Depeche Mode. Uiteraard heb ik door het nummer Enjoy the Silence besloten om dit album maar eens te gaan luisteren.

Het album begint lekker met de eerste 3 nummers. Alle 3 een beetje van hetzelfde hout gesneden wat mij betreft. De soms overdreven synths en zang zijn soms op het randje, maar het klinkt zeker niet verkeerd. Als ik dan naar de teksten luister vraag ik me wel af of het opzettelijk een beetje dik is aangezet, of dat het bij de tijd hoorde.

Vervolgens komt het iets rustigere Halo, dat wel een mooi nummer is. Daarna wordt de rustige lijn doorgezet met Waiting for the Night. Op zich een mooi nummer, maar hij duurt veel te lang voor mij. Langzaam doezel ik in slaap.

Om vervolgens wakker geschud te worden door Enjoy the Silence. Totaal anders dan alle andere nummers op de plaat. Veel pakkender, aanstekelijker en met een zeer mooie tekst. Ongetwijfeld het beste nummer op de plaat en ook zeer terecht een hit geworden.
Maar waarom op het eind nou zo dramatisch "Enjoy the Silence" na een stilte van 10 seconden? En vervolgens een laf muziekje. Als ze echt iets symbolisch hadden willen doen, hadden ze twee minuten stilte ingelast.
Met Policy of Truth wordt de opzwepende lijn lekker voortgezet, vooral die synth helemaal aan het einde vind ik goed uitgevoerd.

Blue Dress is weer best een aardig nummertje, maar wordt weer veel te lang gerekt.
Voor Clean geldt hetzelfde.

Een beetje een wisselvallig album, maar aangezien het nergens slecht wordt en er een aantal pareltjes opstaan, 3,5* met een evt. uitloop naar 4*.

Heb dit ook live mogen mee maken, en het was goed! Had het niet verwacht van Di-rect, maar ze zetten hier wat mij betreft toch een goede prestatie neer!

Je moet dit album natuurlijk niet gaan vergelijken met het origineel, ik vind het knap gedaan!