Ik denk dat ik niet hoef te dubben en dat dit voor mij de beste Smiths is. Maar ik hoor zeker niet bij de fanbase alhier. Morrissey als zanger kan ik goed hebben (sterker nog: ik vind veel van zijn solowerk interessanter dan dat van The Smiths), maar het muzikaal gebodene enerveert vaak maar matig. En dan heb ik ook onvoldoende aanknopingspunt om in de kennelijk geniale teksten te duiken.

Maar goed, dit is dus de bandzwanenzang... en die preludeert in mijn oren muzikaal al wat op Morrisseys solocarrière. Nummers als A Rush and a Push and the Land Is Ours, Stop Me If You Think You've Heard This One Before en, inderdaad, Girlfriend in a Coma leveren dit album 3½* op.

Deze plaat van The Smiths nog niet beluisterd, maar ik ken wel de vier populairste tracks en die zijn prachtig weinig bands waar ik vrolijker van word, met dat prachtige gitaarspel van Johnny Marr.

The Smiths, da's wel echt buitencategorie. 4 albums, het begint al goed en per album wordt het ook nog eens flink beter + 2 super verzamelaars, klaar. En allemaal even essentieel.

Artic vind ik zelf niet bijzonder , Back in Black is ern klassieker en één van de beste Hardrock albums ooit en Strangeways is een waardig afscheidsalbum van de beste Engelse band uit het midden van de jaren 80 (83-87).

Dit moet echt een marteling zijn. Daarom dat ik het zelf niet doe. Respect. Als ik zo naar de eerste albums die je luisterde bekijk en je bevindingen lees, dan kan ik me goed voorstellen dat heel veel jouw ding niet is, dat zal ook zo zijn voor mij, vrees ik. Hoewel onze smaak ook weer heel verschillend is. Als je muzieksmaak in een vierkant kan bepalen, en de meeste mensen zitten ergens in het centrum, dan zit ik misschien in het zuidoosten, en jij in het zuidwesten en in het zuiden is waar onze smaak misschien een beetje kan overlappen (dat dan weer niemand van het midden zou begrijpen).

Ik denk ook dat er leukere manieren zijn om je smaak te verbreden dan je door een top 250 van een allegaartje van albums te worstelen

De top 250 is niet per se "de top 250 albums allertijden" gemaakt.

Mwah, misschien wel. Maar als je zoals Reijersen de laatste aantal jaar voornamelijk interesse hebt gehad in een beperkt aantal genres waar je heel diep bent ingedoken, en je daarom veel klassiekers uit andere richtingen nooit hebt beluisterd, lijkt me de MuMe top 250 as good a place as any om een start te maken met het verbreden van je referentiekader. Bovendien levert het vooralsnog best een aardig topic op.

Laat het duidelijk zijn dat het alles behalve een marteling is. Ik vind het wel leuk diversere stijlen te horen. Verder geeft de top250 me goed houvast.

Er zijn nog wel specifieke genres waarin ik me wil verdiepen (jazz, klassiek en hiphop), maar daar moet ik nog iets voor verzinnen.

De genrelijsten per jaar bieden al een stuk meer. Daarnaast filter ik ook nog op aantal stemmen, zodat de <20-pareltjes tevoorschijn kunnen komen. Het De Jordy's brachten mij hiertoe.

Bloc Party ooit live gezien als voorprogramma toen ze enkel nog maar een EP uit hadden, en hij viel toen al direct op. En dat terwijl ik de ballen verstand van drummen en drummers heb. Maar als je zo goed bent heb ik het zelfs door

Natuurlijk wel anders zou het toch nooit zo hier op de site staan .

Ondertussen voor Reijersen voor zijn reis door deze hitlijst, zeker gezien zijn muzikale voorkeur.
Het levert toch weer een vermakelijk topic op.

Zo is t!
Nu alle amateurpsychologen weer langs zijn geweest kunnen we weer verder met het volgende meesterwerk/misbaksel!
Doorhalen wat niet van toepassing is

Ik hoop een plaat van Jethro Tull. Aqualung is nog niet langsgeweest.

Gewoon een aantal mensen hier gaan volgen, noem geen namen verder....

223. The Killers – Hot Fuss (2004)
https://www.musicmeter.nl/images/cover/12000/12362.jpg?cb=1511208691
Luisterbeurten: op een paar hitsingles na ken ik The Killers niet. Dit album hoorde ik nu voor het eerst.

Luisterervaring: zelf associeer ik The Killers eigenlijk vooral als een top-40 rockband. Daarom ook wel redelijk verbaast dat dit in de top250 staat op een toch meer alternatieve website als MusicMeter. Vrij korte nummers allemaal, maar ik vind het merendeel ook vrij vlak klinken. De zanger overschreeuwt zich nogal eens. Ik mis eigenlijk bij alle nummers wel een bepaalde punch, een bepaalde groove die het interessant maakt voor mij. Doordat het in mijn oren zo vlak blijft heb ik het ook lastiger gevonden de aandacht er altijd goed bij te houden. Misschien het enige nummer waar nog wel iets (aanstekelijks) in zit vind ik dan On Top.

Een top-40 rockband inderdaad. Qua albumreleases ging het hierna maar door en door en door, maar de indruk is toch dat ze het hier allemaal al gezegd hadden.

In zijn betrekkelijke pretentieloosheid toch wel een lekker plaatje, vind ik. Ik weet niet wat ik me precies voor moet stellen bij een ontbrekende punch, maar de hooks vliegen je in elk geval om de oren, de hits Mr. Brightside en Somebody Told Me voorop. De favorietenvinkjes heb ik dan bij All These Things That I've Done, Believe Me Natalie en, eveneens, On Top.

En ja, die zanger schreeuwt. Dat doen ze.

3½*

Een beetje de INXS van deze eeuw. Best leuke muziek toch?
Ik kan me moeilijk voorstellen dat mensen hier een hekel aan zouden hebben.

3,5* ook mijn beoordeling.

Ik verwacht niet dat we INXS nog tegenkomen in dit theater; ik kan de vergelijking een beetje plaatsen, maar vind hun toch wel een maatje interessanter. Misschien uit een soort reflex om te verdedigen dat er 'meer' zit in de hitmachine van New Sensation, Never Tear Us Apart, etc., maar ik hoor toch wel wat meer twist in vnl. de oudere albums (alles t/m Kick) dan in de recht-zo-die-gaat-rock van The Killers.

Lekker energieke plaat met een paar nummers (in principe de bekende) die ik echt erg goed vind dan heb ik t over Jenny Was a Friend of Mine, Mr. Brightside en Somebody Told Me. Ik weet ook niet precies er bedoeld wordt met punch want het zijn er eerder teveel dan te weinig toch?

Het merendeel wat de band na dit album maakte was wel wat minder maar op elk album ook wel weer 1 a 2 ijzersterke catchy songs. Met Human trokken ze de synthpopkaart en dat beviel me wel.

Anyway, ik heb m op 4* staan en dat is best hoog. Ik ben ook de 1ste die toegeeft dat ik een heleboel betere 4* platen in huis heb maar er zijn er dan weer weinig waar het zo heerlijk meegalmen is als met Brightside.

Allemaal... JEALOUSY!

P.s. ze hebben wel weinig hits voor een Top 40 band, ook een te hoog indie gehalte. Ik zou ze dan eerder festivalband willen noemen of iets dergelijks

Een hekel is sterk uitgedrukt. Maar ik vind The Killers toch wel echt een flink overschatte band, en dat begint al bij hun debuutplaat, met dat Mr. Brightside waar je maar nooit vanaf komt. Wat dat betreft is het makkelijk om een hekel aan ze te krijgen: je blijft maar doodgegooid worden met dat nummer. Ik sluit me volledig aan bij de recensie van Daniël: enorm vlakke muziek. Zowel vlak als in oppervlakkig als vlak als in gebrek aan dynamiek. En niet eens de moeite nemen om een tweede couplet voor Mr. Brightside te schrijven.

Jemig, nog lui dus ook!

Het Throwing Copper van de 21e eeuw...

Iemand is vast leuk op feestjes.

Zeker. Je moet hem eens aan de tequila zien, je gaat stuk.

Als Mr. Brightside geen punch heeft, dan weet ik het ook niet meer... ik begin inmiddels toch de indruk te krijgen dat het nooit wat gaat worden tussen rock en Reijersen

De broek-rock is alleen in tuttige omgevingen nog een gewaardeerd iets en The Killers is post-puber rock van het type dat een muzikaal verstandig opgegroeid mens na zijn 25e verbant naar de meest schimmige krochten zijner ziel.

Heb die aanstellers van The Killers ooit 'ns live gezien in Tivoli OG - paar jaar later ben ik alsnog gaan biechten en heb ik aansluitend een handvol aarde over de linkerschouder gegooid onderwijl om mani padme hum uitsprekend.

Punch is een drank die in Zweden hogelijks wordt gewaardeerd en daarnaast een personage die er regelmatig met de deegroller van langs krijgt, door Judy

Ik denk dat ik mijn tequila-shotjes met Mjuman doe. Wij zijn beiden erg leuk op feestjes.

Altijd fijn als Mju de encyclopedie erbij pakt

Ik zou mezelf zeker een Killers fan durven noemen, en vind het dan ook altijd jammer dat mensen met Mr. Brightside en Hot Fuss komen aanzetten. Losstaand daarvan sluit ik me aan bij bovenstaande spreker Mausie, je kan veel zeggen en schrijven over Hot Fuss, maar een gebrek aan aanstekelijkheid (als dat al een woord is); dan denk ik vooral dat dit soort muziek niet jouw ding is.

Hot Fuss is een zeer a-typische Killers plaat wat mij betreft; waarop ze trachtten mee te surfen op enerzijds het succes van Turn On The Bright Lights en anderzijds hun wagentje aanhangen bij de op dat ogenblik opkomende Indie golf. Sam's Town vind ik dan een veel relevanter startpunt in de Killers catalogus.

Dat ze overschat zouden zijn, is uiteraard apekool. De mainstream radio is nooit verder gekomen dan Human en Brightside; en aan de andere kant van het spectrum kan je met The Killers nooit komen aanzetten bij zogenaamde hippe muziekvrienden.

Hun laatste album, Pressure Machine, is hun beste werk tot op heden en moet niet onderdoen voor de hier zo geprezen War On Drugs. Integendeel, wat mij betreft wint het Killers album met vlag en wimpel de strijd in het Amerikaanse Heartland landschap.