Ik kwam voor het eerst in aanraking met de muziek van 'Ye toen ik als jong broekie een keer het nummer "All of the Lights" aanklikte op YouTube. De videoclip kan epileptische reacties opwekken, maar dat weerhield er mij niet van om het nummer te luisteren. Ik had tevens ook geen epilepsie, maar dat terzijde.

Ik dacht dat Keen (zo sprak ik zijn naam eerst uit) dit allemaal expres deed. Domme ik, het nummer gaat over lichten.

Maar goed, ik werd eerst getrakteerd op fantastische interlude, waarna keihard de originele song erin knalde. Wauw. Ik was gelijk verkocht. Kanye West was liefde op het eerste gezicht! Elk nummer van hem dat ik vanaf toen ging luisteren was goed! Mr. West kon geen slecht nummer produceren. Ik ging zijn nummers branden op CD's (ja, illegaal, krantenwijken waren mijn enige inkomsten) en paps was bereid ze af te spelen in de auto richting vakanties.

Desalniettemin, middelbare school treedt binnen, nieuwe vrienden, nieuwe interesses, nieuwe genres. Stronger van 'Ye werd Stronger van de gebroeders uit Frankrijk en als DJ zette ik de toon bij de lokale kroegen, vooral mashups vond ik geweldig en dat viel ook in de smaak.

Dat riedeltje gaat door voor jaren en op een punt besef ik: al die dance van tegenwoordig, het gaat steeds meer op elkaar lijken, mashups die geüpload worden bevatten standaard een "We are your friends" of "Pursuit of Happiness". Ik draaide feestjes op de automatische piloot door continu verzoekjes te draaien.

Ik heb alle nummers in mijn muziekbibliotheek van de iPhone eraf gegooid en heb spotify weer gedownload. Die app was 4 jaar inactief inmiddels. Heb de app herontdekt en heb als eerste dit album weer geluisterd. Niet een keer, niet twee keer, ach, ik weet het ook niet exact. Het voelde alsof ik een oude vriend weer ontmoette.

Het album is uniek op zijn eigen manier. West is krankzinnig, egoïstisch maar oh zo getalenteerd; dat laatste komt zo erg naar voren in dit album. Of het nou de fantastische openingstrack is, het scala aan topartiesten is in Monster, So Appalled en All of the Lights, het meesterwerk Runaway of een van de beste outro's ooit, het album is een schoonheid.

Ik kan er niets aan doen. MBDTF is het eerste hiphop album waar ik mee in aanraking kwam, en ik kan er geen genoeg van krijgen.

Het luistert an sich wel lekker weg en het is ook wel een groeiertje, maar voor Kanye-begrippen is dit ondermaats. Van de zeven tracks die hierop staan is er geen één die er echt bovenuit springt, terwijl ik dat bij zijn andere albums wel heb. Dit komt meer over als een moetje, omdat TLOP alweer twee jaartjes geleden is. Ik hoor liever de perfectionistische 'Ye, die naar eigen zeggen duizend uur over een track als POWER doet. Het paar maanden project "ye" mag dan nog niet eens de veters strikken van dat nummer, überhaupt.

Dat 'ie weer voer voor discussie levert, is dan wel weer typisch. Dat vind ik altijd weer prachtig van de beste man, maar ik discussieer liever over hoe goed zijn muziek wel niet is.

Hele vette plaat! De EP bouwt heel mooi naar het absolute hoogtepunt genaamd Andromeda! Wat een gruwelijke knaller is dat zeg, lijkt me live héél vet. Wel jammer dat daarna direct het minste nummer komt, die daarentegen wel goed gecompenseerd wordt door de remix. Vier dikke sterren!