Dit leek me na de eerste luisterbeurt een erg fijn album, maar mijn enthousiasme is na een aantal luisterbeurten toch wat minder geworden. Het is een sfeervol album, maar soms toch een beetje te voorspelbaar (vaak dezelfde standaard opbouw) en gelikt. Zeker een fijn album voor op de achtergrond, maar tijdens een grondige luisterbeurt verlies ik mijn aandacht na een half uur. "Normality is a paved road: It’s comfortable to walk, but no flowers grow on it", postte Davis afgelopen donderdag op Facebook. Een prachtig statement, maar ik hoor het in deze plaat niet echt terug.