In tegenstelling tot de trend, doe ik er toch weer een halfje bovenop. Motivatie?

Ten eerste heb ik dit album, volgens mijn Lastfm statistieken als geheel meer dan 40 keer geluisterd, wat betekent dat ik er toch weer op terugkom. Gevolg hiervan is dat ik ook de laatste nummers langzaamaan ben gaan waarderen. Ze zullen waarschijnlijk geen favorieten zijn/worden voor lijstjes maar ze zijn wel enorm vanzelfsprekend geworden.

Ten tweede zijn vooral Morning Mr. Magpie, Little by Little en Lotus Flower zulke geweldige nummers. Tekstueel gezien is Morning Mr. Magpie een niemendalletje, wat betreft sfeer zeer afstandelijk maar het ritme en de fantastische opbouw gecombineerd met een prachtige krautrock (Can) aandoende productie hebben ervoor gezorgd dat eerste twee 'minpunten' als sneeuw voor de zon verdwenen.

Little By Little liet ik laatst aan een vriend horen die al een tijdje geen Radiohead meer had geluisterd en bovendien tKoL niet kende. Voor hem was dit nummer een instant-Radiohead classic. Hem bekroop het gevoel dit nummer al veel langer te kennen, en dan niet met een connotatie van plagiaat. Het zo'n vanzelfsprekend nummer en heeft heel veel wat Radiohead voor mij zo goed maakt.

Lotus Flower is een dansnummer dat hiphop, rock en elecroliefhebbers bijeenbrengt en zou in een ander sterrenstelsel of een ander tijdperk een Top 10 hit kunnen zijn. De clip met een idioot dansende Thom Yorke maakt het plaatje compleet.

Verder is Bloom spannend en experimenteel en Feral een zeer prettig tussendoortje.

Inmiddels ben ik er over uit dat dit album geen enkel zwak nummer kent. Naar mijn/onze maatstaven van Radiohead mag het dan geen top notch zijn maar naar mijn bescheiden mening heel ver zit het daar niet ver vandaan.