Dazzler bedankt !! Mooi overzicht

Bedankt dazzler voor weer een prima finaleverslag.

Mijn nummer 1 wint eens iets

Bedankt weer voor de organisatie, dazzler. Wanneer komt de volgende editie?

Laat ik vooral eerlijk blijven: de volgende editie is voor 2014.

Eerst examens verbeteren, feesten, Greatest Hits uit handen geven en dan zien we wel.

Ik vind dit leuk om te doen met een trouw deelnemersveld.
Dus vind ik het ook jammer dat ik te weinig op de afspraak kan zijn.

Maar daar komt volgend jaar verandering in.

Ga je eindelijk eens delegeren, daar op school?

Wat mij betreft gaan we hier weer eens verder...

Ik wil eventueel wel de regie voor 1993-1996 in handen nemen, mocht dazzler die af willen staan...

Prima, doe maar. Ik heb duidelijk minder affiniteit met die periode,
dus valt het me iets zwaarder om de regie vol te houden. Goed idee dus.

Eens zien of ik hier voldoende albums van kan vinden voor een mooie tiplijst.

Het gekke is, Zephyr, dat ik door het topic 1986 in 30 Albums ook ineens aan dit topic moest denken. Zou fraai zijn als dit mooie topic voortgezet kon worden.

Oei oei oei, ik weer met mijn grote waffel

Na check ken ik veel en veel te weinig albums om serieus mee te kunnen spelen.
En ook weinig zin om veel nieuws te gaan luisteren.

Excuus, maar ik zie er vanaf om 93-96 te regisseren.

OVERZICHT VAN DE VOORBIJE EDITIES

CLASSIC ALBUMS editie 1993-1996
britpop - gangsta rap - triphop

???

CLASSIC ALBUMS editie 1989-1992
ambient - grunge - madchester ...

01. The Stone Roses - The Stone Roses (1989)
02. Pearl Jam - Ten (1991)
03. R.E.M. - Automatic for the People (1992)
04. The Cure - Disintegration (1989)
05. Nirvana - Nevermind (1991)
06. Massive Attack - Blue Lines (1991)
07. Aphex Twin - Selected Ambient Works 85-92 (1992)
08. U2 - Achtung Baby (1991)
09. Depeche Mode - Violator (1990)
10. Crowded House - Woodface (1991)

CLASSIC ALBUMS editie 1985-1988
europop - hip hop - folkrock ...

01. U2 - The Joshua Tree (1987)
02. Talk Talk - The Colour of Spring (1986)
03. Tracy Chapman - Tracy Chapman (1988)
04. Dead Can Dance - Within the Realm of a Dying Sun (1987)
05. R.E.M. - Lifes Rich Pageant (1986)
06. Marillion - Misplaced Childhood (1985)
07. Pet Shop Boys - Actually (1987)
08. Midnight Oil - Diesel and Dust (1987)
09. The Smiths - The Queen Is Dead (1986)
10. Depeche Mode - Music for the Masses (1987)

CLASSIC ALBUMS editie 1981-1984
heavy metal - new wave - synthpop ...

01. Orchestral Manoeuvres in the Dark - Architecture & Morality (1981)
02. Talking Heads - Stop Making Sense (1984)
03. Marillion - Script for a Jester's Tear (1983)
04. Simple Minds - New Gold Dream (81-82-83-84) (1982)
05. The Smiths - The Smiths (1984)
06. U2 - The Unforgettable Fire (1984)
07. Lloyd Cole & The Commotions - Rattlesnakes (1984)
08. Michael Jackson - Thriller (1982)
09. Camel - Nude (1981)
10. Echo & The Bunnymen - Ocean Rain (1984)

CLASSIC ALBUMS editie 1977-1980
disco - punk - reggae ...

01. Fleetwood Mac - Rumours (1977)
02. Kate Bush - The Kick Inside (1978)
03. Joy Division - Closer (1980)
04. Dire Straits - Dire Straits (1978)
05. Joy Division - Unknown Pleasures (1979)
06. The Cure - Seventeen Seconds (1980)
07. Supertramp - Even in the Quietest Moments... (1977)
08. Rush - Permanent Waves (1980)
09. Pink Floyd - The Wall (1979)
10. Elvis Costello & The Attractions - This Year's Model (1978)

CLASSIC ALBUMS editie 1973-1976
classic rock - country rock - progrock ...

01. Pink Floyd - The Dark Side of the Moon (1973)
02. Bruce Springsteen - Born to Run (1975)
03. Supertramp - Crime of the Century (1974)
04. Pink Floyd - Wish You Were Here (1975)
05. Stevie Wonder - Songs in the Key of Life (1976)
06. Bob Dylan - Blood on the Tracks (1975)
07. Genesis - Selling England by the Pound (1973)
08. Eagles - Hotel California (1976)
09. Camel - Mirage (1974)
10. Mike Oldfield - Tubular Bells (1973)

CLASSIC ALBUMS editie 1969-1972
folk - hardrock - singer-songwriters ...

01. Marvin Gaye - What's Going On (1971)
02. Dusty Springfield - Dusty in Memphis (1969)
03. Led Zeppelin - Led Zeppelin IV (1971)
04. The Rolling Stones - Exile on Main St. (1972)
05. Crosby, Stills, Nash & Young - Déjà Vu (1970)
06. David Bowie - Ziggy Stardust (1972)
07. The Velvet Underground - The Velvet Underground (1969)
08. The Doors - L.A. Woman (1971)
09. Led Zeppelin - Led Zeppelin II (1969)
10. Deep Purple - Made in Japan (1972)

CLASSIC ALBUMS editie 1966-1968
british beat - psychedelic rock - soul ...

01. The Beatles - Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band (1967)
02. The Doors - The Doors (1967)
03. The Velvet Underground - The Velvet Underground & Nico (1967)
04. The Beach Boys - Pet Sounds (1966)
05. Simon & Garfunkel - Parsley, Sage, Rosemary and Thyme (1966)
06. The Beatles - Revolver (1966)
07. The Rolling Stones - Beggars Banquet (1968)
08. Love - Forever Changes (1967)
09. Otis Redding - Otis Blue / Otis Redding Sings Soul (1965)
10. Bob Dylan - Blonde on Blonde (1966)

CLASSIC ALBUMS editie 1993-1996
britpop - gangsta rap - triphop

Wie nog eens wil meespelen, kan hier intekenen?

- dazzler?
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-

De spelregels zitten nogal ver weg bij mij, dus die moeten opgefrist worden.
Er was een nominatieronde, een suggestieronde en een finale, herinner ik me.

Vinden we voldoende deelnemers, dan gaan we van start op maandag 15 september.

MOGELIJKE STARTLIJST (onder voorbehoud, telt nog 1 album te veel)

1993
Björk - Debut (1993)
Counting Crows - August and Everything After (1993)
Nirvana - In Utero (1993)
Pearl Jam - Vs. (1993)
The Smashing Pumpkins - Siamese Dream (1993)
Wu-Tang Clan - Enter the Wu-Tang (36 Chambers) (1993)

1994
Blur - Parklife (1994)
dEUS - Worst Case Scenario (1994)
Jeff Buckley - Grace (1994)
Live - Throwing Copper (1994)
Nas - Illmatic (1994)
Oasis - Definitely Maybe (1994)
Portishead - Dummy (1994)

1995
Alanis Morissette - Jagged Little Pill (1995)
GZA - Liquid Swords (1995)
Oasis - (What's the Story) Morning Glory? (1995)
Pulp - Different Class (1995)
Radiohead - The Bends (1995)
The Smashing Pumpkins - Mellon Collie and the Infinite Sadness (1995)

1996
16 Horsepower - Sackcloth 'N' Ashes (1996)
2Pac - All Eyez on Me (1996)
Beck - Odelay (1996)
Belle and Sebastian - If You're Feeling Sinister (1996)
Eels - Beautiful Freak (1996)
Tool - Ænima (1996)

CLASSIC ALBUMS editie 1993-1996
britpop - gangsta rap - triphop

Wie nog eens wil meespelen, kan hier intekenen?

- dazzler?
- Poeha
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-

CLASSIC ALBUMS editie 1993-1996
britpop - gangsta rap - triphop

Wie nog eens wil meespelen, kan hier intekenen?

- dazzler?
- Poeha
- ArthurDZ
-
-
-
-
-
-
-
-
-

Prachtige jaren, veel favoriete alternative rock en hiphopplaten van mij zijn uit deze periode.

Voor mij dan weer de periode waarin ik begon te werken en de voeling met wat nieuw was verloor.
Tot het jaar 2000 bleef ik weliswaar trouw mijn OOR tijdschrift kopen om bij te kunnen benen.
Een aantal albums kocht ik dan toch op basis van wat ik (ook elders) las.

Zo ken ik ongeveer 40% van de platen uit de voorlopige startlijst behoorlijk tot goed.
Maar de hele hip hop beweging is me met uitzondering van de grote hits helemaal ontgaan.
Zag ooit dat album van Nas voor 1 euro in nieuwstaat liggen en toch twijfelde ik.
Maar de status van die plaat is wel gigantisch als ik MuMe mag geloven.

Zo schrok ik ook van het feit dat de plaat van Blur eigenlijk op basis van mijn selectiecriteria
buiten de startlijst (te weinig stemmen) valt, maar wat heb je aan Oasis zonder Blur in de strijd?
Nu ja, mocht Blur niet starten, dan wordt hij vast wel genomineerd.

Maar daarvoor hebben we naast ArthurDZ en Poeha nog deelnemers nodig:
herman, Zephyr, Papartis, thelion, vigil, chevy93, DjFrankie, LucM, Dwejkk_
en dan ik vergeet wellicht nog wat mensen uit de eerste edities van dit spel...

CLASSIC ALBUMS editie 1993-1996
britpop - gangsta rap - triphop

Wie nog eens wil meespelen, kan hier intekenen?

- dazzler?
- Poeha
- ArthurDZ
- Herman
-
-
-
-
-
-
-
-

Voor mij de periode waarmee het begon. Op het album van 2Pac na ken ik ook alles uit de startlijst.

Ik ken ook het meeste wel en kan ook nog mooie toevoegingen geven maar tijdnood speelt een rol dus ik pas.

CLASSIC ALBUMS editie 1993-1996
britpop - gangsta rap - triphop

Wie nog eens wil meespelen, kan hier intekenen?

- dazzler?
- Poeha
- ArthurDZ
- Herman
- thelion
-
-
-
-
-
-
-

Mijn 18e t/m 21st levensjaren

CLASSIC ALBUMS editie 1993-1996
britpop - gangsta rap - triphop

Wie nog eens wil meespelen, kan hier intekenen?

- dazzler?
- Poeha
- ArthurDZ
- Herman
- thelion
- johan de witt
-
-
-
-
-
-

Mooie jaren inderdaad, ken het spel verder niet, maar laat me graag verrassen.
Ik weet niet waar die startlijst op is gebaseerd, mis in ieder geval wel Suede, zo op het eerste oog.

Klopt, net als Blur haalt Suede te weinig stemmen in 1994.
De startlijst is gebaseerd op het aantal stemmen op deze site.

Uit de top 10 kies ik dan per jaar 6 albums die niet mogen ontbreken.
Daarbij kijk ik in tweede instantie naar het gemiddeld aantal sterren en zorg ik
dat een groep als bijvoorbeeld Radiohead niet om de haverklap in dit spel opduikt.

Platen die niet in de startlijst staan, kunnen altijd genomineerd worden in de eerste ronde
en op basis van hun populariteit bij de medespelers een plaatsje in de finale afdwingen.

Sommige jaargangen tellen meer album klassiekers.
Dat lot lijkt het jaar 1994 in deze editie beschoren te zijn.

Ik kan Blur en Suede mee opnemen in de startlijst, maar dat zal ten koste gaan
van twee andere toppers uit die of een andere jaargang (startlijst = 24 albums).

En dan bestaat er die reflex om te hip hop albums weg te halen
omdat ik ze zelf (en misschien de meeste anderen hier) niet ken.
Maar die stiefmoederlijke ingreep wil ik niet blind uitvoeren.

Dus ik denk nog even na over hoe ik het probleem oplos.
De albums van Blur en Suede zitten wel in de top 20 van dat jaar,
maar hebben pech dat 1994 één vet muziekjaar mag genoemd worden.

Oke, ik begrijp het. Maar sommige artiesten staan er twee keer in (Oasis en Smashing Pumpkins), en Suede helemaal niet. Blur staat er overigens wel in, met Parklife, dus dan is het gemis van Modern Life niet zo erg. Misschien als regel dat iedere artiest maar EEN keer in de startlijst mag staan, dan komt er een plaatsje vrij voor Suede of Dog Man Star in 1993 of 1994. Dan heb je echter nog wel EEN andere klassieker nodig.

Dat kan, maar sommige bands zijn nu eenmaal groter dan andere.
Smashing Pumpkins en Oasis zullen bijvoorbeeld niet meer terugkeren in het spel.
Radiohead wel. Pablo Honey heb ik de kast gelaten, om The Bends kon ik moeilijk heen.

Nirvana en Pearl Jam deden al mee in de vorige editie, maar zitten hier opnieuw met een kanjer.
Al komt In Utero bij mij het eerst in aanmerking om plaats te maken voor Park Life van Blur.
(Blur stond er inderdaad in, maar de voorlopige startlijst telde nog één album te veel).

Ik heb nog een paar dagen tijd om de knoop door te hakken.
Het deelnemersveld groeit veelbelovend, hopelijk kunnen we maandag starten.

CLASSIC ALBUMS editie 1993-1996
britpop - gangsta rap - triphop

Wie nog eens wil meespelen, kan hier intekenen?

- dazzler?
- Poeha
- ArthurDZ
- Herman
- thelion
- johan de witt
- LucM
-
-
-
-
-

De meeste albums in de starlijst ken ik goed, enkel de hiphop-albums zijn mij onbekend. Van die jaren steekt 1995 er bovenuit.

Jammer Zephyr. Maar je moet het wel leuk vinden natuurlijk.

Is dit spel levensvatbaar met 7 deelnemers.
In het verleden is gebleken dat het dan moeilijk loopt omdat er dan te weinig consensus
kan groeien in de finale en je dus nauwelijks aftekening krijgt in het eindresultaat.

Maar ik wil wel proberen.

Misschien vinden tijdens de eerste ronde nog mensen de weg naar dit topic
dat toch net een iets groter en langduriger engagement van de spelers vraagt.

CLASSIC ALBUMS editie 1993-1996

We hebben een startlijst en die bestaat uit 24 classic albums
die volgens de gebruikers van deze schitterende website alle lof verdienen.

1ste RONDE nominatie

Maar misschien denkt het deelnemersveld van dit spel daar anders over.
De kans is groot dat een aantal persoonlijke favorieten ontbreken.

Die kan je nomineren in een 1ste ronde.
Je mag 6 albums nomineren die niet in de startlijst staan.

Vergeet niet om wat reclame te maken voor je eigen nominaties.
Dat kan je door de loftrompet boven te halen of door luisterlinkjes te plaatsen.

Het is immers de bedoeling dat jouw medespelers overtuigd geraken van je nominaties.
Zij zullen in de 2de ronde immers bepalen of jouw nominatie finale-waardig wordt bevonden.

Tussen jouw 6 nominaties mogen maximum 2 albums uit de startlijst zitten.
Elke nominatie is namelijk goed voor 2 bonuspunten en op die manier zou je 2 favorieten
al meteen een finaleplaats kunnen toekennen. Je kan dan zelf nog maar 4 nieuwe platen aandragen.

Het is best mogelijk dat je een album wil nomineren waar ook een andere speler aan gedacht heeft.
Ook dat is geen probleem: maximum 2 nominaties mogen ook door je voorgangers genomineerd zijn.

Het lijkt allemaal ingewikkelder dan het is,
maar ik wilde de spelregels nog eens zorgvuldig onder de aandacht brengen.

Samengevat: in de 1ste RONDE bejubel je 6 favoriete platen uit de periode 1993-1996.
Daar mogen er 2 uit de startlijst en/of 2 uit de nominatielijstjes van je voorgangers zitten.

CLASSIC ALBUMS editie 1993-1996

STARTLIJST

Een lijst met 24 MuMe klassiekers die nu al kans maken op een finaleplaats.
Je hoeft ze niet meer te nomineren, tenzij je maximum 2 favorieten nu al met punten wil belonen.

1993
Björk - Debut (1993)
Counting Crows - August and Everything After (1993)
Nirvana - In Utero (1993)
Pearl Jam - Vs. (1993)
The Smashing Pumpkins - Siamese Dream (1993)
Wu-Tang Clan - Enter the Wu-Tang (36 Chambers) (1993)

1994
dEUS - Worst Case Scenario (1994)
Jeff Buckley - Grace (1994)
Live - Throwing Copper (1994)
Nas - Illmatic (1994)
Oasis - Definitely Maybe (1994)
Portishead - Dummy (1994)

1995
Alanis Morissette - Jagged Little Pill (1995)
GZA - Liquid Swords (1995)
Oasis - (What's the Story) Morning Glory? (1995)
Pulp - Different Class (1995)
Radiohead - The Bends (1995)
The Smashing Pumpkins - Mellon Collie and the Infinite Sadness (1995)

1996
16 Horsepower - Sackcloth 'N' Ashes (1996)
2Pac - All Eyez on Me (1996)
Beck - Odelay (1996)
Belle and Sebastian - If You're Feeling Sinister (1996)
Eels - Beautiful Freak (1996)
Tool - Ænima (1996)

ps. Park Life van Blur is uiteindelijk toch uit de lijst gebleven en rekent dus op de nominatieronde.
Hij had opvallend minder stemmen dan de overig 24 albums, wat dat betreft een verdedigbare beslissing.

1ste RONDE

Nomineer 6 favoriete albums uit de periode 1993-1996.
Motiveer je nominaties met de nodige passie en eventueel luisterlinks.

Voor meer bijzonderheden omtrent de spelregels kan je terecht in mijn vorig bericht.

DEELNEMERS

- dazzler
- Poeha
- ArthurDZ
- herman
- thelion
- johan de witt
- LucM
-
-
-
-
-

Er kunnen gerust nog geïnteresseerden aansluiten tijdens de eerste ronde.
Deadline van de 1ste RONDE is maandagavond 22 september omstreeks 20.00u.

MIJN 6 NOMINATIES voor 1993-1996

Arno - Idiots Savants (1993)



Idiots Savants wordt vaak beschouwd als Arno's definitieve solo-album.
De plaat waarop alle muzikale ingrediënten uit het verleden en de toekomst samenvallen.

Dat hij met Vive Ma Liberté een kleine hit te pakken had, was meegenomen.
Maar nog veel legendarischer zou zijn cover van Les Filles du Bord de Mer worden.
Dat de tango één van de terugkerende liefdes in zijn oeuvre zou worden bewijst Give Me the Gift.

Blur - Parklife (1994)



Over dit album ga ik kort zijn: Blur hoort thuis in deze editie,
hoewel ze mij toch vooral zullen bijblijven als singles band die het burgermannetje
dat ooit zo kundig door 60s groepen als The Kinks en The Small Faces werd bezongen
weer helemaal op de britpop kaart zette. Ook The Jam en Madness beheersten deze stiel.

Dead Can Dance - Into the Labyrinth (1993)



Met dat eerste akkoord van The Carnival Is Over schiet mijn gemoed al vol.
Een plechtig nummer dat toch met beide voeten op de grond blijft en waarin Brendan Perry
zich ontpopt tot een magistraal zanger en vertolker van zijn eigen duistere poëzie.
Hij citeert zelfs een vers uit The Eternal van Joy Division. De luisteraar vertoeft in goed gezelschap.

Het bewuste nummer gaat dan over in het minzame Ariadne.
Een korte hymne waarin de vocalen van Lisa Gerard zachtjes orakelen.
Ariadne wordt op die manier een luchtig coda van het zwaarmoedige The Carnival Is Over.

Into the Labyrinth is Dead Can Dance voor beginners: toegankelijk en op volle sterkte.
Yulunga (Spirit Dance) werd als trekker van het album zelfs met een video clip bedacht.
Het enige bezwaar dat je zou kunnen hebben, is dat het album naar het einde toe wat lang wordt.

Heather Nova - Oyster (1994)



Heel af en toe gebeurde het nog in de jaren 90 dat ik diep onder de indruk geraakte van een plaat.
Mijn muzikale identiteit was immers gevormd en ik bleef nog enigszins trouw aan de helden van vroeger.
Maar in Oyster zaten een aantal parels verborgen die me tot diep in mijn vezels beroerden.

Uiteraard was er Studio Brussel dat de singles Walk This World, Maybe an Angel en Truth to Bone draaide.
Maar op de plaat trof ik nog prachtige nummers aan als het zalvende Heal en het verloren Island.

Heathers stem is als die van een sirene, een geneeskrachtige balsem op mijn hartenpijn.

Oasis - Definitely Maybe (1994)



Supersonic trok me meteen aan de oren op een Indie Top 20 verzamelaar.
Deze nieuwe band had Britse branie, rock 'n' roll guts en een uitstekende zanger.
En met elke single zou nadien blijken ook de potentie om onvergetelijke singles te schrijven.

Vier stuks staan er op hun debuut: Supersonic, Shakermaker, Cigarettes and Alchohol
en misschien wel de single die de britpop van de 90s muzikaal definieerde: Live Forever.

Tel daarbij nog een binnenkomer van formaat met Rock 'n' Roll Star
en een albumklassieker als Slide Away waarop Noel lekker gaat slepen.
En in gedachten reken ik er ook nog de puike non-album single Whatever bij.

Na het eclatante succes van What's the Story (Morning Glory) ging Oasis
zichzelf te veel herhalen en, wat eigenlijk nog erger is, vooral erg vervelen.
De frisheid van hun beginperiode vonden ze nadien nooit meer terug.

Tim Finn - Before & After (1993)



Tim Finn is de eerste die met nieuw plaatwerk komt na zijn Crowded House avontuur.
De songs op Before & After zijn, u had het kunnen raden, geschreven "voor" en "na" Woodface.
De hoes moet duidelijk maken dat Tim onderweg niets van zijn vakmanschap heeft verloren.

Finn werkt samen met verschillende producers
omdat de nummers in verschillende sessies tot stand kwamen.
Net die samenwerkingsverbanden maken deze plaat interessant.

De single Persuasion is bijvoorbeeld geënt op een riff van Richard Thompson die Tim zijn zegen gaf.

Het bloedmooie Many's the Time brengt het relaas van een avondje stappen
van drie muzikale vrienden (de Ierse bard Andy White, Liam Ó Maonlaí van Hothouse Flowers en Tim Finn).
Het trio was nadien goed voor een gelegenheidsabum dat voor Finn fans het ontdekken waard is.

En eindigen doe ik met één van de drie nummers die Neil en Tim niet weerhielden voor Woodface,
het aardige Strangeness and Charm. De andere twee zijn In Love with It All (ook op dit album van Tim)
en Catherine Wheels dat later dat jaar op Together Alone (1993) van Crowded House zou verschijnen.


Een nominatielijst die verraadt dat de platen die ik in de beginjaren
van mijn beroepsleven kocht, nog steeds niet tot me zijn doorgedrongen
zoals de platen uit mijn jeugd (de jaren 80). Ik koos vooral voor oudere helden.

Mooie keuzes.

Wat Oasis betreft valt me op dat Definitely Maybe de tand des tijds beter heeft doorstaan dan Morning Glory. Die laatste was destijds een van mijn favoriete albums, maar mijn waardering ervoor is wel wat gezakt.

Ik treed herman bij wat Oasis betreft.
Het debuut heeft meer rock & roll attitude en branie,
de opvolger trekt de hitkaart en zit iets dikker in de strijkers.

Geweldige tijdsperiode, 1993-1996. Er gebeurde weer van alles in muziekland, grenzen werden opgezocht en verlegd, en niemand trok zich iets aan van het status quo. Iets wat ik tegenwoordig een beetje mis, zeker op het vlak van alternatieve rockmuziek. Het midden van de jaren ’90 was veel spannender, veel ‘sexyer’ . Een duizelingwekkend aantal hoge quoteringen in mijn stemmenlijst is het gevolg. Zes albums uitkiezen was dus vrij moeilijk.

Suede - Suede (1993)

http://ecx.images-amazon.com/images/I/51d5PtPIMeL._SY300_.jpg

Ik had ook kunnen gaan voor het gewoonlijk hoger gewaardeerde Dog Man Star, maar hier is het debuut van deze bijzondere band eigenlijk al vanaf het prille begin favoriet. Wie mijn top 100 gevolgd heeft, weet misschien nog dat Animal Nitrate daar in de top 3 stond, al gaat mijn waardering voor deze plaat natuurlijk verder dan alleen dat nummer.

Naast het gruwelijk intense Animal Nitrate, vinden we op deze parel namelijk ook de poppy meezinger Metal Mickey (misschien wel het meest vrolijke pre-Coming Up-nummer van de band), het meeslepende So Young, het tedere The Next Life en het epische Pantomime Horse, waarin je al heel duidelijk Dog Man Star in herkent.

Hun tweede plaat staat bij mij ook op 5 sterren, maar toch vind ik het debuut nog een slagje beter. Net omdat er af en toe een Metal Mickey of een Moving op staat om de zwartgallige sfeer wat te doorbreken. Dog Man Star is als plaat een parodie op bombast en grandeur, de ontmanteling van de droom in al zijn lelijkheid, als een lekkere taart die aan de binnenkant vol maden blijkt te zitten. Soms heb ik zin om dat aan te horen, maar meestal kies ik gewoon voor de plaat waar het idee van Dog Man Star wat meer onder de oppervlakte zit.

Guided By Voices - Bee Thousand (1994)

http://jivetimerecords.com/wp-content/uploads/2011/01/Guided_By_Voices_Bee_Thousa.jpg

Er is geen band die klinkt als Guided By Voices. Geen enkele. En er is ook geen band met dezelfde modus operandi. Robert Pollard schudt de goede songideeën, surrealistische tekstflarden en catchy hooks uit zijn losse mouw alsof het niets is, en pleurt al die onafgewerkte ideeën dan op plaat na plaat alsof het niks is. Deze werkwijze zorgt ervoor dat geen enkele GBV-plaat perfect is, maar de eigenzinnigheid en het hoge ruwe diamant-gehalte zorgen wel voor bakken charme.

En zo is Bee Thousand per ongeluk zijn beste werk gebleken, want er is geen GBV-album zo charmant als deze. Luister maar eens naar nummers als Hardcore UFO's, Hot Freaks, Queen Of Cans And Jars (die gitaarriff!!!) en meesterwerk I Am A Scientist. Ik kan me voorstellen dat progfans die hun muziek graag muzikaal en productioneel perfect hebben gruwelen van dit soort nummers, maar voor zij die zich ook door externe factoren of onvolmaaktheden laten inpakken, is Bee Thousand gewoon een must listen!

Mobb Deep - The Infamous (1995)

http://cdn3.pitchfork.com/albums/20446/homepage_large.217a88ce.jpg

Hiphop is berucht op musicmeter als een genre waar slechts weinig vaste forumgangers mee weglopen, maar toch heb ik dapper besloten ook hiphop in mijn lijstje te zetten. Het midden van de jaren ’90 waren dan ook gouden jaren voor dit genre, want er kwam letterlijk om de drie maanden een nieuw meesterwerk uit, en om de zes maanden vond een nieuwe creatieve revolutie plaats. Wat de periode 1965-1969 was voor rockmuziek, was de periode 1992-1995 voor hiphop, heb ik de indruk.

Dit album van Mobb Deep, bijvoorbeeld, was een revolutionair werk op vlak van storytelling. Rapper Prodigy en producer Havoc zijn eigenlijk kinderen van de middenklasse, maar toch slagen ze erin de gevaarlijke, explosieve sfeer van de inner city zo meesterlijk te vangen, dat er in de lyrics een goede gangsterfilm verscholen zit. Nergens verheerlijkt Prodigy de levensstijl van de drugsdealer, het straatschoffie of de bendeleider, maar door zijn narratieve manier van rappen krijg je toch een heel goed beeld van het wel en wee in de hood.

De producties van Havoc zijn subliem, maar toch is het Prodigy, met zijn fijne stem en vlotte flow, die constant de show steelt. Luister maar eens naar Shook Ones, Pt. II of Give Up The Goods, dat is gewoon storytelling op het hoogste niveau. Maar ja, het gaat over gangsters en er wordt af en toe gevloekt en hier en daar valt ook het vrouwonvriendelijke b-woord, dus dat doet voor sommige mensen al meteen de deur dicht. Maar aangezien dit topic vol met ruimdenkende deelnemers zit, heb ik wel niet het idee dat er zo stereotiep en kortzichtig naar dit soort platen gekeken zal worden

Raekwon - Only Built 4 Cuban Linx... (1995)

http://upload.wikimedia.org/wikipedia/en/1/17/Raekwon_only.jpg

En ook dit hiphopmeesterwerk moet natuurlijk genomineerd worden. Waar The Infamous behoorlijk kaal en weinig melodieus is, daar wordt op Only Built meer rondgestrooid met catchy samples, en zijn de beats minder spartaans.

Wat de beide albums wel gemeen hebben, is de filmische kijk op het leven van de gangster. Only Built 4 Cuban Linx werd tijdens het maken zelfs opgevat als een filmscript op muziek, waarbij het eerste nummer de intro is, en het laatste nummer de muzikale begeleiding bij het rollen van de credits. Algemeen thema: het proberen om de gangs en de hood achter je te laten, en het te maken als rapper.

Raekwon en zijn maatje Ghostface Killah (beiden van de Wu-Tang Clan) zijn bovendien ook ontzettend straffe rappers. De stijl van Ghost is heel ‘in your face’, terwijl Raekwon relaxter rapt, en dat geeft een mooi contrast. Het absolute hoogtepunt van de plaat is Criminology, een nummer zo catchy dat zelfs niet-rapliefhebbers ermee in hun hoofd zouden moeten blijven lopen. Verdere luistertips zijn het radiovriendelijke Ice Cream, en Rainy Dayz, het ‘waarom was dit geen single’-nummer van dit album.

dEUS - In A Bar, Under The Sea (1996)

http://upload.wikimedia.org/wikipedia/en/2/26/DEUS_-_In_A_Bar,_Under_The_Sea_(cover).gif

Hij staat in mijn top 10, dus uiteraard maak ik in mijn nominatielijstje ook plaats voor In A Bar, Under The Sea, het absolute meesterwerk van deze band. Nooit zou dEUS creatiever of knotsgekker uit de hoek komen dan op dit album, getuige het rondstuiterende Fell Off The Floor Man, het filmische Theme From Turnpike (met Charles Mingus-sample!), het van onderhuidse spanning ontploffende Gimme The Heat en Serpentine, en het zinderende Roses, die ook in mijn top 10 favoriete nummers te vinden is.

Ik kan me wel voorstellen dat het ‘gekke geleerde’-gehalte van deze plaat niet besteed is aan veel mensen. Dit album staat bij mij dan ook bekend als het enige album die mijn anders vrij muziektolerante moeder ooit heeft afgezet toen ze eens bij mij in de auto zat. Al was het bij Daydream Nation ook nipt.

Maar leuke anekdotes terzijde, dit voelt voor mij persoonlijk aan als het meest complete dEUS-album, en het beste album ooit gemaakt door Belgische muzikanten. Oh, en voor zij die gewoon op zoek zijn naar leuke rockliedjes, die staan ook op In A Bar Under The Sea, namelijk Little Arithmetics en Supermarketsong, die laatste met het mooiste saxofoonstukje waar Clarence Clemmons niks mee te maken heeft. Helaas onvindbaar op het internet, maar gelukkig staat ie wel op spotify!

Kula Shaker - K (1996)

http://rhythmandviews.files.wordpress.com/2008/07/t-k_kula_shaker.jpg

We eindigen deze behoorlijk uit de kluiten gewassen post met een lekker gruizige rockplaat. Kula Shaker mengt op hun debuutalbum het op India gebaseerd werk van The Beatles en George Harrison met een dosis Rolling Stones rock ‘n’ roll, en laten zo heerlijk rocken hand in hand gaan met Indische mystiek. Deze twee werelden worden heel duidelijk verenigd in Govinda (weetje: de enige Britse top 10-hit die volledig in het Sanskriet gezongen is) en Grateful When You're Dead/Jerry Was There. Andere aanraders zijn Hey Dude en Tattva (meer vurige rock) en Into The Deep (meer Beatles-pop).

Ziezo, zes platen, bijna drie A4-pagina’s vol tips en gemijmer. Veel lees-en luisterplezier!