Jordi's genre-overstijgingen, deel 5:
Nu de laatste tonen van mijn
top honderd langzaam aan het wegvloeien zijn, kunnen we ons opmaken voor het verloop van dit topic. Dat is geen straf, want (on)bewust was Slowdive altijd aanwezig bij het pennen van mijn toplijst.
Ward tipte mij zijn favoriete album aller tijden en ik kan er best goed inkomen waarom dat zo is. Het album heeft iets magisch, een veertig minuten lange roes die zomaar voorbij vliegt. De roes, die de eerste luisterbeurt compleet langs me heen vloog, maar dat terzijde. Wat een trip! Ik zou deze plaat wel eens tijdens hevig drugsgebruik willen luisteren, benieuwd of Ward zelf dat wel eens heeft gedaan...
Nee, maar serieus: dit is echt een heel fijne ontdekking. De sound van Slowdive ligt - zoals verwacht - erg in mijn straatje, dus de artiest ga ik zeker vaker opzetten. Het heeft iets verslavends, echter zet ik eerst vrij laag in met mijn cijfer: vier sterren. Waarom? Omdat ik hun laatste plaat misschien nog wel beter vind.