Wipers - Youth of America (1981)

...heb er zelfs een t-shirt van, die andere met dat doodshoofd, is van een heruitgave;uit 1990

....mee eens.

Zou het wel leuk vinden als die hier als de hoes zou staan, als statement zeg maar.

Misschien vond men bij de platenbaas de originele hoes een beetje te eng?

Wel een drama, dat haar van Sage...

When it's over... it really is over. Hoe heet dat ..Haunting. Nog altijd één van de beste songs allertijden!
Ik kan het aan iedereen aanraden. Maar pas op!! Voor de guitaren.

Briljante plaat dit.. kocht hem rond 1982/83 en draai hem nog regelmatig.

Zojuist deze geweldige band ontdekt, en mijn 'instap' is het nummer 'Youth of America'. De lengte trok mijn aandacht. Wat is dit fantastisch zeg... Morgen de rest luisteren. Het geluid is lekker smerig en ruig, en dan moet ik de hier veelgeprezen track 'When It's Over' nog horen.

Ik kwam hier terecht omdat ik op Spotify een speellijst heb aangemaakt met de beste albums uit de jaren 80. Daar komt werkelijk van alles in te staan (van Michael Jackson, U2 tot Metallica, Slayer en The Cure, om maar eens wat te noemen). Hier op MuMe kun je ook selecteren op jaartal, en bij 1981 vond ik deze. Ik ben zelden zo snel onder de indruk geraakt van een voor mij tot nu toe onbekende band. Dit smaakt absoluut naar meer. Gezien de cijfers op MuMe is ook de rest het beluisteren waard.

Review #4:

Deric raven gaf in zijn review al aan dat Wipers een prima voorbeeld is van een band die de schakel tussen Amerikaanse punk en hardcore/alternative rock laat zien. Vooral de eerste nummers houden het ruwe, simplistische beeld van punk in stand. Taking Too Long is een standaard punk nummers, die door het gitaarspel nog wel enigszins interessant klinkt. Pushing The Extreme schittert in middelmatigheid. Doet me enorm denken aan late 70's garage punk, maar niet op een goede manier. Het is vooral een enorm veilig nummer, dat ik alleen kan herinneren doordat de naam tien keer herhaald wordt.

Youth of America wordt pas interessant bij de langere nummers, omdat daar meer ruimte wordt gelaten voor het gitaarspel van Greg Sage. When It's Over is een frisse, maar vooral duistere, wind na de snellere, ruwere nummers op het begin van het album. Het laat zien dat de vocals veel beter passen als een duistere ondertoon, na een sterke instrumentele opbouw, dan een direct punkgeluid vanaf seconde 1 zoals de eerdere nummers lieten zien.

Youth of America is zonder twijfel het beste nummer van het album en een van punk's mooisten. In tegenstelling tot Taking too Long en Can This Be is het nummer veel geavanceerder dan simpel gitaarspel. Geweldige riff die niet domweg herhaald wordt, maar prachtig door het nummer beweegt. Niet moeilijk om te zien dat dit nummer enorm veel invloed heeft gehad op hardcore punk en alternative rock.

Als ze slechts de laatste drie nummers hadden uitgegeven op een EP had ik dit een hoger cijfer kunnen geven. Nu zit ik met drie nummers waar ik na een aantal keer beluisteren wel klaar mee ben.

7,0 / 10

Beste nummers: When It's Over en Youth of America

Dit klinkt inderdaad redelijk cool. Had er nooit van gehoord.

De laatste drie nummers zijn echt fantastisch!

Ergens in de jaren 80 (futiel detail: 't was op een schip op het IJsselmeer) wees iemand mij erop dat het nogal bizar was dat je Dinosaur jr en Husker du tot je favoriete bands rekent en tegelijkertijd nog nooit van Wipers hebt gehoord.. Ik heb daarna schuldbewust nog wel eens 'The Circle' aangeschaft (helaas op CD) maar die heb ik verder nooit aandachtig beluisterd.
Nu 30 jaar later komt er ineens een Wipers song voorbij op mijn Discover weekly spotify list, en nu hakte het er wel in. Ik krijg de melodie van de song 'Youth of America' niet meer uit mijn kop. Destijds vond ik allemaal zo grauw en eentonig klinken maar de kracht van Wipers zit juist de hooks, melodieën en de (zonder snobistisch te willen klinken) simpel edoch effectieve chord progression.

Inmiddels heb ik 'Is this real', 'Youth of America' en 'Over the edge' besteld bij Greg Sage's eigen label Zeno Records. Voor een allervriendelijkste prijs overigens. Gezien het DIY imago van de band beeld ik mij in dat Greg zelf mijn order in ontvangt heeft genomen en de LP's even zelf heeft geproduceerd op zijn eigen platenpers..

Voor nu: 4 sterren voor deze plaat.

Recensie voor Super Tip-Topper.

Op Spotify staat dit album met een andere tracklist aangeduid, geen idee waarom. Ik heb zowel de Spotify-volgorde als de 'gewone' volgorde meermaals beluisterd en ik kom telkens weer op dezelfde conclusie uit: de sleutelnummers zijn duidelijk 'When It's Over' en het titelnummer. Twee briljante rockmeesterwerken die op zichzelf staan. De rest is geen muzikaal behang maar ze doen toch ferm onder.

No Fair verdient nog wel een aparte vermelding, passioneel gezongen en DAT BASS. Sowieso is de basgitarist hier ferm on point, ik lees op wiki dat er zelfs twee bassisten op deze plaat hebben gebast. Duidelijk één van de geheime wapens van het album.

Dit album zal wel grensverleggend geweest zijn destijds, en een absolute klassieker in het punk en rockgenre. Dat snap ik ook wel, maar het zal niet uitgroeien tot een absolute favoriet van me. Youth of America en When It's Over zullen nog wel voorbijkomen maar ik denk niet dat ik nog veel zal terugkomen naar het album in z'n geheel. Toch bedankt voor de geweldige tip, niels. Doordat die twee nummers zowat de helft van het album in beslag nemen kom ik toch uit tot een vrij hoge score:

3,9*

Absoluut meesterwerk!

Ik zou als ik jou was toch ook nog maar even 'the circle' aanschaffen. Masterpiece