3.
https://www.musicmeter.nl/images/cover/3000/3173.jpg

Volgens mij het eerste reguliere studioalbum dat ik van ze had, je kunt slechter beginnen Uiteraard kende ik al een aantal singles van de comp die al een aantal keren genoemd is. Waterfront heb ik vanaf het begin al een soort van haat/liefde verhouding mee gehad, ik weet niet waarom. Maar sinds een aantal jaren is het enkel liefde nog als ik 'm hoor. Het openingsduo is niet minder dan schitterend te noemen. Up on the Catwalk is een sprankelende rush en hetzelfde kan eigenlijk gezegd worden over het misschien wel nog mooiere Book of Brilliant Things dat ook de titel van het album levert. Ook de song die ms nog het meest teruggrijpt op het album New Gold Dream van hiervoor. Met Speed Your Love to Me dat ook van uitstekende kwaliteit is heb je natuurlijk een openingskwartet van heb ik jou daar. Dan kan het natuurlijk alleen maar minder worden vanaf daar en dat is ook wel een beetje zo, maar er valt verder nog genoeg te genieten met songs als het eveneens sprankelende White Hot Day en "C" Moon Cry Like a Baby. Maar ook de rest van de songs is meer dan ok te noemen.

Mij niet.

3. Sister Feelings Call (1981)

1981 en 1982 wel echt dé jaren van de Minds. Jammer dat ik het niet bewust heb meegemaakt, ik denk dat ze toen wel echt de beste band op aarde waren. SFC is op en top genieten, wat een sprong voorwaarts nogmaals van het ook zeker niet verkeerde Empires. Prijsnummer uiteraard de Theme, de beste instrumental ooit waarschijnlijk, en een van hun alltime beste songs. The American heb ik ook altijd een zwak voor gehad. Careful en Promised Land ook prachtig.
Ze waren echt wonderful, in young life

And disastrous in career in old life

Al zijn ze daar niet de enigen in

Klopt
Maar ze blijven wel allemaal gezellig

Hun nieuwe album komt binnenkort uit...
Walk Frame in the Rain
Onderdeel van het drieluik samen met Fascinating Grannies en Grandpa's Hearing Aid Feelings

05. Sparkle in the Rain
04.  Real to Real Cacophony (1979)

03.https://www.musicmeter.nl/album/4831

Sons and Fascination (1981)
https://www.musicmeter.nl/images/cover/4000/4831.300.jpg

Ik moest wel even een paar momenten nadenken over het podium en dan met name over de nummers 1 en 3. De nummer twee staat wel vast, deze heeft een bepaalde sentimentele waarde en die op één zetten zou ook weer niet iets te veel eer zijn.

Uiteindelijk komt deze op drie en die andere dus op één maar dat zien we vrijdag wel. Dit is een prachtig mooi album, de ene topper na de ander. De grootste toppers (aangevinkt sterren) zijn in mijn oren In Trance as Mission en Seeing Out the Angel.

3. Sister Feelings Call (1981)
https://www.musicmeter.nl/images/cover/806000/806114.300.jpg

Johan heeft met z'n stukje het gras voor mijn voeten grotendeels al weggemaaid. Kan dit album overigens, zoals velen, niet echt los zien van SaF. Inderdaad één van de mooiste instrumentals ooit geeft hem net dat duwtje naar 3. Over het geheel bezien is deze misschien ook net een tikje rauwer. En die blauwe hoes trekt me ook net wat meer.

Die Johan toch...

Ja hoor!

5. Good News From the Next World
4. Real to Real Cacophony
3. Graffiti Soul
https://www.musicmeter.nl/images/covers/159000/159616.jpg
In 2009 kwamen de Simple Minds op de proppen met een heel behoorlijk albumpje. Ik tel voor het gemak het bonus cd'tje met covers niet mee, want dat beschouw ik als een niet geheel geslaagd extraatje.

Maar Graffiti Soul kende 9 nieuwe nummers die ik allemaal eigenlijk wel de moeite waard vond. Hoogdravend? Nee, niet echt. Vernieuwend dan? Zeker niet. Maar wel allemaal nummers die goed in elkaar zitten, lekker in het gehoor liggen en die simpelweg erg fijn zijn om op te zetten. Wellicht ook door de lengte (nog geen 40 minuten) weet het de aandacht goed vast te houden en ik betrap me erop dat ik dit album geregeld nog wel eens opzet, zonder dat ik de neiging heb een nummer te skippen. 'Gewoon' een echt fijn album.

Nog even extra waardering voor de vormgeving van de cd-uitgave. Kom daar nog maar eens om. Dat blijkt niet direct uit de cover, maar de rest is bijzonder mooi vormgegeven met oa cd's die naar buiten uit een soort vouwconstructie als het het kartonnetje opendoet. Menigeen zal zijn schouders daarover ophalen, maar ik houd ervan.

Met daarop een van hun beste liedjes van de afgelopen 35 jaar: Stars Will Lead the Way

Die Bonk toch...

Poeh, da's een best statement...

3. Once upon a time ..

was dit bij velen een populaire band met hun commerciële piek in de 2e helft van de jaren 80. Dit vind ik hun leukste herinnering uit die periode. Draai het album eerlijk gezegd niet heel vaak meer, omdat de meeste tracks sowieso nog regelmatig op de (auto)radio voorbij komen. En anders op een van de vele verzamelaars van de heren. Blijf overigens Sanctify Yourself een van hun leukste hits vinden.

3. Simple Minds - The Promised (1997) - MusicMeter.nl
https://www.musicmeter.nl/images/cover/32000/32427.jpg?cb=1514672057
Ik ga voor een compilatie op 3. En ik neem The Promised die in België werd uitgebracht naar aanleiding van Night Of The Proms. New Gold Dream staat er op en als je Hypnotised vervangt door All The Things She Said en The American door Theme For Great Cities is ie nagenoeg perfect. Mijn meest gedraaide SM album.

Wat een lelijke hoes.

5. Sister Feelings Call
4. Real to Real Cacophony
https://www.musicmeter.nl/images/covers/4000/4831.jpg
3. Sons and Fascination

Ik volg vigil andermaal, redelijke kans dat ik dat bij zijn nummer 1 eveneens doe, maar bij zijn nummer 2 vermoed ik van niet.

't Is dringen met die oude albums. In mijn 5x5-boxje zitten Sister en deze ook in één dubbelverpakking, maar daarvoor had ik ze als losse albums, elk in hun eigen jewelcase, dus ik heb er misschien toch iets minder de dubbelassociatie mee dan een aantal anderen hier. Kwalitatief zitten de nummers 3, 4 en 5 erg dicht bij elkaar, dat dan weer wel. Dit is een luistertrip die grosso modo naar het eind beter wordt, al is Boys from Brazil mijn eerste blauwe sterretje in successie. Dat Seeing out the Angel de andere (en hoogst gewaardeerde) pakt, verrast vast niet.

2.
https://www.musicmeter.nl/images/cover/4000/4831.jpg?cb=1609276482

Misschien wel bijna net zo goed als NGD, wie zal het zeggen Pas laat leren kennen, denk 5 of 10 jaar geleden gebrand, weet niet meer precies, maar ik was meteen hooked. SFC meteen erachter gebrand en dan heb je ze op 1 cd Of ik vond 'm in zijn geheel onder de naam S&F, zoiets. SFC is fijn, maar voelt id als een lange EP en S&F is meer het volwaardige album zeg maar. Maar ze passen samen perfect bij elkaar, ik kan ze niet los van elkaar zien zoals sommigen wel hier Zalig album! Ik hou van de duistere, mystieke, tribal "Lord of the Flies" vibe zeg maar Met klassesong na klassesong en dat begint al met het magnifieke Joy Division-y In Trance as Mission, verrukkelijk! Gevolgd door klassesingle Sweat in Bullet met die dansbare gitaar/synthringels, love it! Moest ik een minste track kiezen dan is het 70 Cities..., maar ook die is aanstekelijk goed, de "vrolijkste" song van het album. Het tribal Boys from Brazil met z'n ferme klappen en onheilspellende junglesfeer kruipt heerlijk onder je huid. Met Love Song hebben we zowaar een heuse hitsingle te pakken, met dat zalige ratelslangintro. Had ms niet per se op dit album gehoeven, omdat het nou niet echt een popalbum is, maar ben blij dat ie erop staat, heerlijke track! En dan eindigen we het album met een supertrio, waarbij de ene song nog mooier is dan de andere. Ze bouwen ook zo heerlijk op elkaar voort. This Earth that You Walk Upon heeft zo'n magische vibe en heerlijk synth -en drumwerk, tegendraads ook. Ergens in de verte hoor ik King Is White and in The Crowd van het volgende album. Gevolgd door wederom een kraker met het wat meer opzwepende Sons and Fascination, andermaal prachtig en dansbaar ook. Diezelfde vibe wordt eigenlijk doorgezet met de magistrale closer Seeing Out the Angel, uiteraard wat minimalistischer en pastoraler, maar verbluffend mooi. De beste track van het album. Topper amongst toppers. Het lijkt ook maar door te gaan naar het einde toe, een 30 minuten durende versie had ook gemogen En wat ik helemaal verbluffend vind, net als Johan, is dat deze boys zo'n album uit hun mouw schudden in hun very early 20s! Indrukwekkend!

Je noemt geen enkele van SFC, dus je kan ze toch los van elkaar zien

Ja, da's wel een themaatje
Het openingstrio is daar favoriet, vooral Theme for Great Cities. Ik denk zelf dat 't een gevalletje Kid A/Amnesiac is. Zoveel materiaal dat ze 't niet op 1 plaat konden krijgen. Dan maar een 2e kort erachteraan, zeker in het vinylio tijdperk...

2. Sons and Fascination (1981)

Voor mij ook op 2, heerlijke trip van een album.
Wat Luigi zegt is wel interessant. Misschien wel inderdaad even goed als NGD, als je van de 15 SM-tracks van de twee albums van 1981 de beste 9 zou pakken. Dan had hij dezelfde status kunnen hebben als NGD als een van de beste 80s albums ever.
Maar zoals ze nu zijn, is het nog steeds erg goed natuurlijk.

Zou ie voor mij zo worden:

1. In Trance as Mission
2. Sweat in Bullet
3. Theme for Great Cities
The American
4. Boys from Brazil
5. 20th Century Promised Land
6. Love Song
7. This Earth that You Walk Upon
8. Sons and Fascination
9. Seeing Out the Angel

Mijn fave 9 tracks. Maar eigenlijk wil ik dan The American er ook nog bij. After all, het meesterwerk TQiD heeft ook 10 tracks, nietwaar

Wat een openingstrio
American ipv Brazil zou ik dan doen.
Dan doet de plaat echt nauwelijks onder voor NGD.

Wat zou er op 1 staan

Wij

Which reminds me... er was volgens mij ook een 1 cd-uitgave waar beide op stonden... alleen ontbraken daar dan weer de laatste twee nummers van Sister Feelings Call. Dus dat was het dan ook weer net niet.

Kan zijn dat ik die versie destijds gebrand heb...

Klopt, die cd had ik ook. De twee ontbrekende nummers pas vele, vele jaren later leren kennen

Toen je old in career and life was

Breek weer even in, in jullie show Johan en Luigi.

2. Sparkle in the Rain (1984)
https://www.musicmeter.nl/images/cover/3000/3173.300.jpg

Ja, Sparkle.. en de producerskwaliteiten van dhr. Lillywhite, daar is al veel over gezegd. Mij stoort het niet, daar zijn de songs hier te sterk voor. En die zgn. blikkerige bombast heeft voor mij ook wel iets.
Bovendien, wat een opener heeft dit album, Up on the Catwalk is meteen al een meesterlijke tune! Stond ook wekenlang op 1 in de Verrukkelijke 15, een programma welke ik wekelijks onderweg in de auto luisterde via (was het toen nog?) Hilversum 3.
Die andere kneiter, getiteld Waterfront, had ik in eerste instantie iets minder mee, maar kwam eigenlijk pas goed bij mij binnen tijdens een bezoek in 1995 aan een wedstrijd van Sheffield Wednesday. Bij opkomst van beide teams werd dit nummer snoeihard in het Hillsborough stadion weergegeven, met name de baslijn in het intro sneed mij op dat moment dwars door de ziel.
Op dit album staan verder louter sterke nummers. White Hot Day is dan misschien wat minder, maar zelfs de cover van Lou Reed's Street Hassle kan mij goed smaken.
Sparkle in the Rain is een album wat ik nu nog steeds koester.