5,2

Oubollig is het woord, maar de Sonneveld-achtige uitstraling van de melodie en de vrij ongekunstelde zang tillen dit toch naar de dunste voldoende. Een 6.

6,0

4,5

42. Corry Brokken - Weet je (1958) : 5

Dit liedje ademt de sfeer van de jaren '50 , toen vrouwen nog geduldig op manlief zaten te wachten met het eten als hij laat was, en hem 's avonds als hij in zijn fauteuil plofte zijn sloffen bracht en z'n pijptabak.

Weet je rijmt overigens op 'n Beetje van 'n jaar later, 'n liedje dat ons vroeger thuis met de paplepel is ingegoten en bij bijna elke arbeidsvitaminen weerklonk.

Dit nummer klinkt qua tekst inderdaad nogal oubollig nu, en dat orkestrale arrangement helpt ook niet echt mee. Toch kan ik hier geen onvoldoende voor geven, want Corry heeft 'n mooie zuivere zangstem en 'n goede timing. 6,0

Het is inderdaad oubollig maar heeft nog zijn charme.

5

7,3

Corry overtrof ook nog eens Edith Piaf met haar versie van Milord. Of wat dacht je van Mijn Ideaal. Kon die Aznavour wel inpakken:

Wat werd je burgerlijk banaal
Mijn ideaal, mijn ideaal
Je bent zo ijdel als een pauw
En slooft je uit voor elke vrouw
Je hebt een permanent complex
Of jij nog meetelt met je sex

En Zeerover Jenny (Brecht/Weill). Onderschat haar niet!. Dit is een beetje een minder variant op Mijn Ideaal. Toch wel typisch Nederlands. Ik heb geen last van de spruitjeslucht. Dit is gewoon onze pop-pre-historie.

6

Wat een prettig stemgeluid heeft Corry. Daarnaast moet ik bij dit soort songs altijd denken aan hoe jammer ik het vind dat we die duidelijke uitspraak en articulatie een beetje verloren zijn.

6,25

Dit is een meesterwerk. Let je op, gerre?

9,5

Niet bepaald een all-time Classic
5

5

Kitty Wells: 6,0
The Rocky Horror Picture Show: 6,5
Corry Brokken: 5,5

7,5

4

5

Corry Brokken - Weet je, belandt stijf onderaan. Het goede nieuws is dat ook deze song nog steeds een voldoende gemiddeld scoort, ook al is het de minimale voldoende: 5,51.

43. Ma Rainey - Shave 'Em Dry (1924)



Afkomstig van het album: n.v.t. single only

Gertrude Melissa Nix Pridgett was een zeer kleurrijke figuur uit de muziekgeschiedenis. De vloekende, rokende, zuipende en er op los naaiende Gertrude was een behoorlijke pain in the ass die (vooral door eigen toedoen) veel had meegemaakt. Goede muziek wordt zelden geboren uit gelukkige en/of stabiele mensen, en 'Ma' maakte songs doorspekt van de seks en haar problemen... inderdaad: the blues. We gaan 100 jaar terug in de tijd om te luisteren naar één van haar vele invloedrijke originals. 

Lekkere melodie die sterk genoeg is om meerdere coupletten te dragen zonder te gaan vervelen, hoewel de geluidskwaliteit het luisterplezier wel een beetje in de weg staat Een 7.

5

5

De blikkerige productie helpt helaas niet echt.

6,4

6.25

6

Heerlijke vroege blues. 7,2

42. Corry Brokken - Weet Je:
Ik wilde nog voordat het liedje begon al 'een beetje' meezingen, maar... dat is dus een ander liedje. Een andere zangeres zelfs.
Wel verwarrend, haar songtiteloeuvre.
Zong ze in 1958 naast 'Weet Je' ook 'Weet Je Nog' en in 1971 zong ze tevens 'Weet Je Moeder 't Al'.
Die laatste is al een heel stuk minder pregnant van de spruitjeslucht (die tweede meurt daarentegen een uur in de wind).
Ik ben zelfs zo gecharmeerd van haar stem, dat hier diverse singles en lp's van haar liggen.
Deze heb ik niet en och, dat vind ik niet zo'n gemis.
5,8

43. Ma Rainey - Shave 'Em Dry (1924)
Ha, de Wendy O'Williams van de roaring twenties.
Bij de songtitel kreeg ik nadrukkelijke seksuele associaties, maar toen ik de songtekst las, was ik toch een beetje teleurgesteld. Het lijkt meer te gaan over armoede en dat een knappe vrouw niet voor een arbeidersman moet kiezen o.i.d.. Echter, als ik de Wiki erop nasla, dan bleken mijn seksuele associaties toch de juiste. Blijkbaar ben ik niet zo thuis in American slang van de jaren 20 (deze of vorige eeuw: in beide even beroerd).
Al is de opname natuurlijk antiquarisch gammel, ik kan hier prima naar luisteren. Maar of ik mijn 5-CD Box met 5,5 uur aan Ma Rainey's seks-en-drugs-prewar-blues in een teug kan luisteren, dat denk ik toch ook weer niet.
7

7,5

Maar inderdaad jammer van de brakke geluidskwaliteit van de opname.

Voor de aardigheid zou je deze coverversie ook eens moeten luisteren.
Deze versie is van Lucille Bogan, is een alternative take van haar cover uit 1935 en... de krachttermen die daar allemaal in de rondte vliegen, sodeju! Nooit geweten dat er in die tijd al zó expliciet alles bij naam werd genoemd. 1935! Een gemiddelde gangstarap verbleekt erbij.

Het liedje: Shave 'em Dry (alt. take)
De lyrics: I got somethin' between my legs'll make a dead man come

6

Ma Rainy kende ik niet, maar was dus 'n tijdgenoot van Bessie Smith waarvan ik wel 'n album in huis heb.
Hou op z'n tijd wel van 'n stukje classic blues, en wat ik hier hoor bevalt me ook wel.

Dat de opname blijkbaar rechtstreeks van 'n bakelieten 10 inch grammofoonplaat uit 1924 is overgenomen, compleet met de bekende vervorming van het geluid, heeft ook wel z'n charme.
Zullen we het mee moeten doen, want ruisonderdrukking hadden ze toen nog niet

Ma Rainy : 7.