Tijd om weer een warm dekentje over mij heen te goeien. Een tip van de mysterieuze Cervantes is eentje precies binnen mijn straatje, waar ik echter nog nooit van gehoord had. Frappant, want Talib Kweli is mij totaal niet onbekend. Ondanks dat ik het niet kende, ervaar ik een erg nostalgische sfeer tijdens het luisteren. Dat zal wel komen door de productie van Hi-Tek, die zeer warm en uitnodigend zijn. Kweli rapt hier erg fijn overheen en de gastartiesten zijn allemaal meerwaardig (vooral Xzibit komt hard!).

Toch vliegen de 65 minuten niet zo snel voorbij en ondervind ik na een tijdje dat ik mij ga vervelen. Ik zal het nu nog niet begrijpen ofzo, ik vrees dat het een groeiertje is.

Jordi's genre-overstijgingen, deel 2:

Zoals te verwachten, tipt bennerd mij een asociaal harde plaat. Niet eentje die je opzet terwijl je roze koeken aan het eten bent met je schoonouders.

Hij ziet dit als zijn bijbel voor de grensverleggende herrie, iets waar ik het alleen maar mee eens kan zijn. 16 minuten lang (kort je zou ook kunnen zeggen, maar in dit geval is het lang) heeft de band de tempoknop continu ingedrukt. Simpele riffs, hels geschreeuw maar tegelijkertijd ook heel punky.

Om een algemener beeld te creëren heb ik ook direct andere albums van ze gecheckt en snap ik waarom juíst deze is getipt. Want al het lawaai dat op de andere platen is te horen, slaat allemaal terug op het debuut. Dan wel agressiever, of wat meer uitgerekt.

Thanks Ben, dit heeft zeker mijn referentiekader aangescherpt. Net als jij weet ik niet zo goed wat ik over deze ruwere bolster moet neerpennen, maar heul vet is het wel. Merkte jij ook, dat na meerdere luisterbeurten dit weg luistert alsof het niets is?

Vier sterren.

Vandaag maar weer eens gedraaid, omdat ik mezelf afvroeg waarom dit überhaupt nog in mijn top-10 stond. Nou, ben weer compleet weggeblazen door dit album. De grote kracht van dit album is dat het in de breedte ijzersterk is en nergens inkakt, het heeft enkel uitschieters. Prachtige producties ook, verlenen zich perfect voor Typhoon. Beste beat is natuurlijk nog steeds Vlieger, maar dat Delic hard gemist wordt is algemeen bekend.

Deze plaat blijft zeker in mijn top-10. Sterker nog, ik zet hem lekker wat plaatsjes hoger.