MusicMeter logo menu
MusicMeter logo

Hier kun je zien welke berichten jordidj1 als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.

David Guetta - Nothing but the Beat (2011)

Alternatieve titel: Nothing but the Beat 2.0

poster
3,5
Ietwat lange plaat, wat overbodige nummers maar bomvol goede tracks en een flinke laag sentiment. Ik kan elke track van Guetta ondertussen wel dromen denk ik. Halfje erbij, omdat het kan!

Death - Symbolic (1995)

poster
5,0
Een paar jaar terug praatte ik in een bar met iemand over muziek, die gozer bleek enorm fan van Death te zijn. Hij wees mij op hun laatste album, die ik dus een keertje ging luisteren. Dat album kwam totaal niet binnen, snapte er geen hol van. Na die paar luisterbeurten besloot ik het maar te laten voor wat het was, dat komt vanzelf wel dacht ik.

Mijn gevoel klopte. Na de coronazomer van 2020 ging ik - na flink wat metal te hebben geluisterd in de maanden ervoor - op een Death-ontdekkingsreis. In flink wat maanden tijd ben ik Chuck Schuldiner gaan zien als een ware legende, echt fascinerend om uit te vinden hoe al die albums tot stand zijn gekomen. Als je iemand een componist mag noemen in de metalscene, dan is hij het wel.

Waar ik vind dat op het laatste album de beste nummers staan, is Symbolic als geheel de absolute uitblinker. Ontzettend verslavend, van begin tot eind. Ook los draai ik de nummers graag, ik heb er altijd wel zin in. Tekenend voor dit gegeven was dat ik een willekeurig nummer opzette van het album, en ervan schrok hoe vaak ik het al gedraaid had, haha.

Nee, ik denk dat vijf sterren wel volstaan nu. Die liefde voor Death gaat nog lang niet (wellicht wel nooit) bekoelen.

Deltron 3030 - Deltron 3030 (2000)

poster
4,5
Ik verlaag de volle mep. Helaas. Hij wordt niet meer zo vaak gedraaid dan ik normaliter deed. De genialiteit herken ik er altijd nog in, de legendarische status van 3030 wordt nooit meer overtroffen maar het blijft toch altijd een lange zit dit album. Met name de skits staan mij steeds vaker tegen.

Desalniettemin blijft het toch altijd een feestje om dit album op te zetten!!!
Maar met mijn in mijn hart gaat hij toch mijn top-10 verlaten.

Devourment - Molesting the Decapitated (1999)

poster
4,0
Waar in mijn eigen topic bennerd mij nog een vrij braaf plaatje tipte, is het hier alle remmen los. Devourment, meesters in het slam death metalgenre, is niet voor iedereen (lees: bijna niemand) weggelegd.

Het is ongeveer 30 minuten fietsen naar m'n werk, als het kutweer is ongeveer 35 minuten. Perfect dus voor dit album, ondanks de hevige regenval zat ik met 'n grote grijns op mijn gezicht te luisteren. Het is net alsof ik op een boerderij ben beland tijdens een storm, waar lijken aan mensetende varkens worden gevoerd. Net ook ff een live-clipje gezien, die zanger ziet er uit als een normale dude, maar wanneer hij zijn grunts inzet is het net een cola-slurpend monster.

Voor nieuwkomers in het genre absoluut af te raden, maar ik had er weinig moeite mee. Heel ziek, bruut en nog nooit gedurfd na te doen. En terecht. Blijvertje dit.

DJ Khaled - Victory (2010)

poster
2,0
Album begint vet met All I Do Is Win, maar daarna kakt het vrij snel weer in met als enige lichtpuntje Victory. Het luistert best lekker weg, dat dan weer wel. Maar nee, dit is - zoals het gemiddelde al bevestigt - geen hoogtepunt. Jammer.

Dr. John, the Night Tripper - Gris-Gris (1968)

poster
3,5
Bij Super Tip-Topper

Tip van: hoi123

Ik heb het idee dat hoi123 elkaar tegemoet willen blijven komen op het gebied van "oude" muziek. Hij riep een keer dat hij te weinig 60's- en/of 70's-albums kent, op basis daarvan blijf ik 'm eigenlijk altijd wel gouwe oudjes tippen. Ik geef ook toe: ik heb ook wat weinig variatie nodig in mijn toplijstjes van de vroege decennia.

Zou dit album voor de broodnodige variatie zorgen in mijn 60's-lijstjes? Nou, wat mij betreft wel. Ik houd wel van albums die een sfeertje over zich heen hebben, deze heeft dat zeker. Een gefuckt, psychedelisch voodoo-sfeertje. Een nachtelijke wandeling door de jungle, beschrijft Koenr heel mooi (ik CSL op moment van schrijven dit album samen met 'm). Het album gaat dan ook alle kanten op: "Zydenco" wordt als genre aangegeven op RYM: blues, jazz, R&B, blues, alles wordt geblend om een swingend doch vreemd geheel te creëren. Ja, Dr. John weet wel hoe hij ons bij de les kan houden.

Voorlopig nog louter enthousiast dit, maar ondanks dat het feit dat ik dit wel wat de revue heb laten passeren thuis, blijft de verslavingsfactor wat uit. Dat komt omdat dit album voornamelijk werkt als één geheel, "los" doet het wat mij wat minder. Enkel track nummer twee, Danse Kalinda Ba Doom zou ik nog wel op zichzelf willen draaien. Desalniettemin een geslaagde tip, hoi123!