Eind 2015 kregen we met “Scheef” een voorsmaakje van de nieuwe plaat Nachtlicht. De hierboven beschreven elementen leken nog steeds een prominente plaats in te nemen, maar het werd meteen duidelijk dat de Nederlandse een stap verder in haar muzikale reis wou zetten. En dus deed de elektronische omkadering haar intrede, met succes. Het Is was doordrenkt met een melancholie die perfect paste bij een druilerige herfstdag, Scheef deed vermoeden dat De Visser nu mikte op het vallen van de avond, de komst van de schemer.

Nachtlicht is een logische stap vooruit. De muzikale omkadering door de band is veel prominenter. De synthesizers zijn geen onnodige opsmuk, maar zorgen ervoor dat de nummers de juiste sfeer uitademen, het belangrijkste wapen van de muziek van Eefje De Visser. Ondanks de titel barsten de nummers niet van feestelijke uitbundigheid. Het leunt gevoelsmatig meer aan bij de anticipatie naar en de nasleep van de nacht, het wachten op en het gevoel, de leegte erna.

Zelfs de nummers die ietsje directer klinken, zoals bijvoorbeeld “Mee”, “Jong” en “Staan” hebben iets intiem en baden in dezelfde melancholie. Omdat de band nu belangrijker is geworden, steunen de nummers iets minder op de zanglijnen, die Het Is zo bijzonder maakte. Hierdoor klinkt het net een tikkeltje conventioneler dan op het vorige album, waar de woorden en zinnen meer leken te stromen en een onduidelijke, hoekige cadans volgden. Het valt eens te meer op omdat de mooiste zanglijnen te vinden zijn op de meest ingetogen nummers, zoals op “Wakker” of “Luister”. Als geheel werkte Het Is misschien nog net iets beter en worden de sterktes van De Visser soms iets te veel uitgevlakt omdat ze nobel ruimte geeft aan haar band. Toch is Nachtlicht een absolute aanrader voor wie houdt van pop met melancholische weerhaken.

Eefje De Visser – Nachtlicht | De Profundis - jverhelst.wordpress.com