474. Pink Floyd - Echoes (1971) : 6

Waar was ik gebleven? Laat ik eerst maar eens bij de laatste beginnen want ik zie dat Shaky ons
474. Pink Floyd - Echoes (1971)
voorschotelt. Normaliter kan je in dezelfde tijd tien oldies afwerken.

Ik heb de hoogtijdagen van Pink Floyd en Ziggy Stardust meegemaakt (en de hele zooi die erna nog kwam) dus ik kan mij er vanaf maken door deze blind (of doof) te recenseren. Ik heb mij echter voorgenomen dat bij geen enkele oldie hier te doen hoewel deze mij vandaag wel wat in tijdnood brengt.

Daarom heb ik van de nood een deugd gemaakt en het hele nummer aandachtig beluisterd. Vanavond beoordeel ik de hele LP want ik ben immers toch al over de helft. En met een beetje geluk ontmoet ik met echoes mijn muzikale dubbelganger.

Hoewel ik een grote verbondenheid voel met captain scarlets poëtische teksten, deze zin is een prachtige metafoor op de albumhoes, ontdek ik mijzelf deze keer niet in zijn beoordeling.
6,6

Soms besteed ik mijn tijd aan onbenulligheden.
“Is dat alles?” dacht ik toen ik voor mijn boek onderzoek deed naar the Andrews Sisters. Ze zijn helemaal niet zo populair als ik verwacht had. Ik kon namelijk vrij weinig terugvinden op de kranten- en tijdschriftensite van de Delpher en ook niet bij mijn eigen ingescande historische tijdschriften.

Pas toen ik op Andrew Sisters ging zoeken kwam ik tot bijna het driedubbele. Een tikfout was blijkbaar de norm geworden. .

460. Freddie Hubbard - The 7th Day (1963)
Ik kom uit een familie waar ze een enorme hekel hebben aan jazz. Wij zongen vroeger wekelijks psalmen en gezangen in de kerk. Dat gebeurde altijd op The 7th Day . Als ik dit destijds gedraaid zou hebben als eerbetoon voor die dag dan zou ik zeker uit de familie geband zijn. Gelukkig kan ik mij bij deze plaat goed inhouden.
6

461 Osborne Brothers - Once More (1957)
Zou de Dr. het nog eens willen zeggen?
5

462. Donnie Brooks - Mission Bell (1960)
Muziek uit 1960 is vaak als marsepein. Heerlijk zoet maar je moet er van houden.
Net als bij marsepein moet je de juiste ingredienten in de juiste verhouding doen. Amandelen, poedersuiker en water. Dat is hier een fantastisch koortje met hoge nootjes (the blossoms met Darlene Love), suikerzoete viooltjes en een kleffe Bobby Vee-achtige zanger. Alles wordt afgekleurd met belletjes.

Natuurlijk hou ik van deze muziek want anders zou ik een belangrijk deel van de betekenis van mijn avatar verloochenen.
8

465. Timi Yuro - Hurt (1961)
Ja, dat is een ander deel van mijn avatar maar dan moet je niet met Timi Yuro aankomen. Het origineel van Roy Hamilton scoort veel hoger en Elvis uiteraard ook.

Hoewel de oldie beter klinkt dan de 1981 uitvoering want
6

463. Count Five - Psychotic Reaction (1966)
1966 krijgt hier zeker een positieve impuls mee. Eerlijkheidshalve moet ik wel toegeven dat ik sommige covers van dit origineel zoals die van the Positively Thirteen O'Clock die ook uit 1966 stamt iets beter vind.

Maar bij een origineel tel ik er meestal wat punten bij. Count 5 is dan ook niet meer te evenaren.
8,5

464. The Temptations - Ain't Too Proud to Beg (1966)
Deze heb ik oorspronkelijk leren kennen dankzij de Rolling Stones. Toen ik een paar jaar later hoorde dat het origineel van the Temptations kwam kreeg “Papa was a rolling stone” bij mij extra betekenis.
8,4

466. Ben E. King - Stand By Me (1961)
Deze plaat had waarschijnlijk een tien verdiend als the Drifters Ben E. King hadden bijgestaan.
Daar was het ooit ook voor bedoeld. Ik overweeg de Drifters in mijn artiesten top 10 op te nemen maar wat mij nog weerhoudt is dat dit kwartet welbeschouwd elf keer zoveel leden heeft gehad.
9

467. Gene Vincent & The Bluecaps - Be-Bop-A-Lula (1956)
De beste vriendin van mijn vrouw noemt haar Moppie. Ze vroeg mij laatst wat ik daar van vond. Mijn antwoord was: “Tamelijk erg maar niets is zo erg als dat ze je Poepie gaat noemen”.
Be-Bop-A-Lula is zeker 10 keer beter
10

468. Clarence "Frogman" Henry - Ain't Got No Home (1956)
In de tijd dat Crazy frog in de top 40 stond waren mijn kinderen nog peuters. Ik wilde ze behoeden voor deze valse kikker imitatie en daarom zette ik veelvuldig uit hoger cultuurbesef “Ain't Got No Home” op. Dansend gingen we daarmee elke avond naar bed en vader deed er destijds ook nog een kikkerdansje bij (goed voor zijn ham strings).
Jullie begrijpen nu ook dat ik voor dit nummer absoluut een zwak heb.Ik kan het niet vaak genoeg horen.
10

469. King Crimson - The Court of the Crimson King (1969) Eigenlijk hou ik niet zo van prog. Ik luister ook bijzonder weinig prog. Maar deze van King Crimson is een meesterwerk in zijn soort. Ook de tekst van dit nummer vind ik geweldig. Waar bij de meeste prog ik de tekst zelden begrijp valt hier alles op zijn plaats. Het is ongelooflijk maar waar, dit wordt de derde keer op rij een:
10

470. Candi Staton - I'd Rather Be an Old Man's Sweetheart (Than a Young Man's Fool) (1969)
1969 vind ik ook een heel goed jaar. Maar waar 1967 “the summer of love” is 1969 voor mij meer de nazomer. Er zijn soulplaten van een paar jaar eerder die het zaad vormen waar Candi op loskiemt en dat doet ze uitstekend:
8

471. The Doors - Love Street (1968)
Ik heb ooit een kennis gehad die Monopoly spelen verzamelde. Hij had er tientallen, misschien wel honderden. Van Hongarije tot Finland, van Griekenland tot Ierland. Maar ook van Disney, Pokemon en Harry Porter.
Ik overweeg zelf ooit nog eens een Monopoly spel te maken met muziek. Misschien is die er inmiddels ook al wel. Maar anders moeten “Dead end street” en “Abbey road” erin. En deze van the Doors ook, dat wordt dan geen goedkoop straatje.
7,5

472. Dusty Springfield - I Close My Eyes and Count to Ten (1968)
Mijn vrouw zou dit nummer een tien geven. Ik tel zelf tot:
7

10

473. John Denver - Take Me Home, Country Roads (1971)
Het was weer een lange reis met al die oldies op dit topic. Maar een kort dagelijks tripje lukt mij niet.

Met deze plaat mag ik zeker thuiskomen. Mijn vrouw vind dit wederom een heel leuk liedje. Ik overweeg haar een account op musicmeter cadeau te doen met een link naar dit topic.
Wij zijn allebei enorme muziekliefhebbers maar op sommige punten verschillen we. Zij is een stadsmens, ik kom van het platteland.
En ik ben duidelijk minder dol op John Denver. Als ik al met hem meezing, ben ik door zijn nasale geluid geneigd mijn neus dicht te knijpen. Daar maak ik thuis geen vrienden mee.
6,5

Het spijt me voor de liefhebbers, maar 23 minuten Pink Floyd is me echt (veel) te veel van het goede.

4,0

Pink Ployd is een prima keuze voor mijn (album)topjaar 1971:

7.5

De gemiddeldes gaan op zich laten wachten tot maandag of dinsdag. Ik ben ff traditiegetrouw aan het nerden op een weekendje Comic Con Dortmund.

1971 sluiten we, voor de komende 2 dagen, af en gaan een jaartje verder terug in de tijd voor het favoriete muziekjaar van EvilDrSmith.


475. Tyrone Davis - Turn Back the Hands of Time (1970)





Toen Tyrone een jaar of 20 was kwam hij voor het eerst echt in aanraking met de muziekwereld. Als chauffeur voor niemand minder dan blueslegende Freddie King werd hij langzamerhand gegrepen door de muziek. Optredens in kleine clubs en kroegen waren Tyrone's eerste stapjes op weg naar een carrière. Zo rond zijn 27e bracht hij zijn eerste single uit, onder de niet al te beste artiestennaam: Tyrone the Wonder Boy. Misschien niet heel gek: het sloeg niet aan.

Carl Davis, de succesvolle producer uit Chicago, bracht Tyrone bij een nieuw label onder, met als voorwaarde dat hij zijn afschuwelijke artiestennaam aan zou passen. Tyrone besloot de achternaam van Carl te gebruiken om zo tot Tyrone Davis te komen. Zijn eerste single onder zijn nieuwe naam en bij zijn nieuwe label was: A Woman Needs to Be Loved. Het nummer deed eigenlijk niet zo veel, en radiostations liepen er niet warm voor deze song te draaien. Kantje B daarentegen.....

Can I Change My Mind zorgde voor positieve reacties en veel aanvragen op de radio. Het label handelde snel, switchte kant A met B en pushte Can I Change My Mind. Het zou meteen succes opleveren voor Tyrone: een nummer 1-hit op de R&B chart en een nummer 5-hit op de Billboard Hot 100. Ruim anderhalf jaar later zou hij zijn grootste succes scoren met Turn Back the Hands of Time: ook een nummer 1-hit op de R&B chart en zelfs een nummer 3-hit op de Billboard Hot 100. Het groeide uit tot zijn signature song en tevens de laatste keer dat hij een échte hitsong op de Billboard Hot 100 wist te scoren (verder dan een 32e plek in '73 met There It Is zou hij nooit meer komen).

Eugene Records, de zanger van The Chi-Lites, en Barbara Acklin, die in '68 een hit scoorde met Love Makes a Woman, zijn te horen als achtergrondzangers op deze Davis hit die geschreven werd door Jack Daniels en Johnny Moore. Moore had op dat moment een relatie met Bonnie Thompson en die liep alles behalve vlekkeloos. De lyrics gaan dan ook over die moeizame liefde tussen de twee. Als je kijkt naar de songwriting credits dan zul je enkel Daniels en Thompson zien staan; Moore schreef het, maar gaf de credits aan zijn toenmalige vriendin.

Jack Daniels, wat een naam. Over namen gesproken: Tyrone Davis heet eigenlijk OF Tyrone Fettson OF Tyrone Branch. Behalve onduidelijkheden over zijn geboortenaam schijnt ook zijn geboortejaar 1938 volgens muziekhistorici niet te kloppen; dat zou 1937 moeten zijn. Als we de fanclub en R&B Association moeten geloven dan is de echte naam van Tryone: Willie Branch Jr.

Hoe dan ook, wij kennen hem als Tyrone Davis.

Tyrone Davis : 8.5

8,5

PF nog een 6,6

7

6

Bekende naam die Tyrone Davis, maar als je me op straat zou vragen een liedje van hem te noemen: mmm tjsa dat moet ik toch thuis even opzoeken in de grote encyclopedie. Maar als ik dit nummer aanzet herken ik het meteen: 7,8

Tyrone Davis - Turn Back the Hands of Time:
Met zo'n basloopje, dat dweperige achtergrondkoortje plus die lome soulvolle stem heb je mij meteen te pakken.
Wel erg abrupt einde. Had van mij best nog even door mogen gaan. 8

475. Tyrone Davis - Turn Back the Hands of Time (1970) : 7,5

8,0

469. King Crimson - The Court of the Crimson King (1969) 6
470. Candi Staton - I'd Rather Be an Old Man's Sweetheart (Than a Young Man's Fool) (1969) 8
471. The Doors - Love Street (1968) 7
472. Dusty Springfield - I Close My Eyes and Count to Ten (1968) 7,2
473. John Denver - Take Me Home, Country Roads (1971) 6
474. Pink Floyd - Echoes (1971) 5
475. Tyrone Davis - Turn Back the Hands of Time (1970) 7,5