Marillion - Sounds That Can't Be Made (2012)

[modknipje]

Overigens, je geeft een 3,5, maar je vindt hem tegenvallen. Komt dat omdat je gemiddeld hoog stemt, of omdat je de standaard van Marillion op bijvoorbeeld minimaal 4 sterren schat?

Mijn 3,5 heeft niks te maken met dat ik Marillion hoger inschat dan andere bands.

Ik geef gewoon weinig lage cijfers, omdat ik eigenlijk alle muziek wel goed vind.

Iedereen heeft zo zijn eigen stem-systeem. En ik deel inderdaad bijna nooit onvoloendes uit, alleen bij Saga en Barclay James Harvest heb ik het eens gedaan.

Verder ook wel eens bij absolute gedrochten.

Ik vind inmiddels wel dat Marillion Mosley toch maar eens met pensioen mag sturen........

Ja erg he?

Heeft hij er geen zin in, of wordt hij onderdrukt?

Waar is de man die Assassing en Emerald Lies dichttimmerde?

Zal niet gebeuren. De band is zo hecht na al die jaren dat dan de hele band wel met pensioen zal gaan . Goed, mijn eerste post op Musicmeter en gelijk maar de laatste CD van mijn, op dit moment, meest favoriete groep. Fan van het eerste uur met fish, daarna uit het oog verloren en tot 2 jaar terug fan van de periode Hogarth (die ik uiteindelijk beter vind dan de Fish periode). Dit dankzij het veel lezen op Musicmeter. De Cd komt wat mij betreft dicht in de buurt van de kwaliteit van Brave en Marbles. Hoogtepunten zijn voor mij het eerste en het laatste nummer. Haalt voor mij geen 5 vanwege Pour My Love (is een wat krachtloos nummer) en Invisible Ink al zijn geen van de 2 nummers echt slecht. Tot nu toe een 4,5

Kom onverrichter zake terug, van een poging het album in de stad te kopen, in plaats van via amazon. De Media Markt en de FRS weten bij dit soort bands niet meer waar het over gaat. 20 euro bij de plaatselijke platenboer vind ik dan weer te gortig.

Gelukkig kwam ik toen op het idee om dan in ieder geval Gaza via Youtube te proberen, een mens moet toch wat. Soms kan je een heel album via Youtube beluisteren, eens kijken hoever ik kom
't Klinkt tot nu toe vrij stevig en dark. Af en toe momenten met een mooie stilte en meer ingetogen... Die stem van Hogarth past er goed bij.

Ik koop de cd heus nog wel. Zoals Marillion zelf al aangeeft bij de clip van Gaza die ze blijkbaar zelf op youtube hebben gezet: "we can only continue to make music if you buy our cd". En zo is het maar net.

Ik ben overigens geen vaste Marillion fan, had ik ook al eerder aangegeven, maar met liefde kom ik graag eens aanwaaien. Zeker als het goed is.

FRS is alleen handig als je de CD's via internet besteld. Op dit moment zeker op deze site kijken. Bijna al de wat oudere reguliere studioalbums van Marillion zijn nu voor een prikkie te koop

Ja, ik zie het, FRS heeft opruiming in Marillion cd's. Heb net toch maar besteld bij mijn hofleverancier Amazon.

Gaza en Power zijn overigens helemaal niet slecht. Als de rest ook zo is, zou ik mij hier niet durven vertonen met een zware onvoldoende...

De rest is stukken beter zelfs. Alleen Invisible Ink en mogelijk Lucky Man kunnen wat tegenvallen. Het overige is weer puur ouderwets genieten.

Duidelijk. Ik was gewoon benieuwd.

Wat dacht je in dit geval van marillion.com | The Official Marillion Website | Racket Records Online Shop ...

Voor wat het waard is, op Amazon zijn die CD"s allemaal zo goedkoop en veelal waarschijnlijk goedkoper (zeker bij bestelling van meer dan 25 pond en dus gratis verzendkosten). Ook dit album is op dit moment een stuk goedkoper op Amazon.

Oei, nu de gedachtepolitie hier zo aan het werk is geslagen durf ik bijna niet te stellen dat ik de nieuwe Marillion wel aardig vind, maar dat ik eigenlijk direct erna Brave wil opzetten om te concluderen ik dat eigenlijk het enige album uit de Hogarthperiode vind dat ertoe doet.

Misschien ontdek ik nog wel wat moois. Brave moest tenslott ook lang indalen bij mij. Ga ik ondertussen even een halve ster geven aan een grindcoreceedeetje dat ik niet gehoord heb maar gewoon even als statement tegen de muziekvorm an sich. Of aan een Vader Abrahamdingetje Dat is wel bon ton namelijk.

Leuk dat je mij er ook even bijhaalt.

Ik was allang weer vergeten dat ik de dat grindcore bandje naar beneden had gestemd.
Word je er gelukkiger van, als ik die stemmen verwijder?
Zal ik dat doen? Ja?

Nee. Mij boeit het helemaal niets wat iemand stemt. Ik interesseer me in de schrijfseltjes. Die zeggen mij veel meer dan een stem.

Bezig met mijn eerste luisterbeurt. Album staat sinds vandaag dan eindelijk op Spotify. Sinds ik Spotify heb neem ik nog zelden de moeite om elders op zoek te gaan naar leaks.

Tijdens 'Gaza' 'even' de 15 pagina's van dit topic doorgelezen. Ik hield zowaar tijd over. Pfft, wat een draak van een nummer is mijn eerste waarneming. Waarschijnlijk ook na vaker luisteren. En gelijk een soort van verademing bij 'Sounds That Can't Be Made'. In tegenstelling tot anderen vind ik het een mooi gekozen album titel. Navolgende nummers doen me in eerste instantie niet zoveel. Ik luister veel muziek en voel bij een eerste luisterbeurt meestal goed aan of het iets is of anders iets kan worden. Ik mis bij dit album beiden gevoelens..

Verder vond ik de review van 'Daniel1974nl' (pagina 6 onderaan) erg treffend. Waar hij terecht erg kritisch is en redelijk wat minpuntjes aanhaalt maar toch eindigt op 4 sterren. Vooral de zin waar hij mee opent is erg pakkend, omdat het exact verwoord wat ik altijd heb gehad met 'Marillion' en wat het voor mij minder aantrekkelijk maakt om het vaak op te zetten.



Is dat natuurlijk niet uniek bij Marillion, maar feit is wel dat ik een 'albumluisteraar' ben en minder van de losse nummers. Bij sommige albums kan/ kunnen slechts één/ of enkele nummer(s) zó verdomde goed zijn dat je daarmee het geheel wat ophemelt. Daar ik me tenminste iets bij voorstellen. Maar dat heb ik niet bij 'Sounds That Can't Be Made'.. Ik zet daarom dus in op 3 sterren.

Ondertussen Gaza voorbij laten komen. Geen lichte kost, zeer beladen , maar zo op het eerste gehoor een indrukwekkend epic, waar de band in ruim 17 minuten behoorlijk van wal steekt met diverse sferische stukken.
Geslaagd vind ik toch weer de moderne elementen die gebruikt worden.
Maar het vergt wederom wat tijd om het allemaal naar behoren te plaatsten.

Pour My Love is ook voorbij gekomen, bouwend op electrische piano. Fraaie ballad.
Power dringt nog steeds niet door. Ik vind het wat vlakjes. Denk niet dat dit ooit een favoriet wordt.

Nu de rest nog.

Michel, wat vind je van de drumpartijen, op deze nieuwe plaat.
Ben ik benieuwd naar.

Heb een pagina of 4 berichten die meer om Steven Mo draaiden dan om Marillion verwijderd.

En ook nog wat posts verplaatst naar Muziek > Algemeen > Platenzaken

Om daar een eerlijk oordeel over te geven zal ik het echt meer moeten luisteren Michiel.

Ian Mosely is kundig, maar het lijkt of hij door de jaren heen wat minder ruimte heeft gekregen.

Minder aanwezig en dat was natuurlijk op de albums met Fish en bijv. Brave een ander verhaal.

Al op Marbles is hij zuinigjes met fills en flams en is zijn spel voornamelijkl begeleidend geworden, zonder al te veel uitspattingen.

Misschien vragen de nummers een wat andere stijl. De prog van Marillion is door de jaren heen wat anders geworden, meer eigentijdser en wellicht wat minder ruimte voor de individuen.
Steve Rothery kan nog wel aardig uitpakken.

Maar Mosely heeft altijd degelijk werk afgelevert. Ik begrijp dat zijn partijen hier ter discussie staan ?

Ik vind ze erg mat. En eigenlijk ook heel voorspelbaar.
Elke fill kan ik al van te voren voorspellen.
Ik weet het niet, maar het is wel een van de redenen waarom ik deze plaat een lage score geef.

Misschien dat Mosley nog best kan vlammen als ie er zin in heeft....... in ieder geval blijkt daar op dit album maar weinig meer van en in Gaza had het sowieso wel wat beter gekund.

Maar al met al toch weer een zeer genietbaar album geworden voor de nonradioheadmarillionfan.

Ik ben ook niet echt een liefhebber van FRS maar prijzen als Seasonds End 5 euro, clutching at straws 5 euro, Misplaced childhood 5 euro, afraid of sunlight (2 CD) Euro 6.50, Holidays in Eden (2 CD) Euro 6.50 enz. vind je op dit moment echt niet bij Amazon (let wel ik had het dus over de wat oudere CD's).

Beste Marillion-fans,

Na een waardevol privégesprek met moderator Herman zijn we tot de conclusie gekomen dat het beter is dat ik me grotendeels terugtrek uit deze thread. We merkten beiden dat mijn felle mening - kort samengevat: de nieuwe Marillion is niet goed - veel weerstand en woede veroorzaakte. Mijn keuze om Sounds That Can't Be Made negatief te beoordelen zorgde voor scheldpartijen, beschuldigingen en karaktermood. Er was zelfs een forumlid dat van schrik verhalen over een motorforum begon te vertellen. Herman en ik kwamen tot de conclusie dat dit voor niemand leuk is. We hebben daarom afgesproken dat ik wel mijn mening mag geven, maar vervolgens niet op elke aanval reageer. Omdat de thread anders teveel over mij gaat. Dat kan niet de bedoeling zijn.

Om de daad bij het woord te voegen zal ik één keer mijn mening geven over Sounds That Can't Be Made, waarna ik deze thread volledig met rust laat. Komt-ie:

Sounds That Can't Be Made is volgens mij(!) een plaat die alleen kritiekloze fans zal bekoren. De plaat grossiert in langdradigheid, te beginnen met opener Gaza. Het spel van dit nummer is kwalitatief hoogdravend, maar het leidt nergens toe. De band weet geen punt te maken. De hele plaat niet. Erger dan de composities zijn de teksten. De gekozen beeldspraak en metaforen zijn van kinderlijk niveau. Het is een wanhopig schermen met tienerproza, wat zogenaamd heel veel moet voorstellen. De fan denkt een bijzondere symboliek te horen, maar wordt gefopt door holle frasen. Jammer. Marillion slaat zoveel planken mis, dat de hamer onbeschadigd blijft. Marillion had er beter aan gedaan om Sounds That Can't Be Made niet uit te brengen, maar op een plekje te verstoppen waar niemand het ooit zou vinden. Als deze cd over 2000 jaar wordt opgegraven, zullen de archeologen denken dat we in de meest vreselijke tijd denkbaar hebben geleefd. Sounds That Can't Be Made is niet meer dan een onuitputtelijke bron van ideeënarmoede.

Afgezien van de drumkwaliteiten van Mosley, in de productie is de drumpartij nog verder naar de achtergrond gemixt, het lijkt verdomme wel of hij bij de buren zit te drummen en niet bij mij in de kamer, zo ver weg klinkt 't. Eerdere posts hebben daar ook al naar verwezen en als je erop let, wordt 't echt irritant. Jammer, want drummen kan ie wel...

Sterker nog, hij zat een kleine 700 kilometer bij je vandaan te drummen.

Je kunt het niet laten he?
Marillion bepaalt zelf of ze een album uitbrengen, jij niet! En nu moven anders bijt ik...

Gaan we weer............ laat toch waaien die vent. Een mening is maar een mening.

En laat hij daar nu consequent voor uitkomen. Iets wat u ook niet helemaal vreemd is, gezien de hoeveelheid berichten, dat het zg. een heel goed album is, per dag.

Met als belangrijk verschil dat ik er iets meer betrokken bij ben en allang mijn kanttekeningen heb geplaatst. Dat lijkt me toch zinvoller dan onveranderd volhouden dat het nooit uitgebracht had moeten worden.