Muziek / Muziekgames / Ooit in de top 40 - meter #4
1
geplaatst: 10 januari, 02:35 uur
Deze nacht heb ik naar de interessante documentaire 'The Final Act' van David Bowie zitten kijken: een mooie opmaat naar dit artistieke hoogtepunt van Bowie.
Het zijn maar weinig albums gegeven, maar ik weet nog wanneer ik voor het eerst naar het album '★ Blackstar' luisterde. Normaliter ben ik er nooit zo bijtijds bij en hoor ik albums van artiesten pas weken, of maanden later: ik heb in die zin geen last van FOMO of haast. Maar die van David Bowie luisterde ik op zondagavond 10 januari, twee dagen na de release, voor het eerst, terwijl ik met mijn toenmalige vriendin aan het koken was. Het album was behoorlijk in het nieuws en men sprak er nogal in superlatieven over, dus ik dacht: ach, waarom ook niet? Effe luisteren dan maar...
Mijn bek viel open en niet van het watertanden van datgene wat we aan het kokkerellen waren.
Maar van de muziek die ik hoorde. Wtf? Is dít David Bowie? Dit? Heb ik wel de juiste YouTube-link aangezet? Ja, het klopt toch echt. We keken elkaar vol ongeloof aan: wat is er met Bowie aan de hand? Hij vindt zichzelf wel vaker uit, maar dit? Dit is écht even next level anders.
De volgende ochtend las ik het nieuws dat hij die zondag was overleden...
Nu boeide mij Bowie's muziek vanaf mid jaren 80 al niet meer zo, en ik ben sowieso al niet zo'n diehard groupie van zijn werk (maar zeker wel liefhebber), maar dit was zó anders, zo vervreemdend, zo onheilspellend, zó jazzy, op een experimentele, donkere wijze: het fascineerde mij mateloos. Dit was nog véél experimenteler en vooruitstrevender dan zijn Berlijnse periode. Ik vond het zeker niet onmiddellijk goed, dat kwam pas naarmate de luisterbeurten groeiden. Inmiddels vind ik het beter dan goed. Veel beter. Het schuurt tegen perfectie aan (alleen halverwege het titelnummer zit een deel dat ik iets minder imposant huiveringwekkend vind).
Aangezien die volledige albumversie van tien minuten ook een (fantastische) videoclip heeft, beoordeel ik deze versie.
Het is natuurlijk 100 procent zeker, wetenschappelijk vastgesteld en empirisch gestaafd dat dit nummer alleen maar (even) de Top 40 heeft gehaald "dankzij" de dood van David. Anders had het in nog geen duizend jaar ook maar de Tipparade gehaald in dit millennium.
Ik ga net niet zo ver als Edgar18 (vanwege dat middendeel), maar veel scheelt het niet. Zijn zwanenzang zijn magnum opus, wat een indrukwekkend afscheid. Het kippenvel wordt naarmate de jaren verstrijken alleen maar dikker.
9,7
EDIT:
Oh, en dan kom ik er nu achter dat we hier niet het titelnummer van 'Blackstar' beoordelen, maar de singleversie van 'Lazarus'. Djiezus...
Nondeju, zal ik nu weer een heel nieuw verhaal gaan kalken? Nou nee, eigenlijk geldt bovenstaande verhaal ook voor 'Lazarus'. Behalve dat ik 'Lazarus' nét een slagje minder indrukwekkend, ongemakkelijk spannend en bijzonder vind. Maar nog steeds zinderend wonderschoon en ongetwijfeld het beste wat er de afgelopen twintig jaar in de Top 40 heeft gestaan.
9,2 (de albumversie, f*ck de singleversie).
Het zijn maar weinig albums gegeven, maar ik weet nog wanneer ik voor het eerst naar het album '★ Blackstar' luisterde. Normaliter ben ik er nooit zo bijtijds bij en hoor ik albums van artiesten pas weken, of maanden later: ik heb in die zin geen last van FOMO of haast. Maar die van David Bowie luisterde ik op zondagavond 10 januari, twee dagen na de release, voor het eerst, terwijl ik met mijn toenmalige vriendin aan het koken was. Het album was behoorlijk in het nieuws en men sprak er nogal in superlatieven over, dus ik dacht: ach, waarom ook niet? Effe luisteren dan maar...
Mijn bek viel open en niet van het watertanden van datgene wat we aan het kokkerellen waren.
Maar van de muziek die ik hoorde. Wtf? Is dít David Bowie? Dit? Heb ik wel de juiste YouTube-link aangezet? Ja, het klopt toch echt. We keken elkaar vol ongeloof aan: wat is er met Bowie aan de hand? Hij vindt zichzelf wel vaker uit, maar dit? Dit is écht even next level anders.
De volgende ochtend las ik het nieuws dat hij die zondag was overleden...
Nu boeide mij Bowie's muziek vanaf mid jaren 80 al niet meer zo, en ik ben sowieso al niet zo'n diehard groupie van zijn werk (maar zeker wel liefhebber), maar dit was zó anders, zo vervreemdend, zo onheilspellend, zó jazzy, op een experimentele, donkere wijze: het fascineerde mij mateloos. Dit was nog véél experimenteler en vooruitstrevender dan zijn Berlijnse periode. Ik vond het zeker niet onmiddellijk goed, dat kwam pas naarmate de luisterbeurten groeiden. Inmiddels vind ik het beter dan goed. Veel beter. Het schuurt tegen perfectie aan (alleen halverwege het titelnummer zit een deel dat ik iets minder imposant huiveringwekkend vind).
Aangezien die volledige albumversie van tien minuten ook een (fantastische) videoclip heeft, beoordeel ik deze versie.
Het is natuurlijk 100 procent zeker, wetenschappelijk vastgesteld en empirisch gestaafd dat dit nummer alleen maar (even) de Top 40 heeft gehaald "dankzij" de dood van David. Anders had het in nog geen duizend jaar ook maar de Tipparade gehaald in dit millennium.
Ik ga net niet zo ver als Edgar18 (vanwege dat middendeel), maar veel scheelt het niet. Zijn zwanenzang zijn magnum opus, wat een indrukwekkend afscheid. Het kippenvel wordt naarmate de jaren verstrijken alleen maar dikker.
9,7
EDIT:
Oh, en dan kom ik er nu achter dat we hier niet het titelnummer van 'Blackstar' beoordelen, maar de singleversie van 'Lazarus'. Djiezus...
Nondeju, zal ik nu weer een heel nieuw verhaal gaan kalken? Nou nee, eigenlijk geldt bovenstaande verhaal ook voor 'Lazarus'. Behalve dat ik 'Lazarus' nét een slagje minder indrukwekkend, ongemakkelijk spannend en bijzonder vind. Maar nog steeds zinderend wonderschoon en ongetwijfeld het beste wat er de afgelopen twintig jaar in de Top 40 heeft gestaan.
9,2 (de albumversie, f*ck de singleversie).
1
geplaatst: 10 januari, 07:48 uur
Lazarus dus. In ieder geval een mooie 7,95 voor deze van David Bowie. Maar het beste wat de afgelopen 20 jaar in de Top 40 heeft gestaan zoals EvilDrSmith aangeeft? Bij ons scoorde alleen Amy Winehouse uit 2011 met haar Back To Black (8,08) hoger.
Under Pressure is ondertussen iets gezakt naar en 7,88. Dat geeft voor nu deze Bowie in de Top 40 Top 10 (aangepast 17:00 uur).
8,57 David Bowie - Heroes
8,48 David Bowie - Space Oddity
8,00 David Bowie - China Girl
7,95 David Bowie / Pat Metheny Group - This Is Not America
7,95 David Bowie - Lazarus
7,93 Queen & David Bowie - Under Pressure
7,77 David Bowie - The Jean Genie
7,60 David Bowie - Absolute Beginners
7,47 David Bowie - Rebel Rebel
7,41 David Bowie - Golden Years
Lust For Life van Iggy Pop maar ook met Bowie haalde een 8,24.
Twee dagen geleden schreef andré over het concert van David Bowie in de Amsterdam Arena in juni 2004 dat het opvallend was dat Anouk die avond in het voorprogramma stond. In de week nadat Lazarus de Top 40 alweer uitviel kwam Anouk daar in binnen. En dat doet ze vaak want inmiddels heeft ze 37 hits op haar naam. Zeven meer dan Bowie.
Na de Nederlandstalige single Dominique schakelde Anouk begin 2016 weer volledig over op Engels. Run Away Together verscheen op 5 februari 2016 als trekker en tweede single van haar twaalfde studioalbum Queen For A Day. New Day was al een klein jaar eerder al uitgekomen en alsnog op dit album gezet.
Run Away Together is een midtempo ballad over een relatie die onder druk staat door externe omstandigheden. De tekst draait om het idee van samen vertrekken en afstand nemen van alles wat belastend is. Muzikaal ligt de nadruk op Anouks stem, met een sobere begeleiding die ruimte laat voor meerstemmige zang. In het refrein wordt zij bijgestaan door Jennie Lena en Shirma Rouse.
Voorafgaand aan de single-release was Run Away Together al te horen in The Voice of Holland, waar Anouk het nummer uitvoerde als duet met Jennie Lena, destijds een van haar kandidaten. De videoclip werd opgenomen in Amsterdam. De beelden volgen een jong meisje dat door de stad beweegt, afgewisseld met scènes van Anouk zelf. De keuze voor een jong hoofdpersonage leidde tot speculatie over autobiografische verwijzingen, mede doordat het meisje uiterlijk overeenkomsten vertoont met Anouk in haar beginjaren.
Run Away Together stond acht weken in de Top 40. Het nummer bereikte als hoogste positie de 24e plaats.
# 2413 Anouk - Run Away Together
Under Pressure is ondertussen iets gezakt naar en 7,88. Dat geeft voor nu deze Bowie in de Top 40 Top 10 (aangepast 17:00 uur).
8,57 David Bowie - Heroes
8,48 David Bowie - Space Oddity
8,00 David Bowie - China Girl
7,95 David Bowie / Pat Metheny Group - This Is Not America
7,95 David Bowie - Lazarus
7,93 Queen & David Bowie - Under Pressure
7,77 David Bowie - The Jean Genie
7,60 David Bowie - Absolute Beginners
7,47 David Bowie - Rebel Rebel
7,41 David Bowie - Golden Years
Lust For Life van Iggy Pop maar ook met Bowie haalde een 8,24.
Twee dagen geleden schreef andré over het concert van David Bowie in de Amsterdam Arena in juni 2004 dat het opvallend was dat Anouk die avond in het voorprogramma stond. In de week nadat Lazarus de Top 40 alweer uitviel kwam Anouk daar in binnen. En dat doet ze vaak want inmiddels heeft ze 37 hits op haar naam. Zeven meer dan Bowie.
Na de Nederlandstalige single Dominique schakelde Anouk begin 2016 weer volledig over op Engels. Run Away Together verscheen op 5 februari 2016 als trekker en tweede single van haar twaalfde studioalbum Queen For A Day. New Day was al een klein jaar eerder al uitgekomen en alsnog op dit album gezet.
Run Away Together is een midtempo ballad over een relatie die onder druk staat door externe omstandigheden. De tekst draait om het idee van samen vertrekken en afstand nemen van alles wat belastend is. Muzikaal ligt de nadruk op Anouks stem, met een sobere begeleiding die ruimte laat voor meerstemmige zang. In het refrein wordt zij bijgestaan door Jennie Lena en Shirma Rouse.
Voorafgaand aan de single-release was Run Away Together al te horen in The Voice of Holland, waar Anouk het nummer uitvoerde als duet met Jennie Lena, destijds een van haar kandidaten. De videoclip werd opgenomen in Amsterdam. De beelden volgen een jong meisje dat door de stad beweegt, afgewisseld met scènes van Anouk zelf. De keuze voor een jong hoofdpersonage leidde tot speculatie over autobiografische verwijzingen, mede doordat het meisje uiterlijk overeenkomsten vertoont met Anouk in haar beginjaren.
Run Away Together stond acht weken in de Top 40. Het nummer bereikte als hoogste positie de 24e plaats.
# 2413 Anouk - Run Away Together
0
geplaatst: 10 januari, 12:31 uur
Als je had geschreven dat dit Anastacia was, dan had ik het ook geloofd.
Ik ben zeker geen Anouk-basher en kan wel naar haar luisteren, maar ik zoek haar werk zelden op.
6,5
Ik ben zeker geen Anouk-basher en kan wel naar haar luisteren, maar ik zoek haar werk zelden op.
6,5
1
geplaatst: 10 januari, 14:43 uur
Wat gemist zie ik maar ik zal ze nog punten geven:
Absolute Beginners een 8.3
Underground een 6.6
Under Pressure een 9.2
Under Pressure Rah Mix een 6.5
Lazarus een 8.5
Run Away Together een 5
Absolute Beginners een 8.3
Underground een 6.6
Under Pressure een 9.2
Under Pressure Rah Mix een 6.5
Lazarus een 8.5
Run Away Together een 5
0
geplaatst: 10 januari, 20:09 uur
Wat Nederlanders denken dat rock is: Kane en Anouk. Ik moet zeggen dat het allemaal nog wel goed geproduceerd is. Zeker vergeleken met onze altijd naar palingpop klinkende producties uit de jaren 70. Maar het is ook gelikt, niet bijster origineel en een goede song hoor ik er ook niet in. Irritatiefactor ligt iets lager dan bij haar bekendste hits: 4,9
1
geplaatst: 10 januari, 20:23 uur
6 (dat pling plong pianootje levert een extra punt op)
Ik hoor dit liever dan Girl en R U kidding me
Ik hoor dit liever dan Girl en R U kidding me
0
geplaatst: 11 januari, 01:16 uur
Faalt m'n geheugen of heb ik deze nog nooit gehoord? Dat laatste ditmaal, de lijsten niet gehaald in BE. 't Is zeker wel OK.
6
6
0
geplaatst: 11 januari, 06:45 uur
Terwijl Anouk met Joost verder gaat. hebben we hier geen actieve herinnering aan maar ook weinig irritatie. Dat zien we terug in de score een 6,03 voor Anouk's Run Away Together.
Nog meer Nederlandse rock. De afgelopen periode even te weinig aandacht gehad voor Top 40 helden die ons ontvallen zijn. Twee groepen verloren in korte tijd zelfs twee (voormalige) leden. In november overleed op 77-jarige leeftijd Henk van Loon, toetsenist van de Leidse powerpopband Tower. Zijn dood volgde enkele maanden na het overlijden van bassist Ben Peterzen. Beide muzikanten maakten deel uit van de bezetting waarmee Tower in 1982 doorbrak met See You Tonight. See You Tonight is geschreven en geproduceerd door het team achter Catapult, dat eerder ook betrokken was bij hits van onder meer Rubberen Robbie, The Surfers, André Hazes en eerder vorig jaar kwamen we ook nog L-Vira tegen.
Dat werkte uitstekend voor acts die eenvoudig te positioneren waren, een duidelijk geluid of imago hadden en makkelijk live en op tv te reproduceren waren. Voor Tower lag dat anders. De band mocht groots klinken, met strijkers en uitgewerkte arrangementen maar er was geen lange termijn opbouw. Het draaide om singles die direct moesten werken. Een aanpak die eigenlijk niet bij Tower paste.
Tower bestond in de succesperiode naast Henk van Loon en Ben Peterzen uit Marian Pijnaker (zang), Cor van der Hoogt (gitaar, zang) en Ton Hoogeboom (drums). De band ontstond in het midden van de jaren zeventig in de Leidse en Haagse muziekscene. Pijnaker voegde zich in 1980 bij de groep. De muziek van Tower vertoonde duidelijke overeenkomsten met de symfonische poprock van Electric Light Orchestra, terwijl de zang van Pijnaker door recensenten werd vergeleken met Kim Wilde.
Marian Pijnaker heeft de afgelopen 10 jaar als zangcoach gewerkt en coachte o.a. Mart Hoogkamer. Ze heeft zich ook een paar keer hier gemeld op MuMe als Tower2014 bij de recensies onder het album Tower - Titan (1982). Als je daar op de link van de Facebook pagina van de band klikt zie je dat 3 leden van Tower een nieuwe zanger zoeken voor een ander project.
See You Tonight werd op 18 januari 1982 gekozen tot NOS Steunplaat in De Avondspits, waar Frits Spits het nummer aankondigde met de uitspraak: “Dit is de power van Tower.” De single bereikte de 11e positie in de Top 40 en stond daar acht weken in genoteerd. De track stond later in het jaar ook op het album Titan. Op dat album stond ook de andere Top 40 hit van Tower, Goin’ Home, dat in augustus 1982 de 15e plaats bereikte in de Top 40. In 1984 viel de band uiteen..
# 2414 Tower – See You Tonight
Nog meer Nederlandse rock. De afgelopen periode even te weinig aandacht gehad voor Top 40 helden die ons ontvallen zijn. Twee groepen verloren in korte tijd zelfs twee (voormalige) leden. In november overleed op 77-jarige leeftijd Henk van Loon, toetsenist van de Leidse powerpopband Tower. Zijn dood volgde enkele maanden na het overlijden van bassist Ben Peterzen. Beide muzikanten maakten deel uit van de bezetting waarmee Tower in 1982 doorbrak met See You Tonight. See You Tonight is geschreven en geproduceerd door het team achter Catapult, dat eerder ook betrokken was bij hits van onder meer Rubberen Robbie, The Surfers, André Hazes en eerder vorig jaar kwamen we ook nog L-Vira tegen.
Dat werkte uitstekend voor acts die eenvoudig te positioneren waren, een duidelijk geluid of imago hadden en makkelijk live en op tv te reproduceren waren. Voor Tower lag dat anders. De band mocht groots klinken, met strijkers en uitgewerkte arrangementen maar er was geen lange termijn opbouw. Het draaide om singles die direct moesten werken. Een aanpak die eigenlijk niet bij Tower paste.
Tower bestond in de succesperiode naast Henk van Loon en Ben Peterzen uit Marian Pijnaker (zang), Cor van der Hoogt (gitaar, zang) en Ton Hoogeboom (drums). De band ontstond in het midden van de jaren zeventig in de Leidse en Haagse muziekscene. Pijnaker voegde zich in 1980 bij de groep. De muziek van Tower vertoonde duidelijke overeenkomsten met de symfonische poprock van Electric Light Orchestra, terwijl de zang van Pijnaker door recensenten werd vergeleken met Kim Wilde.
Marian Pijnaker heeft de afgelopen 10 jaar als zangcoach gewerkt en coachte o.a. Mart Hoogkamer. Ze heeft zich ook een paar keer hier gemeld op MuMe als Tower2014 bij de recensies onder het album Tower - Titan (1982). Als je daar op de link van de Facebook pagina van de band klikt zie je dat 3 leden van Tower een nieuwe zanger zoeken voor een ander project.
See You Tonight werd op 18 januari 1982 gekozen tot NOS Steunplaat in De Avondspits, waar Frits Spits het nummer aankondigde met de uitspraak: “Dit is de power van Tower.” De single bereikte de 11e positie in de Top 40 en stond daar acht weken in genoteerd. De track stond later in het jaar ook op het album Titan. Op dat album stond ook de andere Top 40 hit van Tower, Goin’ Home, dat in augustus 1982 de 15e plaats bereikte in de Top 40. In 1984 viel de band uiteen..
# 2414 Tower – See You Tonight
* denotes required fields.