Moeilijk is dit, zeg! Ik zou er zo nog wel tien kunnen noemen. En dat is dan alleen het nominatielijstje. Waarvan ik dan ook nog niet eens alles al heb kunnen beluisteren, want ik vermoed, afgaande op de titelsong dat ik het album van Zjef ook wel eens heel goed kan gaan vinden. Komende week nog het een en ander in te halen, dus. Maar voorlopig wil ik de volgende vijf steunen:

Leonard Cohen - Songs from a Room

Op het gevaar af ook als fanboy beschouwd te gaan worden, want ik had dan weer de andere Cohen al genomineerd. Maar deze doet daar ook nauwelijks voor onder. De A-kant alleen al is genoeg reden om deze aan te schaffen.

Marlena Shaw - The Spice of Life

Hoewel ik achteraf besef, dat ik al eerder nummers van haar kende, is mijn aandacht eigenlijk pas goed gewekt sinds ik hier op MuMe rondhang. Deze heb ik nog niet, maar staat inmiddels hoog op mijn lijstje. Je weet immers maar nooit of Spotify straks niet opeens onbetaalbaar wordt of helemaal wegvalt.

Randy Newman - Sail Away

Dit album stond al hoog op mijn shortlist, maar heeft het dus net niet gehaald. Randy is de laatste jaren toch een beetje in de vergetelheid geraakt, heb ik het idee. Deze Randy dan toch. Ik vermoed dat hij voor de nieuwe generatie vooral bekend is van Disney-materiaal. Dat is leuk, maar dit album is toch een paar klassen beter, hoor. Luister eens naar die geweldige teksten.

Serge Gainsbourg - Histoire de Melody Nelson

Hoewel ik een vrij brede voorliefde heb voor franstalig repertoire, heb ik juist met de (zelf)verklaard grootmeester Serge een beetje haat-liefdeverhouding. Maar het liefdesdeel daarvan zit wel zo'n beetje samengebald in dit geweldige verhaal over juffrouw Nelson.

The Velvet Underground - The Velvet Underground

Dit album bevindt zich toch een beetje in de schaduw van de banaan. En echt terecht is dat zeker niet, want hoewel ik niet zo ver zou willen gaan dat deze beter is, staat hier toch ook wel heel veel moois op.

Met excuses aan in het bijzonder Ann, Bill, Carol, Donald, Dusty, Isaac, Joni, Lowell, Nick, Sly, Townes en bij voorbaat al aan Zjef.

Het is nog even wachten op Snoeperd die een album uit de startlijst aandroeg.
Van zodra hij de pm behandeld heeft, kunnen we verder met de finaleronde.

O, ik had dus de verkeerde verwijderd.

Ik had Exile On Main Street moeten verwijderen i.p.v. Led Zeppelin II

Led Zeppelin - Led Zeppelin II (1969)

Led Zeppelin is een van de grootste bands uit deze periode. Aan dat valt ook aan de albums te horen. Nummer I t/m IV zijn allen erg goede albums. Maar voor mij steekt deze er bovenuit. Dit is een album met alleen maar heerlijke classic rock erop. Rock die je graag opzet en van door de kamer gaat springen. Iets wat AC/DC al jaren met mij doet, doet dit album ook met mij.

Oeps ... te snel geweest.

Waar is hermans lijstje gebleven?

Ik geef hem nog tijd tot morgenmiddag 12.00u.

pm verstuurd met dank aan Zephyr voor het oplettend oog.

Foei aan mezelf, maar dank voor het respijt, ik ben nu e.e.a. aan het luisteren.

Veel albums waar ik een paar nummers van ken. Ook een aantal artiesten die ik nu voor het eerst gehoord heb en een interessante indruk maken, zoals Little Feat.

Mijn keuze is uiteindelijk gevallen op:

Can - Tago Mago
Mooi om te lezen wat Snoeperd schrijft over de laatste twee nummers van dit album. Die zijn ook voor mij niet altijd te begrijpen. Het is muziek waar ik wel even voor moet gaan zitten en ook zin in moet hebben. Maar als krankzinnige apotheose van een geweldig album werkt het dan vaak toch wel heel goed. Het zorgt er ook voor dat deze plaat zijn aantrekkingskracht op mij niet kwijtraakt. Ik moet nog steeds een keer goed in de buidel tasten voor een goede originele dubbelelpee.

Isaac Hayes - Hot Buttered Soul (1969)
De eerste keer dat ik dit album draaide was op mijn mp3speler, jaren geleden tijdens een zomerse wandeling naar college. Sindsdien heb ik die zonnige associatie altijd gehouden. Ik heb de laatste anderhalf jaar heel wat 60s soul gedraaid, veelal singles, maar de draai die Hayes hier aan het genre geeft is echt ongekend. Wat een genie.

Nick Drake - Pink Moon (1972)
De drie albums van Nick Drake ontlopen elkaar niet veel in kwaliteit. Of eigenlijk helemaal niets. Maar Pink Moon is dan wel de kaalste en daardoor wellicht de puurste van de drie. En tevens zijn zwanenzang, want het allemaal extra bijzondermaakt.

Serge Gainsbourg - Histoire de Melody Nelson (1971)
Als Snoeperd dit album niet had gekozen, had ik dat wel gedaan. Want wat een prachtplaat. Hij duurt nog geen 28 minuten, maar meer tijd heeft Gainsbourg blijkbaar niet nodig gehad om zijn historie uit de doeken te doen. Met nog een extracomplimentje voor de arrangementen van Jean-Claude Vannier.

Sly & The Family Stone - Stand! (1969)
Een ontdekking van vorig jaar, via het jaren '60-hitparade-topic van o.a. Heicro en Arthur die hier ook meedoen. De laatste draagt dit album zelfs aan. Op een zaterdagmiddag nadat ik weer eens Dance to the Music had gedraaid, gauw dit album gekocht en als een blok gevallen voor de swingende mix van rock, soul en funk. Dance staat er niet op, maar bv. wel Everyday People, waarvan ik me altijd verbaas dat zo'n uitzonderlijk goed liedje in slechts 2:21 past.

Hoezo net binnen de deadline.

Mooie keuzes herman. 4/5 uit mijn nominatielijstje.

CLASSIC ALBUMS editie 1969-1972

3de RONDE finale

En nu is het dus tijd voor onze top 10.
Heel graag met motivering, dan kunnen we jouw tekstjes gebruiken
bij de presentatie van de 20 classic albums uit deze editie 1969-1972.

FINALELIJST met 65 albums

0 Ann Peebles - Straight from the Heart (1972)
2 Big Star - #1 Record (1972)
6 Bill Withers - Just as I Am (1971)
2 Black Sabbath - Paranoid (1970)
0 Can - Ege Bamyasi (1972)
4 Can - Tago Mago (1971)
2 Carole King - Tapestry (1971)
2 Chicago - The Chicago Transit Authority (1969)
0 Creedence Clearwater Revival - Cosmo's Factory (1970)
0 Crosby, Stills, Nash & Young - Déjà Vu (1970)
0 David Bowie - Hunky Dory (1971)
2 David Bowie - Ziggy Stardust (1972)
0 Deep Purple - In Rock (1970)
4 Deep Purple - Made in Japan (1972)
10 Dusty Springfield - Dusty in Memphis (1969)
4 Earth & Fire - Song of the Marching Children (1971)
4 Elvis Presley - From Elvis in Memphis (1969)
2 Fairport Convention - Liege & Lief (1969)
0 Focus - Focus II (1971)
0 Frank Zappa - Hot Rats (1969)
0 Georges Moustaki - Le Métèque (1969)
2 Golden Earring - Eight Miles High (1969)
0 Herman van Veen - Bloesem (1972)
8 Isaac Hayes - Hot Buttered Soul (1969)
2 J.J. Cale - Naturally (1971)
4 Janis Joplin - Pearl (1971)
0 Jethro Tull - Stand Up (1969)
0 John Lennon - John Lennon / Plastic Ono Band (1970)
2 Joni Mitchell - Blue (1971)
0 King Crimson - In the Court of the Crimson King (1969)
8 Led Zeppelin - Led Zeppelin II (1969)
0 Led Zeppelin - Led Zeppelin IV (1971)
4 Leonard Cohen - Songs from a Room (1969)
2 Leonard Cohen - Songs of Love and Hate (1971)
0 Little Feat - Sailin' Shoes (1972)
0 Lou Reed - Transformer (1972)
2 Marlena Shaw - The Spice of Life (1969)
4 Marvin Gaye - What's Going On (1971)
2 MC5 - Kick Out the Jams (1969)
0 Neil Young - After the Gold Rush (1970)
4 Neil Young - Harvest (1972)
2 Nick Drake - Bryter Layter (1970)
0 Nick Drake - Five Leaves Left (1969)
8 Nick Drake - Pink Moon (1972)
0 Pink Floyd - Meddle (1971)
4 Randy Newman - Sail Away (1972)
2 Roberta Flack - First Take (1969)
4 Roxy Music - Roxy Music (1972)
4 Serge Gainsbourg - Histoire de Melody Nelson (1971)
0 Simon & Garfunkel - Bridge over Troubled Water (1970)
2 Sly & The Family Stone - Stand! (1969)
4 Steely Dan - Can't Buy a Thrill (1972)
0 The Beatles - Abbey Road (1969)
0 The Doors - L.A. Woman (1971)
2 The Rolling Stones - Exile on Main St. (1972)
0 The Rolling Stones - Sticky Fingers (1971)
2 The Stooges - Fun House (1970)
0 The Stooges - The Stooges (1969)
6 The Velvet Underground - The Velvet Underground (1969)
0 The Who - Who's Next (1971)
8 Townes van Zandt - Townes van Zandt (1969)
2 Wishbone Ash - Argus (1972)
0 Yes - Close to the Edge (1972)
0 Yes - Fragile (1971)
2 Zjef Vanuytsel - De Zotte Morgen (1970)

Een aantal albums hebben opvallend veel bonuspunten verzameld in de 2de ronde.
Vraag is nu of deze albums ook in de top 10 van deze users gaan opduiken natuurlijk.
Merk op dat albums uit de startlijst in de 1ste ronde ook bonuspunten konden bekomen.

DEELNEMERSLIJST

- ArthurDZ
- Chevy
- dazzler
- heicro
- herman
- LucM
- Papartis
- remcodulac
- Snoeperd
- thelion
- Zephyr

Deadline 3de ronde is dinsdagavond 26 maart om 20.00u.

1. Led Zeppelin - Led Zeppelin II (1969)




Beste album van Led Zep. staat in mijn top 10. Ik heb dit album op vinyl.
Mijn 2e album ooit gekocht (mijn broertje kocht Led Zeppelin 3).
Ik ben door dit album een groot Zep fan geworden.
Ook dit album is een klassieker. Meer blues en folk invloeden. Ramble On en vooral The Lemon Song zijn prachtig. En net als bij Black Sabbath ben ik ook deze band blijven volgen.

2. Black Sabbath - Paranoid (1970)




Dit album is het allereerste album wat ik ooit gekocht heb, als ventje van 13 jaar. Op het Vertigo label.
Dit album is donker en goed met prima rifs.. Ik herinner nog de geur van de hoes en plaat.
Iron Man, Fairies Wear Boots, War Pigs, stuk voor stuk klassiekers. En natuurlijk het titelnummer Paranoid. Ik ben de band altijd blijven volgen en heb divers albums op LP en CD.
Oude liefde roest niet. Ook een bepalend album geweest voor veel latere bands.


3. Deep Purple - Made in Japan (1972)




Geweldig Live album. Vooral Strange Kind of Woman waar Ian Gillan and Richie Blackmore een mooimduel uitvechten.
Dit album draai ik nog steeds regelmatig.


4. Yes - Fragile (1971)




Mijn kennismaking met Progressive Rock. Naast dit album hadden ook andere Yes albums uit de jaren 1969 -1972 in de lijst kunnen staan zoals Yessongs, Close to the Edge and The Yes Album.
Dit album bevat klassiekers als Heart of the Sunrise en Lond Distance Runaround.
Dit album was het eerste album dat een hoes had met art work van Roger Dean. Vele albums volgen met die prachtige covers. Ik ben door dit album nog steeds een prog. rock fan.


5. Neil Young - Harvest (1972)




Nog een jeugdliefde van me die ik nog steeds volg. Dit album geeft me altijd een goed gevoel.
Zal te maken hebben omdat ik toen heel erg verliefd was. Een van mijn eerste liefdes.
Alle nummers zijn klassiekers. A Man Needs a Maid, Out on the Weekend, Alabama, Heart of Gold etc

6. The Who - Who's Next (1971)




Engels rock band die al vroeg electronica toevoegde aan de rock. Een aantal nummers van dit album zijn nog steeds te horen. De CSI series hebben alle 3 een nummer van de Who als titel song. Won't Get Fooled Again (Miami), Baba O'Reilly (New York) komen van dit album.

7. Crosby, Stills, Nash & Young - Déjà Vu (1970)




Super band. Zeer verschillende songs, folk van David Crosby en Graham Nash en de rock kant meer van Neil Young en Stephen Stills. Ik had dit album met de witte hoes.
Woodstock, Country Girl en Our House zijn mijn favoriete nummers.

8. Carole King - Tapestry (1971)




Carole King, bekend als songwriter samen het haar man Gerrry Goffin van hits als The Locomotion. Nam dit album op samen met producer Lou Adler. Dit album is sober geproduceerd, alles stond in het teken van de piano en stem van Carole King. Lange tijd is dit album het meest verkochte album gemaakt door een vrouw geweest. Er er zijn ruim 22 miljoen van verkocht.
Carole song ook vaak met James Taylor.
Nummers van dit album worden nog steeds gespeeld door artiesten wereld wijd.
Nummers zoals (You Make Me Feel) Like a Natural Woman, It's Too Late, You've Got a Friend en So Far Away. Docu gezien over dit album en ik heb hieruit begrepen dat de volgorde van de nummers heel belangrijk was. Slot accoord van het ene nummer was weer start accoord voor het volgende.



9. Janis Joplin - Pearl (1971)




Rauw, ruig, blues, heerlijk. Janis, lid van de club van 27, heeft een prima album afgelverd met Pearl. Cry Baby, Move On, Me And Bobby McGee zijn pareltjes.
Ik heb de CD met een aantal live nummers er op. Geweldig!!!


10 The Doors - L.A. Woman (1971)




USA band met de charismatische Jim Morrison. Ook hij is lid van de club van 27 net als Jeanis Joplin. De film met Val Kilmer als Jim Morrison geeft een goed beeld van deze band.Hoogtepunten zijn Love her Madly (heb ik ooit op single gekocht). Riders on the Storm en de titelsong LA Woman.

1. Led Zeppelin - Led Zeppelin IV (1971)



Is dit album een mijlpaal? Zonder dit album te kort te doen, durf ik als antwoord “nee” te geven.
Dit album is slechts één van liefst zes zeer hoogwaardige albums van Led Zeppelin.
De bánd Led Zeppelin is een mijlpaal in de historie van de hardrock, met de status “legendarisch”.
Met dit album gingen ze een stapje verder dan op I en II. Naast bluesrock hoor je ook het nummer met folkinvloeden “The Battle of Evermore”. Robert Plant en Sandy Denny op hun best. Ik heb zelden twee stemmen zo mooi bij elkaar horen passen.
Met “Stairway To Heaven” speelt Jimmy Page dé gitaarsolo aller gitaarsolo's. Wat een fenomenale opbouw en uiteindelijke climax.
Dit is een album met dampende, woeste bluesrock, vaak op het scherpst van de snede, maar ook met bloedmooie, ontroerende momenten. Bloed, zweet en tranen van de eerste tot de laatste seconde.


2. Marvin Gaye - What's Going On (1971)



Is dit meesterwerk van Gaye de beste soulplaat aller tijden? Naar mijn mening wel.
Dit is een album dat je pakt en dat je raakt. Marvin Gaye zingt geïnspireerd en gedreven. Het is Soul met met een hoofdletter S, vermengt met latin-ritmes, jazzy pianoakkoorden en uitgebreide orkestraties. De omlijsting is prachtig en emotioneel. De teksten maken de nummers nog sterker. Het gaat over maatschappelijke betrokkenheid, over hulp bieden, over religie.
“What’s Going On” is één van de spaarzame albums dat onder alle omstandigheden dat je ernaar luistert overeind blijft. Dit album heeft daarom na 42 jaar nog niets aan kracht ingeboekt.


3. Little Feat - Sailin' Shoes (1972)



Wat ik erg prettig vind aan Little Feat is de sound; Lekkere vette boogierock met een stevige scheut New Orleans en een southern sausje.
Lowell George is onmiskenbaar het genie binnen deze formatie. Zijn laidback stemgeluid, zijn prachtige slide-gitaar spel, ondersteund door een fantastische bas/ ritme sectie brengen de nummers naar een ongekend hoog niveau. Van “Willin'” tot “Sailin' Shoes” “Cold Cold Cold” “A Apolitical Blues” en “Texas Rose Café”. Het zijn allemaal muzikale hoogstandjes.


4. The Rolling Stones - Exile on Main St. (1972)



Is misschien wel het meest indrukwekkende album van The Rolling Stones. Op Exile On Main Street experimenteerden The Rolling Stones nadrukkelijk met invloeden uit de soul, blues, folk, country en zelfs Caribische muziek, maar desondanks is dit toch vooral een rockplaat.
Juist door deze interessante mix van stijlen verveelt het album nooit.
Het is ook de meest samenhangende plaat die ze hebben gemaakt. Met behoud van het typische gruizige geluid is het allemaal wat smeriger, wat vuiler en intenser dan hun vorige platen. Daarom heeft dit album voor mij een ongelofelijke kracht die niet minder wordt, ondanks vele luisterbeurten.


5. J.J. Cale - Naturally (1971)



Relaxeder dan dit krijg je het bijna niet. Twaalf korte, onsterfelijke composities op één plaat. Deze invloedrijke artiest met zijn laidbackzang en gitaarspel straalt met zijn interpretatie van muziek maken veel rust en plezier uit. Hij is nog steeds een inspiratiebron voor een hele schare (top)artiesten, die zijn liedjes (helaas niet altijd geslaagd) coveren. “After Midnight” door Eric Clapton b.v. is een slap aftreksel van J.J.’s origineel. Luister eens naar “Call the Doctor” en “Magnolia”.


6. Chicago - The Chicago Transit Authority (1969)



Door stevige rock met jazz te fuseren overdonderde deze band de hele wereld met dit debuutalbum. Zij waren trendsetters door een blazerssectie toe te voegen aan het rockgeluid.
Van experimenteel tot poppy, de band loopt over van enthousiasme en geldingsdrang. Neem het nummer "Introduction". Alle registers worden opengetrokken. “Free Form Guitar” is grensverleggend vanwege het unieke geluid. Het fantastische “I'm a Man” van de Spencer Davis Group noem ik geen cover meer, maar een zeer geslaagde eigen versie. “Does Anybody Really Know What Time It Is?” is een pareltje van een popsong en “Beginnings” sleept je mee en brengt je bijna in een trance.


7. Neil Young – After the Gold Rush (1970)



Over Neil Young zal ik kort zijn. Een artiest die meer dan twintig albums heeft gemaakt, waarvan er enkele een meesterwerk status kregen en al meer dan 45 jaar aan de top staat verdient gewoon een plaats in mijn top 10.
Neil Young en zijn band Crazy Horse weten talent en emotie fantastisch in muziek te vertalen. After The Goldrush is daarom een geweldig uitgebalanceerd album.


8. Steely Dan - Can't Buy a Thrill (1972)



Can't Buy a Thrill is van alle Steely Dan albums het meest poppy. Ik mis hun jazzy feel van hun latere werk niet. Steely Dan is bij uitstek een band die complexe structuren toch luisterbaar weten te maken. Er zit een vernuft achter de nummers, die je pas na een aantal luisterbeurten ontdekt. Luister maar eens naar “Reelin' in the Years”.
“Do It Again” is daarentegen vrij luchtig en toegankelijk, maar heeft toch een scherp randje.
De twee boegbeelden, Becker en Fagen verstonden de kunst om prettig in het gehoor liggende, melodieuze rocknummers te creëren.


9. Earth & Fire - Song of the Marching Children (1971)



Eerste conceptalbum door een Nederlandse band en meteen een van de hoogtepunten uit de beginjaren '70. De symfonische rock krijgt ondersteuning van de mellotron. Uniek in die jaren. De fantastische composities van de gebroeders Koerts en Jerney Kaagman's vocale prestaties brengen de nummers naar grote hoogte.
Vaak wordt beweerd dat Earth & Fire is beinvloed door het album “In The Court Of The Crimson King” van King Crimson. Het zal best, maar het resultaat is dat ik “Song Of The Marching Children” nog beter vind. Met dit album kunnen ze zelfs wedijveren met meesterwerken van grote symfonische rockbands. Zoals The Yes Album”” van Yes, “Meddle” van Pink Floyd.


10. Bill Withers - Just as I Am (1971)



Bescheiden en sympatieke singer-songwriter, die ook nog eens een fantastische stem heeft, maakt met dit album een overdonderend debuut.
“Just As I Am" is zijn beste album. Nummers als Harlem, Grandma's Hands, Better of Dead en natuurlijk Ain't No Sunshine zitten zo goed in elkaar dat het gewoonweg onmogelijk is om hier niet van te kunnen genieten. De rest van het album is ook van een zeer hoog nivo en verslapt nergens en weet de luisteraar te boeien van begin tot het einde”, schreef Thelion en ik kan dit alleen maar beamen.

1. The Doors - L.A. Woman (1971)



Voor mij persoonlijk is L.A. Woman al tientallen jaren het één-na-beste album ooit gemaakt.
Een magnifiek afscheidscadeau van The Doors met The Lizard King in hun gelederen.

2. Pink Floyd - Meddle (1971)

Prachtig album met een grote variëteit aan stijl qua songs. Hierop staan 2 van mijn absolute PF-favorieten; One Of These Days en Echoes. Hét meesterwerk van de Floyd uit de psyschedelische fase van hun bestaan.

3. Jethro Tull - Stand Up (1969)

Heerlijk folkrock-album van Tull, één van de allerbeste albums uit de late jaren 60.
Nergens baanbrekend of vernieuwend, maar dat hoeft ook niet. Gewoon draaien en genieten in optima forma.

4. Dusty Springfield - Dusty In Memphis (1969)

Wonderschone plaat van deze zangeres met een stem die je altijd weer weet te ontroeren. Slechts 11 nummers in krap 33 minuten, maar dat is meer dan genoeg om je met kippenvel achter te laten na het beluisteren van deze klassieker !

5. Nick Drake - Five Leaves Left (1969)

Debuteren met zo'n prachtplaat, dat is alleen gegeven aan de allergrootsten uit de popmuziek. Ongetwijfeld een album dat van grote invloed is geweest op vele artiesten, en daarmee heeft Nick Drake zich zonder twijfel een plaats verworven in de eregalerij der singer/songwriters.

6. King Crimson - In The Court of the Crimson King (1969)

Baanbrekend progrock-album, deze debuutplaat van King Crimson.
Dit is een prachtige fusie van rock en symfo, met schitterende teksten. Door de geweldige stem van Greg Lake krijgt e.e.a. nog een extra dimensie.

7. The Rolling Stones - Sticky Fingers (1971)


8. Earth & Fire - Song of the Marching Children (1971)

Fantastisch symfonische rock album van Hollandse bodem. Een plaat die na 42 jaar nog steeds staat als een huis !
Een klassieker uit de Nederpop.

9. MC5 - Kick Out The Jams (1969)

Spetterend debuut-album van de MC5; live opgenomen eind oktober 1968, en daarmee de Amerikaanse samenleving keihard wakker schuddend uit de roes die ontstaan was in 1967 met The Summer Of Love. Hoogstwaarschijnlijk een grote inspiratiebron voor de punkexplosie midden jaren 70.

10. Deep Purple - Made In Japan (1972)

Een fantastische live-registratie van misschien wel de beste hardrockband aller tijden, gemaakt in de legendarische bezetting Blackmore/Gillan/Glover/Lord/Paice. Deep Purple is hier in absolute topvorm.
Beter dan dit kan een live hardrock-album eigenlijk niet zijn.

(Voetnoot : 5 van de 10 albums komen uit het geweldige popjaar 1969.)

Liefst 21 albums met 5*, daaruit deze top-10 (1969-1972 was een zeer sterke albumperiode):

1. Crosby, Stills, Nash & Young - Déjà Vu (1970)
Superalbum van supergroep van 4 klasbakken. Verrukkelijke songs en vocalen, tijdloos mooi album die ik steeds blijf draaien.

2. Roxy Music - Roxy Music (1972)
Voor mij het beste debuutalbum van de jaren '70, vol van creatieve uitspattingen, baanbrekend, erg origineel en veelzijdig.

3. The Beatles - Abbey Road (1969)
Hun eigenlijke slotakkoord en wat voor één. Een boeiend en fascinerend album met veel afwisseling.

4. Marvin Gaye - What's Going On (1971)
Eén van de beste soulalbums ooit, hartstochtelijk en geëngageerd met sublieme arrangementen.

5. Simon & Garfunkel - Bridge over Troubled Water (1970)
Ik heb steeds een zwak gehad voor de stemmen van dit duo en hier staan ook nog eens een aantal van hun beste songs.

6. David Bowie - Ziggy Stardust (1972)
Conceptalbum over denkbeeldige glamrockster dat perfect paste in de tijdgeest maar tevens tijdloos klinkt, schitterend opgebouwd met enkel klasse-songs.

7. Nick Drake - Five Leaves Left (1969)
Zijn debuut en wat voor één: sober, indringend, melancholiek. Jammer dat hij nooit de verdiende erkenning kreeg.

8. Neil Young - After the Gold Rush (1970)
Beslist één van de beste van Neil Young, één van de grootste en meest eigenzinnige singer-songwriters van die periode (en nu nog steeds).

9. Joni Mitchell - Blue (1971)
Joni Mitchell leerde ik met dit album kennen. Erg soepele en warme stem heeft ze gekoppeld aan sober maar efficiënt begeleide songs met veel zeggingskracht.

10. The Rolling Stones - Sticky Fingers (1971)
Met de hulp van een aantal gastmuzikanten leverden the Stones één van hun beste en meest veelzijdige albums, tevens het eerste album op hun eigen label.

Verdorie ... ik heb wel 10 albums, maar die volgorde ...
misschien toch nog maar een nachtje over slapen dan.

Dit lijkt me toch wel een scheve verhouding. Zep II kon zowel in ronde 1 als 2 genoemd worden. Zep IV alleen maar in ronde 1 en die ronde grijpt men doorgaans aan om nieuwe nominaties te doen i.p.v. albums uit de startlijst te noemen.

Kunnen we die startlijst niet beter helemaal schrappen en de eerste nominatieronde 10 albums laten zijn?
Of 5 nieuwe nominaties/5 uit de startlijst.

1. Deep Purple - Made in Japan (1972)
Het ultieme rockalbum. Hard, snel, virtuoos en met veel bezieling. De ene solo nog mooier dan de andere. Gillan-Blackmore-Lord-Paice-Glover is een vijftal zoals ze tegenwoordig echt niet meer gemaakt worden.

2. Neil Young - Harvest (1972)
Onder het genot van dit album schreef ik deze tien stukjes. Out On the Weekend, Harvest, Heart of Gold (die bas ), Words (Between the Lines of Age), louter klassiekers op dit album. Dit album is met zijn ruime 30 keer één van mijn meest gedraaide albums. Sterker nog, ik denk dat ik alleen Dark Side of the Moon en Lover Gold vaker gehoord heb (beiden 40+ keer).

3. Led Zeppelin - Led Zeppelin IV (1971)
Stairway to Heaven kan gewoon niet stukgedraaid worden. Ik ben het wel eens beu, maar dan laat ik het even links liggen en dan is dat fenomenale slot gewoon weer kippenvel geblazen!

4. Simon & Garfunkel - Bridge over Troubled Water (1970)
Parsley, Sage, Rosemary and Thyme stond geloof ik al in mijn top 3 van de vorige editie. Het titelnummer vond ik altijd al prachtig. The Boxer is dat nummer de afgelopen jaren voorbij gestreefd en mocht afgelopen jaarwisseling zelfs in mijn top 10 nummers aller tijden. Zoals dat vaak gaat met dit soort albums steken de overige nummers schril af bij deze klasse, maar langzaam leer je die ook waarderen. En zo is het opeens je nummer 4.

In the clearing stands a boxer
And a fighter by his trade
And he carries the reminders
Of every glove that laid him down
Or cut him till he cried out
In his anger and his shame
"I am leaving, I am leaving"
But the fighter still remains

5. Crosby, Stills, Nash & Young - Déjà Vu (1970)
Andermaal de heer Young, hoewel zijn bijdrage hier toch wel een stuk kleiner is. Ook dit is, net zoals Harvest, een verzameling bloedmooie nummers. Het zwaartepunt ligt duidelijk bij de eerste 5 nummers, maar Country is in opmars hier!

6. Wishbone Ash - Argus (1972)
Hier heb ik niets aan toe te voegen.

7. The Doors - L.A. Woman (1971)
Riders On the Storm live, we zullen het nooit weten. Slechts een handvol mensen schijnen dit nummer ooit live te hebben mogen aanschouwen. De psychedelica wordt ingeruild voor blues. Luister ook naar deze bonustrack. Dat gele sterretje van mij staat bij dit nummer!



8. The Beatles - Abbey Road (1969)
Dit album wordt per luisterbeurt beter. Vrij banale nummers als Maxwell's Silver Hammer en Carry That Weight worden opeens favorieten. Het meeslepende I Want You wordt ook steeds leuker.

9. Yes - Close to the Edge (1972)
De nummer 1 progplaat van progarchives. De live-versies van dit nummer zijn zo denderend dat ik de studioversie een tijd lang niet serieus heb kunnen nemen. De andere twee nummers komen er ook altijd “een beetje achteraan”. Ten onrechte, want ook dat zijn prima nummers.

YouTube - Yes - Close To The Edge [Live] pt. 1/2

10. The Rolling Stones - Sticky Fingers (1971)
Na herbeluistering bleek Abbey Road toch wat beter.

En deze wilde ik nog even genoemd hebben:
Black Sabbath - Paranoid (1970)
Creedence Clearwater Revival - Cosmo's Factory (1970)
David Bowie - Ziggy Stardust (1972)
Golden Earring - Eight Miles High (1969)
Isaac Hayes - Hot Buttered Soul (1969)
King Crimson - In the Court of the Crimson King (1969)
Led Zeppelin - Led Zeppelin II (1969)
Nick Drake - Bryter Layter (1970)
The Velvet Underground - The Velvet Underground (1969)
The Who - Who's Next (1971)
Townes van Zandt - Townes van Zandt (1969)

Dit was zo’n godsgruwelijk goede periode!

Albums uit de startlijst hebben het voordeel dat ze niet genomineerd hoeven te worden.
Ze zitten zo al in de finale. Dat mensen Led Zeppelin IV in de 1ste ronde geen bonuspunten
en Led Zeppelin II in de 2de ronde wel bonuspunten gunden, lijkt me wel al een indicatie.

De startlijst schrappen vind ik geen goed idee
omdat sommige albums klassiekers zijn op de site en ik graag wil weten
in hoeverre ze volgens het deelnemersveld die status vandaag nog verdienen.
Het zou jammer zijn als ze per ongeluk over het hoofd zouden gezien worden.

Het voorstel van 5 nieuwe nominatie en 5 uit de startlijst is niet gek,
maar dan bestaat wel de kans dat de favorieten zich al meteen gaan aftekenen
en de spanning uit het spel verdwijnt. Zo wordt de 2de ronde misschien wat overbodig.

We kunnen het aantal bonuspunten ook reduceren tot 1 ipv 2 punten.
Ik stel voor dat we toch eerst even het eindresultaat afwachten.

Als blijkt dat Led Zeppelin II straks in meer lijstjes opduikt dan IV,
denk ik dat die 8 punten voorsprong van II het verschil niet zullen maken.
Dan moeten we gewoon vaststellen dat II het volgens dit deelnemersveld verdient.

1. Marvin Gaye - What's Going On

2. Bill Withers - Just As I Am

3. The Doors - LA. Woman

4. Ann Peebles - Straight From the Heart

5. Elvis Presley - From Elvis in Memphis

6. Isaac Hayes - Hot Buttered Soul

7. Marlena Shaw - The Spice of Life

8. Janis Joplin - Pearl

9. Dusty Springfield - Dusty in Memphis

10 Roberta Flack - First Take

Heb weinig tijd vandaag, hoop dat ik nog voor vanavond 20.00 uur mijn motivaties er bij kan zetten.........

01. Lou Reed - Transformer (1972) *



Dit is natuurlijk het perfecte plaatje voor mij.
Alternatief, onverwacht hitgevoelig en inspiratiebron voor de jaren 80 wave.

Het rockende Vicious (hit me with a flower), het onvolprezen jazz element in Walk on the Wild Side,
de puurheid van Perfect Day (ik probeer de various artists hit uit de 90s uit het geheugen te bannen)
en in iets mindere mate (naar mijn aanvoelen een knieval richting hitparade) Sattelite of Love
zijn vier onbetwiste klassiekers. Maar er is zoveel meer op het album terug te vinden.

De connectie met Warhol in Andy's Chest, het cabaret in Make Up, het luisterspel
dat New York Telephone Coversation heet en de beschonken fanfare in Goodnight Ladies
zijn vier andere meesterwerkjes. Daartussen laveren nog enkele volbloed rocksongs.

Kameleon David Bowie en gitarist Mick Ronson drukten mee een bepalende stempel
op de sound, de arrangementen en de looks van deze plaat. Maar Reed heeft in vergelijking
tot Ziggy Stardust naar mijn aanvoelen de betere liedjes. Daarom deze keer netjes op één.

02. Led Zeppelin - Led Zeppelin IV (1971)



Een metal fan zal ik nooit worden, daar ben ik na al die jaren wel uit.
Maar hardrock uit de jaren 70 gaat er bij mij wel in. Zeker als die harde rock
de blik voldoende ruim weet te houden. De folkinvloeden bij Led Zeppelin bijvoorbeeld.

Black Dog en Rock and Roll laten geen twijfel bestaan over de intenties
van Plant, Blackmore, Jones en Bonham. Ook op IV wordt er voldoende geknald en gescheurd.
En het gebeurt dermate swingend dat rhythm and blues elementen hoorbaar aanwezig zijn.
Led Zeppelin stond niet toevallig bij Atlantic onder contract natuurlijk

Zelfs als je abstractie maakt van Stairway to Heaven blijft dit album
op parels als The Battle of Evermore, Misty Mountain Hop en When the Levee Breaks
hoge toppen scheren. Stairway zelf torst in mijn luisterervaring niet die loodzware top 100
allertijden erfenis mee omdat ik gewoon nooit naar dergelijke rockrally's luister.

03. Marvin Gaye - What's Going On (1971) *



Deze plaat luistert als één groot gebed plus een coda in de vorm van Inner City Blues.
Dat laatste nummer zorgt ervoor dat de luisteraar zich aan het einde van de rit niet te zeer
"in de Heer" waant, maar weer met dagelijkse voeten in dit aardse tranendal wordt geworpen.

Inner City Blues is samen met de titelsong het enige nummer dat je moeiteloos
kan loskoppelen van deze bijzondere songcyclus. En hoewel de plaat zichtbaar wortelt
in het maatschappelijke en politieke klimaat van de vroege jaren 70, blijft What's Going On
als lied brandend actueel. Dat bewezen zelfs The Black Eyed Peas met hun Where's the Love.

Ik hou vooral van de akkoordenwissels zoals in What's Happening Brother,
de vocale smeekbede in Save the Children of de levensles in Mercy Mercy Me.
De nummers vloeien kaleidoscopisch in elkaar over. Flying High ruikt naar cannabis
en op God Is Love is de religieuze trance niet ver af. Een boeiend psalmboek is dit album.

04. Roxy Music - Roxy Music (1972) *



Ik gun het debuut van Roxy Music (zie startlijst) 2 bonuspunten.
Het viel me op dat dit album toch beduidend minder stemmen achter zijn naam had
dan klassiekers van Led Zeppelin, Bowie, Young of The Stones om maar wat te noemen.

Toch zie ik dit album in het verlengde van Andy Warhols banaan
als één van de grondleggers van wat ik eind jaren 70 en begin jaren 80
zou leren waarderen als mijn favoriete muziektaal van OMD tot Joy Division.

Hiermee geef ik de goed verstaander al mee
dat ook de platen van David Bowie en Lou Reed mij genegen zijn.
Remake/Remodel, If There Is Something en Virginia Plain zijn favorieten.

05. Simon & Garfunkel - Bridge over Troubled Water (1970) *



Een van de weinige platen uit mijn top 10 waarbij ik ooit al een MuMe recensie schreef.

06. Carole King - Tapestry (1971) *



Toch een plaatje met behoorlijk wat klassiekers.
Carole King schreef met haar man tijdens de jaren 60 voor anderen.
Will You Love Me Tomorrow werd een knaller voor The Shirelles in 1961.

Tapestry is een lappendeken van liedjes die ze al langer klaar had
en enkele nieuwe nummers. Ik onthoud graag I Feel the Earth Move, It's Too Late
(US nummer 1 hit), You've Got a Friend (waarmee haar vriend John Tayler dan weer
een US nummer 1 hit pakte) en (You Make Me Feel Like) a Natural Woman.

Misschien vandaag wat weggestopt tussen wollen truien en afgewassen jeans.
Maar dit album verdient een nominatie. Een singer songwriters icoon op haar best.

07. Deep Purple - In Rock (1970) *



Een tweede goeie reden om bij mij met een 70s hardrock plaat op visite te komen,
zijn de referenties naar de zogenaamde "klassieke" muziek die je bij een band als Deep Purple
vooral in de keyboard en gitaarsolo's aantreft. Een zekere virtuositeit kan ik dan wel smaken.
Geen solo's om de solo's, maar stukjes die instrumentale diepgang geven aan de song.

Gemakkelijkheidshalve beschouw ik de uitstekende single Black Night als onderdeel
van het album dat met Child in Time natuurlijk hun allergrootste pensioennummer in huis heeft.
Net zoals bij Stairway to Heaven heb ik geen last van overkill bij Child in Time.
Speed King en Flight of the Rat behoren verder ook tot de favorieten.

Ik merk dat classic rock "kenners" bij het live album Made in Japan (1972) zweren
omdat het nog meer klassiekers bevat en de virtuositeit live wellicht nog meer sprankelt.

08. Joni Mitchell - Blue (1971)



Ik had me voorgenomen om minstens één ontdekking in mijn top 10 op te nemen.
Hoewel ik gewaarschuwd was dat Mitchell een soort love/hate artieste zou zijn,
was ik van bij de eerste beluistering geïntrigeerd door deze collectie liedjes.

Er is nog een andere categorie albums: albums die ik al duizend keer vast heb gehad,
maar op de laatste knip weer terug in het winkelvak legde. Het oeuvre van Joni Mitchell
verscheen onlangs integraal in box formaat, maar het is deze Blue die me intrigeert.
Vooral de manier waarop haar stem zich doorheen de composities kronkelt.

Opvallend ook hoe begin jaren 70 een aantal sterke dames hun stempel drukt op de popmuziek.
Eind jaren 80 zouden we een revival meemaken met artiesten als Suzanne Vega, Michelle Shocked.
En daarna kwamen de jaren 90 nog met Tori Amos, Alanis Morissette en Heather Nova.
Ik hoor zelfs Regina Spektor al doorschemeren in het werk van Joni Mitchell.

09. David Bowie - Ziggy Stardust (1972) *



Een van de weinige platen uit mijn top 10 waarbij ik ooit al een MuMe recensie schreef.

10. John Lennon - John Lennon / Plastic Ono Band (1970)



Deze plaat heb ik bij wijze van eerbetoon beloond met een plaats in mijn top 10.

Over Lennon is veel geschreven en hij wordt over het algemeen graag
hoger ingeschat dat McCartney omdat hij experimenteler en kunstzinniger te werk ging.
Lennon was een vat vol inspiratie, maar had soms een helpende hand nodig om zijn ideeën
om te zetten in genietbare muziek. Bij The Beatles was dat Paul, in zijn solo-carrière werd dat Yoko.

Het valt me echter op dat Lennons albums vaak over het hoofd worden gezien
in spelletjes of lijstjes met Classic Albums. Zelfs dat andere meesterwerk Imagine (1971)
werd door niemand genomineerd. Ik schat beide albums even hoog in als Abbey Road (1969).

* zijn platen die ik ook daadwerkelijk in mijn collectie bezit.

Nog albums uit de finalelijst die in mijn collectie aanwezig zijn:

* Creedence Clearwater Revival - Cosmo's Factory (1970)
* David Bowie - Hunky Dory (1971)
* Herman van Veen - Bloesem (1972)
* Janis Joplin - Pearl (1971)
* King Crimson - In the Court of the Crimson King (1969)
* Led Zeppelin - Led Zeppelin II (1969)
* Neil Young - After the Gold Rush (1970)
* Neil Young - Harvest (1972)
* The Rolling Stones - Sticky Fingers (1971)
* The Stooges - The Stooges (1969)
* The Who - Who's Next (1971)
*Zjef Vanuytsel - De Zotte Morgen (1970)

1. The Rolling Stones - Exile on Main St. (1972)

Wat mijn nummer 1 zou worden was niet zo moeilijk te raden deze keer. Één blik op mijn top 10 en je wist het antwoord al. Exile is voor mij zonder twijfel het beste album van de jaren ’70. Albums als deze, waarop alle nummers blijven boeien, zijn sowieso al zeldzaam, en dat dit een dubbelalbum is maakt het allemaal nog een stuk indrukwekkender.

2. The Velvet Underground - The Velvet Underground (1969)

Er is een heel duidelijke nummer 1, de rest van de top 10 zit dichter tegen elkaar aan. Vandaag heeft de titelloze van The VU mijn voorkeur. Minder in-your-face dan hun eerste twee albums, maar het onderhuidse van dit album maakt dat geen gemis.

3. Nick Drake - Bryter Layter (1970)

Zoals eerder gezegd vind ik dit Nick’s beste. Breekbare strijkers ondersteunen een breekbare stem en gitaar. Een porseleinen pareltje van een album.

4. Leonard Cohen - Songs from a Room (1969)

Ook bij dit album heb ik alles al gezegd in de nominatieronde. Daarom maar wat irrelevante trivia uit mijn persoonlijke leven: ik zing Story Of Isaac behoorlijk vaak terwijl ik me sta te douchen. Geen idee waarom.

5. Crosby, Stills, Nash & Young - Déjà Vu (1970)

Dit moet toch wel de ultieme hippieplaat zijn. Er hangt na al die jaren nog steeds een walm van vrede, bloemen en wiet rond het album.

6. David Bowie - Hunky Dory (1971)

Davids bekendste before the fame-album is tegelijkertijd ook zijn beste, vind ik. Deze zit tsjekvol sfeer en goede nummers.

7. Led Zeppelin - Led Zeppelin IV (1971)

Een herontdekking dankzij dit spelletje leidde tot een scoreverhoging en een plaats in deze top 10 voor Led Zeps vierde. Natuurlijk zijn al hun albums pareltjes. Maar op IV staan het grootste aantal topnummers.

8. Big Star - #1 Record (1972)

Ik lees nog maar de naam van dit album of The Ballad Of El Goodo heeft zich alweer in mijn hoofd genesteld. Het kenmerk van een sterk popnummer. En op dit album staan er zo’n stuk of twaalf.

9. The Doors - L.A. Woman (1971)

Love Her Madly heeft me nooit echt kunnen bekoren, de rest van dit album (hun laatste met Jim) gelukkig wel.

10. The Beatles - Abbey Road (1969)

Omdat ik deze keer geen twee albums van dezelfde artiest in mijn top 10 wilde hebben, mag deze als beste 4.5* mijn lijstje afsluiten. Op grootste manier, net zoals het de carrière van The Beatles zelf afsloot.

Na een beetje schrappen hield ik nog 21 albums om uit te kiezen over. Daar zaten helaas geen (her)ontdekkingen tussen. Heb Black Sabbath weer eens beluisterd en dat vond ik nu een stuk leuker dan grofweg tien jaar geleden, maar zeker geen top 10 materiaal. En de nieuwe dingen die ik probeerde vielen me niet altijd erg mee. Little Feat is bv. toch niet zo mijn ding op het moment. Van sommige soulplaten en Chicago verwacht ik nog wel het e.e.a. in de toekomst, maar de tijd is tekort om alles te beluisteren en in te laten klinken.

Dit is mijn top 10 geworden, uiteindelijk:

1. The Velvet Underground - The Velvet Underground (1969)


2. Can - Ege Bamyasi (1972)


3. David Bowie - Ziggy Stardust (1972)


4. The Beatles - Abbey Road (1969)


5. Dusty Springfield - Dusty in Memphis (1969)


6. Lou Reed - Transformer (1972)


7. Serge Gainsbourg - Histoire de Melody Nelson (1971)


8. Can - Tago Mago (1971)


9. Sly & The Family Stone - Stand! (1969)

10. The Stooges - Fun House (1970)

Grappig, dat is nu net het nummer waardoor ik uberhaupt fan werd van The Doors. Na Hyacinth House het beste nummer van dit album wat mij betreft).

Vreemd inderdaad, want met gelijkaardige poppy Doors-liedjes als Hello I Love You en Love Street heb ik geen enkel probleem. Misschien het gevolg van één of ander jeugdtrauma dat ik nog aan het verdringen ben...?

Love Her Madly vind ik zelfs één van de weinige echt leuke Doors-liedjes.

Hopelijk missen remco en Snoeperd de trein niet.

CHECKLIST

- ArthurDZ *
- Chevy *
- dazzler *
- heicro *
- herman *
- LucM *
- Papartis *
- remcodulac
- Snoeperd
- thelion *
- Zephyr *

Deadline 3de ronde is dinsdagavond 26 maart om 20.00u.

Jammer van Snoeperd en Remco.

Wel, ik stel voor dat ik eerst naar België - Macedonië kijk
en als ik dan nog zin heb, begin ik later op de avond met de presentatie.

Anders morgen.

Snoeperd en Remco zien maar of ze nog wat op tijd kunnen klaar krijgen.

Deze 10 haalden mijn top 10 net niet:

11 David Bowie - Hunky Dory (1971)
12 Dusty Springfield - Dusty in Memphis (1969)
13 Simon & Garfunkel - Bridge over Troubled Water (1970)
14 Sly & The Family Stone - Stand! (1969)
15 Townes van Zandt - Townes van Zandt (1969)
16 Isaac Hayes - Hot Buttered Soul (1969)
17 Marvin Gaye - What's Going On (1971)
18 Leonard Cohen - Songs from a Room (1969)
19 Steely Dan - Can't Buy a Thrill (1972)
20 Ann Peebles - Straight from the Heart (1972)


10 The Velvet Underground - The Velvet Underground (1969)

Doet nauwelijks onder voor de banaan. Candy Says en Pale Blue Eyes zijn mijn favorieten. Prachtige ingetogen nummers zijn dat. Maar ook het daarvan sterk afwijkende The Murder Mystery is het vermelden waard.


09 Randy Newman - Sail Away (1972)

Constant niveau, maar als ik dan toch favorieten moet noemen, dan zijn dat het miniatuurtje Simon Smith and the Amazing Dancing Bear (de titel is haast langer dan het liedje) en vooral God's Song met zowel bijtende tekst als heerlijke muziek waar de waarlijk niet grootse zangstem van Randy uitstekend bij past.


08 Bill Withers - Just as I Am (1971)

Niet bij mijn nominaties en ook niet bij mijn aanbevelingen. Toch in mijn top tien terechtgekomen. Hoe kan het ook anders met zo'n meesterwerk. De meeste artiesten mochten willen dat ze op een heel album drie nummers kunnen zetten als de drie waarmee dit album opent.


07 Serge Gainsbourg - Histoire de Melody Nelson (1971)

Muziek die integraal bij een (korte) film over Melody getoond kan worden, van de openingscredits van Melody tot de aftiteling bij Cargo Culte wordt de sfeer vastgehouden. Zonder twijfel het meesterwerk van Serge.


06 Marlena Shaw - The Spice of Life (1969)

Een van de fijnste "ontdekkingen" die ik tot nu toe op MuMe heb gedaan. Wat een stem, wat een beleving! Vooral Woman of the Ghetto en California Soul, maar ook de rest van het album staat vol met mooie soul en blues.


05 Georges Moustaki - Le Métèque (1969)

Voor mijn top 5 blijf ik toch bij mijn eigen nominaties, hoe goed ik de rest van de lijst ook mag vinden. Ook het merendeel buiten de hier genoemde 20; dit zijn toch vier topjaren. Maar Georges kan ook wel wat ondersteuning gebruiken, als ik de overige lijstjes zo eens scan. Ik verwijs nog maar eens naar mijn embeddingsuitspattingen van twee pagina's terug: Le Facteur, Ma Solitude en Mon Vieux Joseph. En daarbij natuurlijk het overbekende (toch?) Le Métèque. Brengt toch een beetje zon in deze koude dagen.


04 Roberta Flack - First Take (1969)

Ook First Take kan nog wel wat ondersteuning gebruiken op MuMe als je ziet hoe Compared To What maar ternauwernood de tweede ronde van de 2000-ladder weet te bereiken. Een heerlijk album, dat iedereen zo kan aanschaffen, al was het alleen maar om The First Time... op repeat te zetten.


03 Leonard Cohen - Songs of Love and Hate (1971)

Tweede album van Leonard in mijn top 20. Daar valt bijna niet aan te ontkomen. Die eerste drie albums van Cohen zijn van uitzonderlijke klasse. Songs of Love and Hate is dan de primus inter pares. Avalanche, Famous Blue Raincoat en Joan of Arc zijn weer twee pagina's terug te vinden, maar eigenlijk wordt het songschrijverschap hier albumbreed tentoongesteld.


02 David Bowie - Ziggy Stardust (1972)

En hier dan ook het tweede album van Bowie in mijn top 20. Hunky Dory is mij eigenlijk even lief, maar ik vond twee albums van een artiest in mijn top 10 eigenlijk niet kunnen bij al het overige topwerk. En als ik er dan een van de twee moet kiezen, dan is dat toch Ziggy, omdat hier het (zeer hoge) niveau vrijwel constant is. Overigens zou The Man Who Sold the World ook nog vrij hoog hebben kunnen eindigen. Onderschat album dat. Maar goed, die doet hier dus niet mee.


01 Herman van Veen - Bloesem (1972)

Stond voor mij eigenlijk bij voorbaat al vast en ondanks het meermaals geroemde niveau van de andere albums uit deze periode blijf ik bij mijn standpunt. Eerlijkheidshalve moet ik zeggen dat hier wel iets van jeugdsentiment meespeelt. Dit is echt een heel belangrijk onderdeel van de soundtrack van mijn jeugd, samen met de andere jaren-70 albums van Herman.

Maar als ik probeer dat uit te sluiten en met een neutraal oor te luisteren (wat natuurlijk niet 100% lukt), dan hoor ik hier nog steeds wonderschone klanken gepaard aan geweldige teksten van o.a. Rob Chrispijn en Willem Wilmink door de warme stem van Van Veen, die hier nog niet het galmende heeft wat hem karakteriseert sinds de jaren 80.

Nee, veel betere muziek dan dit heb ik nog niet gehoord.

Sorry, ik wilde het vandaag eigenlijk nog doen, maar doordat ik bij het voetbal vrij ernstig geblesserd raakte liep dit even anders. Morgen zal ik mijn top 10 alvast plaatsen en later de toelichtingkjes.

Dan wacht ik nog tot morgenavond.