Begin eens met oordopjes

Helpen niet afdoende, moet wel wat kunnen horen ook he

Blij dat er iemand is die het snapt. Ook zo kut als mensen 'gezellig' de radio aan willen zetten, omdat mijn oren het blijkbaar verdienen om te bloeden... ALTIJD is het Q-music, 538, Sky Radio of - nog erger - FunX en Slam FM...

NOOIT eens een zender waar nog iets van voor 2010 gedraaid wordt... Ook op elke openbare plek... Supermarkten, kledingwinkels, kantine, bijna ieder restaurant of café...

Ik gun die mensen echt hun pleziertje wel, maar ik ga ook niet doen alsof ik er blij van word... Ik erger me er in elk geval kapot aan, maar moet me in het bijzijn van anderen maar schikken. Dat doe ik met zeer sterke tegenzin, maar als veel anderen het willen, moet het maar. Ik kan er wel flink over klagen, maar ik verander er toch niks aan en wil de sfeer niet verzieken.

Maar hier op het forum zal ik me niet inhouden. Gelukkig hoeft dat ook niet.

@ Altaria
Ik weet ook dat klagen niet helpt. Ik voel me een minderheid zo langzamerhand. Begrijpen niet dat ik me er zo druk om kan maken. Ik kan het gewoon niet verkroppen dat er nog steeds fantastische muziek wordt gemaakt maar ons moedwillig moet worden onthouden. Die machteloosheid is misschien nog wel het ergste. Gelukkig bied internet radio,als je even goed zoekt,ons wel al dat moois.

Is er echt nog iets ergers dan q music, sky en 538? Welk strafbaar feit moet je hebben gepleegd om daar naar te moeten luisteren

Eens. Ik had vroeger een hekel aan muziek omdat ik als kind alleen de TMF/MTV-zooi van mijn zusje hoorde, en op openbare plaatsen alleen de top 40-radio. Voor mij ging de muziekwereld pas open op mijn dertiende, toen ik Bohemian Rhapsody per toeval ontdekte via YouTube en zo de wereld van de oude rockmuziek begon te ontdekken. Maar helaas hoor je nergens Queen, David Bowie of Led Zeppelin in kantines, werkvloeren, supermarkten en restaurants. Overal zijn het rappers en DJ's...

En mensen snappen ook niet dat ik me er echt aan irriteer om die kutherrie te moeten luisteren... Maar vaak staat het best wel hard, wat sowieso niet fijn is als je even rustig wil eten in een restaurantje of als je aan het werk bent en je wil concentreren. Daarnaast ik wil die zooi gewoon niet als oorwurm in mijn kop krijgen...

En welk strafbaar feit? Het feit dat wij een goede muzieksmaak hebben, want dat is blijkbaar een doodzonde. In deze maatschappij staat daar de muzikale doodstraf op: verplicht luisteren naar top 40-herrie (lees: alleen maar dance, hiphop en rap).

Nog een leuk verhaal hierover: een paar maanden terug was ik in een restaurantje in Utrecht. Het eten was lekker, alleen wel jammer van die verschrikkelijke Slam FM-kutherrie... Juist op de dag dat ik mijn koptelefoon vergeten was...

Toen de (best wel leuke) serveerster mij nog iets kwam brengen, zag ik aan haar gezicht dat ze zich kapot ergerde. Ik vroeg wat er aan de hand was, waarna ze vertelde dat ze een schijthekel had aan de muziek die ze urenlang moest aanhoren tijdens het werken.

Omdat ik de enige klant was, en ze dus verder met niemand rekening hoefde te houden, stelde ik voor om de radio uit te zetten, wat ze gelijk deed. Vervolgens vroeg ik naar haar muzieksmaak en hebben we een uur staan lullen over Queen, David Bowie en nog een hoop andere bekende en minder bekende rockers uit de jaren '60 en '70.

Ik zou naar Radio Veronica luisteren als ik jou was, daar wordt zo'n beetje elke week Bohemian Rhapsody gedraaid. Bij die zender zitten ze trouwens in een soort loop met zulke muziek.

Als er nou toch iets is dat ik niet op de radio wil horen is het Bohemian Rhapsody wel. Overigens is bovenstaande conversatie bijzonder vermakelijk. Waldorf en Statler zijn er niets bij.

Net als muziek zijn we er om elkaar te vermaken he
Praten met gelijkgestemden geeft af en toe best wat voldoening. Vast ook het gesprek met die serveerster. Is het nog wat geworden overigens?

Tja, ik heb die keuze nooit als mensen 'gezellig' de radio aan willen, want dan moet het altijd top 40-zooi zijn. En in supermarkten of restaurantjes hoef ik ook geen Radio Veronica te verwachten. Thuis luister ik hooguit Radio 1, voor muziek gebruik ik YouTube.



To each their own. Als er één Queen-nummer bij de radio past, is het wel Queens minste nummer: Radio Ga Ga.



Inderdaad, daarom vond ik jouw reactie ook mooi. Dan ben ik niet meer de enige hier die er zo over denkt. En met die serveerster? Nee, het was een leuk éénmalig gesprekje. Maar toch leuk natuurlijk.

Het blijft vermakelijk te ontdekken dat je op je 22e al zo'n belegen smaak hebt, dat je hier plaats kunt nemen op de OL-bank. Dat je die als 45+ hebt, is dan weer iets anders, alhoewel sommige 50+-ers dan weer heel anders zijn

Van heel kwien word ik trouwens zo depri, dat m'n lief al naar de kast rent om de kast met booze te vergrendelen. A princess knows how to deal with a queen

Kijk, en daar ga je fout. Dit soort uitspraken kunnen zo elitair en hoogdravend overkomen, ook al bedoel je het waarschijnlijk niet zo. Er is geen ding als ''een goede muzieksmaak'', wel een ''andere muzieksmaak''. Omgedraaid zijn er heel veel mensen die hoogstwaarschijnlijk compleet niet snappen dat ik naar grotendeels dissonante en chaotische metal als Portal en Deathspell Omega kan luisteren en daar van geniet.

Radio Veronica is ook maar een zeer beperkt zendertje. Weliswaar oudere muziek met soms stevige gitaren maar altijd dezelfde. Zoveel vergeten bandjes die je nooit meer hoort. Of het moet de top zoveel zijn en dan nog steeds dezelfde grijsgedraaide meuk.

En laat bij zenders als q music, sky, 538 etc etc die andere muzieksmaken nu nooit eens aan bod komen.

Ik heb weleens heimwee naar pakweg 1994-2000, m'n platste muzikale jaren, toen ik oprecht genoot van de toenmalige equivalenten van de Top 40-zooi van tegenwoordig, en dan met name het dansbare deel. Toen luisterde ik nog vrijwillig naar Radio 538. Was m'n smaak hetzelfde gebleven als in 1999, dan had ik anno 2017 o.a. naar Afrojack en Hardwell geluisterd.

Wat was dat makkelijk, overal doodgegooid worden met m'n lievelingsmuziek. Scheelt een hoop ergernis, het was overal te koop, en het communiceerde makkelijker - omdat de gemiddelde mens die vlakke en/of platte nummers nou eenmaal wél mooi vindt.

Maar na 2000 ben ik dat zoetjesaan ontgroeid, ging de lat omhoog.

Het heeft ook met instelling te maken hè in welke mate je van dit fenomeen last hebt.

Ik herinner me dat ik me tijdens vakantiebaantjes jaren geleden ook snel kon ergeren aan het dagenlang moeten aanhoren van hetzelfde radiostation. Op een gegeven moment had je alle hits wel gehoord en dan werd het werken voor m'n gevoel steeds meer afzien. Maar op zo'n moment had ik eigenlijk moeten denken: 'stilte maakt het nog veel saaier en je bent nu eenmaal overgeleverd tot een compromis als je met mensen samenwerkt.' Een commercieel radiostation dat voornamelijk recente hits draait is zo'n gangbaar compromis.

Tegenwoordig denk ik er een stuk luchtiger over als op het werk, in openbare gelegenheden of bij iemand in de auto de radio is ingeschakeld op een van de bekende stations. De kunst is volgens mij gewoon om het te kunnen relativeren, zonder dat je tegelijkertijd fan hoeft te worden van hun playlist.

Probeer de muziek die je voorbij hoort komen gewoon als achtergrondgeluid te zien, meer niet. Als je een nummer helemaal niks vindt zorg dan dat je het langs je heen laat gaan, dat je er zo min mogelijk op let. Geloof me, dat helpt echt. Tenzij je in een uitgelegenheid bent kun je irritante muzak echt wel op de achtergrond plaatsen, zodat je je er nauwelijks meer aan stoort.

Maar het is echt niet dat commerciële popmuziek anno 2017 terreur voor je oren is. Veel nummers die scoren in de hitlijst zitten relatief simpel in elkaar (akkoordenschema's) en hebben vaak een kenmerkende sound. Maar dat maakt het nog niet allemaal waardeloze muziek waar je als muziekliefhebber snel ongelukkig van wordt. Ja, er zijn ook vele artiesten die ik persoonlijk erg slecht vindt, maar er blijven nog genoeg vrolijke catchy hits over waar helemaal niets mis mee is. Kijk bijvoorbeeld naar de nummers die Justin Bieber sinds 2015 heeft uitgebracht. Ik kan me niet voorstellen dat veel mensen daar nu echt een hekel aan hebben.

En bedenk je dat er waarschijnlijk in de jaren 70 / 80 / 90 ook genoeg klachten waren over de muziek die jij nu geweldig vindt. Dat die toen te vaak op radio en in openbare gelegenheden werd gedraaid.

De ontwikkeling van mens en smaak in een notendop. Zou ik nostalgisch gaan doen - opa vertelt van vroeger modus - zou ik zeggen dat het écht begon met Superclean Dream Machine (dj Ad Visser, the man himself), doorging met de uiterst essentiële John Peel en toen de nazinder in de CD-show (Wim van Putten).

Radio: meestal niet, onderweg soms, de zakelijke variant - verder zelden.

Dit ben ik maar tot op zekere hoogte met je eens. In mijn vorige baan bracht ik dagen achtereen op een kantoor achter een bureau door. Vaak had ik de mogelijkheid om eigen muziek te luisteren of lukte het me de goegemeente te overtuigen om een redelijk compromis (3FM) op te zetten. Ik heb echter een poosje op een plek gezeten waar ik geen inspraak had en iedere dag Q-Music op stond. Dat werd ik na een poosje wel zo ongelooflijk spuugzat. Iedere dag dezelfde liedjes, soms best leuk, vaak iets minder prettig. Er zitten echter ook best wat nummers bij die ik verdraaide slecht trek en als je die meerdere keren per dag hoort wordt je er op een bepaald moment echt chagrijnig van. Voor even is relativeren dus geen probleem maar vijf dagen per week acht uur per dag kan echt heel naar worden.

Dan heb je buiten de moppersmurfen hierboven gerekend, ik vermoed dat die de Justin Bieber liedjes héééél vervelend vinden .

Ben jij die psycholoog die ze gratis beschikbaar moeten stellen bij dat soort pulp?
Sorry ik kan het niet van me af laten glijden. Het werkt agressie op. Over dat ventje Bieber maar te zwijgen. Komt nog bij dat ik geen behoefte heb aan euforische tienermeisjes aan de telefoon als ze kaartjes winnen oid. Ik als 46 jarige zit daar helemaal niet op te wachten.

Die recente hits, daar zit doorgaans zo weinig bezieling in dat het me alsnog vermoeit. Zelfs al klopt het
liedje in feite aan alle kanten (en vaak is dat juist deels de oorzaak, dat ze doodgeproduceerd zijn).

En ja, ik hoor dat die liedjes van Justin Bieber technisch goed in elkaar zitten. Maar ik hoor ze toch liever gewoon níet.

Wat betreft muziek denk ik dat het verleden nog wel eens wordt overgeromantiseerd. Zie bijvoorbeeld ook dit topic, waar de oudere hits het stelselmatig beter deden dan de hits van de afgelopen 20 jaar. En dan gaat het dus enkel om de hits die door ons kritische muziekliefhebbers kwalitatief hoog worden beoordeeld.

@Edgar18
Dank voor je begrip !

Absoluut, alleen had je toen nog wat minder zenders. Kijk oude top 40 lijsten er maar eens op na, ook daar kom je verschrikkelijke bagger tegen. Bovendien heeft veel geweldige oude muziek (Townes van Zandt, Nick Drake, Joy Division om maar eens wat voorbeelden te noemen) te radio hier in Nederland zelden tot nooit gehaald.

Het is gelukkig al een poos geleden dat ik meer dan 2 dagen naar hetzelfde radiostation hoefde te luisteren. Vaak heb ik nu ook m'n eigen muziek op staan, wat positief uitpakt voor de momenten dat ik nog wel naar de radio luister. Afwisseling blijft uiteraard belangrijk. Mocht het er nog eens van komen dat ik verplicht weken naar 538 of Q-Music moet luisteren zal ik m'n bevindingen hier nog eens posten. Vermoedelijk ben ik dan ook iets minder optimistisch ingesteld.

Waar ik me op de radio trouwens het meest aan erger zijn die schijtlollige dj's die denken dat ze de hele show moeten maken en veel te vaak aan het woord zijn met flauwe grappen. Als de radio aanstaat wil ik gewoon makkelijke muziek die niet veel stoort, geen pseudocabaretshow.

Natuurlijk kwam er vroeger ook bagger in de hitlijsten, lees mijn commentaren in Wekelijks: de singles top 20 van 50 jaar terug, 1973 - Tipparade-, singles- en eigen lijsten/besprekingen, 1986 - singles, eigen hitlijsten en besprekingen en 1992 - singles, eigen hitlijsten en besprekingen op na. Maar dat wordt - gelukkig! - nu vrijwel niet meer gedraaid terwijl wij geconfronteerd worden met de bagger van nu en - daar moet ik tnf bijtreden - de meeste recente hits zijn zo zielloos dat ze op de duur irriteren.
Die praatgrage DJ's die verliefd zijn op hun stem, daar erger ik mij ook aan.

Die ene popzender die er vroeger was, Radio 3, draaide vroeger echt veel goede muziek, achteraf gezien.
Al was ik me anno 1991/1992, toen de programmering nog verticaal was, nog niet zo van bewust van die rijkdom.

Tja, toen hoefde deze zender nog maar zeer beperkt met commerciëlen te concurreren, kreeg het z'n torenhoge marktaandeel toch wel. Dat gaf ruimte voor gekkigheid.

Klopt. Underground artiesten zijn van alle tijden en waardeloze hits zullen er ook altijd blijven. We zouden wellicht blij moeten zijn dat niet al onze favoriete artiesten commercieel doorbreken, omdat bij een doorbraak vaak overkill op de loer licht.

Als ik ik 30-40 jaar eerder was opgegroeid had ik er waarschijnlijk meer moeite mee gehad dat geweldige artiesten (zoals de namen die jij noemt) maar zeer weinig aandacht kregen van de radio. Omdat mensen toen veel minder mogelijkheden hadden om muziek te ontdekken. Nu iedereen een breedbandverbinding heeft kun je met een paar klikken zo'n beetje alle muziek die ooit gemaakt is binnenhalen. Voor de muziekliefhebber heeft de etherradio zijn functie als plaats om muziek te ontdekken grotendeels verloren. Met het internet en de festivalboom hebben undergroundartiesten de radio nu minder hard nodig om een fanbase op te kunnen bouwen en uiteindelijk rond te kunnen komen van hun muziek.

Maar is het toch eigenlijk volkomen logisch dat de Nederlandse radiozenders qua programmering behoorlijk veel op elkaar lijken? Ze moeten allemaal in de vijver vissen wat betreft luisterpubliek en adverteerders (die in NL echt niet zo groot is), dus ze moeten wel voor de gulden middenweg gaan. Zullen dus zeker geen niche genres op de playlist gaan zetten waar nauwelijks luisteraars iets mee hebben. Zouden ze dat wel doen dan zijn ze hun marktaandeel binnen de korte keren kwijt en kost het ze veel geld.

Persoonlijk zou ik ook liever zien dat de eenheidsworst wat minder zou regeren in het radiolandschap maar ik besef wel dat het onvermijdelijk is, hoe vervelend het soms ook is. Marktonderzoek bevestigt dit.

Wat je eigenlijk bevestigd is dat bagger de norm is. Adverteerders willen bagger. Die popi jopie dj's willen bagger etc.

Daar heb je geen marktonderzoek voor nodig. Kijk- en luistercijfers - eenvoudig te vinden en te bekijken, ff google'n (SKON) - worden in H'sum nauwlettend in de gaten gehouden. Met name tussen 'publiek' en 'commercieel' woedt een hevige strijd: denk aan de 'transfers' van sommige dj's van P naar C of het verkassen van Mr Frank Visser van P naar C.

Het gaat om eyeballs (aantallen kijkers) dan wel ears.

Met name in C woekert het copycat denken (beter goed gejat dan slecht origineel); zie : de transfererende rechter en Einde van de wereld spreken wat dat betreft boekdelen.