Bob Dylan een 9.7

Stones een 6.5

Niet zo'n groot verschil als de vorige maar alsnog is het origineel veel beter

Wat Edgar18 zegt....
Dylan 10
Stones 6

Bob Dylan: 8,0
Rolling Stones: 7,5

Dylan: 9.5
Stones: 6.4

Even de administratie bijwerken:

# 1920 Nelly Furtado - Powerless (Say What You Want)
21 hits??? Ik had werkelijk geen idee. Als je had geschreven dat Nelly's hitmachine na drie hitjes was opgedroogd, dan had ik het ook geloofd. Ik dacht dat ik haar tweede album hier nog ergens heb liggen ('Folklore' uit 2003), maar mijn digitaal archief zegt: "Neen." Nouja, dan niet.
Vrolijk en prettig liedje: niet vervelend, niet opzienbarend, maar kan er goed naar luisteren. Ik krijg associaties met Alanis Morissette (qua vibe een beetje, een béétje, 'Hand In My Pocket' op 78 toeren).
Cijfer stijgt na meerdere keren luisteren steeds een paar tienden. Met dank aan de banjo.
7,4

# 1921 Kelis - Trick Me
Ik scan in 50Tracks' verhaal woorden als R&B, Nas, Britney Spears, tropische laid-back muziek. Nou, toen was ik er eigenlijk bij voorbaat al wel klaar mee.
Oh, toch niet. Sexxxy lekkâh! Zeker als je haar niet 'trick' maar 'take' hoort zingen.
Op een hete zomerdag zou de score wrs nog hoger uitvallen.
(En nu zie ik dat zelfs in deze muzikale exotische uithoek koosknook en ik elkaar toch weer vinden. Hoe grappig toch eigenlijk)
7

Simon & Garfunkel versus Disturbed
Haha, eindelijk! De battle der battles. De muzikale polarisatie to the max. FvD versus PvdD in een toonladder. What took you so long?
Alhoewel... daarvoor is dit toch niet de juiste battle. Het had de normale versie van Disturbed moeten zijn.

Ik vind het wel amusant alle haat over Disturbed te lezen, in welke bubble dan ook. Ook in metalkringen.
Daarentegen weet ik, net als met Nirvana van afgelopen week, nog precies waar ik de oorspronkelijke coverversie van Disturbed voor het eerst hoorde.
Ik liep in kringloopwinkel Kraayenest wat te snuffelen toen dit nummer voorbij kwam. Ik was als struck by lightning. Ik vond het een hele vette versie van een toch al prachtig liedje. Een van die zeldzame keren dat "ik weet waar ik was toen ik het voor het eerst hoorde". Ik vind 'em net zo goed als de twee versies van P&S.
Deze 'Cyril remix' kan ik me ook nog herinneren, maar toen zat ik gewoon met mijn luie reet achter mijn pc. En liep ik langzaamaan rood aan.

Goed verhaal van Titmeister.

# 1923 Simon & Garfunkel - The Sounds Of Silence (electric)
8,5
# 1922 Disturbed - The Sound Of Silence - Cyril Remix
1 (de grom ergens aan het einde trekt het cijfer nog op naar een 1)

(Simon & Garfunkel - The Sounds Of Silence (acoustic): 9)
(Disturbed - The Sound Of Silence, de originele cover: 8,5)

Heet jij dan geen Johannes, maar Adrie?

Ome Bob verses The Stones
Ach ja, de meest overschatte zanger in de popmuziekgeschiedenis. Had hij het maar bij zijn teksten gelaten, dan had hij in het rijtje gestaan van Jack Kerouac, Allen Ginsberg en William S. Burroughs.
Maar nee, hij moest zo nodig zijn teksten gaan zingen. Ach, het leverde soms iets prachtigs op, maar het was eerder een springplank voor veel betere zangers (Joan Baez ).
Dat is ook Mick wel, een (veel) betere zanger, maar deze uitvoering is nogal laf en ongeïnspireerd. Alsof je in de kroeg een beetje aangeschoten mee zit te brallen met Ome Bob.
De beste (bekende) versie is met afstand deze versie. Now that's what I call blow the original to smithereens!

# 1925 Bob Dylan - Like A Rolling Stone
6,5
# 1924 The Rolling Stones - Like A Rolling Stone
5,5

Simon & Garfunkel - 8
Disturbed - 2
Bob Dylan - 9
The Rolling Stones - 7

50tracks


Paul Simon heeft geen smaak. Bizar dat hij z'n goedkeuring heeft gegeven voor dit wanstalstig gedrocht, hé?

Bob Dylan - Like A Rolling Stone 5,8
The Rolling Stones - Like A Rolling Stone 5,9

Dylan (kan schrijven en dichten als de beste maar zijn stem klinkt altijd nasaal en erg matig) - 7,1
Stones - zonder ziel - 5,9

Bob Dylan - Like A Rolling Stone: 10
The Rolling Stones - Like A Rolling Stone: 7,5

Disturbed - The Sound Of Silence - Cyril Remix : 1,0
Simon & Garfunkel - The Sounds Of Silence : 8,0

The Rolling Stones - Like A Rolling Stone : 7,0
Bob Dylan - Like A Rolling Stone : 8,5

Bob Dylan: 7,3
Rolling Stones: 6,1

Bob Dylan - Like A Rolling Stone: 9,5
The Rolling Stones - Like A Rolling Stone: 8

# 1925 Bob Dylan - Like A Rolling Stone: 8
# 1924 The Rolling Stones - Like A Rolling Stone: 4,5

# 1925 Bob Dylan - Like A Rolling Stone: 9,5
# 1924 The Rolling Stones - Like A Rolling Stone: 6,9

Bob Dylan: 7.5
Rolling Stones: 6.5

Bob Dylan: 8
Rolling Stones: 5

Beide een 5.

Bob Dylan: 7,5
Rolling Stones: 7

Bob Dylan: 9
Rolling Stones: 5,5

Langdradig nummer

Dylan: 5
Stones: 4

Bob Dylan: 7,25 (klinkt aardig maar gaat te lang door, en die stem is al eerder genoemd)
Rolling Stones: 5 (voegt niets toe, de mondharmonicasolo is niet erg geslaagd)

Bob 6,5
Stones 6,3

Bob Dylan - Like A Rolling Stone: 8,0
The Rolling Stones - Like A Rolling Stone: 7,5

Bob Dylan leek lange tijd de Top 10 in te schieten maar hoe meer stemmen er binnen kwamen des te lager werd het gemiddelde. Met een 8,14 staat zijn versie van Like A Rolling Stone op de 50ste plaats. Achter de single waar hij zijn muzikanten mee moest delen The Sounds Of Silence van Simon & Garfunkel die inmiddels op 8,24 uitkomt. The Stones halen, zeker voor hun doen, een bescheiden 6,42. De laagste score voor een Stones single tot nu toe.



In 1968 had Roy Wood, gitarist, zanger en songwriter van The Move, het idee om een nieuwe band op te richten die violen, cello’s, contrabassen, hoorns en houtblazers zou gebruiken om hun muziek een klassiek geluid te geven. Ze zouden zo verder gaan waar de Beatles gebleven waren. Woods benaderd Jeff Lynne, toen nog frontman van collega-groep The Idle Race, uiteindelijk accepteerde Lynne de uitnodiging om lid te worden, op voorwaarde dat ze hun energie op het nieuwe project zouden richten.

In juli 1970, toen Wood meerdere cello's toevoegde aan een door Lynne geschreven nummer dat bedoeld was als Move B-kant, werd het nieuwe concept werkelijkheid en werd 10538 Overture het eerste nummer van Electric Light Orchestra. Het kwam op het titelloze debuutalbum. Het album werd in maart 1972 in de Verenigde Staten echter uitgebracht als No Answer. De naam werd gekozen nadat een secretaris van de Amerikaanse platenmaatschappij had geprobeerd het Britse bedrijf te bellen om de naam van het album te achterhalen. Ze waren niet beschikbaar, dus liet ze een briefje achter met de tekst No Answer.

10538 Overture werd een Britse top tien-hit. Allerlei problemen met name met de manager zorgde ervoor dat Woods ELO verliet om Wizzard op te richten. Lynne zette Electric Light Orchestra samen met Bevan, Edwards, Gibson en Tandy voort. De band bracht begin 1973 het album ELO 2 uit, dat hun tweede Britse top 10 en hun eerste Amerikaanse hitsingle opleverde. Een uitgesponnen versie van de Chuck Berry-klassieker Roll Over Beethoven, waarin ook de eerste maten van het eerste deel van Beethovens Vijfde symfonie waren verwerkt.

Showdown werd in 1973, geschreven door Jeff Lynne. Het werd uitgebracht als single en bereikte nummer 12 in de Britse hitlijsten. In de VS verscheen het nummer op het album On The Third Day, terwijl het in het VK een jaar later op hun eerste compilatiealbum Showdown werd uitgebracht.

Het nummer markeerde een stijlverandering voor ELO, met een funkachtige beat en gebruik van een clavinet, wat hen een vernieuwd geluid gaf. John Lennon was fan van het nummer en noemde ELO de "Son Of Beatles". Hij beschreef Showdown als een mix van Marvin Gaye’s I Heard It Through The Grapevine en Lou Christie’s Lightnin' Strikes, met een vleugje I Am The Walrus.

Marc Bolan van T. Rex was aanwezig bij de opnamesessies en leende zijn Gibson Firebird-gitaar aan Lynne voor het instrumentale deel van het nummer, maar speelde zelf niet mee op. Showdown stond in 1974 vier weken in de Top 40 met een piek op nummer 28. de band noemde zich toen nog The Electric Light Orchestra. Hierna werd het Electric Light Orchestra. In totaal stond Electric Light Orchestra 16 keer in de Top 40.

En even een totaal onzinnig feitje. Veel bronnen vermelden het nummer als een Single Edit, wat lijkt te impliceren dat er ook een alternatieve albumversie is uitgebracht. De originele singleversie en de versies die op het On The Third Day-album verschenen, zijn echter allemaal dezelfde versie. Om totale verwarring te creeëren, was de originele single in de VS een versie van het nummer waarbij simpelweg eerder op de fade knop was gedrukt. Deze vroege fade verminderde de duur van het nummer van 4:11 naar 3:47. En het is deze bewerking die ook voorkomt op een aantal ELO's Greatest Hits-album. Maar voor ons gemak, het is gelukkig allemaal hetzelfde nummer.

# 1926 Electric Light Orchestra - Showdown

8,25

7.8

7

6.4

5

Bob Dylan 4

Rolling Stones 6,4

ELO 6,7