Deze EP is duidelijk heel wat minder gepolijst dan Aeroplane. Vooral de gitaar klinkt ontzettend rauw op deze EP. Dat is even wennen, maar daarna stoorde het mij niet meer.
Misschien ligt het aan mij als groot fan, maar deze EP vind ik een heel stuk beter dan de meeste mensen hier. Je hoort duidelijk dat Mangum talent heeft en de nummers zijn prachtig melancholisch. Jammer dat de teksten daar lang niet altijd op aansluiten, maar dat is ze vergeven.
Aunt Eggma Blowtorch is misschien wel wat me van de vier sterren afhoudt. Ik twijfel heel erg over wat ik nu eigenlijk vind van dat nummer. Het is natuurlijk heerlijk experimenteel en ook origineel. Aan de andere kant vraag ik me af wat ik ervan had gevonden als het niet van de hand van Neutral Milk Hotel was geweest. Het stoort in ieder geval niet en is best interessant, maar echt mooi kan ik het niet noemen.