigo hebben. Wedden dat ze hierna met een ballad als single op de proppen komen? Het begint een trucje te worden.

Ik vind de single stukken sterker dan Vertigo (al was dat niet zo moeilijk), maar wel het minste nummer van het album.

Ik ben eigenlijk wel benieuwd hoe de sessies geklonken hebben die U2 in aanloop van dit album opgenomen heeft met Rick Rubin.
De heren zelf waren er niet tevreden over.
Maar als daar de power in zat zoals Rick Rubin die ook de platen van de Masters Of Reality en The Cult van pakweg 20 jaar geleden stopte, dan moet dat best fijn geklonken hebben.

Voor mij is U2 niet "the best" maar U2 behoort zeker tot mijn favorieten.
Beste Kluivie, ik wil je opmerking graag veranderen als ik zo vrij mag zijn: "waar nog heel veel bands wat van kunnen leren ...... zelfs Coldplay" zou ik wijzigen in "waar nog heel veel bands wat van kunnen leren ...... ook Coldplay". Immers zo bijzonder is Coldplay toch niet??
Inmiddels enige tracks van No Line on the Horizon beluisterd. Ik moet zeggen dat het wel even wennen is. Maar het komt vast goed met dit nieuwste product van U2.

Prachtig album hoor ondanks de vele azijnpissers hier op MusicMeter! Mijn verwachtingen waren erg laag gezien de matige nieuwe single,maar dit album komt kwalitatief erg dicht in de buurt van U2's laatste topalbum Achtung Baby en is vele malen beter dan How to Dismantle an Atomic Bomb .Voorlopige favorieten: het beeldschone Magnificient,Unknown Caller en Fez - Being Born U2 is weer helemaal terug!

"Moment of surrender" vind ik na 10 luisterbeurten toch wel het zwakste nummer van de cd, wat een oeverloos eindeloos gejank.

Is er een hele afgekeurde opnamesessie? Hm... laat die deluxe edition ook maar gelijk komen dan.

Ik begrijp niet zo goed dat sommigen zo aan dit album moet wennen. Het klinkt toch vooral erg U2, vind ik zelf. Hij ligt direct al goed in het gehoor (zonder dat alles direct weggegeven wordt, dus met voldoende groeikansen), ik verwacht zeker 5 hitsingles.

Zie wat betreft de opnamesessies met Rick Rubin deze link

(En gelijk de score met een half puntje verhoogd, ik heb 'm inmiddels al meer gedraaid dan de vorig drie albums bij elkaar )

Nou, een eerste luisterbeurt levert als resultaat op dat het me op geen enkele manier pakt. Jammer, maar ik gun het album nog meer tijd voordat ik me aan een stem waag.

Wat is dit? Doen ze er 5 jaar over om hier mee aan te komen? Echt teleurstellend. U2 gaat echt een paar keer over de kop of over the top op dit album. Voorbeelden zijn het tenenkrommende No Line On The Horizon en de single Get On Your Boots. Echt uiterst matige nummertjes.
Op Moment of Surrender en Breathe laten ze horen hoe het wel moet. Mooie sterke rocknummers, die in schril contrast staan met een aantal andere nummers op dit album.

Sommigen hier hebben het erover dat U2 gewoon de verwachtingen inlost, nou ik kan het hier volkomen mee oneens zijn. Hun vorige 2 albums deden dit wel, hier zakken ze regelmatig door het ijs.

Leuk om te constateren dat er onder de U2 fans zoveel verschillende stromingen zijn. Misschien verklaard dit wel het enorme succes van U2. Wat voor soort muziek ze ook maken, er is altijd wel een deel van de fanbase die het geweldig vindt en een deel dat het verafschuwd. Maar we hebben het hier over zo een grote fanbase dat er desondanks altijd heel veel albums worden verkocht.

Gemakzuchtig gemaakt plaatje van de heertjes.
Natuurlijk is het u2 en is het niet slecht maar was dit het wachten waard? Het eurootje wil nog niet vallen bij mij.

Gemakzucht lijkt het juiste woord voor dit album te zijn. Kijk alleen al even naar de echt uiterst matige single Get On Your Boots: weer een liedje wat ze lekker mee kunnen galmen in het stadion.
Hoe komt zo'n slecht nummer überhaupt op een U2 album en wie verzint vervolgens dat het single moet worden? Daar denken toch heel wat mensen over mee, inclusief de band zou je denken.
Vandaar inderdaad: gemakzucht en misschien zelfs een beetje desinteresse.

Een album voor verdere marketing en nog verder verhoging van de naamsbekendheid van U2 en vervolgens het geld gaan verdienen met de tour. Zo gaat dat toch tegenwoordig?

Ik denk echt dat U2 niet uit is op verdere verhoging van naamsbekendheid.
Als dat het geval is dan kunnen ze beter mee doen aan het programma Groeten Uit De Rimboe. Waarschijnlijk zitten daar de enige groeperingen op aarde die U2 nog niet kennen.

West...West....jij was ook al zo in slechte hum bij Working On A Dream... ....(mag hoor, als jij het zo voelt......maar een matig U2 album is altijd nog beter dan albums van bandjes als Arctic Nonkeys en Flanz Ferdinand .....) geintje West...

... en gemakzucht hoort bij bands als AC/DC, Bon Jovi en Red Hot Chili Peppers.
Die maken écht steeds dezelfde platen.
Maar absoluut niet bij U2.

Na 5 luisterbeurten staat de plaat voor mij op 4,5*
Erg goede plaat dus !!