6,5

Niet één van mijn favorieten van de beste betreurde man. The Road To Hell, Auberge, Stainsby Girls... allemaal de top 40 niet gehaald, jammer!

Jim Groce 6

Chris Rea R.I.P. 7,2
(On the beach veruit favoriet)

7

7,5

7,5

8,5

Jim Croce: 7,5
Chris Rea: 8,0

Jim Croce: 7,5
Chris Rea: 7

Auberge kwam nog dichtbij met een 4de plek in de Tipparade. Dat Road to Hell in NL zelfs de Tipparade niet gehaald heeft is onbegrijpelijk en zelfs vrij gênant eigenlijk.

7

Driving Home for Christmas staat anders wel in mijn TOP 3 met kerstliedjes, mijn kerstlijst (Spotify) heeft ook die titel.

6,5

7,0

8

7,5

Ik wist mid-jaren 80 niet aan welke Chris ik een grotere tyfushekel had: aan die van 'Josephine' of die van 'The Lady In Red'. Ik haalde ze ook altijd door elkaar. Het kon me ook niks schelen, die gedrochten waren allebei volkomen kut.
Veertig jaar later is er wel iets veranderd. De een vind ik nog steeds compleet ruk, maar die ander heeft wel wat. Ik heb zijn werk inmiddels zelfs op vinyl gekocht en zeker zijn latere, nog bluesier, werk kan ik goed waarderen.
Dit nummer heeft echter een nostalgiemalus.
Evenzogoed is het in veertig jaar gestegen van een 1 naar een 7, toch lang niet gek.

Heb zelf vrij weinig met rea. Deze heeft nog wel wat jeugdsentimentele waarde. Maar verder is het voor mij vooral muziek die me niet stoort maar ook echt niks doet. Niet mijn kopje thee.
6.0

7

Jim Croce een 8.4

Chris Rea een 7

7

6

Voor mij valt Chris Rea ook een beetje in het genre Chris de Burgh, Dire Straits, Phil Collins en latere Joe Cocker. Saaie beschaafde muziek voor Sky Radio. Al bestond dat in 1985 nog niet. Josephine redt het nog enigszins door de mooie melodie. Overigens is me de irritatie bij Chris Rea in TopPop pas later opgevallen. Toen met het Ad Visser afscheid is me daar niets van opgevallen. En ik weet vrij zeker dat ik toen voor de TV zat: 7,1

7,25

6,8

8,5

# 2392 Chris Rea - Josephine: 7,0

Feargal Sharkey - A Good Heart - 7
Natuurlijk geen Undertones, maar dit onschuldig popliedje is verdienstelijk.

Billy Ocean - Loverboy - 6
Middle of the road hitparade muziek. Burgerlijk bloemetjesbehang.

Talk Talk - Life’s What You Make It - 8
Stiekem toch een van de top bands uit de eighties.

Jim Croce - I Got a Name - 6
Ik ben geen liefhebbber. Een zesje voor de moeite.

Chris Rea - Josephine - 7
Hoeveel versies zijn er van dit nummer wel niet uitgebracht? Rea was overigens een goede gitarist.
R.I.P.

Een 7 en ja hij heeft nog betere. All Summer Long en Loving You Again schieten me zo te binnen. Die zouden een hogere waardering krijgen. Deze Josephine heb ik ook iets te vaak gehoord.

Chris Rea - Josephine : 7

Een 7,19 voor Chris Rea op zijn Road To Heaven. Gelukkig heeft hij betere. Het klopt dat er wel erg veel versies van Josephine te vinden zijn Rodajc



Chris Rea staat op 25 in de Top 100 over 1985. Een plaats hoger staat Foreigner met I Want to Know What Love Is. In 1984 had Foreigner al een aantal Top 40 hits op hun naam met nummers als Cold As Ice (een 6,60 van ons), Love On The Telephone (6,79) en That Was Yesterday (7,41).

Het grootste deel van het repertoire werd geschreven door gitarist en toetsenist Mick Jones, die vertelde dat hij zijn composities vaak ’s nachts uitwerkte. In die periode werkte hij vanuit zijn appartement in Londen, waar hij in de vroege ochtenduren achter het keyboard de basis legde voor I Want to Know What Love Is. De eerste akkoorden en het centrale motief ontstonden in één sessie. Jones beschouwde het nummer later als een geschenk, alsof het door een hogere kracht werd ingegeven, een gevoel van onbewuste inspiratie.

Voor de opname zocht Jones naar een gospelkoor. Via zijn advocaat kwam hij in contact met het New Jersey Mass Choir. De eerste takes voldeden technisch, maar misten volgens Jones de lading die hij zocht. Het koor onderbrak de sessie, ging in een kring staan en sprak gezamenlijk het Onze Vader uit. De daaropvolgende opname werd uiteindelijk gebruikt voor de definitieve versie.

I Want to Know What Love Is werd in november 1984 gereleased als leadsingle van het vijfde Foreigner album Agent Provocateur. In de Verenigde Staten bereikte de single op 2 februari 1985 de eerste plaats van de Billboard Hot 100, waar het Like a Virgin van Madonna afloste. In het Verenigd Koninkrijk stond het nummer vanaf 15 januari 1985 op nummer één en verdrong het Do They Know It’s Christmas van Band Aid. Ook in onder meer Australië, Canada, Ierland, Nieuw-Zeeland, Noorwegen en Zweden behaalde de single de hoogste positie. In Nederland kwam het nummer in vijftien weken Top 40 tot de zesde plaats. Daarmee was het de grootste Top 40-hit van Foreigner in Nederland.

Bij het verdelen van de winst van de wereldhit liep het mis tussen Jones en Gramm. Ze gebruikten altijd briefjes om eerlijk te bepalen wie welk aandeel kreeg. Maar dit keer schreef Gramm: 60% voor Jones, 40% voor zichzelf. Jones vond dat hij 95% verdiende en noemde dat zelfs genereus. Gramm was woedend, maar gaf uiteindelijk alles aan Jones, wat hem miljoenen heeft gekost. Het meningsverschil droeg bij aan de al bestaande spanningen binnen de band. Gramm verliet Foreigner in 1990.

Het nummer werd later gecoverd door onder anderen Mariah Carey, Tina Arena en Wynonna Judd. In 2024 werd Foreigner opgenomen in de Rock and Roll Hall of Fame. In juni treed Foreigner op in O13 in Tilburg en, zo is eergisteren bekend gemaakt, het Hello Festival in Emmen maar dat is zonder Gramm en Jones (Parkinson).

# 2393 Foreigner - I Want to Know What Love Is

Geen fan van (kinder)koren in popmuziek. Dit is één van die liedjes waar een koor overduidelijk in zit en zelfs op een gegeven moment de overhand krijgt. Blijkbaar ook nog door God zelf aangestuurd.

Wel een leuke band hoor dat Foreigner met goede zanger, ze hebben dan ook overduidelijk betere dan deze huisvrouwenpophitsingle.

5,0