Twee stuks neergepend, nog vijf te schrijven (morgen Orson Hentschel en Krang, denk ik)

Sandwell District - Fabric 69 (2013) [Teunnis]

Deze mix werd vanwege mijn hoge stemmen bij Kangding Ray (tip van GrafGantz in een vorige editie van dit spelletje) en Plastikman door Teunnis aan mij getipt. Van die releases sprak vooral de repetitieve, minimale sound mij aan. Dit album is wat dat betreft niet van een ander slag: minimal it is (overigens niet het enige minimal-album deze editie)
Het album komt langzaam op gang, en blijft lange tijd vrij minimaal: de verandering zit 'm in de nuances die steeds verder en extremer worden doorgevoerd. Gedurende het album raakte ik vaak in een soort passieve luisterstand: ik luisterde niet meer met mijn volle bewustzijn, maar werd wel passief meegesleept door de repetitieve onderstroom.
Het hoogtepunt van het album wordt aan het einde van Untold - The Motion Dance ingezet, en wordt doorgetrokken in het wakkerschuddende Surgeon, dat de weg plaveit voor mijn favoriete, (toevallig ook enige) herkenningsmoment van dit album: het stuk met Mark Ernestus/BBC (Shang. Elec.). In deze mix, die toch vooral een donker een droge sound kent, blijkt de levendige zangstem van BBC mijn sleutelmoment van de mix.
Fijn en bezwerend album, een toffe nachtclub in je koptelefoon. 4,0*

Animal Collective - Strawberry Jam (2007) [Ploppesteksel]

De band Animal Collective is altijd een beetje langs me heengegaan. Ik heb ze eenmaal live gezien op Rewire, waar ze (deels door het slechte geluid) niet echt uit de verf kwamen. De albums heb ik niet zo vaak gedraaid. Vanwege het ontbreken van de band in mijn stemlijst, werd het album Strawberry Jam mij door Ploppesteksel getipt. Prima kans om de band te herkansen.
Van AC spreekt me de opzwepende en experimentele electronica het meest aan: bijvoorbeeld het lichtgeflipte intro van een track als Peacebone, of het verstoren van het in het begin rustgevende ritme van Derek, dit vervangend door een enigszins verontrustende ritmesectie, doen me de oren spitsen. Het probleem zit 'm voor mij echter in de lichtlullige zanglijnen. Door hun jolige karakter kunnen de vrolijke indiezangpartijen me eigenlijk zelden bekoren: ze grijpen me niet, slepen me nergens mee, doen op emotioneel vlak niets met me. Er gebeurt genoeg interessants en experimenteels in de electronica, maar dat wordt enigszins gedevalueerd door de mij veel te vluchtige stuiterbalzangmelodieën, die het geheel voor mij ontdoen van intensiteit. Enkele momenten, wanneer een van de zangers overgaat op halfschreeuwen, verbazen me en doen me vermoeden dat met een andere soort zang dit album me een stuk beter was bevallen.
Ik snap enigszins wat mensen tof vinden aan AC, en deel de mening wel op het gebied van de electronica en de tracks zelf, maar door de stuiterbalzang zal er tussen mij en de band helaas geen klik komen, vrees ik. 2,5*
Niettemin bedankt voor de tip, het was wel degelijk een hiaat in mijn stemlijst.


De tipperbeoordeling:

4,20* - 04,2 / 01 / 06 - GrafGantz
4,20* - 08,4 / 02 / 05 - Snoeperd
4,10* - 08,2 / 02 / 05 - The Scientist
3,90* - 15,6 / 04 / 03 - Teunnis
3,85* - 7,90 / 02 / 05 - deric raven
3,80* - 03,8 / 01 / 06 - hoi123
3,70* - 07,4 / 02 / 05 - Masimo
2,75* - 08,5 / 03 / 04 - Ploppesteksel

De gebruikerbeoordeling:

4,10* - 12,3 / 03 / 04 - GrafGantz
3,85* - 07,7 / 02 / 05 - Ploppesteksel
3,81* - 26,7 / 07 / 00 - deric raven
3,60* - 10,8 / 03 / 04 - hoi123
3,25* - 06,5 / 02 / 05 - Masimo
0,00* - 00,0 / 00 / 07 - Teunnis
0,00* - 00,0 / 00 / 07 - Snoeperd
0,00* - 00,0 / 00 / 07 - The Scientist

Afgaande op je mening over de zang bij AC ben je waarschijnlijk geen groot Beach Boys liefhebber

Klopt

De boodschap is duidelijk: bij een volgende editie krijg ik alleen nog tips .

Ik hoop overigens vandaag mijn review over Eric's Trip te kunnen posten en morgen of overmorgen eentje over Helena Hauff. Maar de deadline halen zit er voor mij dus ook niet in, al lijkt me dat niet heel erg. Zo lang je alle albums aandachtig beluistert en ooit (niet over 5 jaar) je mening kort neerpent, vind ik het best oké.

Snoeperd tipte mij Lhasa - La Llorona (1998)

Vierde album dat ik bespreek en ook dit is een blijvertje. Wel een gewaagde keuze eigenlijk, ik ben wat muziek betreft normaal niet zo multiculti ingesteld en blijf vaak weg van wat men "wereldmuziek" noemt (vreemde term overigens, maar dit terzijde). De naam Lhasa heb ik trouwens wel eens langs zien komen op MuMe, maar ik wist zo weinig van deze dame dat ik pas recent ontdekt heb dat ze al enige jaren geleden het tijdige voor het eeuwige heeft verruild. Eeuwig zonde wat mij betreft.

Probleem dat ik vaak met dit soort muziek heb is dat ik een persoonlijke klik mis omdat ik geen flauw idee heeft waar er over gezongen wordt. Ook hier heb ik dat een beetje, maar tegelijkertijd geloof ik werkelijk alles wat mevrouw me smachtend toezingt, al is mijn kennis van de Spaanse taal non existento. Bij het album zie ik terechte vergelijkingen met een band als Calexico, maar vreemd genoeg hoor ik er ook flink wat saudade in, terwijl dat toch echt Portugees is. Een spannend, broeierig album, vol melancholiek. En bij tijd en wijle om te huilen zo mooi. Maar waar ze het allemaal over heeft, José mag het weten...

Cijfer: 3,9*

De tipperbeoordeling:

4,20* - 04,2 / 01 / 06 - GrafGantz
4,10* - 12,3 / 03 / 04 - Snoeperd
4,10* - 08,2 / 02 / 05 - The Scientist
3,90* - 15,6 / 04 / 03 - Teunnis
3,85* - 7,90 / 02 / 05 - deric raven
3,80* - 03,8 / 01 / 06 - hoi123
3,70* - 07,4 / 02 / 05 - Masimo
2,75* - 08,5 / 03 / 04 - Ploppesteksel

De gebruikerbeoordeling:

4,05* - 16,2 / 04 / 03 - GrafGantz
3,85* - 07,7 / 02 / 05 - Ploppesteksel
3,81* - 26,7 / 07 / 00 - deric raven
3,60* - 10,8 / 03 / 04 - hoi123
3,25* - 06,5 / 02 / 05 - Masimo
0,00* - 00,0 / 00 / 07 - Teunnis
0,00* - 00,0 / 00 / 07 - Snoeperd
0,00* - 00,0 / 00 / 07 - The Scientist

The Scientist tipte mij Love Tara van de Canadese band Eric's Trip.

Dit was vooralsnog het moeilijkste album om te beoordelen hoewel ik deze net de meeste luisterbeurten heb gegeven. "How come it upsets you so?" uit opener Behind The Garage zou een vraag zijn die ik maar al te graag zou krijgen over eender welk album. Enige probleem is dat Eric's Trip me allesbehalve upset. Ik word er warm noch koud van. Desondanks zijn er genoeg elementen aanwezig die me zouden moeten kunnen overtuigen. Daarbij denk ik ten eerste aan het feit dat het een tegendraads lo-fi rockplaat van begin jaren '90 is. Muzikaal ligt het me dus meestal wel, al vind ik dat er net wat te vaak uit hetzelfde vaatje wordt getapt, alsof twee dezelfde trucjes steeds weer herhaald worden. Genoeg afwisseling is er voor mij althans niet, tenzij in tracklengtes.

Helaas zijn de korte tracks niet scherp genoeg om mijn aandacht altijd weer op scherp te zetten. Dat gebeurt slechts af en toe als de zangeres weer eens half mompelend uit de hoek komt (bv. Secret For Julie, helaas niet bij het stevigere Blinded) of wanneer er een mooie samenzang plaatsvindt (bv. Spring) of als een catchy riff met emotionele diepgang wordt gebruikt (bv. Frame, wat ik het beste nummer van de plaat vind; ik ben kennelijk de enige. Mijn andere twee favorieten, Behind The Garage en Secret For Julie, doen het op MuMe ook goed.)

Hoe graag ik dit ook écht tof wil vinden, sta ik in feite wat onverschillig tegenover dit plaatje. Het stoort me nergens en anderzijds word ik zelden van m'n sokken geblazen. Dat laatste is bijzonder jammer. Sowieso is het wel een oerdegelijke en sympathieke plaat die volgens mij de kracht bezit om je - in z'n geheel, niet met losse nummers - compleet in te palmen. Net daarom dat ik het kansen ben blijven geven... Ach, je kan niet alles hebben.

Cijfer: 3,3*

De tipperbeoordeling:

4,20* - 04,2 / 01 / 06 - GrafGantz
4,10* - 12,3 / 03 / 04 - Snoeperd
3,90* - 15,6 / 04 / 03 - Teunnis
3,85* - 7,90 / 02 / 05 - deric raven
3,83* - 11,5 / 03 / 04 - The Scientist
3,80* - 03,8 / 01 / 06 - hoi123
3,70* - 07,4 / 02 / 05 - Masimo
2,75* - 08,5 / 03 / 04 - Ploppesteksel

De gebruikerbeoordeling:

4,05* - 16,2 / 04 / 03 - GrafGantz
3,81* - 26,7 / 07 / 00 - deric raven
3,66* - 11,0 / 03 / 04 - Ploppesteksel
3,60* - 10,8 / 03 / 04 - hoi123
3,25* - 06,5 / 02 / 05 - Masimo
0,00* - 00,0 / 00 / 07 - Teunnis
0,00* - 00,0 / 00 / 07 - Snoeperd
0,00* - 00,0 / 00 / 07 - The Scientist

Ik heb morgen een hele dag vrij, en ik heb alles al genoeg beluisterd voor een beoordeling en deftige recensie. Ik denk dus dat ik de deadline net aan ga halen

Orson Hentschel - Feed the Tape (2016) [GrafGantz]

Ook GrafGantz was klaarblijkelijk van mening dat er wat meer minimal in mijn stemlijst zou mogen verschijnen. Ongetwijfeld was het om die reden dat hij mij Feed the Tape van Orson Hentschel tipte: maniakale repetitieve ritmes stuwen de plaat op hardnekkige wijze voort, dienende als basis voor oa blazers en violen die worden ingezet voor het creeren van een onheilspellende sfeer. Dit in dien mate overtuigend neergezet dat het zeer tot de verbeelding spreekt, waardoor het voor een auditief stuk iets opvallend cinematografisch heeft gekregne - de plaat zou als soundtrack voor een bloedstollende film niet misstaan.
Hoe overrompelend ik de plaat ook vind, toch nog twee punten waarop de plaat nog beter had gekund: allereerst spreken de mij te pathetische/kitscherige operazangpartijen (op Florence) me niet erg aan, en maken het dat de gezochte mysterieuze sfeer er te dik bovenop ligt. Daarnaast had ik naarmate de plaat vorderde wellicht op een interessante verandering van geluid gehoopt, wellicht een climax of een toenemende zwartgallig (harder) geluid - zoals wél in het slotnummer wordt gerealiseerd. Als een dergelijke verandering van geluid eerder op de plaat was ingezet en langer was doorgezet, was ik nog enthousiaster geweest: op de een of andere manier lijkt het middenstuk van de plaat net iets te lang, terwijl het laatste nummer een verandering van stijl lijkt te beloven (remmen los!), maar dat een vervolg hierop vervolgens uitblijft.
Ondanks de hierbovenstaande kritieken (waarvoor ik meer woorden gebruik dan voor de regels waarin ik mijn enthousiasme tracht te beschrijven) vond ik de plaat voornamelijk erg indrukwekkend en overrompelend. Zeer geslaagde tip: 4,2*

André Manuel - Krang [deric raven]

Niet alleen tipte deric raven een mij onbekende plaat, ook leerde hij mij een nieuw woord: Krang (binnenstebuiten). Mooie folkplaat van Nederlandse bodem: door zijn verhalende, goede teksten en
mooie melodieen toont Manuel zich wat mij betreft geen nar, maar op z'n minst een minstreel! Het album schurkt soms haast tegen kleinkunst (zeker door de redelijk moralistische teksten) aan, maar wordt door Manuels enigszins onbeholpen en ongelikte stem gelukkig niet kneuterig. Het absolute hoogtepunt - en daar zal ik niet de enige in zijn - is het donkere uitvaartlied Kraaien, waarop Manuels rauwe stem m.i. het beste tot zijn recht komt, ook tekstueel en qua sfeer zeer geslaagd. De manier van zingen en de instrumentatie doen soms wat denken aan een iets subtielere Tom Waits, geen vervelende associatie.

Fijn album, zeker iets dat door meer Nederlanders mag worden opgepikt. 3,8*

De tipperbeoordeling:

4,20* - 08,4 / 02 / 05 - GrafGantz
4,10* - 12,3 / 03 / 04 - Snoeperd
3,90* - 15,6 / 04 / 03 - Teunnis
3,90* - 11,7 / 03 / 04 - deric raven
3,83* - 11,5 / 03 / 04 - The Scientist
3,80* - 03,8 / 01 / 06 - hoi123
3,70* - 07,4 / 02 / 05 - Masimo
2,75* - 08,5 / 03 / 04 - Ploppesteksel

De gebruikerbeoordeling:

4,05* - 16,2 / 04 / 03 - GrafGantz
3,81* - 26,7 / 07 / 00 - deric raven
3,66* - 11,0 / 03 / 04 - Ploppesteksel
3,63* - 14,5 / 04 / 03 - Masimo
3,60* - 10,8 / 03 / 04 - hoi123
0,00* - 00,0 / 00 / 07 - Teunnis
0,00* - 00,0 / 00 / 07 - Snoeperd
0,00* - 00,0 / 00 / 07 - The Scientist

- Real Estate - Days (hoi123)

Hoi123 tipte mij dit album vanwege mijn liefde voor gitaarpop en de gedeelde liefde voor de Arctic Monkeys en The Strokes. Echter is dit wat zalvender en melodieuzer. Helaas heb ik bij gitaarpop/rock blijkbaar toch die energie nodig, want tussen dit album en mij wil het nog niet zo boteren. Het klinkt mij allemaal iets te flauwtjes en gezapig. En een heel album melodieuze popnummertjes werkt hier niet zo goed en mijn aandacht is na de eerste helft van het album toch wel weg. Toch staan er zeker wel wat mooie nummers op, maar echt nummers waarvan ik ondersteboven geraak staan er toch niet op. Zo'n nummer als It's Real, het populairste nummer van het album had in theorie een fijn nummer kunnen zijn, maar het té stadionpop achtige refrein staat me erg tegen. De relaxede gitaartokkelnummers als Kinder Blumen vind ik dan eigenlijk het sterkste. Wie weet komt het nog goed en vallen de melodieën nog op zijn plaats, maar nu helaas nog niet. Ik moet ook wel zeggen dat mijn smaak de laatste jaren best wel wat veranderd is en dat ik erachter ben gekomen dat ik gitaarbandjes het liefst wat ongepolijster heb, dit is me net wat te glad geproduceerd.

2,5*

William Onyeabor - Who Is William Onyeabor? (Masimo)

Van Masimo verwachtte ik weer een anderstalig album, die me tot nu toe zo goed bevallen zijn. Maar dit potje ging hij voor waat anders en dat pakt ook helemaal niet slecht uit. En alsnog is het best een gewaagde tip, aangezien ik zo goed als niet thuis ben in de funk. Ik kom niet verder dan Herbie Hancock, Parliament en wat andere funk. Echter weet Masimo me een erg vermakelijke funkplaat te tippen die ik aan mijn collectie kan toevoegen. Het plezier spat er van af en dit album is op meerdere manieren luisterbaar. Als je aandachtig luistert vallen er vele details in te ontdekken en is het een erg mooie trip van een uur. Maar het is ook een album die je prima op de achtergrond kan luisteren en dat maakte dit samen met het nieuwe album van The Avalanches een van mijn zomeralbums die niet alleen bij mij goed viel, maar ook bij m'n vrienden. Een extra succesvolle tip dus. De tracks waarin het orgel veelvuldig gebruikt worden zijn genieten geblazen. Tussen de tracks is er genoeg afwisselen maar binnen de meestal tien durende tracks is het juist die eentonige groove waarin vol over geïmproviseerd wordt dat me zo bevalt.

4*

New Fast Automatic Daffodils – Pigeonhole (deric raven)

Toen ik de beschrijving las, dacht ik al dat dit me zou kunnen gaan bekoren. Een album die een beetje tussen de post-punk en punk balanceerd en bol staat van de groovende nummers met heerlijke gitaarriffjes. Het album heeft ook een bepaalde loomheid die uitstekend bij het zomerweer past. De zanger zingt lekker nonchalant en lijkt af en toe expres een beetje achter te lopen op de maat. Van die doorratelende nummers als Get Better, Fishes Eyes, Amplifier en Penguins (weet niet of het een bonustrack is maar vind het in ieder geval een van de topnummers van het album) zijn het fijnst. Ik kan hier nog een heel stuk over neerpennen maar ik zal maar gewoon zeggen dat dit album een blijvertje is en nog vaak hard door mijn stereo te horen zal zijn.

4,4*

De tipperbeoordeling:

4,20* - 08,4 / 02 / 05 - GrafGantz
4,10* - 12,3 / 03 / 04 - Snoeperd
4,03* - 16,1 / 04 / 03 - deric raven
3,90* - 15,6 / 04 / 03 - Teunnis
3,83* - 11,5 / 03 / 04 - The Scientist
3,80* - 11,4 / 03 / 04 - Masimo
3,15* - 06,3 / 02 / 05 - hoi123
2,75* - 08,5 / 03 / 04 - Ploppesteksel

De gebruikerbeoordeling:

4,05* - 16,2 / 04 / 03 - GrafGantz
3,81* - 26,7 / 07 / 00 - deric raven
3,66* - 11,0 / 03 / 04 - Ploppesteksel
3,63* - 14,5 / 04 / 03 - Masimo
3,63* - 10,9 / 03 / 04 - Snoeperd
3,60* - 10,8 / 03 / 04 - hoi123
0,00* - 00,0 / 00 / 07 - Teunnis
0,00* - 00,0 / 00 / 07 - The Scientist

Snoeperd tipte mij Recondite - Hinterland (2013)

Het album begint voorzichtig, alsof Recondite nog wat aan het aftasten is. Niet voor hemzelf, maar richting de luisteraar. Het klinkt bijna verlegen. Alsof hij nog niet meteen alles prijs durft te geven, maar eerst zeker wilt weten dat de luisteraar bereid is met hem mee te gaan. Na drie nummers komt het album wat meer los. Dance als genreaanduiding is dan ook vanaf hier op zijn plaats. Af en toe doet het zelfs denken aan de organische house van Dominik Eulberg, mede omdat ook hier natuurgeluiden worden geïntegreerd in de muziek. Maar Recondite heeft een breder en vooral rauwer klankenpalet. Op Abscondence werkt de combinatie van het rauwe en organische geluid het best. Net als een aantal landgenoten (denk bijvoorbeeld ook aan een Pantha du Prince) probeert Recondite je mee te brengen naar de natuur en dat lukt hem heel goed. Als je je ogen dichtdoet zie je het Zuid-Oost-Duitse landschap voor je. Uiteindelijk duurt de plaat wel wat te lang. Ik kwam er overigens vandaag achter dat ik hem misschien nog ga zien tijdens ADE (op een avond met ook Richie Hawtin en Maya Jane Coles).

3,9*

The Scientist tipte mij The Mahavishnu Orchestra - The Inner Mounting Flame (1971)

Een zeer logische tip, want niet alleen kennen we bandleider en gitarist John McLaughlin van zijn bijdragen aan In a Silent Way en Bitches Brew, ook doen zijn composities me soms nogal denken aan de jazzgekte van Frank Zappa. En om het helemaal af te maken zit er ook nog eens een elektrische viool in. Die rol van elektrische viool wordt overigens later overgenomen door niemand minder dan Jean-Luc Ponty, en zo is de cirkel rond (Ponty speelde ook voor Zappa). Dan nu over het album zelf. Het album opent meteen ijzersterk met Meeting of the Spirits. Het is eigenlijk net Zappa in zijn jazz fusion tijden, maar dan in een versnelling hoger. Halverwege het derde nummer begint het wat te veel van het goede te worden. Het tempo ligt onwijs hoog en het is nog meer gepriegel dan Zappa. Waar Hot Rats soms wat groovende, haast funky rustpunten heeft, probeert John McLaughlin de rust te brengen met A Lotus on Irish Streams. Geen succes naar mijn idee, al was het rustpunt wel noodzakelijk. Daarna gaan we weer bijna een kwartier in een ongenadig tempo verder waar we gebleven waren. En opnieuw wordt er eigenlijk al te laat de rust gepakt in You Know, You Know. Het werkt voor mij niet echt op deze manier. Zappa wist in de nummers zelf de rust te bewaren, Miles Davis maakte goed gebruik van stiltes, maar John McLaughlin holt maar door en komt er elke keer vijf minuten te laat achter dat de luisteraar het niet heeft bij kunnen houden - althans, ik niet - en gaat dan even compleet stilstaan om vervolgens weer te hard door te lopen. Jammer, want het gitaarspel van John McLaughlin is heerlijk en op momenten benaderen de composities het niveau van Zappa en Davis.

3,3*

Ploppesteksel tipte me Motor City Drum Ensemble - DJ-Kicks (2011)

Een editie DJ-Kicks die al lang op mijn luisterlijstje stond. De artiesten op de tracklist zijn om je vingers bij af te likken: Sun Ra, Rhythm & Sound (Basic Channel), Tony Allen, Mr. Fingers, Aphex Twin . Ik wist eigenlijk al op voorhand zeker dat dit minstens 4* zouden worden. Het stelt dan ook absoluut niet teleur. Wel leek het tijdens de eerste luisterbeurt lange tijd niet aan de hoge verwachtingen te kunnen voldoen. De eerste drie kwartier zijn namelijk minder spannend dan ik had gehoopt. Heerlijke muziek voor in het zonnetje, dat wel. Maar vanaf I've Been Searching begint er wat te gebeuren en dat wordt opgevolgd door de al veelvuldige gehoorde single L.O.V.E. Maar het feestje barst pas helemaal aan het einde echt definitief los met African Rumble. Want een jazzfeestje is dit nummer, zeg! En ik lees nu dat het uit 2007 en Finland komt Als dit mixalbum na het opzwepende Sweet Power, Your Embrace afgelopen is, dan staat er toch wel een bijzonder grote glimlach op mijn gezicht en kan ik niks anders concluderen dan dat MCDE mijn verwachtingen heeft waargemaakt. En nu snel deze man eens aan het werk gaan zien, want dat staat ook al jaren bovenaan mijn lijstje.

4,1*

Morgen doe ik nog minstens twee albums. De twee beste albums bewaar ik voor het laatst - die verdienen de mooiste recensie - en kunnen dus misschien wat later komen.

De tipperbeoordeling:

4,20* - 08,4 / 02 / 05 - GrafGantz
4,05* - 16,2 / 04 / 03 - Snoeperd
4,03* - 16,1 / 04 / 03 - deric raven
3,90* - 15,6 / 04 / 03 - Teunnis
3,70* - 14,8 / 04 / 03 - The Scientist
3,80* - 11,4 / 03 / 04 - Masimo
3,15* - 12,6 / 04 / 03 - Ploppesteksel
3,15* - 06,3 / 02 / 05 - hoi123

De gebruikerbeoordeling:

4,05* - 16,2 / 04 / 03 - GrafGantz
3,81* - 26,7 / 07 / 00 - deric raven
3,77* - 11,3 / 03 / 04 - Teunnis
3,66* - 11,0 / 03 / 04 - Ploppesteksel
3,63* - 14,5 / 04 / 03 - Masimo
3,63* - 10,9 / 03 / 04 - Snoeperd
3,60* - 10,8 / 03 / 04 - hoi123
0,00* - 00,0 / 00 / 07 - The Scientist

Teunnis tipte mij Grizzly Bear - Veckatimest (2009)

Apart, folk/pop op het Warp-label. Maar ook weer niet compleet uniek, volgens mij was Maximo Park in 2005 de eerste aanwinst van het label die buiten hun gebruikelijke muziekstijl viel, in een poging om de sound van het label te verbreden en andere markten aan te boren.

Het album begint veelbelovend, het openingsnummer is een hemelse mix van psych-folk en jazz met hemelse Beach Boys-harmonieën en originele arrangementen. Na het gehele album beluisterd te hebben is het wel duidelijk dat het zwaartepunt duidelijk bij het begin ligt, tweede helft van het album lijkt het soms of de goede ideeën op zijn, al blijft het niveau voldoende en zakt het album nergens door het ijs. Als het gas teruggenomen wordt doet het me denken aan een moderne kijk op die typische jaren '70 Westcoast Sound, zoals die ook op de eerste plaat van Midlake terug te vinden is. Meest opmerkelijke voor mij is hoe zeer de zanger bij tijd en wijle klinkt als de zanger van British Sea Power. Niet alleen dezelfde klankkleur, maar tevens dezelfde manier van zingen en intonatie.

Prima album, maar net wat te onevenwichtig voor een heel hoge score. Haal er een kwartiertje van af en ik kom zomaar een half punt hoger uit. Hoogtepunten: Southern Point, Two Weeks en I Live With You.

Cijfer: 3,7

De tipperbeoordeling:

4,20* - 08,4 / 02 / 05 - GrafGantz
4,05* - 16,2 / 04 / 03 - Snoeperd
4,03* - 16,1 / 04 / 03 - deric raven
3,86* - 19,3 / 05 / 02 - Teunnis
3,70* - 14,8 / 04 / 03 - The Scientist
3,80* - 11,4 / 03 / 04 - Masimo
3,15* - 12,6 / 04 / 03 - Ploppesteksel
3,15* - 06,3 / 02 / 05 - hoi123

De gebruikerbeoordeling:

3,98* - 19,9 / 05 / 02 - GrafGantz
3,81* - 26,7 / 07 / 00 - deric raven
3,77* - 11,3 / 03 / 04 - Teunnis
3,66* - 11,0 / 03 / 04 - Ploppesteksel
3,63* - 14,5 / 04 / 03 - Masimo
3,63* - 10,9 / 03 / 04 - Snoeperd
3,60* - 10,8 / 03 / 04 - hoi123
0,00* - 00,0 / 00 / 07 - The Scientist

Weet iemand trouwens of The Scientist nog leeft?

Jawel... en ben ook aannnn het luisteren! Zal t weekend een schrijvers die gaan doen

hoi123 tipte mij Shangaan Electro (2010)

Voor mij is een van de redenen dat ik niet voor de deadline klaar ben dat ik een paar albums getipt heb gekregen waarvan ik me al weken afvraag wat er in hemelsnaam over te zeggen. Wellicht had ik deze albums gelijk in het begin moeten "afwerken", maar niets menselijks is mij vreemd dus ik ben deze bespreking al wekenlang aan het uitstellen

Dit betekent overigens niet dat het hier om een slecht album gaat, integendeel zelfs. Maar zoals ik eerder al aangehaald heb luister ik vrijwel uitsluitend "westerse" muziek dus het ontbreekt me aan een juist referentiekader om dit compilatiealbum goed te kunnen plaatsen en beoordelen. Maar wellicht bekijk ik het nu veel te rationeel en moet ik maar gewoon meegaan met de flow van dit Zuid-Afro-beat goes Nintendo album. Een album dat me bij tijd en wijle overigens ook doet denken aan Graceland on Speed. Gewoon een leuk album dus. Denk ik.

Cijfer: 3,7


De tipperbeoordeling:

4,20* - 08,4 / 02 / 05 - GrafGantz
4,05* - 16,2 / 04 / 03 - Snoeperd
4,03* - 16,1 / 04 / 03 - deric raven
3,86* - 19,3 / 05 / 02 - Teunnis
3,70* - 14,8 / 04 / 03 - The Scientist
3,80* - 11,4 / 03 / 04 - Masimo
3,33* - 10,0 / 03 / 04 - hoi123
3,15* - 12,6 / 04 / 03 - Ploppesteksel


De gebruikerbeoordeling:

3,93* - 23,6 / 06 / 01 - GrafGantz
3,81* - 26,7 / 07 / 00 - deric raven
3,77* - 11,3 / 03 / 04 - Teunnis
3,66* - 11,0 / 03 / 04 - Ploppesteksel
3,63* - 14,5 / 04 / 03 - Masimo
3,63* - 10,9 / 03 / 04 - Snoeperd
3,60* - 10,8 / 03 / 04 - hoi123
0,00* - 00,0 / 00 / 07 - The Scientist

Masimo tipte mij Yannis Kyriakides & Andy Moor - A Life Is a Billion Heartbeats (2014)

En daar is dan, de lastigste plaat uit m'n rijtje tips (en ook de reden waarom ik deze voor het laatst bewaard heb). Duidelijk een plaat waar de genre-aanduiding 'avant-garde' echt op z'n plaats is. Gebaseerd op / beïnvloed door traditionele Griekse muziek genaamd rebetika, maar dan frontaal door de mangel gehaald m.b.v. improvisaties op elektrische gitaar, sampling en allerhande electronica. Dit levert spannende en ongemakkelijke muziek op die vooral met koptelefoon op goed tot zijn recht komt. Ritmisch en hypnotiserend, schurend en vervreemdend, maar wat mij betreft ook af en toe een beetje verzandend in gefröbel op de vierkante centimeter. Voor de afwisseling komt er af en toe een zangfragment langs van deze of gene klassieker uit het genre, dat z'n hoogtepunt in de jaren '20 en '30 van de vorige eeuw beleefde, maar waar ik uiteraard nog niet eerder van gehoord had.

Samengevat: bij tijd en wijle fascinerend, en bij tijd en wijle wat langdradig. Nog altijd een ruime voldoende waard, maar tevens het laagste cijfer dat ik deze editie uitgedeeld heb. Maar dat komt ook omdat ik het dit keer heel erg getroffen heb met de gekregen tips, echt een 100% score aan goede tot uitstekende albums, volgens mij voor het eerst.

Cijfer: 3,4


De tipperbeoordeling:

4,20* - 08,4 / 02 / 05 - GrafGantz
4,05* - 16,2 / 04 / 03 - Snoeperd
4,03* - 16,1 / 04 / 03 - deric raven
3,86* - 19,3 / 05 / 02 - Teunnis
3,70* - 14,8 / 04 / 03 - The Scientist
3,80* - 14,6 / 04 / 03 - Masimo
3,33* - 10,0 / 03 / 04 - hoi123
3,15* - 12,6 / 04 / 03 - Ploppesteksel


De gebruikerbeoordeling:

3,83* - 27,0 / 07 / 00 - GrafGantz
3,81* - 26,7 / 07 / 00 - deric raven
3,77* - 11,3 / 03 / 04 - Teunnis
3,66* - 11,0 / 03 / 04 - Ploppesteksel
3,63* - 14,5 / 04 / 03 - Masimo
3,63* - 10,9 / 03 / 04 - Snoeperd
3,60* - 10,8 / 03 / 04 - hoi123
0,00* - 00,0 / 00 / 07 - The Scientist

Zeg, hoe lang duurt jouw weekend eigenlijk?

Het blijft stil bij de Super Tip- Stopper...........

Treurig, maar helaas niets nieuws

Even wat drukke tijden gekend met de heropstart van het nieuwe schooljaar! Recensies van Helena Hauff (vandaag nog!) en The Avalanches komen eraan.

GrafGantz tipte mij het vorig jaar verschene Discreet Desires van de Duitse Helena Hauff.

"It's like she's showing off exactly how she makes this music, daring anyone to do better with the same 30-year-old machines." Dat is vast de reden waarom het hele album zo onmenselijk en mechanisch aanvoelt. Hauff gebruikte alleen machines en creëert bijgevolg 40 minuten lang een onheilspellende sfeer die de luisteraar benauwt.

Hoewel opener Tripartite Pact een solide mission statement is, wordt het pas echt beklemmend bij Funereal Morality (leuke titel!) waar ze naar het einde toe lijkt te improviseren over de pulserende beats en synths. Ook Piece of Pleasure is een zeer sterk nummer en het hyperactieve Tryst kan me eveneens moeiteloos bekoren. Na dat geslaagde drietal zakt het tempo weer. Dat hoeft niet per se een jammere zaak te zijn, al moet ik bekennen dat deze tracks me minder intrigeren. Door haar basic klankenspectrum ben ik op die nummers nogal snel uitgekeken.

Dame Hauff levert dus wel een interessante plaat af, al slaagt ze met haar kille klanken er niet altijd in om mij bij de les te houden. Desondanks vind ik dat GrafGantz best een goede inschatting maakte. Ik zeg niet nee tegen een stevige pot techno of tegen pakweg Night Slugs, een label met een even mechanische insteek/esthetiek. Nu, het is compleet andere muziek, maar waar Night Slugs de grenzen opzoekt en de toekomst voorspelt, laat Hauff wat mij betreft alleen het verleden horen. En dat vind ik jammer.

Cijfer: 3,2*

De tipperbeoordeling:

4,05* - 16,2 / 04 / 03 - Snoeperd
4,03* - 16,1 / 04 / 03 - deric raven
3,87* - 11,6 / 03 / 04 - GrafGantz
3,86* - 19,3 / 05 / 02 - Teunnis
3,80* - 14,6 / 04 / 03 - Masimo
3,70* - 14,8 / 04 / 03 - The Scientist
3,33* - 10,0 / 03 / 04 - hoi123
3,15* - 12,6 / 04 / 03 - Ploppesteksel


De gebruikerbeoordeling:

3,83* - 27,0 / 07 / 00 - GrafGantz
3,81* - 26,7 / 07 / 00 - deric raven
3,77* - 11,3 / 03 / 04 - Teunnis
3,63* - 14,5 / 04 / 03 - Masimo
3,63* - 10,9 / 03 / 04 - Snoeperd
3,60* - 10,8 / 03 / 04 - hoi123
3,55* - 14,2 / 04 / 03 - Ploppesteksel
0,00* - 00,0 / 00 / 07 - The Scientist

Ik ben wat ouder dus leef wellicht meer in het verleden ondertussen

Ik had me nog zo voorgenomen om het niet te doen en maar gewoon m'n schouders op te halen, maar dit topic is ondertussen afgezakt naar de laatste plek op pagina 1 en de deadline is bijna een maand overschreden, dus toch maar even een laatste (waarschijnlijk vergeefse) poging met een tagrondje.

Teunnis
Masimo
Snoeperd
hoi123
Ploppesteksel
The Scientist

Best treurig dat dit blijkbaar nodig is, maar het is niet anders.

Ik ben er nog steeds mee bezig: Avalanches en Pere Ubu reviews zijn bijna klaar (moet ze nog tot een coherent geheel vormen, maar er staan notities klaar). Hopelijk kan ik ze beiden vanavond plaatsen.
Zoals ik eerder zei ging ik de deadline niet halen (door een lichtjes chaotische en onverwachte tewerkstelling), maar luister en beoordeel ik wel sowieso alle platen!

Snoeperd tipte mij een (comeback)plaat uit 2016, namelijk Wildflower van The Avalanches.

Dit jaar was er toch wel wat te doen om de comeback van The Avalanches. "Wie?" Dat was alvast het vraagwoord dat als eerste in mijn hoofd opkwam. Met wat opzoekwerk op MuMe kwam het weer terug: dat zijn die mannen van Since I Left You en die leuke bijhorende music video. Maar is die muziek nu zo goed? Er is toch een reden waarom ik nooit achter het album ben aan gegaan. Maar goed, na de indrukwekkende lijst aan gastartiesten bekeken te hebben en met een paar luisterbeurten van Frankie Sinatra op zak hoopte ik even lovend uit de hoek te kunnen komen als Snoeperd en andere critici (al dan niet op MuMe).

Of moet ik dat vorige statement al bijstellen? Frankie Sinatra is een zeer eigenaardig nummer. Ik betrap me erop soms heftig mee te bouncen op de track, al neuriënd dat Frankie de perfecte stem heeft om calypso te zingen. Op andere momenten vind ik het dan weer een uiterst irritant deuntje. Zelden meegemaakt dat ik één nummer afwisselend op beide manieren beleef... Ik ben er na een tiental luisterbeurten nog altijd niet uit.

Één cijfer op dit album kleven vind ik eveneens een behoorlijk pittige opgave. Er is tot in den treure geknipt en geplakt en dat werpt niet altijd z'n vruchten af. De fragmentarische aanpak werkt me hier veeleer op de zenuwen, hoewel er (hiphop)albums zijn waar ik dat wel kan smaken. De nummers(?) 10 tot en met 14 zijn hier élke luisterbeurt onopgemerkt gepasseerd. Zelfs wanneer ik mijn oren spitste alsof ik elk moment een prooi zou kunnen vangen, kwam er niets binnen. Waart zit de energie? De schwung? De drive? De urgency? Bij The Wozard of Iz schiet ik weliswaar terug wakker, al is dat zeker niet het beste nummer op de plaat. Die eer is voorbehouden aan de meeslepende afsluiter Saturday Night Inside Out. In diezelfde optiek is If I Was A Folkstar ook een behoorlijk geslaagd nummer. Daarnaast verdient alleen Because I'm Me nog een echte shout-out. Oh ja, en The Noisy Eater, zij het een negatieve voor die nogal overbodige en doelloze sample van Come Together ("Hé, zou het niet leuk zijn als we dat nummer door een kinderkoor laten inzingen? Wauw, mind is blown. Super!"; ik heb het niet zo begrepen op zulke gimmicks).

Dat leidt tot de conclusie dat dit speelse, kinderlijke en vrolijke album - waarvan overigens geen enkel nummer me écht tegen de borst stoot - niet aan mij besteed is, op een handvol nummers na. Een heel duidelijk gezicht heeft het zeker wel ("you would never mistake this for an album by anyone else", dixit Pitchfork), maar veel kleur allesbehalve.

Score: 2,7*

---

De tipperbeoordeling:

4,03* - 16,1 / 04 / 03 - deric raven
3,87* - 11,6 / 03 / 04 - GrafGantz
3,86* - 19,3 / 05 / 02 - Teunnis
3,80* - 14,6 / 04 / 03 - Masimo
3,78* - 18,9 / 05 / 02 - Snoeperd
3,70* - 14,8 / 04 / 03 - The Scientist
3,33* - 10,0 / 03 / 04 - hoi123
3,15* - 12,6 / 04 / 03 - Ploppesteksel


De gebruikerbeoordeling:

3,83* - 27,0 / 07 / 00 - GrafGantz
3,81* - 26,7 / 07 / 00 - deric raven
3,77* - 11,3 / 03 / 04 - Teunnis
3,63* - 14,5 / 04 / 03 - Masimo
3,63* - 10,9 / 03 / 04 - Snoeperd
3,60* - 10,8 / 03 / 04 - hoi123
3,38* - 16,9 / 05 / 02 - Ploppesteksel
0,00* - 00,0 / 00 / 07 - The Scientist

hoi123 tipte mij de op MuMe erg populaire plaat The Modern Dance van de Amerikaanse band Pere Ubu uit 1978.

Een plaat die - op MuMe - altijd opviel door het feit dat veel jongeren ze de hemel in prezen. Dat enthousiasme bereikte mij waardoor ik 2013 hun worp The Lady from Shanghai een kans wilde geven. Na één of twee luisterbeurten was ik niet onder de indruk waardoor ik The Modern Dance en Pere Ubu in het algemeen even voorgoed links liet liggen. Nu ik die laatstgenoemde heb trachten te doorgronden, wordt het misschien tijd om de eerstgenoemde weer eens af te spelen.

Het moge duidelijk zijn: dit album is één van de beste tips (samen met 100% Galcher) die ik in deze ronde gekregen heb. Waarom? Goh. Omdat het rockt, swingt en funkt tegelijkertijd? Omdat de baslijnen en de gitaarriffs steeds weer ontzettend tof en retestrak zijn? Omdat de zanger zijn enthousiasme, overgave en aparte manier van zingen de luisteraar op z'n minst fascineert? Ik vind het moeilijk om te duiden. De teksten heb ik hier ook even bijgenomen maar daar werd ik niet bepaald wijzer van... Is The Modern Dance een metafoor voor een soort versierritueel? Is 'she' in het fantastische Non-Alignment Pact werkelijk een 'she' of gaat het daar over grotere wereldse zaken? Ik zou het niet weten. En dat deert me gelukkig niet. Ik geniet.

Hoewel, als ik dan toch een minpuntje moet noemen is het Sentimental Journey, waarin ze wat mij betreft net iets te ver uit de bocht gaan. Ik begrijp best wat voor soort sfeer ze daarin willen neerzetten, alleen word ik er nooit ingezogen. Gelukkig maakt het laatste (en beste?) nummer veel goed."It's just a joke, mon". Meer plezierige oneliners om mee te brullen heb ik zelden gehoord.

Cijfer: 4,2*

---

De tipperbeoordeling:

4,03* - 16,1 / 04 / 03 - deric raven
3,87* - 11,6 / 03 / 04 - GrafGantz
3,86* - 19,3 / 05 / 02 - Teunnis
3,80* - 14,6 / 04 / 03 - Masimo
3,78* - 18,9 / 05 / 02 - Snoeperd
3,70* - 14,8 / 04 / 03 - The Scientist
3,55* - 14,2 / 04 / 03 - hoi123
3,15* - 12,6 / 04 / 03 - Ploppesteksel


De gebruikerbeoordeling:

3,83* - 27,0 / 07 / 00 - GrafGantz
3,81* - 26,7 / 07 / 00 - deric raven
3,77* - 11,3 / 03 / 04 - Teunnis
3,63* - 14,5 / 04 / 03 - Masimo
3,63* - 10,9 / 03 / 04 - Snoeperd
3,60* - 10,8 / 03 / 04 - hoi123
3,52* - 21,1 / 06 / 01 - Ploppesteksel
0,00* - 00,0 / 00 / 07 - The Scientist

Zie zo, nog één te gaan!

Ik gooi er ook nog even twee beoordelingen tegenaan. De tip van Ploppesteksel moet ik echt nogal wat moeite voor doen - ik zet die Ryan Adams iedere keer na een paar nummers af, terwijl ik op zich wel best wat in de muziek hoor - en die van deric raven heb ik simpelweg nog niet beluisterd omdat hij niet op Spotify staat en downloaden moeilijk voor me gaat. In de tussentijd:

Evan Marc + Steve Hillage - Dreamtime Submersible, tip van GrafGantz krijgt een 3,3. Doet me wat aan Yagya denken (maar ik ken niet heel veel van dit soort minimale elektronica, dus misschien heb ik het ook wel helemaal fout), maar een verschil met gelijkwaardige elektronica die ik ken is wel dat dit gewoon minder sfeervol en melodieus iets minder spannend is. Niet bepaald wegzweefmuziek dus, en ik wilde het ook een wat lager cijfer geven, maar toen kwam ik erachter dat dit qua achtergrondmuziek bij het studeren soms wel verdomde fijn is. Geen muziek om ook maar een klein beetje aandachtig naar te luisteren voor mij dus, maar wel een nieuwe plaat om toe te voegen aan mijn concentreerrepertoire.

Islaja - Palaa Aurinkoon, tip van The Scientist, krijgt een 2,4. Ik zou mezelf wel als een groot fan omschrijven van gekke meisjes met gekke instrumentjes die gekke liedjes maken, maar ook hier zijn de melodieën echt niet boeiend genoeg om me geïnteresseerd te laten luisteren. Het is een beetje een plaat waar het experiment echt voorop staat en dat kan soms wel goed uitpakken, zoals in het openingsnummer en Rukki, maar meestal is het eerder vervelend dan indrukwekkend.

De tipperbeoordeling:

4,03* - 16,1 / 04 / 03 - deric raven
3,86* - 19,3 / 05 / 02 - Teunnis
3,80* - 14,6 / 04 / 03 - Masimo
3,78* - 18,9 / 05 / 02 - Snoeperd
3,73* - 14,9 / 04 / 03 - GrafGantz
3,55* - 14,2 / 04 / 03 - hoi123
3,44* - 17,2 / 05 / 02 - The Scientist
3,15* - 12,6 / 04 / 03 - Ploppesteksel


De gebruikerbeoordeling:

3,83* - 27,0 / 07 / 00 - GrafGantz
3,81* - 26,7 / 07 / 00 - deric raven
3,77* - 11,3 / 03 / 04 - Teunnis
3,63* - 14,5 / 04 / 03 - Masimo
3,63* - 10,9 / 03 / 04 - Snoeperd
3,52* - 21,1 / 06 / 01 - Ploppesteksel
3,30* - 16,5 / 05 / 02 - hoi123
0,00* - 00,0 / 00 / 07 - The Scientist

Masimo tipte mij Ten Ragas To A Disco Beat van de Indiër Charanjit Singh.

Meneer Singh gebruikte in het begin van de jaren '80 synthesizers om enkele Indiase 'Ragas' op een beat te zetten (hence the title). Doordat hij de Roland TR-808 en de TB-303 gebruikte, bleek het - achteraf gezien - een project te zijn dat een voorloper was op acid house en zelfs op wat Kraftwerk nog uit hun mouw zou schudden. Toegegeven, dat is natuurlijk een fantastisch verhaal, maar omstandigheden beïnvloeden normaal gezien niet hoe ik naar muziek luister.

Ook al was deze man dus een groot visionair, heel warm word ik niet van de muziek. Ik bedoel: zouden jullie het in deze tijd nog dulden als bijna elk lied op dezelfde manier begint? Die oosterse hypnotiserende klanken doen het ook bijlange niet altijd even goed. Soms sukkel ik even in een trance, soms hoop ik dat het volgende nummer snel zal beginnen. Nee, als album is Ten Ragas To A Disco Beat not my cup of tea. Eén nummer in een DJ-set verwerken zou dan weer wel kunnen werken: ineens een compleet andere vibe, zij het met die welbekende acidtinten. Kortom: het is af en toe leuk en een nummertje hier en daar tijdens een feestje, barbecue of iets dergelijks kan best passend zijn, maar als album (ook al moet je het misschien niet zo bekijken?) vind ik dit niks.

Cijfer: 2,5

---

De tipperbeoordeling:

4,03* - 16,1 / 04 / 03 - deric raven
3,86* - 19,3 / 05 / 02 - Teunnis
3,78* - 18,9 / 05 / 02 - Snoeperd
3,73* - 14,9 / 04 / 03 - GrafGantz
3,55* - 14,2 / 04 / 03 - hoi123
3,46* - 17,3 / 05 / 02 - Masimo
3,44* - 17,2 / 05 / 02 - The Scientist
3,15* - 12,6 / 04 / 03 - Ploppesteksel


De gebruikerbeoordeling:

3,83* - 27,0 / 07 / 00 - GrafGantz
3,81* - 26,7 / 07 / 00 - deric raven
3,77* - 11,3 / 03 / 04 - Teunnis
3,63* - 14,5 / 04 / 03 - Masimo
3,63* - 10,9 / 03 / 04 - Snoeperd
3,37* - 23,6 / 07 / 00 - Ploppesteksel
3,30* - 16,5 / 05 / 02 - hoi123
0,00* - 00,0 / 00 / 07 - The Scientist

Klaar! Vooral Pere Ubu en Galcher Lustwerk waren goeie tips .

Poging tot reanimatie........

Bedoel je dat je een nieuwe ronde wil, of dat de overige deelnemers ook nog al hun scores posten?

Dawn of Midi - Dysnomia (2013) [The Scientist]

Van alle toch al minimaltips die ik deze ronde kreeg, tipte The Scientist verreweg de meest minimaalste: 'Dysnomia' van Dawn of Midi. De groep kent een bezetting van enkel piano, bas en drums, waarbij spaarzaam met muzikale veranderingen wordt omgegaan. De kracht van dit album ligt in de langzame nuanceverschillen in gespeelde ritmes, een muzikaal spel dat omschreven zou kunnen worden als het voortdurend 'verschuiven' van de muziek, zodat, zonder dat er opzienbarende veranderingen actief plaatsvinden, de muziek toch niet eentonig wordt. Zeer hypnotiserende plaat die je opslokt en ruim drie kwartier later weer laat ontwaken, zonder dat je bewust die minuten hebt doorgebracht: zeker in de avonduren lijkt dit album minuten van je leven te kunnen verduisteren. Tof! 4,0*

Rachel's - Systems/Layers (2003) [hoi123]

User hoi123 tipte het album dat ik van alle tips deze ronde het vaakst heb gedraaid. Dit kwam omdat het album me, ondanks dat ik kon horen dat er mooie muziek gemaakt werd, toch niet helemaal greep. Systems/Layers is een soort postrockambient met huiskamermuziek. De stukken zijn over het algemeen vrij minimaal, waarbij geluidssamples (bv straat, radio, wind, gepraat, sirenes) verschillende klassieke composities aan elkaar binden. Het vreemde van de plaat was dat, ondanks dat ik hoorde dat er schone violen en mooie pianomelodieën op het album te horen waren, het album langs me heen ging, en ik halverwege het album afgeleid raakte. Het duurde bij dit album wat langer voordat ik het juiste draaimoment gevonden had, en ik de muziek beter op waarde kon schatten: het album vereist een zekere rust bij de luisteraar, en moet aandachtig beluisterd worden. Bij een enigszins passieve luisterhouding merk ik dat de muziek me gaat vervelen - het album lijkt mij dan ook iets te lang te duren. Het zijn dan ook de stukken waar de strijkers aanzetten (bv 'Even / Odd' en 'Water From the Same Source') waar de plaat me het meest bevalt. De minimalere stukken (bv enkel gesprekken en achtergrondgeluiden) waardeer ik enkel op daarvoor geschikte momenten van aandachtige rust. Het maakt het album niet tot een album dat ik vaak zal opzetten, maar op het juiste moment wel degelijk kan waarderen. 3,5*

Alina Orlova -Laukinis Suo Dingo (2008) [Snoeperd]

Ik deel met Snoeperd een interesse voor muziek uit het Oostblok, een muzikaal deel van de wereld dat nog wel eens over het hoofd gezien wordt. Zo plukte ik recentelijk uit zijn stemmenlijst het nieuwe album van de Poolse jazzgroep Niechęć, dat ik met een mooie 4* beoordeelde. Voor deze tiptoppereditie werd mij, volgens Snoeperd, de Litouwse Joanna Newsom getipt. Ondanks dat de vergelijking tussen deze twee, zeker door de hoge stem van Alina, niet vreemd is, heeft haar muziek niet dezelfde uitwerking op me als Newsoms werk. Dit komt voornamelijk doordat veel van de nummers me niet zo kunnen boeien, zeker de nummers die wat naar folkpop neigen. Een voorbeeld daarvan is het lied 'Lijo', dat absoluut als single op de radio gedraaid zou kunnen worden, maar mij door het poppy refreintje enigszins tegenstaat, een ander is de uitglijder 'Twinkle Twinkle Little Star', een slaapliedje dat van mij nou niet per sé op albums in andere versie uitgebracht, en me qua melodie niet kan boeien. Niettemin vind ik de instrumentatie - bv de accordeon op Vaiduokliai of de viool op de openingstrack - af en toe leuk.
Geen slecht album - ik denk dat het luisteraars die popliedjes wél graag smaken goed zou kunnen bevallen - maar niet echt voor mij weggelegd. 3,0*

De tipperbeoordeling:

4,03* - 16,1 / 04 / 03 - deric raven
3,86* - 19,3 / 05 / 02 - Teunnis
3,65* - 21,9 / 06 / 01 - Snoeperd
3,73* - 14,9 / 04 / 03 - GrafGantz
3,54* - 17,7 / 05 / 02 - hoi123
3,53* - 21,2 / 06 / 01 - The Scientist
3,46* - 17,3 / 05 / 02 - Masimo
3,15* - 12,6 / 04 / 03 - Ploppesteksel


De gebruikerbeoordeling:

3,83* - 27,0 / 07 / 00 - GrafGantz
3,81* - 26,7 / 07 / 00 - deric raven
3,77* - 11,3 / 03 / 04 - Teunnis
3,64* - 25,5 / 07 / 00 - Masimo
3,63* - 10,9 / 03 / 04 - Snoeperd
3,37* - 23,6 / 07 / 00 - Ploppesteksel
3,30* - 16,5 / 05 / 02 - hoi123
0,00* - 00,0 / 00 / 07 - The Scientist

Samenvatting: zeer fijne ronde met mooie ontdekkingen, waarbij zelfs een kandidaat voor het eindejaarslijstje! Dank voor de tips!

Masimo
- Orson Hentschel - Feed the Tape (GrafGantz) 4,2*
- Dawn of Midi - Dysnomia (The Scientist) 4,0*
- Sandwell District - Fabric 69 (Teunnis) 4,0*
- André Manuel - Krang 3,8*
- Rachel's - Systems/Layers (hoi123) 3,5*
- Alina Orlova - Laukinis Suo Dingo (Snoeperd) 3,0*
- Animal Collective - Strawberry Jam (Ploppesteksel) 2,5*