Om de één of andere reden heb ik altijd het gekke idee gehad dat Led Zeppelin live gewoon niet goed was. Waarom weet ik niet precies, maar dit album heeft mij doen inzien dat dat (enorm) fout was. Het album duurt 2,5 uur. Hier kwam ik echter pas achter toen ik hier op musicmeter keek. De tijd vliegt voorbij!

Het album opent sterk, heeft een sterk midden en eindigt sterk. Kortom het is een superalbum! De toon wordt gelijk gezet met een geweldige performance van Immigrant Song (één van mijn favoriete LZ-songs). Om vervolgens "rustig" door te gaan met Heartbreaker en Black Dog. Met name Heartbreaker is een geweldig nummer. Prachtig gitaarspel van Jimmy Page!
Over the Hills and Far Away en Since I've Been Loving You zijn niet echt mijn favoriete nummers, de albumversies dan. Hier toveren ze de nummers over tot geweldige nummers. Wederom prachtig gitaarspel.
Dan komt voor mij het hoogtepunt van de plaat. De uitvoering van Stairway To Heaven is magistraal. De solo van Page, de zang van Plant en het drumwerk van Bonham. Geweldig! Alles klopt gewoon.
Nu komen er wat nummers waar ik weinig mee heb. Het veelgewaardeerde Dazed en Confused vond ik niet echt super. Het is zeker geen slecht nummer, verre van, maar het is wel erg lang. Had van mij best 10 minuten korter gekund. Ook Moby Dick vind ik mooi en leuk, maar ik heb vrij weinig met drumsolo's en ook die had wel flink ingekort gemogen.
Whole Lotta Love is een geweldig nummer! Toen ik de speelduur zag, dacht ik echt van Wat? Het nummer wordt geweldig uitgevoerd. De gitaar is iets te zacht, maar dat is best verwaarloosbaar. Ruim 20 minuten rock in zijn zuiverste vorm.
Om vervolgens met het lekkere Rock and Roll en Bring It on Home af te sluiten (Oceans is ook niet echt een nummer waar ik om sta te springen).

Led Zeppelin heeft bij deze zeker bewezen live minstens even goed te zijn als op album. En dat vooral door die geweldige solo's van Page.