Prachtige lijst en dito verhalen, Bonk.
Regelmatig overeenkomsten met mijn top 100 en dan doel ik op je 'Had ook best gekund' sectie, van je top 10 al zeker 4 stuks.

Bonk is een held.

Prachtige lijst hoor wat mij betreft, mooi ook om mee te reizen.
Het pronkstuk van jouw nummer 1 album was eigenlijk al wel te verwachten.

Mooie lijst hoor! Nu kon dat ook moeilijk anders als ik kijk naar je voornaam en geboorteplaats.

Leuke lijst Bonk

Geweldige lijst Bonk. Tevens waren de begeleidende besprekingen consequent interessant. Heb het met veel plezier gelezen

Dank voor de mooie complimenten!

Volgens mij is dit nu de wachtlijst. Ik heb voor de volledigheid de eerste drie maar even getagd, maar officieel is Koenr nu aan de beurt.

* Koenr
* Gretz
* Brainpatient
* Mausie
* Shaky
* AbleMable
* Ponty Mython
* VladTheImpaler
* catdog
* Mat_
* ranja
* Omsk
* jordidj1
* panjoe
* EttaJamesBrown
* Johan de witt

Ik kan pas terug op de lijst zodra we de à Gauche, à Droite; Cinq Cents Chansons de la Maison de la Bitch Plastique 500 hebben afgerond.

Veel liefde voor HZM

Mooie lijst Bonk met prachtige verhalen. Bjusterbaarlik!

Mooie lijst, Bonk. Heb het niet heel intensief gevolgd, maar zo nu en dan wat meegepakt. De nummer-10 van Tragically Hip bijvoorbeeld - wat een gaaf nummer en een uitnodiging om meer van deze band te gaan luisteren.

Een top-100 van mijn kant zal niet veel overeenkomsten vormen met die van jou, progrock en aanverwante genres zijn niet aan mij besteed. Er blijft echter genoeg moois en verrassends over, zo zie ik hieronder in het overzicht prachtige bijdragen van Harrie Jekkers, Bright Eyes, Elliott Smith en Tori Amos. Verder ook prima te pruimen nummers van Nirvana, Urban Dance Squad, Starsailor, Spinvis, Gorillaz en Dave Matthews Band.

Mooie lijst om te volgen, Bonk. Niet alles was mijn ding, maar veel wel. Was zelf blij verrast met nummers als die van Tröckener Kecks en Thé Lau.

Dank voor je mooie lijst en mooie verhalen Bonk.

Dank voor je lijst Bonk.

Ik zit momenteel nog wat krap in mijn tijd, maar ik ga proberen zsm te beginnen. Om wat extra engagement te generen, heb ik een kleine quiz bedacht. Ik heb voor mezelf een overzichtje gemaakt van alle nummers die ooit virtueel de aanvoerder van mijn persoonlijke top 100 zijn geweest. Hieronder staan de jaartallen dat deze nummers mijn favoriete nummer aller tijden waren, te beginnen met 1999 toen ik 10 jaar oud was.

Wie de meeste punten scoort, wint een CD. 1 punt voor de juiste artiest, 1 punt voor de juiste track. Bonuspunten zijn te verdienen door ook nog eens te raden welke nummers momenteel nog steeds in de lijst staan. Antwoorden graag in PM. Succes!

1999: ? - ?
2000 - 2003: ? - ?
2003: ? - ?
2004: ? - ?
2005 - 2006: ? - ?
2007 - 2018 & 2021 - nu: ? - ?
2019 - 2020: ? - ?

HERE COMES THE FLOOOOD

Prachtige lijst Bonk, ferm gedaan makker!

Mooie presentatie van je Bonk, en wat een verhalen...
Op dit moment heb ik wat andere zaken die aandacht vragen waardoor het muziek luisteren en topics volgen er een beetje bij inschieten. Maar er komt vast weer een periode (hoop ik dan maar) dat de 'honger' naar muziek weer terugkeert waarna ik zeker al je verhalen van begin af aan ga lezen.

Dankjewel Bonk voor je mooie lijst en veel geluk samen

Casartelli ook zo kapot van genot als vigil na die top 10?

Mooi lijst Bonk! Feest der herkenning; leuk om mee te lezen en petje af voor de inzet.

Het was een fraaie lijst met zo mogelijk nog fraaiere verhalen. Dacht dat ik dat tussendoor al wel voldoende opgemerkt had, maar bij deze dan nog maar eens!

Mooie lijst Bonk, met veel herkenbare verhalen

Nou, we kunnen van start. Ik hoop dat ik de komende maand genoeg tijd heb om enigsinds regelmatige updates te plaatsen hier. Ik zal beginnen door te zeggen dat deze top 100 wellicht de lastigste lijst is die ik ooit heb geprobeerd af te ronden, in ieder geval nog een stuk lastiger dan het rangordenen van albums of films of dergelijke lijsten. Ben uiteraard nog steeds ontevreden met de omissies van enkele nummers/artiesten, maar het is wat het is. Ik heb me - voornamelijk voor mijn eigen gemak - ook gehouden aan 1 nummer per artiest, om de taak enigszins overzichtelijk te maken. Bij sommige artiesten was de keuze simpel, bij andere vrijwel onmogelijk.

Dit quizje over alle nummers die ooit mijn favoriete nummer aller tijden zijn geweest is overigens nog steeds geldig, er zijn nog niet veel inzendingen. Wat mij betreft mag je inzenden tot de eerste artiest uit de lijst voorbij komt.



Genoeg geluld, we kunnen van start.

https://lastfm.freetls.fastly.net/i/u/770x0/099a909c3f208020e3057c3de327f029.jpg#099a909c3f208020e3057c3de327f029

100. Sonny Sharrock - Portrait of Linda in Three Colors, All Black

US – 1969 – Free Jazz / Spiritual Jazz

Ergens in het holst van een nacht in november 2020 zette ik in Black Woman voor het eerst op en die ervaring was overdonderend. Wellicht (waarschijnlijk) was ik ook licht aangeschoten, maar het album kwam binnen als een mokerslag en ik heb een half uur (de plaat is gelukkig aan de korte kant) ademloos zitten luisteren. Het was zo'n zeldzame luisterervaring waarbij je direct weet dat je te maken hebt met muziek die je dierbaar gaat worden. Zo'n instant 4,5* deel ik eigenlijk vrijwel nooit uit.

De plaat kwam ook precies op het juiste moment; mijn liefde voor Jazz vocalisten was behoorlijk aan het groeien en ik was net door het hele oeuvre van Matana Roberts gelopen (ik heb haar ook nog overwogen voor deze lijst, maar ze is helaas net voor de finish afgevallen). In de maanden die volgden, kwamen andere vocalisten zoals Jeanne Lee en de recentere heldinnen Karoline Wallace & Sélène Saint-Aimé op mijn pad. Waar ik eerst overtuigd was dat jazz voornamelijk instrumentaal moest zijn en dat vocals toch vooral afleiden van de essentie, wisten al deze vrouwen me binnen no time van het tegendeel te overtuigen en me vervolgens diep te ontroeren.

Nou wil ik de bijdrages van de vorig jaar overleden Milford Graves (één van mijn favoriete jazz drummers), Ted Daniel en Dave Burrell niet ongenoemd laten, maar het is op Black Woman vooral Linda Sharrock die de show steelt, met haar intense en onnavolgbare vocalen. Eigenlijk had ik vrijwel elk nummer van de plaat hier kunnen vermelden, maar ik ben uiteindelijk gegaan voor het slotstuk, waar alle emoties van de plaat nog eens samenkomen.

Ik snap heel goed dat een boel mensen bij dergelijke vocals afhaken, maar ik vind het elke keer weer een waar genot om ze te ondergaan. Stiekem begint dit nummer nog gewoon als een lief duet, maar dan komen de tempo-wisselingen, de onverwachte wendingen, en de constant fascinerende wisselwerking tussen Linda's vocals en de overige instrumenten, en tussen intensiteit en berusting (waar voor die laatste op een gegeven moment vrijwel geen ruimte meer is - tot het nummer is afgelopen dan). Resultaat: ik hang 8 minuten lang aan Linda Sharrock's lippen.

Ik zet het album niet zo vaak op, maar elke keer dat ik er naar luister wordt het een stukje mooier, en 1,5 jaar later is de plaat me enkel dierbaarder geworden. Nu het hier weer opstaat terwijl ik dit type, vind ik dan ook dat ik dit nummer eigenlijk nog een stukje hoger in mijn lijst had moeten zetten (en dat zal ongetwijfeld vaker door mijn hoofd gaan de komende dagen).

Prachtige titel ook, wellicht de fraaiste uit de hele lijst.




Ook overwogen: Peanut

https://fuzzysunblog.files.wordpress.com/2016/12/cbbsjcdueaay8n.jpg

99. Venetian Snares - Hajnal

Canada – 2005 – Breakcore

Ook hier herinner ik me de eerste luisterervaring heel goed. Rossz Csillag Alatt Született was online een behoorlijke hype bij uitkomst in 2005, waarbij de fascinerende, in het oog springende Hongaarse titel zeker heeft geholpen. Ik was nog maar net begonnen aan mijn duik in de electronische muziek, om vervolgens vrij vlot via Snares (en ook Xanopticon) direct ook met één van de meest intense subgenres kennis te maken. Uiterst fascinerende muziek bleek dat, waar je jezelf helemaal in kan verliezen.

Hajnal is wat mij betreft het prijsnummer van het album. Het nummer wordt gevormd door de immer voortstuwende combinatie van aan de ene kant een lading aan breakbeats (die steeds prominenter worden) en aan de andere kant de klassieke violen en klarinet (die soms net zo voortstuwend zijn, maar toch net wat meer rust in hun lichaam hebben dan de electronische ratels). In het begin lijken deze verschillende elementen nog een beetje om elkaar heen te dansen, de ruimte aftastend, alsof ze eigenlijk vermoeden niet zo goed bij elkaar te passen, maar als ze elkaar vervolgens steeds dichter naderen blijken ze niet anders te kunnen dan elkaar te omarmen om zich uiteindelijk vol overgave te vinden in een gezamenlijke climax. Prachtig.

Maar de combinatie met klassiek is niet alleen geweldig uitgevoerd, het maakt dit ook tot een werkelijk unieke plaat (en ja, daar heb ik een zwak voor). Ook 17 jaar later ken ik maar weinig muziek die hier op lijkt, waardoor het de tand des tijds alleen maar beter lijkt te doorstaan.




Ook overwogen: Második galamb

Kan een moderator de toptictitel nog even aanpassen overigens? brajoapau, Casartelli, cosmic kid, Soledad. Dank!

Oeh begint wel lekker avant-garde zeg! Beide nummers ken ik, niet helemaal m'n ding maar wel heel intrigerend, ongrijpbaar en otherworldly. Ik zit klaar hiervoor hoor

edit: oh nee het is het titelnummer van Sharrock (black woman) dat ik ken, zal deze eens een draai geven

edit 2: oh wat zie ik er vallen CD'kes te winnen, dat eeft ne Jeffrey al nekeer gaarne, zal lijstje sturen

Nou, deze top 100 gaat ijzersterk van start!

Hajnal Zin in deze lijst!

Sonny Sharrock's plaat Black Woman heb ik vorig jaar ontdekt, wat later dan Koen dus. Ook bij mij is de afsluiter favoriet, met Peanut als uitstekende tweede. Aparte, uitdagende vocalen van Linda, geweldig gitaarspel van Sonny, maar voor mij zijn het vooral drummer Milford Graves en pianist Dave Burrell die de show stelen.

Hajnal heb ik dan weer recent horen voorbijkomen in een MuMeLadder, en dat was meteen mijn eerste kennismaking met Venetian Snares. Absoluut een meevaller, erg intrigerend en uniek nummer!

Erg fijn inderdaad, die van Venetian Snares.

Met Sonny Sharrock was ik nog niet bekend. Instrumentaal waanzinnig vet, lijkt wel Velvet Underground goes freejazz af en toe. Vond de vocalen bij vlagen geweldig en bij vlagen net wat té, maar ik wil dit album zeker eens als geheel checken, misschien landt het dan beter.

Lekker begin, Koen, had niet anders van je verwacht. Voor die eerste heb ik allicht wat sterkers nodig dan thee, maar Venetian Snares is altijd lekker. Doet me denken aan die keer dat ik m live zag in een tent op Sziget, nadat vlak daarvoor een of ander indiepopbandje had opgetreden. Zelden zoveel mensen in blinde paniek de tent uit zien rennen