Tussen een dromerig intro en een stemmig outro zit een razende stampede van ruim een half uur gevangen.
De zanger (zanger jazeker) schreeuwt , rochelt en wurmt zijn teksten (soms ondersteund door een trollenkoor) naar buiten of de duivel hem op de hielen zit, waarbij de drummer er alles aan doet om zijn beats per minutes te halen.
De echte ster is wat mij betreft toch weer multi-instrumentalist en componist
Henri 'Trollhorn' Sorvali, die ieder nummer wel van allerlei fraaie accenten (deuntjes) weet te voorzien.
4,5 ster voor nu maar er is nog ruimte voor verhoging.
Dit album heb ik nu al zo'n 20 keer gehoord zonder terugval, ook de relatieve korte speelduur is wat mij betreft ideaal.

Dit album heb ik toch al langer dan 35 jaar in het bezit.
Doordat in de topic's Zappa greatest hits en Zappa artiesten ko , diverse nummers weer flink aan bod kwamen ben ik dit album weer uitgebreid gaan draaien.
Kan ik er ook meteen wel een recensie bij doen.

Inca roads opent het album, dit is toch wel een van Zappa's meest geliefde nummers.
Hoogtepunten op dit nummer zijn de duizeling wekkende vocalen van George Duke, magistraal marimba spel van Ruth Underwood en het prachtige gitaarspel van Zappa.

Can't afford no shoes, is zo'n liedje waar ik altijd weer vrolijk van wordt, vrolijk liedje over “geen cent te makken.

Sofa no. 1(die van de album cover) is een fraai instrumenttaaltje , wat later ook nog met vocals terug komt.


Po-jama people opent dan weer met een geweldig gitaarstukje.
Daarna ontvouwt zich een typisch Zappa nummer (grappig, ritmisch, en uiterst muzikaal).
Ook weer een prima gitaarsolo van Zappa.
Toppertje dit .
Omdraaien.

Kant 2 opent met Florentine Pogen met fantastische vocalen (lead van Napoleon murphy brock en koortje)., gevolgd door,
Evelin a modified dog, een intermetzo ,Arf she said

Verder met San Ber'dino , heerlijk swingend rocker , heerlijke vocalen van Johnny guitar Watson.

Andy is voor mij toch wel het hoogtepunt , schitterende vocalen die als een achtbaan gaan.
Weer een fraaie gitaarsolo en op het einde ook weer Johnny gitaar Watson op zang.

Sofa no.2 sluit het album stemmig af, mooi gezongen stukjes worden weer afgewisseld met weirde (mooi hoor) gezongen stukjes.
Enkele stukken worden ook nog in het duits gezongen, dit heeft Zappa geërfd van een duitse toer.
De beide sofa's vind ik zelf ook weer juweeltjes.
Super album, toch wel top 10 materiaal dit.

Bezetting
Frank Zappa - zang, gitaar
George Duke - keyboards, zang, synthesizer
Ruth Underwood - marimba, percussie, vibrafoon
Johnny "Guitar" Watson - zang
James "Bird Legs" Youman - basgitaar
Chester Thompson - drums, geluidseffecten, stemmen
Tom Fowler - basgitaar
Bloodshot rollin' red aka Don van Vliet aka Captain Beefheart - harmonica
Napoleon Murphy Brock - tenorsaxofoon, zang, fluit