1. Nas - Illmatic (1994)
Ik zat eerst nog te twijfelen welk album op #1 moest komen te staan - weinig echt uitgesproken favorieten, veel kleine 5* of hoge 4,5*. Totdat ik besefte hoeveel hiphop er wel niet in mijn shortlist stond. De periode van 1993 t/m 1996 waren de hoogtijdagen van de hiphop. Als we het dan over Classic Albums hebben kan er dan maar één album bovenaan mijn lijstje prijken. Misschien zijn DJ Shadow en ATCQ nog nét een tikkeltje meer mijn smaak, maar dit heeft (terecht) een grote klassiekerstatus.

2. * Underworld - Dubnobasswithmyheadman (1994)
Een andere belangrijke stroming in deze periode is de entering van dance in de popmuziek. De jaren hiervoor (vooral '88 en '89) kwamen house en techno op in Europa en werd al gauw groot. Artiesten als Underworld zorgden er later voor dat deze muziek ook kon worden beschouwd als gewone luistermuziek. Een nummer als Dirty Epic is eigenlijk gewoon een heel normaal popnummer. Dubnobasswithmyheadman is een perfect album voor mensen die nog niet helemaal overtuigd zijn van dance, maar wel de lichtere electronica kunnen behappen. Alleen zo'n knaller als Cowgirl (de met Rez gecombineerde live-versie komt zo goed als zeker in mijn aanstaande top 100) zal dan misschien even slikken zijn. Laat je vooral niet afschrikken door hun successingle Born Slippy .NUXX (wat overigens ook een meesterwerk is, maar nogal heftig).

3. * DJ Shadow - Endtroducing..... (1996)
Tsja, als je zo'n staaltje vakkundigheid kan laten resulteren in meer dan uitstekende muziek dan verdien je het om een klassieker genoemd te worden. Bij mijn beleving van muziek hecht ik niet veel waarde aan hoe knap bepaalde technieken zijn. Frank Zappa die elke noot perfect wilt of Jimi Hendrix die puur op gevoel speelt; het maakt mij geen drol uit. Als de muziek maar goed is. En dat is dat muziek op Endtroducing..... zeker. Desondanks is het natuurlijk uitermate knap hoe DJ Shadow een heel album in elkaar plakt met enkel samples. Een heel andere techniek dan zelf muziek maken met je rockbandje, maar als het resultaat net zo goed (of beter) is dat toch alleen maar mooi? DJ Shadow was de eerste die deze techniek zo ver doorvoerde en om dan meteen zo'n klassieker neer te zetten is bewonderenswaardig .

4. * A Tribe Called Quest - Midnight Marauders (1993)
Een album die op het eerste gehoor klinkt alsof je het lekker op de achtergrond kan beluisteren, maar in werkelijkheid de volledige focus vereist. De relaxte jazzy beats laten je snel achterover hangen en misschien dat daarom (nog) niet iedereen hier heel enthousiast is. Als je jezelf mee laten voeren met de tour van de Midnight Marauders is dit een heel intrigerend album met een, zeker voor die tijd, heel frisse sound en .

5. * Pavement - Crooked Rain, Crooked Rain (1994)
Ik heb helemaal niks met grunge en ben dan ook blij dat die stroming een niet al te lang leven heeft gehad. Behoud de DIY-stijl, het indie-karakter en de het-kan-ons-allemaal-niks-schelen-houding, maar laat die opgefoktheid eens lekker thuis en doe even wat minder serieus. Dan krijg je Pavement. Ik was destijds nog iets te jong om het allemaal mee te maken, maar ik kan me goed voorstellen dat deze muziek echt een opluchting was nadat de grunge-scene zichzelf veel te serieus begon te nemen.

6. * The Prodigy - Music for the Jilted Generation (1994)
De titel zegt genoeg.

7. * Mobb Deep - The Infamous (1995)
Het enige album van mijn top-12 die ik pas dankzij dit topic heb ontdekt. Het klinkt dan ook wel als een heel toegankelijke hiphopplaat (mits je al van hiphop houdt). Prodigy (één van de twee rappers) is dan ook een heerlijke rapper. Heerlijke flow en tegelijkertijd ook heel verstaanbaar. En gewoon uitstekende teksten.

8. Radiohead - The Bends (1995)
Misschien niet mijn favoriete Radiohead, maar als je een album zo vol kan stoppen met goede songs dan verdien je veel lof. Eigenlijk is dit zo goed als het perfecte alternatieve rock album. Behalve dan dat OK Computer een stuk spannender is. Mja, het is geen schande als een album niet kan tippen aan The Bends.

9. The Smashing Pumpkins - Siamese Dream (1993)
Pavement deelt in Range Life een heerlijke sneer uit naar de Pumpkins. Desondanks is dit natuurlijk gewoon ontzettend goede muziek. Recht vanuit het hart van Billy Corgan.

10. Wu-Tang Clan - Enter the Wu-Tang (36 Chambers) (1993)
Niet helemaal mijn favoriete hoek van de hiphop, maar de kwaliteit druipt hier van af. Voor verontrustende samples, gruizige beats en verbitterde raps moet je bij de Wu-Tang Clan zijn.

11. * Sparklehorse - Vivadixiesubmarinetransmissionplot (1995)
Van de meest breekbare liedjes naar de meest luchtige liedjes. En toch hoor je duidelijk één stem; die van een depressieve alcoholist.

12. GZA - Liquid Swords (1995)
Eigenlijk minstens net zo goed als Enter the Wu-Tang (36 Chambers), maar omdat het in mindere mate een classic is (want twee jaar later uitgebracht) staat het twee plaatsen lager.

Onder andere Stereolab, Beck en NIN zijn nipt afgevallen. Zeker NIN heeft echt nog wat meer tijd nodig. En waarom ik Portishead er niet heb ingezet is me toch een beetje een raadsel. Maar ik laat het maar zo.

CLASSIC ALBUMS 1993-1996

07. Oasis - (What's the Story) Morning Glory? (1995)
Sterke plaat, zonder meer, maar iets minder memorabel als het debuut.
Daarvoor is Morning Glory iets te bedachtzaam een in een stoere rockjas gegoten popplaat.
Ongetwijfeld met de hitparade in het achterhoofd geschreven. Maar meer dan terecht.
Oasis - Don't Look Back in Anger

08. Alanis Morissette - Jagged Little Pill (1995)
Soms bestaat een plaat voor de helft uit songs die je al van de radio kent.
Op die manier luistert hij weg als een semi-verzamelaar en aangezien de overige tracks
vaak volgens hetzelfde recept gebrouwen werden, wordt de aanschaf als vanzelf gerechtvaardigd.
Alanis Morissette - You Oughta Know

09. Portishead - Dummy (1994)
Met deze plaat worstel ik nog een beetje, al hou ik op zich wel van die triphop aanpak.
Zoals die krakende naald zich virtueel doorheen de cd kronkelt. Maar tegelijk lijkt de plaat
me niet iets te weinig opwindende of spannende momenten te tellen om me helemaal te grijpen.
Portishead - Glory Box

CLASSIC ALBUMS 1993-1996

04. Björk - Debut (1993)
Pittige debuutplaat van de vleesgeworden eigenzinnigheid.
Volgens mij is het woord "Björk" gewoon IJslands voor "eclectisch".
En het gaat niet alleen om haar vocale aanpak, ook om het stoeien met ritmes.
Björk - Venus as a Boy

05. Eels - Beautiful Freak (1996)
Een van de weinige low-fi acts die echt de klik maakte bij mij.
Misschien omdat bijna de helft van de nummers werd grijsgedraaid op de radio.
En toch ben ik de groep, zoals wel vaker met jaren 90 acts, niet blijven volgen.
Eels - Novocaine for the Soul

06. Kula Shaker - K (1996)
Deze plaat heb ik altijd bijzonder origineel gevonden,
hoe die Indische invloeden een perfect huwelijk aangingen met het britpop geluid.
Eén van de weinige platen die erin slaagde om echt wat nieuws te doen met dat genre.
Kula Shaker - Tattva

CLASSIC ALBUMS 1993-1996

01. Oasis - Definitely Maybe (1994)
Oasis lijkt mij toch wel de grote winnaar van deze periode.
Hun eerste twee albums bevatten naast een pak fraaie singles, goed albumwerk.
Ik leerde de band kennen via Supersonic, op één van mijn Indie Top 20 cd's.
Oasis - Supersonic

02. Pulp - Different Class (1995)
Nog meer dan Kula Shaker voegde Pulp een nieuwe dimensie toe aan het britpop genre.
Merkwaardig genoeg ploeterde de band al tijdens de jaren 80 in een soort niemandsland.
De volstrekt unieke performance van Jarvis Cocker alleen al is het luisteren meer dan waard.
Pulp - I Spy

03. Dead Can Dance - Into the Labyrinth (1993)
Een Dead Can Dance fan in hart en nieren en een goed voorbeeld van een groep
die ik dan wel trouw bleef volgen in de jaren 90, terwijl veel nieuwe dingen me steeds meer ontgingen.
Volgens mij hun meest toegankelijke album, een must voor dummies, al duurt het net iets te lang.
Dead Can Dance - The Ubiquitous Mr. Lovegrove

1. Pulp - Different Class (1995)

Mijn top 3 voor dit spel kon je aan de hand van mijn top 10 wel makkelijk raden natuurlijk. Hoe dan ook, voor mij is Different Class gewoon het beste album dat in de gezegende jaren ’90 is uitgebracht. Een soundtrack voor alle outsiders, voor alle marionetten die de draadjes waaraan ze vasthangen menen te zien, voor iedereen die ooit serieus overwogen heeft om nooit meer het huis uit te komen omdat het toch nooit iets wordt tussen jou en de nare buitenwereld. Waarom nog proberen?

Geen mens heeft ooit het archetype van de door het leven struikelende man beter vormgegeven dat Jarvis Cocker op His N Hers en deze Different Class. Tien nummers lang draait alles om onvervulde verlangens en je nergens op je gemak voelen. Alleen tijdens Something Changed en iets mindere mate tijdens Bar Italia is er eventjes tijd om verliefd handjes vast te houden met een of andere leuke meid. En zelfs dan geraakt de ik-figuur maar moeilijk uit zijn eigen hoofd weg.

Alles is doordrenkt van een ‘het leven is lastig, maar we geven niet op’-sfeertje, wat eigenlijk een ongelooflijk verfrissende en unieke kapstok is om een albumthema aan op te hangen. Het werd ook nooit meer met zoveel flair, romantiek en cynisme gedaan als op deze plaat. Alleen al daarom een verdiende winnaar van deze editie

2. The Smashing Pumpkins - Siamese Dream (1993)

Achteraf gezien was het noch Nirvana, noch Pearl Jam, maar The Smashing Pumpkins die grunge openbraken en toonden hoe ver je de grenzen van Amerikaanse jaren ’90-gitaarrock kon verleggen. Eigenlijk is dit album, met zijn invloeden uit genres als metal, psychedelica, folk en prog, zelfs geen grungeplaat meer te noemen. Siamese Dream zit als album op een geheel nieuw niveau. Billy Corgan en z’n Pumpkins zwelgen in zelfliefde en zelfhaat, lijden tot bloedens toe voor hun kunst (drummer Jimmy Chamberlain zelfs letterlijk; Corgan liet hem de drumtrack van Cherub Rock overdoen tot zijn handen onder het bloed zaten) en ondanks alle pretentie is dit gewoon een meesterwerk van jewelste. Een van de meest intense albums ooit gemaakt.

3. * dEUS - In a Bar, Under the Sea (1996)

Alleen de meer alternatief ingestelde bewoners van de lage landen weten dat twee van de beste alternatieve rockplaten van de jaren ’90 in België werden gemaakt. In A Bar Under The Sea is daar één van, zo knotsgek en rusteloos in het rond stuiterend als het pingpongballetje dat bezongen wordt in Fell Off The Floor Man, voor mij nog steeds een van de spannendste nummers ooit gemaakt. Deze plaat staat trouwens vol met dit soort liedjes, liedjes die je op het puntje van je stoel houden en klinken alsof ze in het holst van de nacht zijn uitgezweet tijdens een moment van pure creatieve openbaring. Goddelijk plaatje.

4. Radiohead - The Bends (1995)

The Bends is het enige Radioheadalbum dat ik ken waaraan ik me op geen enkel moment stoor aan de vervelende zagevent-houding van Thom Yorke. Dat komt omdat elk liedje gewoon ontzettend, maar echt ontzéttend goed in elkaar zit. Van de geijkte klassiekers als Fake Plastic Trees en Street Spirit tot minder bekende albumtracks als Sulk en Black Star, het niveau blijft duizelingwekkend hoog tot de laatste snik. De wereld is het niet met me eens, maar ik vind dat ze nooit meer beter deden dan dit.

5. dEUS - Worst Case Scenario (1994)

En hupla, daar is Belgisch alternative rock-meesterwerk nummer 2. dEUS is de enige act die twee keer in mijn lijstje staat (hoe chauvinistisch!) maar ze horen er wat mij betreft allebei in, en hoog ook. Iets minder van hot naar her-vliegend als In A Bar, Under The Sea, maar geen enkele Belgische rockplaat bracht zo’n schokgolf teweeg, en zoveel klassiekers voort. Het bewijs dat je als jonge snaak ver kan komen, zolang je maar genoeg goede ideeën hebt.

6. Wu-Tang Clan - Enter the Wu-Tang (36 Chambers) (1993)

En hier hebben we het eerste hiphopalbum. Een genre dat ik pas sinds een goed anderhalf jaar echt op waarde ben gaan schatten, en nu heb ik zoiets van ‘waar waren jullie mijn hele leven’ als ik de vele meesterwerken beluister die het genre heeft voortgebracht. Enter The Wu-Tang was het eerste hiphopalbum waar ik helemaal wild van werd, en met goede reden: dankzij de negen sterk van elkaar verschillende leden ongelooflijk divers, ontzettend speels, en vol goede producties die al dat gerap prachtig omkaderen. Mijn eerste hiphopliefde, en nog steeds mijn favorietje.

7. Belle and Sebastian - If You're Feeling Sinister (1996)

Mijn favoriet van deze band zit in de volgende editie (The Boy With The Arab Strap), maar dit is een heel sterke tweede. Nu val ik eigenlijk voor het eerst tijdens het schrijven van deze post een beetje stil, maar ik kan wel melden dat terwijl ik dit typ, het refrein van Me And The Mayor alweer door mijn hoofd begint te spoken. En dat vind ik nog niet eens het beste nummer van de plaat. Zegt genoeg over de kwaliteit van dit werkje, toch?

8. GZA - Liquid Swords (1995)

Dit soloalbum van GZA ontloopt zijn oude broer Enter The Wu-Tang eigenlijk nauwelijks qua kwaliteit. Misschien nog iets donkerder, voornamelijk dankzij de vocal samples uit oude kung fu-films die hier dus echt bijdragen aan de sfeer (iets dat toch niet altijd lukt met dergelijke samples) en natuurlijk het grote aantal sterke nummers en gastoptredens van andere leden van de clan. Vooral op Shadowboxin’ wordt de show gestolen door gastartiest Method Man, die hier op zijn gemakje de beste verses uit de geschiedenis van het genre op band vastgelegd heeft.

9. * Suede - Suede (1993)

Zoals gezegd dus mijn absolute favoriet van deze bijzondere band. Gek eigenlijk hoe Suede destijds werd ingedeeld in hetzelfde britpop-hokje als Oasis, Blur, Supergrass en consoorten. Dit klinkt toch helemaal anders vind ik, veel meer op zoek naar de duisternis.

10. * Sparklehorse - Vivadixiesubmarinetransmissionplot (1995)

Een album dat ik toch een beetje herontdekt heb dankzij dit spelletje. Het ene goede liedje na het andere. Het wordt toch maar eens tijd voor Good Morning Spider.

11. * Blur - Parklife (1994)

Dit album doet me wat aan In A Bar, Under The Sea denken, in de zin dat ook Parklife zijn best doet om zijn liedjes zoveel mogelijk van elkaar te doen verschillen, zonder dat de plaat al te gefragmenteerd overkomt. Een treetje lager qua niveau, en ook veel Britser, maar dat deze plaat bakken charme heeft staat wat mij betreft buiten kijf.

En Oasis? Eigenlijk vind ik dat meer een singletjesband. Al waren de interviews met Noel wel leuker om te volgen dan die met Damon. Dat dan weer wel.

12. * Mobb Deep - The Infamous (1995)

En ook voor Mobb Deep was nog net plaats in mijn lijstje. Een instant classic waarbij je elke luisterbeurt weer nieuwe dingen opmerkt. Shook Ones Part II is natuurlijk dé favoriet, maar verder zijn alle nummers aan elkaar gewaagd.

Morgen of op zijn laatst maandag avond komt mijn Top 12.

Vreemd dat het zo lang duurt, dit is toch de makkelijkste ronde lijkt me... Eerste ronde kost mij altijd veel meer tijd.

Nou, voor mij niet omdat de voeling met deze periode erg dun is.

Een volgende editie wil ik nog wel modereren, maar ik zal niet meer deelnemen.
Al is dat natuurlijk wel raar. Tenzij iemand anders zich geroepen voelt om de fakkel over te nemen.

Een eerder idee om dit spel niet per vier jaar, maar gewoon per jaargang te spelen
heb ik opgeborgen omdat we al te veel edities volgens deze formule gespeeld hebben
en omdat ik per jaargang misschien ooit nog eens wat anders wil proberen.

1. 16 Horsepower - Sackcloth 'N' Ashes (1996)



2. Portishead - Dummy (1994)



3. Lenny Kravitz - Are You Gonna Go My Way (1993)



4. George Michael - Older (1996)



5. Counting Crows - August and Everything After (1993)



6. The Prodigy - Music for the Jilted Generation (1994)



7. Pet Shop Boys - Very (1993)



8. A Tribe Called Quest - Midnight Marauders (1993)



9. Pearl Jam - Vs. (1993)



10. Oasis - (What's the Story) Morning Glory? (1995)



11. Radiohead - The Bends (1995)



12. Live - Throwing Copper (1994)

Okee, de lijnen zijn gesloten.
De jury trekt zich terug om de eindstand te berekenen.

Een bizar genummerd lijstje (ik zie al waar de fout zit) van een sympathieke user
die de twee vorige rondes geen bijdrage leverde. Wat moet ik hier mee aanvangen?

Lijkt me toch een redelijk makkelijk te behappen top-12.
De vraag is of een lijstje meetelt van iemand die de eerste twee rondes geen bijdrage leverde.
Ik zou daar geen moeite mee hebben, maar wat zeggen de reglementen?

De volgorde zal zijn volgorde zijn. Alleen sluit de nummering ervoor niet helemaal. Lijkt me duidelijk, toch?

Ja, het gaat me om de spelregels die zeggen dat je je drie rondes lang moet engageren.
Ik wil daar niet erg moeilijk over gaan doen, maar starsailor vond het spijtig dat hij net te laat was
voor de 1ste ronde en dus niet kon meespelen. Op die manier dubbel jammer voor hem dan...

Ik wacht nog even tot itchy zelf reageert.

De nummering klopt niet, maar de volgorde wel. Van boven naar beneden is dus gewoon 1 t/m 12. Excuses voor de verwarring.
De spelregels heb ik nooit gelezen, daar was ik even te enthousiast voor
Begrijpelijk dus als je mijn top 10 niet meetelt, maar dat is dan wel heeeeel jammer voor Guided By Voices, die wel wat puntjes kunnen gebruiken!
Anyhow, bij een volgende ronde ga ik proberen structureler mee te doen.

Euhm, ik heb hopelijk toch niet deze KO om zeep geholpen?

Helemaal niet, maar zoals een paar weken geleden al gezegd,
is maandagavond voor mij het beste moment om werk te maken van dit topic.
Dus tijdsgebrek en te weinig focus zijn de boosdoeners.

CLASSIC ALBUMS 1993-1996

De albums die puntenloos bleven in de finale:

0 Arno - Idiots Savants (1993)
0 Beck - Odelay (1996)
0 Guided by Voices - Bee Thousand (1994)
0 Raekwon - Only Built 4 Cuban Linx... (1995)

En de albums die het eindoverzicht niet haalden:

8 dEUS - Worst Case Scenario (1994)
8 James - Laid (1993)
8 Pavement - Crooked Rain, Crooked Rain (1994)
8 Stereolab - Transient Random-Noise Bursts with Announcements (1993)
8 The Magnetic Fields - Get Lost (1995)
7 2Pac - All Eyez on Me (1996)
7 Adorable - Against Perfection (1993)
7 Mobb Deep - The Infamous (1995)
6 GZA - Liquid Swords (1995)
6 Nine Inch Nails - The Downward Spiral (1994)
6 Pet Shop Boys - Very (1993)
6 R.E.M. - New Adventures in Hi-fi (1996)
5 Alanis Morissette - Jagged Little Pill (1995)
5 Blur - Parklife (1994)
5 Sparklehorse - Vivadixiesubmarinetransmissionplot (1995)
4 Jeff Buckley - Grace (1994)
4 Pearl Jam - Vs. (1993)
4 The Smashing Pumpkins - Mellon Collie and the Infinite Sadness (1995)
1 Tindersticks - Tindersticks (1995)

Met dank aan de volgende deelnemers die drie rondes lang mee wikten en wogen:

- ArthurDZ
- dazzler
- DjFrankie
- herman
- johan de witt
- LucM
- Teunnis
- Poeha
- thelion

De top 30 volgt stapsgewijs in de loop van de week.

CLASSIC ALBUMS 1993-1996

27. Suede - Coming Up (1996)


10 punten

28. Eels - Beautiful Freak (1996)


8+2 punten

29. Wu-Tang Clan - Enter the Wu-Tang (36 Chambers) (1993)


7+3 punten

30. The Jayhawks - Tomorrow the Green Grass (1995)


9 punten

30. Tool - Ænima (1996)


9 punten

CLASSIC ALBUMS 1993-1996

23. Lambchop - How I Quit Smoking (1996)


11+1 punten

24. DJ Shadow - Endtroducing..... (1996)


10+2 punten

25. Kula Shaker - K (1996)


7+5 punten

26. Suede - Suede (1993)


11 punten

CLASSIC ALBUMS 1993-1996

19. Morrissey - Vauxhall and I (1994)


11+2 punten

20. Nas - Illmatic (1994)


12 punten

20. Nirvana - MTV Unplugged in New York (1994)


12 punten

20. Oasis - Definitely Maybe (1994)


12 punten

Ben ik echt de enige met Nas in zijn top-12?

CLASSIC ALBUMS 1993-1996

16. Dead Can Dance - Into the Labyrinth (1993)


10+6 punten

17. Portishead - Dummy (1994)


11+4 punten

18. Counting Crows - August and Everything After (1993)


8+7 punten

CLASSIC ALBUMS 1993-1996

13. George Michael - Older (1996)


9+9 punten

14. Björk - Debut (1993)


9+8 punten

15. A Tribe Called Quest - Midnight Marauders (1993)


9+5+3 punten

De top 12 der top 12'en publiceer ik dit weekend.

George Michael toch nog 13e, nice Georgie.

CLASSIC ALBUMS 1993-1996

11. Underworld - Dubnobasswithmyheadman (1994)


11+9 = 20 punten

12. The Prodigy - Music for the Jilted Generation (1994)



7+7+6 = 20 punten

CLASSIC ALBUMS 1993-1996

09. 16 Horsepower - Sackcloth 'N' Ashes (1996)


12+10 = 22 punten

10. Lenny Kravitz - Are You Gonna Go My Way (1993)


11+10 = 21 punten

CLASSIC ALBUMS 1993-1996

07. dEUS - In a Bar, Under the Sea (1996)


11+6+4+3 = 24 punten

08. The Smashing Pumpkins - Siamese Dream (1993)


10+7+3+3 = 23 punten

CLASSIC ALBUMS 1993-1996

05. Belle and Sebastian - If You're Feeling Sinister (1996)


10+6+5+5 = 26 punten

06. Live - Throwing Copper (1994)


12+11+1 = 24 punten