Muziek / Muziekgames / Ooit in de top 40 - meter #4
0
geplaatst: 11 januari, 08:20 uur
82? Uitstekend jaar! 
Dan moet ik wel een halfje voordeel van de twijfel geven.
7
Dan moet ik wel een halfje voordeel van de twijfel geven.7
2
geplaatst: 11 januari, 09:24 uur
Prima idee .. zo’n Bowie week. Ben op dezelfde dag jarig als The Thin White Duke en da’s toch best een leuk gegeven. Zou ik vandaag mijn geboortedag hebben, dan deel je zo’n dag bijvoorbeeld met Mary J Blige en da’s toch anders.
Afijn, de cijfers:
#2406 Golden Years. 8,5
#2407 Sorrow. 6,7
#2408 Absolute Beginners 9,8
(Mijn favoriete Bowie uit de 80s - en gelukkig hier in de lange versie)
#2409 Underground. 8,3
#2410 Under Pressure 9,5
#2411 RAH mix. 7
(Remixes zijn niet eng - en soms best oké)
#2412 Lazarus. 9
#2413 Run Away Together 4
(Zowaar heeft ze na bijna 30 jaar afgelopen week een track uitgebracht die ik wel op repeat heb staan)
#2414 See You Tonight 6,5
(Hoorde afgelopen week toevallig Chequered Love van de enige echte Kim Wilde. Da’s toch andere koek. Kom er maar in boze dokter ..)
Afijn, de cijfers:
#2406 Golden Years. 8,5
#2407 Sorrow. 6,7
#2408 Absolute Beginners 9,8
(Mijn favoriete Bowie uit de 80s - en gelukkig hier in de lange versie)
#2409 Underground. 8,3
#2410 Under Pressure 9,5
#2411 RAH mix. 7
(Remixes zijn niet eng - en soms best oké)
#2412 Lazarus. 9
#2413 Run Away Together 4
(Zowaar heeft ze na bijna 30 jaar afgelopen week een track uitgebracht die ik wel op repeat heb staan)
#2414 See You Tonight 6,5
(Hoorde afgelopen week toevallig Chequered Love van de enige echte Kim Wilde. Da’s toch andere koek. Kom er maar in boze dokter ..)
1
geplaatst: 11 januari, 09:45 uur
Ries_72 Zowaar heeft ze na bijna 30 jaar afgelopen week een track uitgebracht die ik wel op repeat heb staan
Bedoel je die single met Joost ? En dan doen we Chequered Love later deze week.
2
geplaatst: 11 januari, 11:19 uur
Lekker die powerpop van begin jaren 80. Met een heerlijke feel-good vibe. See You Tonight: 9.
1
geplaatst: 11 januari, 11:27 uur
Ries_72 schreef:
Prima idee .. zo’n Bowie week. Ben op dezelfde dag jarig als The Thin White Duke en da’s toch best een leuk gegeven. Zou ik vandaag mijn geboortedag hebben, dan deel je zo’n dag bijvoorbeeld met Mary J Blige en da’s toch anders.
Prima idee .. zo’n Bowie week. Ben op dezelfde dag jarig als The Thin White Duke en da’s toch best een leuk gegeven. Zou ik vandaag mijn geboortedag hebben, dan deel je zo’n dag bijvoorbeeld met Mary J Blige en da’s toch anders.
Die van mij zijn o.a. David Hasselhoff en Mandy Smith, dat kan dus ook...
In ieder geval nog van harte!!
En dan de cijfers:
Anouk 6,0
Tower 8,0
0
geplaatst: 11 januari, 11:27 uur
Is mij toch wel teveel jatterij (Electric Light Orchestra meets Kim Wilde) om een hoog cijfer toe te kennen. Een gemiddeld cijfer is meer op zijn plaats.
6
6
1
geplaatst: 11 januari, 11:29 uur
Toen deze Tower uitgebracht werd had Kim net 3 singles uit ofzo. Dus dat zal ook wel meevallen.
1
geplaatst: 11 januari, 18:21 uur
# 2414 Tower – See You Tonight: 6
# 2413 Anouk - Run Away Together: 4
# 2412 David Bowie - Lazarus: 9
# 2410 Queen & David Bowie - Under Pressure: 7,5
# 2411 Queen & David Bowie - Under Pressure Rah Mix: 4
# 2408 David Bowie - Absolute Beginners: 6
# 2409 David Bowie - Underground: 5
# 2413 Anouk - Run Away Together: 4
# 2412 David Bowie - Lazarus: 9
# 2410 Queen & David Bowie - Under Pressure: 7,5
# 2411 Queen & David Bowie - Under Pressure Rah Mix: 4
# 2408 David Bowie - Absolute Beginners: 6
# 2409 David Bowie - Underground: 5
0
geplaatst: 11 januari, 20:00 uur
Dit mijn vrouw helemaal geweldig, die geeft de volumeknop een zwiep naar rechts als dit voorbij komt. Was zomaar ineens een dikke hit in 1982. Album schijnt zowaar nog erg goed te zijn. Een soort SF-epos. De echte progrock hoor ik hier nog niet in. Grappig Nederlands hitje dat hier voornamelijk voorbij komt om de andere mevrouw Vortex af en toe ook even een geluksmomentje te geven. Ik vind het net iets te simpel voor een echt hoge score: 7,3
0
geplaatst: 11 januari, 21:42 uur
Dit is natuurlijk een cover van Chequered Love, vermomd in een hyper enthousiast elektrisch verlicht orkestraal jasje.
Het had zo met het plagiaatspelletje van Shaky mee kunnen doen.
Nobody touches Kim!
Maar mocht je nu denken dat ik dit meedogenloos ga affakelen: hell no!
Zelden is het Delftsblauwe wandtegeltje beter goed gejat dan slecht zelf in elkaar geprakt beter van toepassing.
Er is maar een Kim, maar wat is dit ook een gruwelijk onweerstaanbaar lekker nummer.
Freakin'fucking fantastic!
Ik heb het liedje zojuist gewoon tien keer achter elkaar gedraaid. Ja, tien keer en dan de volledige versie van vier minuten.
Tsjonge, ik sta versteld van mijn eigen enthousiasme.
Zie ook wat die zanger/gitarist bij de zangeres doet op 2'27": de deugniet.
In deze clip is die zanger wat kuiser en laat het bij een kusje, maar dat komt omdat het bij, ik vermoed, 'Ren Je Rot' is opgenomen.
Hun enige lp en de eerste twee singletjes staan hier ook "ergens" in de kast, maar ik had dit al in geen mensenleven meer geluisterd.
9
Wendy moet niet piepen over simplisme, maar haar vrouw volkomen gelijk geven.
Het cijfer dat ik later deze week Chequered Love ga geven laat zich raden.
Eigenlijk zou ik een strafpunt moeten geven aan de zangeres, want zangcoach van Mart Hoogkamer? Man man man, wat is zij afgegleden naar het huidige (Twin) Tower(s)-niveau .
Ze geeft haar eigen plaat wel 5*, dus geen last van valse bescheidenheid.
Het had zo met het plagiaatspelletje van Shaky mee kunnen doen.
Nobody touches Kim!
Maar mocht je nu denken dat ik dit meedogenloos ga affakelen: hell no!
Zelden is het Delftsblauwe wandtegeltje beter goed gejat dan slecht zelf in elkaar geprakt beter van toepassing.
Er is maar een Kim, maar wat is dit ook een gruwelijk onweerstaanbaar lekker nummer.
Freakin'fucking fantastic!
Ik heb het liedje zojuist gewoon tien keer achter elkaar gedraaid. Ja, tien keer en dan de volledige versie van vier minuten.
Tsjonge, ik sta versteld van mijn eigen enthousiasme.
Zie ook wat die zanger/gitarist bij de zangeres doet op 2'27": de deugniet.
In deze clip is die zanger wat kuiser en laat het bij een kusje, maar dat komt omdat het bij, ik vermoed, 'Ren Je Rot' is opgenomen.
Hun enige lp en de eerste twee singletjes staan hier ook "ergens" in de kast, maar ik had dit al in geen mensenleven meer geluisterd.
9
Wendy moet niet piepen over simplisme, maar haar vrouw volkomen gelijk geven.
Het cijfer dat ik later deze week Chequered Love ga geven laat zich raden.
Eigenlijk zou ik een strafpunt moeten geven aan de zangeres, want zangcoach van Mart Hoogkamer? Man man man, wat is zij afgegleden naar het huidige (Twin) Tower(s)-niveau .
Ze geeft haar eigen plaat wel 5*, dus geen last van valse bescheidenheid.
1
geplaatst: 11 januari, 22:18 uur
EvilDrSmith schreef:
Eigenlijk zou ik een strafpunt moeten geven aan de zangeres, want zangcoach van Mart Hoogkamer? Man man man, wat is zij afgegleden
Dat mag je haar niet aanrekenen. Dat wist ze toen nog niet Eigenlijk zou ik een strafpunt moeten geven aan de zangeres, want zangcoach van Mart Hoogkamer? Man man man, wat is zij afgegleden
1
geplaatst: 12 januari, 06:20 uur
Beter goed gejat dan slecht zelf in elkaar geprakt en dus een 7,31 voor See You Tonight van Tower.
Zoals ook te lezen is op R.I.P. #2 zijn de Britse muzikanten Andrew Bodnar en Bob Andrews kort na elkaar overleden. Bodnar overleed vorige week en werd 71 jaar. Andrews overleed op 5 juni vorig jaar op 75 jarige leeftijd. Beiden maakten deel uit van The Rumour, de groep die tussen 1976 en 1980 fungeerde als vaste begeleidingsband van Graham Parker, maar daarnaast ook zelfstandig opnam en toerde.
Andrew Bodnar speelde eind jaren zeventig bas bij The Rumour. Hij is daarnaast te horen op Watching the Detectives van Elvis Costello en is medecomponist van I Love the Sound of Breaking Glass van Nick Lowe. Begin jaren tachtig toerde hij als bassist met Thompson Twins en werkte hij als sessiemuzikant met onder meer The Pretenders en Tina Turner. In zijn latere jaren bracht hij muziek uit onder het pseudoniem The Punch House Family.
Bob Andrews speelde binnen The Rumour keyboards en was daarnaast verantwoordelijk voor de arrangementen. Voorafgaand daaraan speelde hij in Brinsley Schwarz. Na zijn periode bij Graham Parker & the Rumour werd Andrews actief als producer voor Stiff Records. In die rol werkte hij onder meer aan Stop the Cavalry van Jona Lewie (kreeg een 7,22 van ons) en There She Goes van The La's. Als sessiemuzikant is hij te horen op I Love the Sound of Breaking Glass, op Right Back Where We Started From van Maxine Nightingale en met zijn prominente Hammond-orgelpartij op Stop van Sam Brown (een 7,22).
The Rumour bracht eigen werk uit bij Stiff Records, waaronder het album Frogs, Sprouts, Clogs and Krauts. Daarop stond ook de single Frozen Years. Ik ga even RonaldjK (een tikje aangepast en ingekort) citeren bij zijn recensie van dat album:
Frozen Years stond in 1979 drie weken genoteerd in de Nederlandse Top 40 en bereikte daarin de 34e plaats. Voor zover bekend was Nederland het enige (grote) muziekland waar het nummer de Top 40 haalde.
# 2415 The Rumour - Frozen Years
Zoals ook te lezen is op R.I.P. #2 zijn de Britse muzikanten Andrew Bodnar en Bob Andrews kort na elkaar overleden. Bodnar overleed vorige week en werd 71 jaar. Andrews overleed op 5 juni vorig jaar op 75 jarige leeftijd. Beiden maakten deel uit van The Rumour, de groep die tussen 1976 en 1980 fungeerde als vaste begeleidingsband van Graham Parker, maar daarnaast ook zelfstandig opnam en toerde.
Andrew Bodnar speelde eind jaren zeventig bas bij The Rumour. Hij is daarnaast te horen op Watching the Detectives van Elvis Costello en is medecomponist van I Love the Sound of Breaking Glass van Nick Lowe. Begin jaren tachtig toerde hij als bassist met Thompson Twins en werkte hij als sessiemuzikant met onder meer The Pretenders en Tina Turner. In zijn latere jaren bracht hij muziek uit onder het pseudoniem The Punch House Family.
Bob Andrews speelde binnen The Rumour keyboards en was daarnaast verantwoordelijk voor de arrangementen. Voorafgaand daaraan speelde hij in Brinsley Schwarz. Na zijn periode bij Graham Parker & the Rumour werd Andrews actief als producer voor Stiff Records. In die rol werkte hij onder meer aan Stop the Cavalry van Jona Lewie (kreeg een 7,22 van ons) en There She Goes van The La's. Als sessiemuzikant is hij te horen op I Love the Sound of Breaking Glass, op Right Back Where We Started From van Maxine Nightingale en met zijn prominente Hammond-orgelpartij op Stop van Sam Brown (een 7,22).
The Rumour bracht eigen werk uit bij Stiff Records, waaronder het album Frogs, Sprouts, Clogs and Krauts. Daarop stond ook de single Frozen Years. Ik ga even RonaldjK (een tikje aangepast en ingekort) citeren bij zijn recensie van dat album:
Met deze plaat werd afstand genomen van pubrock. Ik hoorde de onderkoelde new wave van single Frozen Years en was er meteen aan verknocht. Gezongen door Martin Belmont, enkele jaren eerder actief bij Duck Deluxe. TopPop toonde de zelfgemaakte clip, met een kneuterig script waarbij de groep bij badhokjes staat te playbacken en wordt bedreigd door een sluipschutter. Het zwembad in de clip kan wel eens het Hilversumse Crailoo zijn geweest, ontworpen door bouwmeester Dudok, tot 1984 in gebruik.
In eigen land had men geen verkoopsucces en dus is het extra leuk dat er in Nederland wél enig succes was, al haalde de elpee ook hier niet de albumlijst. Dan blijkt dit bovendien een heel aangenaam album te zijn, met tien nummers die meestal niet zo lang duren: het betere lied met kop en staart, sterk in melodie en goed uitgevoerd. Stevige kwaliteitspop en vriendelijke rock. Dit bij het pubrock- en punklabel Stiff.
In eigen land had men geen verkoopsucces en dus is het extra leuk dat er in Nederland wél enig succes was, al haalde de elpee ook hier niet de albumlijst. Dan blijkt dit bovendien een heel aangenaam album te zijn, met tien nummers die meestal niet zo lang duren: het betere lied met kop en staart, sterk in melodie en goed uitgevoerd. Stevige kwaliteitspop en vriendelijke rock. Dit bij het pubrock- en punklabel Stiff.
Frozen Years stond in 1979 drie weken genoteerd in de Nederlandse Top 40 en bereikte daarin de 34e plaats. Voor zover bekend was Nederland het enige (grote) muziekland waar het nummer de Top 40 haalde.
# 2415 The Rumour - Frozen Years
* denotes required fields.