Geef net als BoyOnHeavenHill de voorkeur aan de uitvoering van Johnny Rivers,
of de live versie van Johnny Cash.
Voor deze: 6,2

155. Dave Dudley - Six Days on the Road (1963) : 7

Ik vind de versie van George Thorogood erg lekker.

Even een inhaalslag tijdens een spelletje hartenjagen.

152. Rex Gildo - Good bye Susan (1966)
Jullie cijfers geven een vertekend beeld van de kwaliteit van het liedje.
Ik: 2
Jongste zoon (17): 0
Oudste zoon (18): 3

153. The Tielman Brothers - Rock Little Baby of Mine (1958)
Eindeloos respect voor de rockers, of het nu Nederlanders zijn, of Molukkers. Waar zouden we toch zijn zonder de "buitenlanders"? Ben best wel een tikje jaloers op het mishandelde exemplaar van captain scarlet. Vanwege het historisch belang een halve punt bonus.
Ik: 7,5
Jongste zoon (17): 7
Oudste zoon (18): 6,5

154. Buddy Rich - The Beat Goes On (1967)
Als het instrumentaal was geweest, dan had ik er, natuurlijk alleen al vanwege het drumwerk, waarschijnlijk een ruime voldoende aan gegeven. Dat geladidadida werkt echter behoorlijk op mijn zenuwen. Het commentaar van mijn zoons zal ik hier maar niet vermelden. Jammer dat Buddy het zo nodig vond om zijn dochter te laten zingen: nepotisme levert zelden iets goeds op.
Ik heb de jongens meteen maar even Buddy's drumbattle met Animal laten zien, zodat zij geen verkeerd beeld krijgen van Buddy.
Ik: 5
Jongste zoon (17): 1,5
Oudste zoon (18): 2

155. Dave Dudley - Six Days on the Road (1963)
De Cash-achtige zangstijl bevalt me wel: lekker relaxed, nonchalant en met een zweem van sarcasme.
Ik: 6,5
Jongste zoon (17): 1
Oudste zoon (18): 3

6,6

Buddy 7,1

Buddy Rich - The Beat Goes On: 7
Dave Dudley - Six Days on the Road: 6,3

7,5

6,84 voor Dave Dudley - Six Days on the Road en daarmee staat die song op plek 81.

156. Antonio Carlos Jobim - Wave (1967)



Afkomstig van het album: Antonio Carlos Jobim - Wave (1967)

5* van AllMusic, 5* van Rolling Stone Magazine, 5* van fans. Wave is de geschiedenisboeken ingegaan als Bossa Nova essential en verdient dan ook zeker een plek in ons klassement. 

Mensen die niet in deze muziek thuis zijn, maar toch denken 'klinkt bekend die naam'...... wellicht dat jullie deze Bossa Nova grootheid kennen door het album dat Frank Sinatra met hem heeft opgenomen.

5

Net zo sixties als Henry Mancini en John Barry, maar dit soort muziek hangt toch wel gauw tegen de Girl from Ipanema-oubolligheid aan. Maar: pakkend wijsje. Een 7.

Een ogenblikje mevrouw, ik zet u even in de wacht: 5,5

5

8

7,5

156. Antonio Carlos Jobim - Wave (1967) : 4,5

Een 3,78* op MuMe en een schier dezelfde 3,77* op RYM zijn toch wat realistischere normeringen dan de 5*-scores van die kritiekloze criticasters en fanboys.

Al snap ik het pauzemuziekje van wendy maar al te goed, het zit toch nét wat vernuftiger en gevarieerder in elkaar dan het af te doen als neuzelig tandartswachtkamermuzak. Ik mag dit wel. Heb de plaat zelfs.
En wellicht helpt het tijdstip dat ik dit luister ook mee.
7

7,9

Kan me in elk gegeven cijfer vinden. Zou dit zelf nooit opzetten, maar als het zoals nu voorbijkomt vind ik het wel prettig.

7

Mijn favoriete album van Jobim is Stone Flower, maar deze mag er ook zijn.
Eigenlijk een album dat je in zijn geheel moet horen om goed in de stemming te komen.
Klinkt fantastisch op vinyl, en dan bij voorkeur het origineel, opgenomen in de Rudy van Gelder studio.

Perfect voor 'n lome luie zomermiddag in de achtertuin met 'n coctail d'r bij, of 's avond bij de ondergaande zon, met of zonder 'n goed glas whiskey en 'n sigaar.
Wave: 8

5,5

Met 6,49 valt Antonio Carlos Jobim - Wave net buiten de top 100: plek 102.

Zullen we het gewoon doen? Drie weekenden op rij een thema? Ja man, wie houdt ons tegen! Ook dit weekend: 



157. Porter Wagoner - Julie (1967)



Afkomstig van het album: Porter Wagoner - The Cold Hard Facts of Life (1967)

Mr. Grand Ole Opry himself vandaag. Als je het over countrymuziek hebt dan mogen er een aantal namen nooit ontbreken. Deze pompadour rockende, flashy pakken dragende entertainer pur sang is één van die namen die tot de allergrootste in het genre behoort. Ik zeg er bewust bij 'in het genre' want Porter heeft nooit de oversteek naar de mainstream weten te maken. In de reguliere charts wist hij slechts 1x een top 100-notering te scoren en dat was met een song die rond de 90e plek bleef steken.

Het nummer waar wij naar gaan luisteren wist de 15e plek in de country chart te bereiken. Het album waar dit nummer op terug te vinden is, zou het 2e succesvolste uit zijn carrière blijken te zijn. 

De titelsong is dan ook een dijk van een nummer. Een terechte countryklassieker.

Julie had ik niet meer op mijn netvlies, maar bij herbeluistering kwam de herkenning gauw terug. Aardig liedje, maar meer ook niet.

6,3

Yes, Porter!

8,8

8

Ja die Porter kon er wel wat van Edgar18.

Iets te doorsnee naar mijn smaak, een 5.

6

7

Kende Porter Wagoner alleen van naam omdat ik toevallig 'n maand of wat geleden in de kringloop twee LP's vond van het duo Dolly Parton/ Wagoner. Heb ze echter nog niet beluisterd.

Wist trouwens ook niet dat hij degene was die Dolly's carriere gelanceerd heeft.
Wat dit nummer betreft was ik meer gefascineerd door de curieuze albumhoes dan door het liedje zelf, wat overigens niet onaardig is: 6,5

7,2

7