Muziek / Toplijsten en favorieten / De top 100 van... (Shaky)
zoeken in:
1
geplaatst: 1 april 2020, 12:55 uur
1
geplaatst: 1 april 2020, 13:31 uur
8
geplaatst: 1 april 2020, 13:55 uur
6. R.E.M. - Country Feedback (1991)
Nadat ik Automatic for the People had gekocht zag ik een paar jaar later de videoclip van What's the Frequency, Kenneth? Dat was wel ff wat anders, maar ik vond het een erg fijn nummer om te horen
Ik was niet per se een van die mensen die een Automatic part 2 wensten. Maar pas toen ik de video van Bang and Blame had gezien en de single Strange Currencies op de radio had gehoord kocht ik het album. Vaak wachtte ik sowieso eventjes tot de prijs van het album een beetje gedropped was, van 40 naar 25 gulden ofzo. Als tiener met een krantenwijk ben je ook niet echt schatrijk
Maar eenmaal Monster in mijn bezit was was het ook alleen nog maar Monster wat de klok sloeg, weet ik nog goed. Ik ging in het begin vooral heel lekker op songs als Star 69, wat een power, die heb ik kapotgedraaid. Maar ook Crush With Eyeliner bv (nu mijn fave), heerlijk!
Toen ik 18 was ging ik eens een keer naar de cd zaak op de hoek van de Hooigracht/Haarlemmerstraat in Leiden en zag ik daar New Adventures in Hi-Fi liggen. Ik wist niet eens dat ze een nieuw album uit hadden eigenlijk. Maar ik zat ook in mijn boze metal fase toen en R.E.M. was een beetje naar de achtergrond verdwenen. Ik besloot 'm toch te gaan luisteren daar, ik vond 'm ook wel een mooie hoes hebben. Bij de eerste tonen van How the West Was Won...was ik eigenlijk al om. Wat een pracht en wat een mooie treurigheid, dat pastte precies bij mijn mood op dat moment en de rest van het album was lekker rauw en bevatte veel rockers. Ik nam 'm dus meteen mee
Uiteraard ook grijs gedraaid. Toen weer 2 jaar later de clip van Daysleeper langs kwam was ik er wel klaar mee, dat deed me niet zo veel, ik vond het te soft. Maar ook dat is later helemaal goed gekomen
Uiteraard kende ik ook veel andere grote hits van R.E.M. via de radio etc, maar lange tijd had ik alleen die 3 albums van de band in mijn bezit.
Enter mijn vriendin weer, die had bijna werkelijk alles van ze in haar bezit. Ze kon ook al die vroege songs woord voor woord meezingen. Bizar vond ik dat. Uiteraard ben ik ze allemaal gaan beluisteren. Ook hier weer de een nog mooier dan het andere. De allervroegste albums kwamen pas op het laatst en die zitten pas echt helemaal in mijn systeem door Johan en Luigi's R.E.M. top 200 topic.
Maar op een bepaalde dag stond Out of Time eens op. Wat een heerlijk album vond ik dat, wat een warme feel. Ik was er meteen verzot op. Ok, de meeste grote singles kende ik al wel natuurlijk. Ik kan me vaag herinneren dat ik vroeger wel eens overwogen had dat album te kopen, maar de prijs en mijn herinnering aan Radio Song en Shiny Happy People deed me altijd besluiten het niet te doen. Inmiddels big faves van me, misschien moet je daar eerst ouder voor worden ofzo
Maar door songs als Low en vooral Belong, Near Wild Heaven en Endgame met hun warme en lichte feel ben ik helemaal overstag gegaan en heeft het zelfs, weliswaar nipt, Automatic overstegen als mijn fave album van ze. Ik luisterde dat album van ze het meest vaak. Al die heerlijke songs waar ik het net over had kwamen dan langs, maar tegen het einde van het album, bijna buried, stond een wat minder lichte en serieuzere track genaamd Country Feedback en die ging me steeds meer intrigeren. Wat ik ook nog wel apart vond in die tijd was het feit dat die song dan weer opgevolgd werd door de übervrolijke stamper Me in Honey, een song waar ik in het begin niet heel veel van moest hebben. Ook dat is inmiddels bijgedraaid 
Maar goed, de Feedback dus
Ook weer een song die niet voor 1 gat te vangen is, zoals een E-Bow ook wel een beetje. Ik kan goed begrijpen dat Stipey vaak gezegd heeft dat dit zijn fave R.E.M. song ever is. Het is ook niet echt een typische verse-chorus-verse etc. song. Misschien zijn dat ook wel de beste songs die er zijn. Ook geen makkelijke song per se, hij klinkt heel dissonant, vooral in die gitaren. Maar wat een schitterende sound en effect geeft dat zeg, heel haunting die huilende gitaren. En dan Michael met een van zijn beste lyrics, over een stel dat alles geprobeerd heeft, maar toch uit elkaar gaat. Hij klinkt hier heel gedreven. Zelfreflectie, gelatenheid, maar ook met woede en frustratie, maar ook vol liefde. Hij brengt dat zo geweldig. En dan ook nog eens die longing pijn op het eind met het It's crazy what you could've had dat dan ook maar gewoon doorgaat. Screamed at the make-belief, screamed at the sky ook zoiets, van die andere vaak morose band. Maar wat is de Feedback toch een schitterende tot op het bot rakende song. De speelduur ervan verbaast me ook elke keer weer. Voor mijn gevoel duurt de song 6 a 7 minuten, maar het blijken er maar 4,5 te zijn. Dan heb je wel iets goed gedaan lijkt me
Ik ben zelf nog het meest verliefd op de uitvoering bij Jools Holland, wat een liefde en pijn zit daarin. Kijk maar in de ogen van Michael. Die heb ik hierboven geplaatst. Maar ook de live versie met Neil Young, een van hun helden, is fabuleus mooi 
One, two, three, four
Oh
This flower is scorched
This film is on
On a maddening loop
These clothes
These clothes don't fit us right
I'm to blame
It's all the same
It's all the same
You come to me with a bone in your hand
You come to me with your hair curled tight
You come to me with positions
You come to me with excuses
Ducked out in a row
You wear me out
You wear me out
We've been through fake-a-breakdown
Self hurt
Plastics, collections
Self help, self pain,
EST, psychics, fuck all
I was central
I had control
I lost my head
I need this
I need this
A paper weight, junk garage
Winter rain, a honey pot
Crazy, all the lovers have been tagged
A hotline, a wanted add
It's crazy what you could've had
It's crazy what you could've had
It's crazy what you could've had
I need this
I need this
It's crazy what you could've had
It's crazy what you could've had
I need this
I need this
It's crazy what you could've had
It's crazy what you could've had
I need this
I, I need this
It's crazy what you could've had
I need this, I need this
It's crazy what you could've had
Crazy what you could've had
I need this
I need this
It's crazy what you could've had
It's crazy what you could've had
Nadat ik Automatic for the People had gekocht zag ik een paar jaar later de videoclip van What's the Frequency, Kenneth? Dat was wel ff wat anders, maar ik vond het een erg fijn nummer om te horen
Ik was niet per se een van die mensen die een Automatic part 2 wensten. Maar pas toen ik de video van Bang and Blame had gezien en de single Strange Currencies op de radio had gehoord kocht ik het album. Vaak wachtte ik sowieso eventjes tot de prijs van het album een beetje gedropped was, van 40 naar 25 gulden ofzo. Als tiener met een krantenwijk ben je ook niet echt schatrijk
Maar eenmaal Monster in mijn bezit was was het ook alleen nog maar Monster wat de klok sloeg, weet ik nog goed. Ik ging in het begin vooral heel lekker op songs als Star 69, wat een power, die heb ik kapotgedraaid. Maar ook Crush With Eyeliner bv (nu mijn fave), heerlijk! Toen ik 18 was ging ik eens een keer naar de cd zaak op de hoek van de Hooigracht/Haarlemmerstraat in Leiden en zag ik daar New Adventures in Hi-Fi liggen. Ik wist niet eens dat ze een nieuw album uit hadden eigenlijk. Maar ik zat ook in mijn boze metal fase toen en R.E.M. was een beetje naar de achtergrond verdwenen. Ik besloot 'm toch te gaan luisteren daar, ik vond 'm ook wel een mooie hoes hebben. Bij de eerste tonen van How the West Was Won...was ik eigenlijk al om. Wat een pracht en wat een mooie treurigheid, dat pastte precies bij mijn mood op dat moment en de rest van het album was lekker rauw en bevatte veel rockers. Ik nam 'm dus meteen mee
Uiteraard ook grijs gedraaid. Toen weer 2 jaar later de clip van Daysleeper langs kwam was ik er wel klaar mee, dat deed me niet zo veel, ik vond het te soft. Maar ook dat is later helemaal goed gekomen
Uiteraard kende ik ook veel andere grote hits van R.E.M. via de radio etc, maar lange tijd had ik alleen die 3 albums van de band in mijn bezit.Enter mijn vriendin weer, die had bijna werkelijk alles van ze in haar bezit. Ze kon ook al die vroege songs woord voor woord meezingen. Bizar vond ik dat. Uiteraard ben ik ze allemaal gaan beluisteren. Ook hier weer de een nog mooier dan het andere. De allervroegste albums kwamen pas op het laatst en die zitten pas echt helemaal in mijn systeem door Johan en Luigi's R.E.M. top 200 topic.
Maar op een bepaalde dag stond Out of Time eens op. Wat een heerlijk album vond ik dat, wat een warme feel. Ik was er meteen verzot op. Ok, de meeste grote singles kende ik al wel natuurlijk. Ik kan me vaag herinneren dat ik vroeger wel eens overwogen had dat album te kopen, maar de prijs en mijn herinnering aan Radio Song en Shiny Happy People deed me altijd besluiten het niet te doen. Inmiddels big faves van me, misschien moet je daar eerst ouder voor worden ofzo
Maar door songs als Low en vooral Belong, Near Wild Heaven en Endgame met hun warme en lichte feel ben ik helemaal overstag gegaan en heeft het zelfs, weliswaar nipt, Automatic overstegen als mijn fave album van ze. Ik luisterde dat album van ze het meest vaak. Al die heerlijke songs waar ik het net over had kwamen dan langs, maar tegen het einde van het album, bijna buried, stond een wat minder lichte en serieuzere track genaamd Country Feedback en die ging me steeds meer intrigeren. Wat ik ook nog wel apart vond in die tijd was het feit dat die song dan weer opgevolgd werd door de übervrolijke stamper Me in Honey, een song waar ik in het begin niet heel veel van moest hebben. Ook dat is inmiddels bijgedraaid 
Maar goed, de Feedback dus
Ook weer een song die niet voor 1 gat te vangen is, zoals een E-Bow ook wel een beetje. Ik kan goed begrijpen dat Stipey vaak gezegd heeft dat dit zijn fave R.E.M. song ever is. Het is ook niet echt een typische verse-chorus-verse etc. song. Misschien zijn dat ook wel de beste songs die er zijn. Ook geen makkelijke song per se, hij klinkt heel dissonant, vooral in die gitaren. Maar wat een schitterende sound en effect geeft dat zeg, heel haunting die huilende gitaren. En dan Michael met een van zijn beste lyrics, over een stel dat alles geprobeerd heeft, maar toch uit elkaar gaat. Hij klinkt hier heel gedreven. Zelfreflectie, gelatenheid, maar ook met woede en frustratie, maar ook vol liefde. Hij brengt dat zo geweldig. En dan ook nog eens die longing pijn op het eind met het It's crazy what you could've had dat dan ook maar gewoon doorgaat. Screamed at the make-belief, screamed at the sky ook zoiets, van die andere vaak morose band. Maar wat is de Feedback toch een schitterende tot op het bot rakende song. De speelduur ervan verbaast me ook elke keer weer. Voor mijn gevoel duurt de song 6 a 7 minuten, maar het blijken er maar 4,5 te zijn. Dan heb je wel iets goed gedaan lijkt me
Ik ben zelf nog het meest verliefd op de uitvoering bij Jools Holland, wat een liefde en pijn zit daarin. Kijk maar in de ogen van Michael. Die heb ik hierboven geplaatst. Maar ook de live versie met Neil Young, een van hun helden, is fabuleus mooi 
One, two, three, four
Oh
This flower is scorched
This film is on
On a maddening loop
These clothes
These clothes don't fit us right
I'm to blame
It's all the same
It's all the same
You come to me with a bone in your hand
You come to me with your hair curled tight
You come to me with positions
You come to me with excuses
Ducked out in a row
You wear me out
You wear me out
We've been through fake-a-breakdown
Self hurt
Plastics, collections
Self help, self pain,
EST, psychics, fuck all
I was central
I had control
I lost my head
I need this
I need this
A paper weight, junk garage
Winter rain, a honey pot
Crazy, all the lovers have been tagged
A hotline, a wanted add
It's crazy what you could've had
It's crazy what you could've had
It's crazy what you could've had
I need this
I need this
It's crazy what you could've had
It's crazy what you could've had
I need this
I need this
It's crazy what you could've had
It's crazy what you could've had
I need this
I, I need this
It's crazy what you could've had
I need this, I need this
It's crazy what you could've had
Crazy what you could've had
I need this
I need this
It's crazy what you could've had
It's crazy what you could've had
3
geplaatst: 1 april 2020, 14:02 uur
In 2008 zag ik Radiohead bij de Westergasfabriek. Topconcert. De dag erna speelde R.E.M. daar ook. We dachten er even over na om te gaan, maar vonden 2 dagen achter elkaar overdreven. Het bleek de laatste kans te zijn geweest. Daardoor heb ik ze nooit kunnen zien #eeuwigspijt 

1
geplaatst: 1 april 2020, 14:03 uur
Ja, Buck’s gitaarspel hier was geïnspireerd op dat van Neil, dus prachtig dat ze dat samen deden later.
Een juweel van een song, ook een echte live-favorite. Hopen dat we die nog een keer mogen horen
Een juweel van een song, ook een echte live-favorite. Hopen dat we die nog een keer mogen horen

3
geplaatst: 1 april 2020, 14:34 uur
Prachtig, wel 5 plaatsen te laag, maar dat zal ik je vergeven
. Ik heb zelf ook spijt dat ik hun laatste concert in Nederland heb gemist. Ik begrijp ook niet goed waarom ik daar niet was (gelukkig was ik wel bij de 3 concerten daarvoor). Ik heb niet het idee dat er ooit nog een reunie gaat komen. Alleen een reunie van the Smiths lijkt me nog minder waarschijnlijk.
. Ik heb zelf ook spijt dat ik hun laatste concert in Nederland heb gemist. Ik begrijp ook niet goed waarom ik daar niet was (gelukkig was ik wel bij de 3 concerten daarvoor). Ik heb niet het idee dat er ooit nog een reunie gaat komen. Alleen een reunie van the Smiths lijkt me nog minder waarschijnlijk.
0
geplaatst: 1 april 2020, 14:35 uur
Ik denk dat de hele top 9 kans maakt op de nr. 1 positie bij mij...
1
geplaatst: 1 april 2020, 14:35 uur
luigifort schreef:
Voor mijn gevoel duurt de song 6 a 7 minuten, maar het blijken er maar 4,5 te zijn. Dan heb je wel iets goed gedaan lijkt me
Voor mijn gevoel duurt de song 6 a 7 minuten, maar het blijken er maar 4,5 te zijn. Dan heb je wel iets goed gedaan lijkt me
Nou...nee
Net omgekeerd zou ik denken, haha. Dan zou ik denken dat je het een langdradig nummer vind, maar wat een meesterwerk is het toch zeg 
1
geplaatst: 1 april 2020, 15:08 uur
luigifort schreef:
Toen ik 18 was ging ik eens een keer naar de cd zaak op de hoek van de Hooigracht/Haarlemmerstraat in Leiden en zag ik daar New Adventures in Hi-Fi liggen.
Toen ik 18 was ging ik eens een keer naar de cd zaak op de hoek van de Hooigracht/Haarlemmerstraat in Leiden en zag ik daar New Adventures in Hi-Fi liggen.
Gé Hofenk heettie die, later Super CD volgens mij. Ik zie sommig personeel nog zo voor me. Ik woonde daar een paar minuten lopen vandaan, dus was vaste klant...
Country Feedback weergaloos nummer inderdaad, de versie op Roadmovie, die ik op VHS had, is ook schitterend.
1
geplaatst: 1 april 2020, 15:09 uur
herman schreef:
Gokje doen voor de rest vind ik lastig. Misschien nog een Sarah-track, nog een Smiths-track en nog iets van In Rainbows?
Gokje doen voor de rest vind ik lastig. Misschien nog een Sarah-track, nog een Smiths-track en nog iets van In Rainbows?
Ben wel verrast dat Het Lichtje dan niet meer voorbij kan komen!
1. Radiohead - Videotape
2. The House of Love - Christine
3. Een tweede nummer van The Field Mice
4. Spinnieboy! thx johan de witt
Over die andere nog even nadenken
1
geplaatst: 1 april 2020, 15:21 uur
luigifort schreef:
73. Keane - Love Is The End (2008)
Love Is The End is mijn favoriete Keane track. Wat een gevoel en emotie! Zo'n verdrietig nummer ook. Het gaat over een relatie die verbroken is en het weemoedig terugkijken daarop. En het onvermijdelijke dat er geen weg terug is. Pijnlijk, maar toch ook in liefde terugkijken. Perfect muzikaal verwoord in het pianowerk en de mooie stem van Tom Chaplin. Vooral naar het einde toe met de tekst hieronder kun je me opvegen. Wat een tranentrekker en dan nog eens die ijle hoge stemmen erbij. Oi, chills down my spine
73. Keane - Love Is The End (2008)
Love Is The End is mijn favoriete Keane track. Wat een gevoel en emotie! Zo'n verdrietig nummer ook. Het gaat over een relatie die verbroken is en het weemoedig terugkijken daarop. En het onvermijdelijke dat er geen weg terug is. Pijnlijk, maar toch ook in liefde terugkijken. Perfect muzikaal verwoord in het pianowerk en de mooie stem van Tom Chaplin. Vooral naar het einde toe met de tekst hieronder kun je me opvegen. Wat een tranentrekker en dan nog eens die ijle hoge stemmen erbij. Oi, chills down my spine

Lees nu pas je verhaal bij Keane ♡ Mijn jeugdhelden! Mooie verrassing dat ik ze ook gewoon in jouw top 100 terugvind. Perfect Symmetry is voor mij als geheel album erg hit or mis (in tegenstelling tot de eerste twee). Maar ik luister Love Is the End nu opnieuw en het is zeker met recht een van de mooiste albumtracks
3
geplaatst: 1 april 2020, 15:25 uur
Gretz schreef:
Ben wel verrast dat Het Lichtje dan niet meer voorbij kan komen!
1. Radiohead - Videotape
2. The House of Love - Christine
3. Een tweede nummer van The Field Mice
4. Spinnieboy! thx johan de witt
Over die andere nog even nadenken
(quote)
Ben wel verrast dat Het Lichtje dan niet meer voorbij kan komen!
1. Radiohead - Videotape
2. The House of Love - Christine
3. Een tweede nummer van The Field Mice
4. Spinnieboy! thx johan de witt
Over die andere nog even nadenken
Ziet er meer uit als de lijst van ene johan de witt

Dit topic is gesloten. Alleen moderators kunnen nog berichten plaatsen.
* denotes required fields.



