Die outfit leidt wat af van de toch wel imposante bierbuik daaronder. Maar ach, eigenlijk ben ik de laatste die daarover iets mag zeggen. Over zijn vingervlugheid niets dan lof; indrukwekkend om dat zo van opzij te beschouwen.

Die mogelijkheid had ik bij Rabin. Maar zelfs een foto maken vond ik al wat onbeleefd.

Ik heb getwijfeld om te gaan, omdat ik de opnames op YT nogal vond tegenvallen, eerlijk gezegd. Dus voorbij laten gaan. Maar als ik jullie commentaren zo lees, was dat een behoorlijk stom besluit...

29-03 Emeli Sandé (supp. RAY BLK) AFAS Live A'dam 4,25* normaal € 39 excl nu via TicketSwap € 18,50 incl

Ik greep net naast de kaartjes die voor 10 en 15 euro weggingen, geen geld voor deze top zangeres. Er waren er toen nog 70 te koop voor het uitverkochte optreden in de AFAS Live (voorheen Heineken Music Hall). Het voorprogramma gemist omdat ik laat aan een kaartje kwam. Stampend volle zaal en voor de verandering niet vol oude mannen maar met een zeer gemêleerd publiek, veel meer vrouwen van 20 - 45 en meer allochtonen. Helaas ook veel kwebbel-kippen die blijkbaar niet vaak hun hok verlaten en dus zeer druk kleppen. Moest een paar keer van plek veranderen en pas 15 minuten voor einde een goed plek gevonden, links vooraan.

Het was überhaupt beter om aan de linker kant van de zaal te staan want de opstelling op het podium was diagonaal met een groot projectiescherm achter de act. Veel beter dan schermen hoog boven of aan de zijkanten van het podium, dan moet je toch je aandacht verdelen. Op deze manier kijk je naar het scherm én de act tegelijk. Wel jammer als je rechts van podium stond of zat want dan zie je dat dus veel slechter. Geen flitsende lichtshow maar mooie rustige beelden van woestijnen, wolken, stadsarchitectuur etc.. de focus lag gewoon bij Emeli en haar stem, en terecht. Ook als ik de indruk heb dat er uiterlijk weinig verschil is tussen 2011 en vandaag. Ook geen spannende sexy pakjes of kledingwisselingen... niets dat kan afleiden... van de stem of de muziek. Geluid was prima, ook vooraan zonder oordoppen.

Haar nieuwe album kan niet vele op MuMe behagen maar na enige gewenning aan het 'andere' geluid openbare zich de pareltjes. Live was er weinig verschil in de uitvoeringen van de nummers van het debut en het nieuwe album. Meer ruimte voor de gitaar en het is iets Poppier verpakt maar ze heeft gewoon een prachtige stem en de nummers zit vol hoop, overwinning en positieve energie. De nieuwe nummers werden goed gewaardeerd al is wel duidelijk dat de meezing hits van het eerste album meer in de smaak vielen. Volgens mij dezelfde setlist als in Parijs 2 dagen geleden, ruim 90 minuten en 19 nummers.

Fijnste nummers: Hurts, High & Lows, Next to Me en toegift Read All About It, Part 3

Ik had ook niks gezegd over de hoeveelheid stof die er voor zijn mantel was gebruikt
Vond overigens dat er voor de "oude" Yes nummers harder werd geapplaudisseerd dan voor de (latere) met Trevor Rabin.

Hoewel ik vind dat Rabin prima gespeeld heeft, ook de oudere Yes nummers van voor zijn tijd.

Is mij, afgezien van bij Awaken, niet zo opgevallen. Buiten de 90125-nummers hadden wel gelukkiger keuzes gemaakt kunnen worden qua Rabin-materiaal. Die zouden dan waarschijnlijk niet met meer applaus onthaald zijn, maar dan hadden we ten minste het publiek daar de schuld van kunnen geven

Gisteravond, New Model Army in de Maassilo te Rotterdam.
14 albums hebben ze uitgebracht en laat ik zeggen dat ik er 6 goed ken. Met name de eerste 4. Ik heb dus een 'gat' van 8 albums. Bij album nummer 5, Impurity, verloor ik mijn interesse en heb er dus geen energie meer ingestoken. Hun meest recente album wel regelmatig geluisterd en daarom toch gisteravond gegaan (thuiswedstrijd). Ondanks dat ik op basis van recente setlists wist dat er bitter weinig gespeeld werd van de eerste 4 albums. Geen spijt gekregen want hun passie was erg aanstekelijk en veel nummers die ik niet ken klonken toch goed. Al met al een lekker avondje. Zanger Justin Sullivan heeft bijna dezelfde intensiteit als Jaz Coleman van Killing Joke. Toch jammer dat ze weinig van hun begin materiaal spelen, iets wat Killing Joke soms net weer te vaak doet. Nummers als Notice Me, Christian Militia, The Hunt en White Coats zijn toch klassiekers die ze eigenlijk hun publiek niet mogen onthouden.

starsailor met Clan of Xymox in het voorprogramma zag ik ergens staan, of niet gezien?

Ze komen half december weer naar Amsterdam... volgens mij staan ze de laatste jaren 2x per jaar wel ergens in Nederland. En desondanks heb ik ze nu al jaren niet meer gezien... de laatste keer dat ik ze zag zo'n 7-8 jaar geleden of zo was niet bijster optreden.

Slechts de laatste 10 minuten van Clan of Xymox gehoord/gezien. Niet helemaal mijn cup of tea.
Ik heb NMA nu weer eens gezien sinds een jaar of 20 schat ik zo...maar zal toch niet snel weer gaan. Tenzij in de buurt zoals gisteravond.

Gisteren Slowdive gezien, ik was er erg van onder de indruk!
Na afgeloop nog gesproken met de oude garde: Herman, Dwejkk_, Cygnus, Sietse, Mjuman
Geinig!

Gisteren maar is een keer niet de eendjes, maar de zwaantjes gevoerd. In paradiso. Ze hebben me geheel opgegeten.

Niet gisteren maar eergisteren in Assen gezien: lokaal bekende artiest Jason Staal met als bijzondere gast Tim Akkerman. Eerst een instore optreden bij de lokale platenboer en wie daarna nog niet genoeg had van dit bij vlagen melige duo die kon ze een uur daarna een avondje meemaken in cafe Lodewijk Napoleon.
Aanleiding: eerste solo album van Jason Staal, in het noorden bekend van de reeds uiteengevallen groep Asman.

Ben het niet eens met de Xymox recensie. Gisteren in sittard een erg toffe show gezien, genoeg interactie en tof publiek. wellicht omdat het in Rotterdam een voorprogramma was.

Gisteravond met meesterdch naar The Neal Morse Band geweest in 013. Wat een beleving ! Schitterende uitvoering van 'The Similitude of a Dream' door 5 gedreven muzikanten die niet van ophouden wisten. 013 ging behoorlijk uit haar dak. En de man die Dream Theater heeft doen inslapen door zijn vertrek wist de drums nog net niet doormidden te hakken. Portnoy op zijn best ! En wat fijn om hem zo te zien genieten . Centraal middelpunt was natuurlijk Neal Morse. Gedreven, krachtig en onuitputtelijk. Misschien had het er mee te maken dat het op zondagavond was en dat Morse ook wat 'Goddelijke' krachten met zich meedraagt maar heerlijk om er zo van mee te kunnen genieten !

Klasse !

Nog aan het nagenieten van een avondje met meneer en Neal Morse. Toch ook een echte meneer. Een grote meneer in de wereld van de progmuziek wat mij betreft. Met alle kritiek die je kan hebben over zijn gebrek aan vernieuwing etc., liet hij deze avond weer zien dat hij een geweldige performer is. Ik moest gisteren denken aan de eerste keer dat ik hem live aan het werk zag met Spock's Beard vlak voor de release van Kindness of Strangers. 1997.... twintig jaar terug in Tivoli Utrecht. De power, de energie, de humor, de emotie en de technische perfectie van toen, zijn allemaal nog steeds aanwezig. Maar het is niet alleen entertainment. Onder alle bombast liggen nog altijd geweldig pakkende liedjes. Dat blijft voor mij de kracht van zijn muziek. Dat is ook de reden dat destijds Spock's Beard voelde als de nieuwe en erg Amerikaanse versie van Genesis. Het ging om de liedjes, de melodie en niet de solo, de muzikale krachtpatserij. Die is er wel, maar daar gaat het niet om. Wat ik ook mooi vind, is dat hij zijn bandleden allemaal de ruimte geeft om te exceleren. Wat dat betreft stond niet alleen Mighty Mike in de spotlights. Ook de geweldige Randy George, Bill Hubauer en Eric Gilette mochten hun kwaliteiten laten zien. Ik kan vooral enorm genieten om naar die enorme (letterlijk en figuurlijk) George te kijken. Wat kan die man bassen zeg! Na het complete Similtude-album, waren de encores ook geweldig goed gekozen. Lekker uit je dak! Dat kan dus ook bij een progconcert. Met name Author of Confusion knalde de zaal in. Ik had het nummer al lang niet meer gehoord, maar vanavond toch weer eens op de koptelefoon. 'Author of Confusion, you play inside my mind'

Ook ik was gisteren bij Neal Morse aanwezig en man man man wat een prachtige uitvoering van de nieuwe langspeler. Na cd1 kon ik bijna niet geloven dat al dat moois wat zojuist zonder pardon over de 013 was uitgestort pas de helft was van wat er sowieso komen ging. Om dan nog maar te zwijgen over de toegift van een dik half uur, waarbij Author of Confusion voor mij wel het hoogtepunt vormde. Als je er niet bij bent geweest is het wellicht wat moeilijk uitleggen, maar de combinatie van virtuositeit, bezieling, aanstekelijk enthousiasme, een ijzersterk repertoire en de uitmuntende samenwerking waarbij alle bandleden een fantastische bijdrage leveren, maakt dit tot iets wat ik niet gemist had willen hebben. Beter dan dit heb ik het zelden gezien...

Ik kan weinig toevoegen aan wat hieronder werd gezegd over Neal Morse & Band. Wat mij betreft een sublieme vertolking van het grootse tweeluik The Similitude of a Dream (beluister dat!). Ik vind het al zo'n ongelofelijk sterke studioplaat (van maar liefst 100 minuten), maar live was alles nog zoveel intenser. Alle stukjes vielen op hun plaats, alles klopte. De 4 songs tellende toegift was ook de langste sinds het begin van de tournee in januari. Normaal spelen ze 'slechts' 2 of 3 van die 4 nummers. Toch maar mooi weer een rit van zo'n 2u40 (mits een tiental minuten 'intermission' halverwege Similitude). Ik heb Neal nu toch al enkele keren live gezien sinds 2011 en dit was ongetwijfeld één van zijn beste performances, zo niet de allerbeste. Wat een rollercoaster aan emoties, virtuositeit, humor (die knuffelbeer-luiaard aan Randy's gitaar en aan Mike Portnoy's drumstel!) en die immer weerkerende vreugde tussen de bandleden, die van het podium afspat op elk moment van de show. Dat ze nog vele jaren mogen doordoen, ik zal er blijven bij zijn. Wereldklasse!

Wanneer zien we Mjuman weer terug? Banned for life, of heeft ie er zelf ook tabak van?

Geen idee, het was een vluchtige ontmoeting ;p

Damn! Daar had ik ook wel naar toe gewild.

Ja leuk om dit achteraf te lezen. Waar had ik moeten zijn? niet in de buurt geloof ik....

We mogen toch wel verwachten dat Slowdive een tourtje doet na het uitkomen van het nieuwe album en dan toch Nederland niet links laat liggen!?

Ik had er ook graag bij geweest zeker met Blanck Mass erna.

Late reactie van mijn kant maar dat moet toch wel (behoudens verrassende) een mooie opener zijn geweest

Mja, bij het tweede nummer (Perpetual Change) ging het dak er pas echt af.

ah, een zaal vol conservatieve jaren 70 proggers, ook gezellig

je had erbij moeten zijn...

Ho, ho, ik was er ook!

Vanmiddag gezien: Michael McDermott. Roots. Leuke middag gehad.